Кіріспе

Француз нацистік әріптесі Луи Даркье (19 желтоқсан 1897 – 29 тамыз 1980), көбінесе Луи Даркье де Пеллепоик деген атпен танымал, Виши режимінде еврейлердің істері жөніндегі бас комиссар болды.

Өмірбаян

Бірінші дүниежүзілік соғыстың ардагері Даркьер 1930 жылдары Францияда фашистік және антисемит саясатында белсенді болды. Ол әр түрлі уақытта Action Française, Croix de Feu және Jeunesses Patriotes ұйымдарының мүшесі болды. 1934 жылғы 6 ақпанда Place de la Concorde алаңындағы тәртіпсіздікте жарақат алды және Джанет Маслиннің 2006 жылы The New York Times газетінде жазғанынша, "6 ақпанның адамы" ретіндегі жаңа мәртебесін жетекшілік рөлге айналдырды". 1942 жылғы британдық есепте ол "Франциядағы ең танымал антисемиттердің бірі" деп сипатталды. Даркьердің осы лауазымға тағайындалуы Франциядан еврейлерді концлагерлерге жаппай депортациялаудың алғашқы кезеңіне тікелей қадам алды. 1944 жылғы ақпанда Николас Фрейзердің сөзімен айтқанда, "оның ашкөздігі мен қабілетсіздігіне көз жұмылмайтын болды" және ол қызметтен алынды. Оның орнын Чарльз дю Пати де Клам басты. 1947 жылы Францияның Жоғарғы Әділет соты оны жазаға кесті, бірақ ол қашып кеткендіктен сот үкімі орындалмады. 1978 жылы L'Express журналының француз тілді журналисі онымен сұхбаттастырды. Басқа нәрселермен қатар, Даркьер Аушвицте газ камералары адамдарды өлтіру үшін емес, тек масаларды жою үшін қолданылғанын, ал осы әдіспен өлтіру туралы айыптаулар еврейлердің өтірігі екенін мәлімдеді. Сұхбат L'Express журналында жарияланғаннан кейін дереу үлкен дау туды. Даркьерді ұстап беру туралы өтініш жасалды, бірақ Испания оны қабылдаудан бас тартты.

Пайдаланған дереккөздер

Фрейзер, Николас (2006) "Мәңгі Виши: ұятты мойындау", Harper's, 86–94 беттер. Екі кітапқа шолу, оның ішінде Каллильдің "Жалған ниет" кітабы.