Кіріспе

Элеонора Альбуркеркская (1374 – 16 желтоқсан 1435) – Кастилиялық ақсүйек әйел, Альбуркеркская графынясы, Фердинанд I Арагонға үйлену арқылы Арагон королевасы атанды. 1420 жылы ұлы, корольдің болмауы кезінде Арагонды басқарды.

Отбасы

Элеонора Саламанка провинциясының Альдеадавила-де-ла-Рибера қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Санчо Альфонсо, Альбуркерк графы, Кастилия королі Альфонсо XI мен оның сүйіктісі Элеонора Гусманның заңды емес ұлы, сондай-ақ Кастилия королі Генрих II-нің інісі болған. Оның анасы – Инфанта Беатриче, Альбуркерк графесі, Португалия королі Петр I мен Инес де Кастроның қызы.

Неке және патшалық

Элеонора бастапқыда Кастилияның Генрих II-нің заңды емес ұлы Фредерикке келісіммен берілген, бірақ бұл келісім бұзылды. Кастилияның Иоанн I 9 қазан күні қайтыс болғаннан кейін, Регенттік кеңес мұрагерлік құқығына үміткер Генрихтің, сол кезде он бір жастағы, және оның інісі Фердинандтың, он жастағы, мәселесін қарастырды. Фердинандтың ағасы Генрих он төрт жасқа толғанға дейін үйленбеуі туралы келісімге келді. Содан кейін ол көпшіліктің саяси және әлеуметтік құқықтарына ие болар еді. Кастилияның Петр I 1369 жылдың наурыз айында өзінің заңды емес інісі Генрих тарапынан өлтірілді. Діни шенеуніктердің, ақсүйектердің, дворяндар мен саудагерлердің өкілдері, сондай-ақ кейбір кастилиялық қалалардың уәкілетті заңды өкілдері Генрихтің немересі Инфанте Генрих өлтірілген Петрдің немересі, Джон Гонттың қызы, Ланкастердің ағылшын принцессасы Екатеринаға үйленуі керек деп келісті. Ал егер үлкен ағасы Генрих III осы талаптарға сай келсе, оның кіші інісі, принц Фердинанд, жақсы, құрметті және бай әйелге үйленеді. Албукеркелік Элеонора он алты жаста болғандықтан, оны таңдады. Фердинанд әлі он жаста болғандықтан, олар бірден үйлене алмайтынын айтты. Ол Харо, Брионс, Вильфорадо, Ледесма және оның бес қаласы, Альбукерке, Кодесера, Азагала, Альконшель, Медельин, Альконетар және Виллалон қалаларына ие болды, бұл оның туысы Иоанн I Кастилиядан алған сыйлық еді. Бұл Элеонораны Фердинанд үшін өте тартымды ұсынысқа айналдырды. 1394 жылы Элеонора мен Фердинанд үйленді. Олардың некесі бақытты деп сипатталады. 1412 жылы Фердинанд пен Элеонора Каспе келісімінен кейін Арагонның патшасы мен патшайымы болды. Элеонора 1414 жылы тәж киді.

Кейінгі өмірі

Фердинанд 1416 жылы 35 жасында қайтыс болды. Ол кезде 42 жастағы Элеонора Медина-дель-Кампоға зейнетке шықты. 1420 жылы оның ұлы Италияға кеткенде, ол оның болмаған уақытында регенттік міндетін атқаруға тағайындады. Оның күйеуі мен балаларының туған жері – Медина-дель-Камподағы Корольдік сарай Санта-Мария-ла-Реал монастыріне айналдырылды. Сол жерде Элеонора балаларының Альваро де Луна бастаған роялистерге қарсы күресін көрді. Элеонора олардың пайдасына өзінің бір бөлігін жоғалтты. 1435 жылы оның ұлдары, Арагон князьдері, Понца теңіз шайқасынан кейін генуэздіктерге тұтқынға түсті. Элеонора 1435 жылы Вальядолид провинциясындағы Медина-дель-Кампода қайтыс болды. Ол Санта-Мария-ла-Реал монастырында едендегі қарапайым қабірге жерленген. Оның үстінде Толедо тасынан жасалған, патшалық гербы ойылған қабір тасы орнатылған.