Микрофибрилдер – гликопротеин мен целлюлозадан тұратын жіңішке талшықтар. Құрылымы, 9+2 үлгісімен сипатталады, өсімдіктерде де кездеседі. Биология термині.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Микрофибрил – өте жіңішке фибрил немесе талшық тәрізді жіп, гликопротеиндер мен целлюлозадан құралған. Көбінесе, бірақ әрқашан емес, ақуыз талшықтарының құрылымын сипаттау үшін қолданылатын жалпы термин, мысалы, шаш және сперматозоидтың құйрығы. Оның ең көп кездесетін құрылымдық үлгісі – 9+2 үлгісі, онда екі орталық протофибрил тоғыз басқа жұппен қоршалған. Өсімдіктердегі целлюлоза – осы терминді сол мақсатта пайдаланатын ақуыз емес қосылыстардың бір мысалы. Целлюлоза микрофибрилдері негізгі жасуша қабырғасының ішкі бетіне жатады. Жасуша суды сіңіргенде көлемі ұлғаяды, ал бұрынғы микрофибрилдер бөлініп, жаңалары пайда болып, жасушаның беріктігін арттыруға көмектеседі.
A microfibril is a very fine fibril, or fiber like strand, consisting of glycoproteins and cellulose. It is usually, but not always, used as a general term in describing the structure of protein fiber, e. g. hair and sperm tail. Its most frequently observed structural pattern is the 9+2 pattern in which two central protofibrils are surrounded by nine other pairs. Cellulose inside plants is one of the examples of non protein compounds that are using this term with the same purpose. Cellulose microfibrils are laid down in the inner surface of the primary cell wall. As the cell absorbs water, its volume increases and the existing microfibrils separate and new ones are formed to help increase cell strength.
Синтез және қызмет
Целлюлоза целлюлоза синтетазасы немесе жасуша мембранасында орналасқан Розетт терминалды кешендері арқылы синтезделеді. Целлюлоза фибриллалары синтезделіп, жасушадан тыс өсе бастағанда, олар көрші жасушаларға қарсы итеріледі. Көрші жасуша оңай жылғалай алмайтындықтан, Розетт кешені сұйық фосфолипид мембрана арқылы жасушаның айналасында жылжиды. Соңында бұл жасушаның микрофибрил қабатына оралуына әкеледі. Бұл қабат жасуша қабырғасын құрайды. Алғашқы жасуша қабырғасын құрайтын микрофибрилдердің ұйымдасуы бұлжыңдаған. Дегенмен, екінші жасуша қабырғаларында оның ұйымдасуына әкелетін басқа механизм қолданылады. Негізінен, екінші жасуша қабырғасындағы жолақтар микротүтіктермен салынады. Бұл жолақтар микрофибрилдерді белгілі бір аймақта ұстап тұрады, олар оралғанда. Бұл процесте микротүтіктер спонтанды түрде деполимерленіп, басқа бағытта реполимерлене алады. Бұл жасушаның оралуын басқа бағытта жалғастыруға әкеледі. Фибриллин микрофибрилдері негізінен фибриллин 1-ді құрайтын және серпімділікті қамтамасыз ететін жалғастыру тіндерінде кездеседі. Құрастыру кезінде микрофибрилдер электронды микроскоппен боялғанда белгілі бір периодтықпен жолақты үлгі құрайтын молекулалардың өзара байланысы арқылы туындаған қайталанатын тізбекті моншақтар тәрізді құрылымды көрсетеді. Эластикалық талшықтардың қалыптасуы кезінде фибриллин микрофибрилдері тропоэластиннің жинақталуына бағыттайды және пісіп-жетілген эластин талшықтарының сыртқы қабатында қалады. Микрофибрилдер жасушалық байланыста да қатысады. Перицеллюляр аймақта фибриллин микрофибрилдерінің қалыптасуы TGFβ деп аталатын өсу факторының белсенділігіне әсер етеді. Фибриллин 1-дегі бұзылыстар TGFβ сигнализациясына әсер етеді, өйткені микрофибрилдер TGFβ белсенділігін тікелей басқарады.
Cellulose is synthesized by cellulose synthase or Rosette terminal complexes which reside on a cells membrane. As cellulose fibrils are synthesized and grow extracellularly they push up against neighboring cells. Since the neighboring cell can not move easily the Rosette complex is instead pushed around the cell through the fluid phospholipid membrane. Eventually this results in the cell becoming wrapped in a microfibril layer. This layer becomes the cell wall. The organization of microfibrils forming the primary cell wall is rather disorganized. However, another mechanism is used in secondary cell walls leading to its organization. Essentially, lanes on the secondary cell wall are built with microtubules. These lanes force microfibrils to remain in a certain area while they wrap. During this process microtubules can spontaneously depolymerize and repolymerize in a different orientation. This leads to a different direction in which the cell continues getting wrapped. Fibrillin microfibrils are found in connective tissues, which mainly makes up fibrillin 1 and provides elasticity. During the assembly, mirofibrils exhibit a repeating stringed beads arrangement produced by the cross linking of molecules forming a striated pattern with a given periodicity when viewed stained under an electron microscope. In the formation of elastic fiber, fibrillin microfibrils guides the deposit of tropoelastin and remains in the outer layer of mature elastin fibers. The microfibril is also associated in cell communication. Formation of fibrillin microfibrils in the pericellular region affects the activity of a growth factor called TGFβ. Such defects in fibrillin 1 affect the signaling of TGFβ, as microfibrils directly govern the activity of TGFβ.