Екінші дүниежүзілік соғыста неміс кемесінің британдық теңіз күштеріне түсуі

Кіріспе

HMS Graph (P715 нөмірі) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты тарапынан басып алынып, қайта қолданысқа берілген неміс VIIC типіндегі U қайығы. 1941 жылдың ортасында нацистік Германияның Кригсмаринесінде U 570 ретінде қолданысқа түскен ол, алғашқы патрулі кезінде шабуылға ұшырап, тұтқынға алынды. Ол Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты мен АҚШ теңіз флотына неміс суасты қайықтары туралы құнды ақпарат ұсынды. Одақтастардың пайдалануына бейімделгеннен кейін, Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты экипажымен үш жауынгерлік патрульді орындады, соғыс барысында екі тараптың да қатарында белсенді қызмет еткен жалғыз U қайығы атанды. 1944 жылы күтіп ұстау қиындықтарына байланысты қызметтен алынды. Макулдауға жіберілген кезде Шотландияның батыс жағалауындағы Ислей аралына жағаға тірелді. Қалдықтарының бір бөлігі металл тескісі ретінде алынып кетті, бірақ қалғандары бүгінгі күнге дейін сақталған.

Дизайн және құрылыс

Су асты кемесі неміс VIIC типі бойынша салынған. Су бетінде жүзгенде оның суыруы , ал су астында жүзгенде - құрады. Кеменің ұзындығы , ені , ал суға бату тереңдігі болды. Дизельдік-электрлік қозғалтқыш жүзгенде сағаттық, ал су астында сағаттық ең жоғары жылдамдыққа мүмкіндік берді. U 570 кемесінің отын сыйымдылығы , бұл оған сағаттық жылдамдықпен жүзуге мүмкіндік берді. Су асты кемесінің сынақ тереңдігі болды. Одан басқа, кемеде бірнеше пулемет орналасқан. Blohm & Voss компаниясы U 570 кемесін 1940 жылдың 21 мамырында Гамбург қаласында салды. Су асты кемесі 1941 жылдың 20 наурызында суға жіберілді.

Кримсмаринадағы қызмет

U 570 кемесі 1941 жылдың 15 мамырында Кригсмаринеге қабылданып, Тронхеймфьордтың бөлігінде, Тронхеймнің солтүстігінде орналасты. 1941 жылдың тамыз айының соңында B Dienst (неміс теңіз шифрларын бұзу ұйымы) Исландияның оңтүстігіндегі Солтүстік Атлантика аймағында одақтас сауда кемелерінің үлкен шоғырлануын анықтады. Адмирал Карл Дёниц осы аймаққа 16 U-кемені жіберуге бұйрық берді. U 570 осы кемелердің бірі болды және 24 тамыздың таңында өзінің алғашқы соғыс патруліне шықты. Оның жоспарланған миссиясы Исландияның оңтүстігіндегі аймақты патрульдеу, содан кейін Францияның Ла-Паллис қаласындағы U-кемелер базасына бару болды. Ол теңізде төрт аптаға жететін азық-түлікпен жабдықталған. Капитан-лейтенант Ханс Йоахим Рамлоу U 570 кемесіне командирлік етті. Ол тәжірибелі теңіз офицері болғанмен, U-кемелеріне жақында ғана ауысқан, ал бұрын артиллерия және жағалау қорғанысы маманы болған. Ол 1939 жылы құрылған U 58 оқу-жаттығу су асты кемесіне басшылық еткен, бірақ ешқандай соғыс патрулін өткізбеген. Сол сияқты, бірінші қарауыл офицері (бас штабтың екінші тұлғасы) деструкторларда қызметтен кейін U-кеме бөлімінде бірнеше ай ғана қызмет еткен, ал екінші қарауыл офицерінің тәжірибесі аз болды, ол жақында ғана тағайындалған. Инженер – U-кемеде соғыс патрулінде қызмет атқарған жалғыз офицер (және төрт экипаж мүшесінің бірі) болды. Кемедегі кіші офицерлердің көпшілігі бірнеше жыл теңіз қызметінде болған, бірақ экипаждың көп бөлігі неміс теңіз күштеріне жаңа келген және U-кемелерді үйренуге бірнеше ай ғана жұмсаған.

Ұстау

1941 жылдың 27 тамызында U 570 таңертеңгі уақыттың көп бөлігін су астында өткізді. Ол төрт күн теңізде болды және бұл теңіз ауруынан қатты зардап шеккен экипажға демалыс беру үшін жасалған еді (бірнеше адам әрекетке қабілетсіз болды). Сол күні таңертең ертерек, 269-шы эскадрильяның Lockheed Hudson бомбалаушысы, сержант Митчелл басқарған және Исландияның Калдадарнес аэродромынан ұшқан, оған шабуыл жасады. Шабуыл сәтсіз аяқталды, себебі Hudson бомбалық бөлімшесі тереңдік зарядтарын босата алмады. Рахмлоу көпірге шығып, Hudson қозғалтқыштарының жақындап келе жатқанын естіп, дереу суға батуға бұйрық берді. Томпсонның ұшағы U 570 су астына толық батып кетпестен жетіп келді және төрт тереңдік зарядын тастады – біреуі кемеден бірден жарылды. U 570 жылдам су бетіне көтерілді және экипаждың шамамен 10 адамы сыртқа шықты. Hudson оларға пулеметтен оқ атты, бірақ U-бот экипажы ақ мата көрсеткен соң тоқтады. Ұсталған экипаж мүшелері кейін британдық теңіз барлау қызметінің тергеушілеріне оқиғаны айтып берді – тереңдік зарядтарының жарылысы кемені құлатуға айналдырып, барлық электр қуатын өшіріп, құралдарды қиратты, судың ағып кетуіне және кемедегі ауаның ластануына себеп болды. Тәжірибесіз экипаж ластанудың хлордан екеніне сенді, себебі ағып жатқан батареялардан шыққан қышқыл теңіз суымен араласып, газдан құтылу үшін қозғалтқыш бөлімінің экипажы үрейленіп алға қашты. Су асты электр қозғалтқыштары мен жарықтандыру үшін электр қуатын қалпына келтіру оңай болған, бірақ қозғалтқыш бөлімінде ешкім қалмады. Су асты кемесі су астында және қараңғыда қалды. Рахмлоу хлордың су астында қалуды қауіпті ететініне сенді, сондықтан ол су бетіне көтерілді. Теңіздің толқыны қатты болғандықтан, экипаж зениттік қаруды пайдалана алмады, сондықтан олар Хадсоннан тағы бір, мүмкін өлімге әкелетін, тереңдік зарядтық шабуылға жол бермеу үшін ақ туды көрсетті – олар ұшақтың барлық тереңдік зарядтарын тастағанын білмеді. Экипаждың көпшілігі Thompson олардың үстінен айналып келе жатқанда, су асты кемесінің палубасында қалды, ал оның ұшағына Шотландиядан Исландияға бара жатқан және көмек көрсету үшін сапарын тоқтатқан екінші Hudson қосылды. Радио арқылы көмек сұрағаннан кейін, 209-шы эскадрильяның Консолидацияланған Каталина ұшатын қайығы Рейкьявикке ұшып келді; ол үш сағаттан кейін оқиға орнына жетті. Адмирал Дёниц кейіннен өзінің соғыс күнделігінде бұл хабарды алғаннан кейін аймақтағы U-кемелеріне U 570-ке көмекке баруды бұйырғанын атап өтті; U 82 1941 жылы іске қосылды. жауап берді, бірақ одақтас әуе патрульдері U 82-ге U 570-ке жетуді болдырмады. Егер күн батқанға дейін бірде-бір кеме келмесе, ұшақ U 570 экипажына суға түсуге және оны батыруға ескерту жасайтын. U 570 кемесіне алғаш жеткен су асты кемелеріне қарсы HMT Northern Chief кемесі кешкі сағат 10-да Каталина түсірген жалын шамынан жолға шықты. Каталина U 570-ті 13 сағат бойы айналып өткеннен кейін Исландияға оралды. Британдықтар неміс теңізшілері су астында қалудан бас тартқанша оларды эвакуациялаудан бас тартты. Британдықтар неміс теңізшілері өздері құлаған жағдайда, өздері артында құлап бара жатқан су асты кемені қалдырып кетеді деп уайымдады. Ахуал кішкентай сүзгі ұшағы пайда болғанда, жағдай одан әрі шатастырды: 330 (Норвегия) эскадрильясының Northrop N 3PB. Ұшақ бас тартуды білмейтін U 570 кемесіне кішігірім бомбалармен шабуыл жасап, Northern Chief-ке оқ атқанда, ол да соған қарсы атқан. Бервелл ұшаққа радио арқылы ұшып кетуді бұйырды. Ауа райы нашарлап, U 570 кемесіне сүйреу желісін бекітуге бірнеше рет тырысқан, бірақ сәтсіз аяқталды. Немістердің кедергі келтіретінін ойлап, Бьюэллдің капитаны С. Р. Дж. Вудс автоматшыға ескерту оқ атуды бұйырды, бұл атулар кездейсоқ соқтығысып, неміс экипажының бес адамын жеңіл жаралады. Ал Кингстон Агаттан келген үш теңізші Карлидің су астында жүзуімен (құтқарушы жағажай) су асты кемесіне жетті. Тез іздеу кезінде "Энигма" машинасын таба алмаған соң, олар сүйрейтін арқанды бекітіп, бес жарақаттанған адамды және су асты кемесінің офицерлерін Кингстон Агат кемесіне ауыстырды. Британдықтар тереңдіктегі зарядтар салдарынан U-боттың зақымдануы маңызды емес екенін анықтады. Кейбір балласттық резервуарларда және отын резервуарында кішкене ақаулар болды. Батарея жасушаларының үштен бірі жарылып, қақпақ қайысты. Жарылыстардан кейін қағылған клапаннан және сынған шыны өлшегіштерден су ағып түсті; басқа зақым аз болды және хлор газының дәлелі табылмады. Өзінің баяндамасында Колвин зақымды жою жұмыстары жүргізілмегенін және тәжірибелі су асты кемесінің экипажы оңайша жөндеуге шаралар қолданып, су астында қалып, әуе шабуылынан құтыла алатынын айтты. Бас тартқаннан кейін, неміс экипажы құралдарды және жиһаздарды бұзуға тырысты, бірақ, қираған радио және зақымдалған торпедалық ату компьютерінен басқа, тырысқан әрекет жартылай болды және зақымды айтарлықтай емес. Сондай-ақ, пайдалы құжаттар жойылмады. Шифрланған сигналдардың көшірмелері және оларға сәйкес келетін, қарапайым тілдегі, неміс мәтіндері табылды – британдық Энигма кодын бұзу жұмысына пайдалы материал. Маңызды жаңалық – су асты кеме командирінің нұсқаулығы, шифрланған хабарламаларға контекст пен ақпараттық анықтама берді. Су асты кемесінің G7a торпедаларының бірі түсіріліп, американдықтарға берілді және кейін АҚШ-қа жіберілді. Көзі куәгер болған адам бір кезде Hudson бомбалаушысы U 570 және HMS Hecla үстінен төмен ұшып, Морзе лампасымен "Бұл ****** менікі" деген сигнал бергенін еске алды. 29 қыркүйекте су асты кеме лейтенант Колвин басқаратын Royal Navy жүлделі экипажымен бірге Ұлыбританияға бағыт алды. 3 қазан күні Барроу-ин-Фернестегі Pathé News жаңалықтарының операторлары түсірген видео және баспасөзде жарияланды. Осы тұтқындық британдық пропагандада көрсетілді. U 110 сияқты басқа да U-кемелерін тұтқынға алу, 1940 жылы іске қосылған, сүйреу кезінде батып кеткен, олардың код кітаптары мен Энигма машиналарын тартып алуын жасыру үшін құпия сақталды. U 570 жағдайы неміс жоғары командасына хабарланды. Сондай-ақ, оның тұтқынға алынуына көптеген кемелер, ұшақтар және персонал қатысқандықтан, құпия сақтауға тырысу бекер болған. U 570 Барроудағы Vickers кеме құрылыс орналысындағы құрғақ докқа қойылды. Оның жөндеуі кеменің бауын зақымдаған тереңдік зарядтарымен қиын болды – оның қаптамасы бүкілген, төрт электр қуатымен жабдықталған торпеданы торпедалық түтіктерде тұтқындап алды. Royal Navy Torpedo and Mines Investigations департаментінің екі офицері оларды тексеру үшін шығарып алу міндетін алды. Офицерлердің қадағалауымен бір кеме құрылысшысы оттегі-ацетилен кескішімен қаруланған торпедаларды босатып, доктан шығарылды. Офицерлердің бірі – лейтенант Мартин Джонсон – торпедалардан магниттік детонаторларды (детонаторларды) алып, оларды қауіпсіз етті – детонаторлар сезімтал механизмдер болғандықтан және өздігінен жарылыс тудыруға жеткілікті болғандықтан қауіпті міндет. Осы әрекеті үшін ол 1942 жылдың 8 желтоқсанында Джордж медалімен марапатталды. Эскадрилья басшысы Томпсон, оның навигаторы/бомбалаушысы – ұшқыш офицер Джон Колеман және 209-шы эскадрильяның Каталина ұшатын қайығының ұшқышы – ұшқыш офицер Эдвард Джуис 1941 жылдың 23 қыркүйегінде Ұлыбританияның Ең батыл ұшқышы орденімен марапатталды. Кингстон Агаттың капитаны Генри Л’Эстрандж тұтқынға алудағы рөлі үшін Ең батыл қызмет орденімен марапатталды.

On 27 August 1941, U 570 spent much of the morning submerged. She had been four days at sea and this was to give respite to a crew that was suffering acutely from seasickness (several had been incapacitated). Earlier that morning, a Lockheed Hudson bomber of 269 Squadron, RAF, flown by Sergeant Mitchell and operating from Kaldaðarnes, Iceland, had attacked her. The attack failed when the Hudson's bomb racks failed to release its depth charges. Rahmlow, who had climbed out onto the bridge, heard the approaching Hudson's engines and ordered a crash dive. Thompson's aircraft reached U 570 before she was fully submerged and dropped its four depth charges—one detonated just from the boat. U 570 quickly resurfaced and around 10 of the crew emerged. The Hudson fired on them with machine guns, but ceased when the U boat crew displayed a white sheet. The captured crew members later recounted to British naval intelligence interrogators what had happened—the depth charge explosions had almost rolled the boat over, knocked out all electrical power, smashed instruments, caused water leaks, and contaminated the air on the boat. The inexperienced crew believed the contamination to be chlorine, caused by acid from leaking battery cells mixing with sea water, and the engine compartment crew panicked and fled forward to escape the gas. Restoring electrical power—for the underwater electric motors and for lighting—would have been straightforward, yet there was nobody remaining in the engine compartment to do this. The submarine was dead in the water and in darkness. Rahmlow believed the chlorine would make it fatal to stay submerged so he resurfaced. The sea was too rough for the crew to man their anti aircraft gun so they displayed a white flag to forestall another, probably fatal, depth charge attack from the Hudson—they were unaware the aircraft had dropped all its depth charges. Most of the crew remained on the deck of the submarine as Thompson circled above them, his aircraft now joined by a second Hudson that had been en route from Scotland to Iceland and had broken off its journey to lend assistance. A radio request for help saw a Consolidated Catalina flying boat of 209 Squadron being scrambled at Reykjavík; it reached the scene three hours later. Admiral Dönitz later noted in his war diary that he ordered U boats in the area to go to U 570s assistance after receiving this report; U 82 was launched in 1941. responded, but Allied air patrols prevented U 82 from reaching U 570.|group=Note The Catalina, a very long range aircraft, was ordered to watch the submarine until Allied ships arrived. If none came before sunset, the aircraft was to warn U 570s crew to take to the water, then sink her. The first vessel to reach U 570, the anti submarine trawler HMT Northern Chief, arrived around 10pm, guided to the scene by flares the Catalina dropped. The Catalina returned to Iceland after having circled U 570 for 13 hours. the Royal Navy destroyer , and the Canadian destroyer
At daybreak, the Allies and Germans exchanged signal lamp messages, with the Germans repeatedly requesting to be taken off as they were unable to stay afloat, and the British refusing to evacuate them until the Germans secured the submarine and stopped it from sinking—the British were concerned that the Germans would deliberately leave behind them a sinking U boat if they were evacuated. The situation became more confused when a small float plane appeared: a Northrop N 3PB of 330 (Norwegian) Squadron). Unaware of the surrender, it attacked U 570 with small bombs and fired on Northern Chief, which fired back. No damage was done and Burwell ordered the aircraft away by radio. The weather worsened; several attempts to attach a tow line to U 570 were unsuccessful. Believing the Germans were being obstructive, Burwell's captain, S. R. J. Woods ordered a machine gunner to fire warning shots, shots that accidentally hit and slightly wounded five of the German crew. and three sailors from Kingston Agate reached the submarine using a Carley float (a liferaft). After a quick search failed to find the U boat's Enigma machine, they attached a tow line and transferred the five wounded men and the submarine's officers to Kingston Agate. The British discovered that the depth charge damage to the U boat was not critical—there were leaks in some of the ballast tanks and a small leak in a fuel tank. Around one third of the battery cells were cracked and the bow had been buckled. Water had leaked in through a valve that had been unseated by the explosions and through glass gauges that had broken; other damage was minor and no evidence of chlorine gas found. In his report, Colvin stated his opinion that there was no evidence of any damage control being carried out and that an experienced submarine crew would have been easily able to improvise repairs, stay submerged and likely evade the air attack. After their surrender, the German crew had attempted to destroy instruments and fittings, but, with the exception of the wrecked radio and the damaged torpedo firing computer, the attempt appeared half hearted and the damage was not significant. Also, useful papers had missed destruction. Copies of encrypted signals and their corresponding, plain language, German texts were found—material of use to the British Enigma code breaking effort. A significant discovery was the U boat commander's handbook, which provided context and background information for decrypted messages. one of the submarine's G7a torpedoes was off loaded, handed over to the Americans, and later sent to the United States. An eyewitness recalled that at one point, a Hudson bomber flew low over U 570 and HMS Hecla, signalling with a Morse lamp, "This ****** is mine." On 29 September, the submarine set out for the UK, manned by a Royal Navy prize crew under the command of Lieutenant Colvin. Her arrival at Barrow in Furness on 3 October was filmed by Pathé News newsreel cameras, and reported in the press. The capture would later be featured in British propaganda. The capture of several other U boats, such as the U 110 was launched in 1940., which had sunk whilst under tow, was kept secret to conceal the seizure of their code books and Enigma machines. U 570s situation had been reported to the German high command. Also, so many ships, aircraft, and personnel had been involved in her capture that any attempt at secrecy would have been futile. U 570 was placed in a dry dock in the Vickers shipyard in Barrow. Her repair was complicated by depth charge damage to her bow—her plating had been buckled, trapping four electrically powered torpedoes in their torpedo tubes. Two officers from the Royal Navy's Department of Torpedoes and Mines Investigations had the task of retrieving them for examination. The dock was evacuated while a volunteer shipyard worker cut the armed torpedoes free with an oxyacetylene cutter under the officers' supervision. One of the officers—Lt Martin Johnson—then removed the magnetic pistols (detonators) from the torpedoes and made them safe—a dangerous task as the pistols were sensitive mechanisms and large enough to produce a lethal explosion on their own. For this act he was awarded the George Medal on 8 December 1942. Squadron Leader Thompson, his navigator/bomb aimer—Flying Officer John Coleman, and Flying Officer Edward Jewiss (the pilot of the 209 Squadron Catalina), all received the Distinguished Flying Cross on 23 September 1941. The captain of Kingston Agate, Henry L'Estrange, was awarded the Distinguished Service Cross for his part in the capture.

Германияның жауабы

Бастапқыда, неміс теңіз бас қолбасшылығы U 570-тің жағдайы туралы білгені – оның әуе шабуылы астында екенін және суға батып кете алмайтынын айтқан радиохабары; олар оның тұтқындалғаны туралы тек кейін британдық баспасөзден ғана білді. Олар өздерінің байланыс қауіпсіздігіне алаңдады және Әскери-теңіз барлау басқармасының директоры вице-адмирал Эрхард Мертенске бұл туралы есеп беруге бұйрық берілді. Ол ең нашар жағдайда – британдықтар U 570-тің код кітаптарын қорғап алды және Рамлоу оларға өзінің жаттаған құпия кілт сөзін жариялады – Энигма машинасының жаңа параметрлері қарашада күшіне енгенше байланыс бұзылады деген қорытындыға келді. Алайда, ол бұл ең нашар жағдайдың мүмкін еместігіне сенді және U 570 экипажы олардың құпия материалдарын жоятыны сөзсіз. Егер олар бұлай жасамаса да, командашының құпия кілт сөзінің қосымша қауіпсіздігі британдық криптоанализді жеңеді. Шын мәнінде, Блетчли Парктегі британдық шифрлаушылар кілт сөздің қосымша қауіпсіздігін тек "мазасыздық тудыратын фактор" деп тапты. U 570 экипажы шын мәнінде Энигма машинасы мен код кітаптарын жойды, бірақ немістер Корольдік теңіз флотының U 110 кемесін 1940 жылы басып алғанын білмеді. Осының арқасында британдықтар 1941 жылдың маусымынан бастап неміс теңіз шифрларын бұза бастады. Британдық кодты бұзу 1942 жылдың ақпанына дейін, жаңа теңіз Энигма шифры 10 ай бойы сындырылмаған кезде – "Акуланың қараңғылануы" деп аталды – күрт бәсеңдемеді. Рамлоудан басқа, U 570 офицерлері Камбриядағы Гризадель залындағы офицерлердің әскери тұтқын лагеріне әкелінді. Бұл лагерьді британдықтар U-бот қонақ үйі деп атады, өйткені соғыстың алғашқы кезеңінде тұтқындардың көпшілігі батып кеткен U-боттардан құтқарылған теңіз офицерлері болды. Онда басқа неміс тұтқындары, соның ішінде тұтқынға алынған U-боттың асасы Отто Кречмер шақырған "Құрмет соты" Рамлоуды және U 570-тің басқа офицерлерін сотқа тартты. Рамлоу мен оның қосалқы командирі Бернхард Берндт "қайырсыздық үшін кінәлі" деп танылды; қалған екі офицер "ақталды". 18-19 қазан түнінде Бернд лагерден қашып кетті. Жергілікті күзетшілердің бір тобы оны ұстап алып, қашып кетуге тырысқанда атып өлтірді. Британдықтар Рахмлоуды осындай оқиғалардың алдын алу үшін неміс әскері мен әуе күштерінің тұтқындарымен бірге лагерьге орналастырды. Неміс бас қолбасшылығы U 570-тің жоғалуы ішінара экипаждың дайындығы мен тәжірибесінің жетіспеушілігіне байланысты болуы мүмкін екенін мойындады (соғыстың алғашқы кезеңінде U-ботты даярлау екі айға дейін қысқартылды). Осы және U-боттардың жоғалуы, соның ішінде көптеген қайықтар бірінші рейс барысында батып кеткені, немістерді жаттығуларға көбірек қаражат жұмсауға итермеледі. Сонымен қатар, немістер тәжірибелі экипаждарды таратып, оларды U-бот флотына таратты, сондықтан жаңадан іске қосылған барлық қайықтардың экипаждарында тәжірибелі, ұзақ қызмет еткен экипаж мүшелері болады.

Initially, all the German naval high command knew of U 570s situation was her radio message, saying she was under air attack and unable to submerge; they only learned of her capture from later British press reports. They were concerned for the security of their communications and Vizeadmiral Erhard Maertens, the Director of the Naval Intelligence Command, was ordered to report on this. He concluded that in the worst case scenario—that is, the British had secured U 570s codebooks and Rahmlow had revealed to them his memorised, secret keyword—communications would be compromised until a new list of Enigma machine settings came into force in November. However, he believed this worst case to be unlikely and that U 570s crew would have almost certainly destroyed their secret material. Even if they had not, the additional security of the commander's secret keyword would defeat British cryptanalysis. In fact, the British code breakers at Bletchley Park found the extra security of the keyword procedure to be simply of "nuisance value". U 570s crew had indeed destroyed their Enigma machine and code books but the Germans were unaware of the Royal Navy's earlier capture of U 110 was launched in 1940. 's secret material, thanks to which the British had been breaking German naval cyphers since June 1941. British code breaking was not seriously impeded until February 1942, when a new naval Enigma cypher remained unbroken for 10 months—the so called "Shark Blackout". Apart from Rahmlow, U 570s officers were taken to an officers' prisoner of war camp at Grizedale Hall in Cumbria. This was nicknamed U boat Hotel by the British as, during the early part of the war, the majority of prisoners were naval officers rescued from sunken U boats. There, a "Court of Honour" convened by other German prisoners, including captured U boat ace Otto Kretschmer, tried Rahmlow, in absentia, and U 570s other officers. Rahmlow and his second in command, Bernhard Berndt, were found "guilty of cowardice"; the other two officers were "acquitted". On the night of 18/19 October, Berndt escaped from the camp. A detachment of the Home Guard apprehended him, shooting him when he tried to escape. The British placed Rahmlow in a camp with German Army and Air Force prisoners to avoid further incidents of this kind. The German high command recognised U 570s loss could be partially blamed on the crew's lack of training and experience (during the early part of the war, U boat training had been cut down to two months). Both this and mounting U boat losses, including many boats sunk on their first patrol, prompted the Germans to put more resources into training. Also, the Germans broke up existing veteran crews and dispersed the men amongst the U boat fleet, so the crews of all newly commissioned boats would include a core of experienced, long serving crewmen.

Корольдік теңіз флотының қызметі

U 570-тің тағдыры бастапқыда белгісіз болды. Уинстон Черчилль оны жөндеу үшін американдықтарға беруді қолдады, бұл әрі пропаганда мақсатында, әрі Атлантика шайқасында бейтарап Американың қатысуын күшейту үшін жасалды. Кеменің акустикалық және магниттік сипаттамалары әртүрлі Әскери-теңіз зерттеу орындарында сараланды. Одақтас елдердің техникалық сарапшылары оның дизайны мен құрылысына жоғары баға берді. Графтың қосалқы машиналары резеңкеленген тіреулерде орналасқан, бұл дыбыстың корпустың ішіне таралуын азайтып, оны жасырындырақ жасады. Графты зерттеген британдықтар мен американдықтар оның Zeiss перископын ерекше атап өтті. Исландияда алғашқы тексеруді жүргізген американдық офицерлер оны АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін мүмкіндігінше жылдам көшіруді ұсынды. Оның су астындағы акустикалық жабдығы британдық үлгілерден әлдеқайда жақсы гидрофондар жиынтығынан тұрды. Кеменің басты кемшілігі – ұзақ уақытқа созылатын миссияларда экипаждың жұмысын нашарлататын тар және қолайсыз жағдай болды. 1942 жылдың ортасында Граф АҚШ Әскери-теңіз күштері тарапынан мұқият зерттелді, олар сол кезде Гато класындағы кемелермен салыстырғанда шамамен екі есе қысқа және жартылай сыйымдылығы бар жаңа, кішкентай суасты кемесіне қызығушылық танытты. Ол көптеген жағынан эксперименттік екі Мackerel класына, қолданыстағы АҚШ-тың кішкентай суасты кемелеріне қарағанда артықшылықтарға ие деп есептелді, бірақ жоба тоқтатылды. Оның қысымға төзімді корпусының толық көлемді үлгілері жасалып, 1942 жылдың ортасында эксперименттік формадағы жарылғыш заттармен су астына қарсы бомбаларды сынау үшін пайдаланылды. Өте құпия британдық жоба аясында Граф, VII типті U кемесінің басқару бөлімі, офицерлер кабинасы және радио бөлімінің үш толық өлшемді макетін жасау үшін үлгі ретінде пайдаланылды. Бұл макеттер зақымдалған U кемесі су бетіне шығарылғанда, кемеге түсуге дайындалған мамандық топтарын оқыту үшін қолданылды. Олар U кемесінің балласттық клапандарын басқаруға, экипаждың суға батыру әрекеттерін болдырмауға және шифрленген жабдықтар мен құжаттарды жылдам іздеуге үйретілді.

The disposition of U 570 was initially uncertain. Winston Churchill was in favour of handing her over to the Americans for repair, both for propaganda and as a means of deepening then neutral America's engagement in the Battle of the Atlantic. The boat's acoustic and magnetic characteristics were examined by different Admiralty research establishments. The Allied technical experts found much to praise about her design and construction. Graphs auxiliary machinery was on rubber mountings, making her stealthier by reducing sound transmission into the hull. The British and the Americans who examined Graph singled out her Zeiss periscope for particular praise. The American officers who carried out her initial inspection in Iceland recommended it be copied as quickly as possible for possible US Navy use. Her underwater acoustic equipment was found to be a sophisticated array of hydrophones that was significantly better than the British equivalents. The main criticism of the boat was poor and cramped crew accommodation, which would degrade crew performance on long patrols. In mid 1942, Graph was carefully studied by the US Navy, which then had an interest in a new, smaller submarine that would be roughly her size – around two thirds the length and half the displacement of the Gato class boats that formed the bulk of the US submarine fleet. She was considered superior in many ways to the two experimental Mackerel class, the existing class of small US submarine, but the project was dropped. Full scale models of her pressure hull were constructed, and used during mid 1942 for underwater tests of experimental shaped charge anti submarine bombs. In a highly secret British project, Graph was also used as a model for the construction of three, full sized, mock ups of the control compartment, wardroom and radio room of a Type VII U boat. These were used to train specialist groups of sailors, who would form boarding parties whenever a damaged U boat was blown to the surface. They were trained to operate a U boat's ballast tank valves, to reverse any scuttling attempts by the crew, and to search quickly for cryptographic equipment and documents.

Әрекет қызмет

Е. Д. Норманның басшылығымен сынақтарды аяқтағаннан кейін, «Граф» су асты кемесі сынақтарға көмектескен лейтенант Питер Барнсли Мариоттың басшылығына берілді. Ол 1942 жылғы 8 қазанда Холи-Лохтан Корольдік теңіз күштерінің алғашқы соғыс патрулі үшін шықты, мақсаты – Бискай шығанағын қарауылдау. 1942 жылғы 21 қазанда түстен кейін, Кейп Ортегалдан солтүстік-шығысқа қарай, «Граф» неміс Focke Wulf Fw 200 ұшағынан қашу үшін суға батты. Гидрофон арқылы алынған күшті сигналдар Мариотты жақын маңдағы су асты кемесі де суға батқан деген ойға жеді, және 12 минуттан кейін ол батып бара жатқан күнге қарсы оның мұнарасын көрді. Неміс су асты кемесін қуғаннан кейін «Граф» төрт торпеда атып, жарылыс дыбыстарын естіді. Бұл британдықтарды олар қарсыластың су асты кемесіне тигізіп, ол батып бара жатқанда жарылған деген сенімге жеткізді. 1943 жылдың басында Мариот «үлкен батылдығы, шеберлігі және табандылығы үшін сәтті су асты кемесі патрулінде» көрсеткені үшін «Құрметті қызмет орденімен» марапатталды. Соғыстан кейін неміс деректері зерттелгенде, шабуылға ұшыраған су асты кемесінің U 333 екені анықталды, ол Батыс Африка жағалауында HMS Crocus корветімен соқтығысқаннан кейін қирап қалған. Неміс қарауылдары торпедалардың іздерін көргендіктен, U 333 торпедалардан қашып үлкерді, ал торпедалар себепсіз жарылып кетті. «Графтың» екінші соғыс патрулі 1942 жылғы 19 қарашадан 8 желтоқсанға дейін Бискай шығанағында өтті. Патруль кезінде оған 2000 тонна жабдық жүктелген Бордодан Жапонияға бағыт алған итальяндық «Кортеллаццо» жүк кемесін тоқтату бұйрығы берілді. Бірақ «Граф» кемені таба алмады, сондықтан патруль ешқандай оқиғасыз аяқталды. «Граф» 1942 жылғы 24 желтоқсанда Лервиктен үшінші соғыс патруліне үш басқа Корольдік теңіз күштерінің су асты кемелерімен бірге шықты. Олардың міндеті Норвегия жағалауындағы Алтафьорд аймағындағы суларды қарауылдау болды. 1943 жылғы 1 қаңтарда таңғы сағат 1-де ол Баренц теңізі шайқасында (JW 51B конвойына жасалған сәтсіз шабуылдан қайтып келе жатқан) неміс ауыр крейсері «Адмирал Хипперді» көрді. «Хиппер» тым алыс болды және тым жылдам жылдамдықпен келе жатқандықтан, оған шабуыл жасау мүмкін болмады. Сағат 4:23-те «Граф» екі неміс эсминецін ерсіз және баяу қозғалып келе жатқанын байқады. «Граф» оларға дейін 4 шақырымға жақындасып, төрт торпеда атып, тағы да жарылыс дыбыстарын естіді. Бұл британдықтарды олар соққы бергеніне және эсминец батқанға сендірді, бірақ барлық торпедалар мақсатына жетпеді.

After completing trials under the command of Lieutenant Commander E. D. Norman, Graph was placed under the command of Lieutenant Peter Barnsley Marriott, who had assisted in the trials. She departed from Holy Loch for her first Royal Navy war patrol on 8 October 1942, with the intention of patrolling the Bay of Biscay. On the afternoon of 21 October 1942, about north north east of Cape Ortegal , Graph dived to evade a German Focke Wulf Fw 200 long range patrol aircraft. A loud hydrophone contact made Marriott believe a nearby submarine had likewise dived and, 12 minutes later, he observed its conning tower against the setting sun. After pursuing the German boat, Graph fired four torpedoes. Explosions were heard, and also banging noises, leading the British to believe they had hit the other submarine and the banging noises were caused by her breaking up as she sank. In early 1943, Marriott was awarded the Distinguished Service Order for "great courage, skill and determination in a successful submarine patrol". After the war, examination of German records showed the submarine attacked was the U 333 was launched in ., badly damaged after being rammed by the Flower class corvette HMS Crocus off the coast of West Africa. German lookouts had seen the torpedoes' tracks, enabling U 333 to evade the torpedoes; the torpedoes then self detonated for unknown reasons. Graph's second war patrol was from 19 November 1942 to 8 December 1942, also in the Bay of Biscay. During the patrol, she was ordered to intercept the Italian cargo ship Cortellazzo, which was passing through the area en route from Bordeaux to Japan with a cargo of 2000 tons of machinery. However, Graph failed to find the ship and the patrol was without incident. Graph departed from Lerwick on her third war patrol on 24 December 1942 with three other Royal Navy submarines; their task was to patrol the waters off the coast of Norway in the area of Altafjord. At 1am on 1 January 1943, at the position , she sighted the German heavy cruiser Admiral Hipper, returning from the unsuccessful attack on convoy JW 51B, better known as the Battle of the Barents Sea. Hipper was too far off and travelling too fast to be attacked. At 4:23am, Graph sighted two German destroyers moving erratically and at low speed. Graph closed to a range of and fired four torpedoes. Again, explosions convinced the British that hits had been scored and a destroyer probably sunk, but again all the shots had missed.|group=Note

Пайдаланудан шығару

Ақаулар, қосалқы бөлшектердің жетіспеушілігімен күшейген, Graph резервке қойылды. Сонымен қатар, оның аккумуляторлары мен MAN дизельдік қозғалтқыштарының қызмет мерзімі салыстырмалы түрде қысқа болды; неміс суасты кемелерінің аккумуляторларын британдық аккумуляторлардан өзгеше, жыл сайын ауыстыру қажет болды, ал британдық аккумуляторлар кеменің өміріне арналған деп есептелді. Осы тәжірибелерден аман қалғаннан кейін, оны Корольдік теңіз күштерінің құтқару буксирі HMRT Growler Чатхэмнен Клайдқа макулатураға сүйреп әкетуі тиіс болды. Бірақ 1944 жылдың 20 наурызында, дауылды ауа-райында сүйреу арқаны үзіліп қалды.

Graph жартылай құтқарылып, 1961 жылы макулатураға жіберілді. 1966 жылы құтқару суға түсушісі Кит Джессоп және басқалар апаттың тағы бір бөлігін, апаттан құтқару құқығының иесінің рұқсатынсыз алып кетті; олар иесіне 400 фунт стерлинг өтемақы төледі, бірақ соған қарамастан қудаланды және 50 фунт стерлинг айыппұл төледі. 1970 жылы Салиго жағажайының жартастарында HMS Graph-тың қалдықтарының бір бөлігі көрініп тұрды, оның бастион мұнарасының қысым корпусы мен перископ түтігі көзге түсті (көлемдік қаптама, қоршаулар және басқа да бөлшектер көп жыл бұрын Атлант мұхитындағы дауылдарда бұзылған еді). Бүгінде апаттан қалған қалдықтар шамамен судың ішінде жатыр;

Кригсмарине-нің U 570 шайқас туының бірі эскадрилья командирі Томпсонға сыйға тартылып, қазір RAF мұражайының коллекциясының бөлігі болып табылады. Кемеден сақталған басқа да жәдігерлерге оның Блетчли Парктегі мұражайда сақталатын теру машинасы, жеке коллекционерге тиесілі навигацияға қолданылатын шағын аспан глобусы және HMCS Niagara офицерлерінің бірі естелік ретінде алып, Канада соғыс мұражайында сақталатын неміс теңізшісінің бас киімі кіреді. Тағы бір шайқас туы Викерс-Бэрроу кеме құрылыс шеберханасындағы жас шебердің иелігіне өткендігі және әлі де сақталғандығы айтылады.