Кіріспе
Американдық кино өндіріс компаниясы
King Brothers Productions – 1941 жылдан 1960 жылдардың соңына дейін қызмет еткен американдық кино өндіріс компаниясы. Оны Козинский ағайындары Моррис (Морис, Мори, Мори; 13 қыркүйек 1914 – 2 қыркүйек 1977), Франк (1 сәуір 1913 – 12 ақпан 1989) және Хайман (Херман, Хай, Хайми; 4 шілде 1916 – 20 шілде 1992) құрған, кейіннен олар өздерінің кәсіби фамилияларын "King" деп өзгерткен. Олар Филипп Йордан және Уильям Касл сияқты режиссерлермен жемісті ынтымақтастық жасады және 1940-1950 жылдардағы «Қызыл үрей» кезеңінде қара тізімде болған бірнеше сценаристтерді жұмысқа алғаны үшін есімдері тарихқа іріккен. Олардың фильмдеріне «Дилингер» (1945), «Суспенс» (1946), «Gun Crazy» (1949), «Карнавал тарихы» (1954), «Батыл» (1956, бұл фильм сценарист Далтон Трамбоға «Үздік әңгіме» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын әкелді), «Горго» (1961), «Капитан Синдбад» (1963) және «Қарулы жұмақ» (1968) кіреді.
Мансап
Джозеф Козинский (1884 жылы Днепр қаласында туып, 1950 жылы қайтыс болған) – Нью-Йоркте жеміс саудасымен айналысқан саудагер. Оның әйелі Сараны (жақын достары "Мама Кинг" деп лақап тағайындаған) бес баласы болды: ағалары Моррис, Франк және Хайман, әпкелері Роза мен Нетти. 1920 жылдары отбасы Лос-Анджелеске көшіп келді. Моррис пен Франк ойын автоматтарымен айналысудан бұрын түрлі шаруа жұмыстарын істеді, газет сатылып, аяқ киімдерін жылтыратты. Олар 250 доллар қарыз алып, 19 мыңға дейін машинадан тұратын империя құрды. Сонымен қатар, олар аттарды жарысқа да қойды. 1940 жылы ағайындылар мен олардың әпкесі Нетти Сегал салық төлеуден жалтарғандығы айыпталды. Бұл айыпталғандық флиперлер операторларынан Кент Кейн Парот пен бұрынғы Лос-Анджелес қалалық шенеуніктерге пара берілгенін ашу мақсатында жасалды.
Кино индустриясына кірісу
Сол жылы Морис Козинский ойын автоматтары туралы фильмдерге кірісуді ойлады. Олар «Голливуд Толки-Тон» деп аталған ойын автоматтарына арналған проектор жасап, кинопродюсер Сесил Б. Де Милльдің басшылығымен «Голливуд сапалы суреттер» корпорациясын құрды. Олар Де Милльдің басшылығымен жаңа компания арқылы автоматтары үшін 16 мм-лік фильмдер түсіруді жоспарлады, алайда Де Милльдің «Paramount Pictures» компаниясымен жасасқан эксклюзивті шарты оның компанияның продюсері ретінде белсенді қатысуына кедергі келтірді. Моррис кейін еске алды:
— Де Милльдің өзіне сенімсіздік кешені бар. Оған кездесу үшін екі апта күту керек. Бізге мұндай нәрсе ұнамады. Біз қарапайым бизнесмендерміз. Соңында біз оған фильмдер керек екенін айттық. Ол Салли Рэндке фильм түсіруге рұқсат беремін деді. Содан кейін ол трапеция шеберлерімен келісімшарт жасағанын айтты. Білсіңдер, қызбен барда демалып отырғанда, көпіршік бишісін немесе акробатты көргіңіз келмейді. Жақсы музыка тыңдағыңыз келеді. Сізге мән-жайлы нәрсе керек. Мысалы, Бинг Кросбиді көргіңіз келер. Міне, мәселе осында еді. Де Милль үлкен эпиктер жасауы мүмкін, бірақ біз үшін ол әдемі емес еді. Олар «Диллинджер» (1945) фильмімен үлкен жетістікке жетті. Моррис сол кезде баспасөзге:
— Бізді ешкім ашқан жоқ, біз өзімізді таптық. Біз кедей болып келмедік, кедей болып кетпейміз де. Біз адалмыз, есігіміз әркімге ашық. Бізде артық шығындар жоқ. Біздің шығындарымыз түсірілім басталғанда басталып, фильм дайын болғанда аяқталады. Біз осылай жұмыс істейміз және Академия сыйлығын алып, біздің бір фильмімізді «Радио Сити» музыкалық залында көрсеткенше тоқтамаймыз. Кингстердің өндіріс жөніндегі ассистенті Артур Гарднер кейін: «Фрэнк ең ақылды бауыр және көшбасшы еді. Мюри ақшаны қадағалап отырды, ал Хайми олармен бірге жүрді. Фрэнк жақсы оқиға ойлап, барлық нәрсені қадағалады. Мен Фрэнк Кингтің кез келген бизнесте табысқа жететініне сенемін. Ол өте өткір адам еді», — деді. 1945 жылы олар Белитаның қатысуымен «Алтын қыз» мюзиклін түсіру жоспарларын жариялады. Фильм «Күдік» деп аталды.
<blockquote>De Mille, he has an inferior complex. It takes two weeks to get into see him. Well, we didn't like that. We're just plain businessmen. We finally told him we had to get some pictures. He said he was going to get Sally Rand to make some. Then he said he had a deal with some trapeze artists. Well, you know yourself, you're out with a gal relaxing in a bar, you don't want to see no bubble dancer or acrobat. You want to hear some good music. You want something with class. You want to see Bing Crosby maybe. That was the trouble. De Mille might make big epics but for us he didn't have no class. They had an enormous success with Dillinger (1945). Morris told the press at the time:
Nobody discovered us – we discovered ourselves. We didn't come in to this business as paupers and we won't go out of it as paupers It's like this we're honest and our door is open to everybody. We've got no overhead – our overhead begins when we start shooting and ends the day we put the film in the can. That's the way we do business and we're not going to stop until we get an Academy Award and land one of our pictures in the Radio City Music Hall. The Kings had a production assistant, Arthur Gardner, who later recalled "Frank was the smartest brother and the leader. Maurie watched the money and Hymie just kind of tagged along Frank had a good story mind and supervised everything I believe Frank King would have succeeded in any business. He was a sharp as a tack." In 1945, they announced plans to make their most expensive film yet, the musical Golden Girl starring Belita. The film was released as, Suspense.
Жаңа компания
1950 жылдың қыркүйегінде Кинг ағайындары фильмдерін қаржыландыру жолын өзгертті. Олар компаниясын акциялық қоғамға айналдырып, 1 миллион доллар көлемінде, бір доллардан акция шығаруға рұқсат алды. Олар 300 мың долларлық акция салып, түскен қаражатты «Оңтүстіктегі барабандар» фильмін қаржыландыруға жұмсады. Кейін «Синдикат» фильмі үшін тағы 300 мың доллар жиналды. Кинг ағайындары өз акцияларының 70 мыңы үшін 70 мың доллар төледі. 700-ден астам акционер болды, ал Кинг ағайындары пайданың 50 пайызын алды. Кейіннен Кинг ағайындары RKO компаниясын «Батыр», «Карнавал тарихы» және «Оңтүстіктегі барабандар» фильмдерін тарату және сатуда дұрыс басқармағанын айыптап сотқа берді, 6,030,000 доллар көлемінде шығын өтеу талап етті.
Танымал мәдениетте
Фрэнк Козинскийді актер Джон Гудман, ал Хайми (Герман) Козинскийді актер Стивен Рут 2015 жылғы "Трамбо" фильмінде бейнеледі.