Элкинс, Нью-Гэмпшир: шағын ауыл, Pleasant Lake жағасында орналасқан. Жағажай, пошта, шіркеу, ветеринарлық клиника, альпака шаруашылығы бар. Тарихы – аңшы аспаптарын жасаумен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Элкинс – Нью-Лондон қаласындағы, Мерримак округі, Нью-Гэмпшир штаты, АҚШ-тың құрамына кірмейтін елді мекен. Ол Плезант көлінің шығыс жағында орналасқан. Мұнда халыққа арналған жағажай, қайық түсіру алаңы, автокөлік жөндеу шеберханасы, пошта бөлімі, шіркеу, ветеринарлық клиника және альпака шаруашылығы бар. Сонымен қатар, қауымның орталығында Америка Легионының үйі мен оған жапсарлас оркестр сахнасы орналасқан. Бұл елді мекенге бастапқыда "Орақ фабрикасы" немесе "Орақкент" деп ат қойылған, себебі ауылда орақтар жасалатын завод болған. Осы завод Плезант көлінен шығатын суды орақтарды жасауға қажетті жабдықтарды іске қосу үшін пайдаланған. 1889 жылы орақ фабрикасы жабылып, 1896 жылы елді мекен 1875 жылдан 1888 жылға дейін қауымға қызмет еткен дәрігер Джон П. Элкинстің құрметіне қайта аталды.
Elkins is an unincorporated community in New London, Merrimack County, New Hampshire, United States. It is situated at the eastern end of Pleasant Lake. It is home to a public beach, public boat launch, auto repair garage, post office, church, veterinarian office, and alpaca farm. Also central to the community is the Hall of The American Legions and adjacent bandstand. The village was originally called "Scythe Factory Village" or "Scytheville", because of the presence of a scythe works in the village, using the outflow from Pleasant Lake to power the equipment to manufacture this agricultural implement. The scythe works closed in 1889 and, in 1896, the village was renamed in honor of John P. Elkins, a physician who had served the community from 1875 to 1888.
Қазан жұмыс істейді
Ауылдағы қыранның жапырағын шығаратын заводты 1835 жылы Ричард Мессер, Джозеф Филлипс және Энтони Колби құрды. Мессер мен Филлипс 20 жаста болғанда, Массачусетс штатының Фичбург қаласында бұл мамандықты үйренді, ал Колби су құқығын ұсынды, бірақ капитал бермеді. Қажетті темір, болат және көмірді Конкордтағы ең жақын теміржол станциясынан өгіздермен тасып әкелуге тура келді. 1847 жылы Солтүстік теміржолы Поттер-Плейске келді, бұл арба жүргізушілердің сапарын 40 шақырымға (25 миль) қысқартты. Қыран жасайтын завод 50 жылдан астам жұмыс істеді, шамамен жүз жұмыскерді жұмысқа алды және өнімдерін АҚШ, Канада және Еуропаның бір бөлігіне жөнелтті. Үш бөгет пен ұсақтағы су тоғандары арқылы ағатын сумен бірнеше 3 тонналық ұсақтағыштар мен он төрт балға қолданылды. Осы қуат көзімен бөліскен басқа да көптеген диірмендердің арасында пилорама, шұңғыл диірмен, астық диірмені, алма сидрі диірмені, шұлық диірмені, кардтау диірмені және тері илеу зауыты болды. 1880 жылы Нью-Лондон қыран компаниясы 120 000-нан астам қыран жапырағы, 12 000-нан астам шөп шабуға арналған пышақ және 6 000 балта жапырағын жөнелтті. 1888 жылдың қазан айында өңдеу және балғалау тоқтатылды, өйткені өнеркәсіп шикізат пен тарату орталықтарына жақындады, сондай-ақ ауыл шаруашылығы көбірек механикаланды. Су энергиясы енді бәсекеге қабілетті артықшылықты ұсынбады. Компанияның мүлігі, зауыттары мен жабдықтары, бұрын 150 000 долларға бағаланған, аукционда 9 650 долларға сатылды. Бір жарым жылдың ішінде ауылдың халқы 300-ден 75-ке дейін азайды, ал аймақ сумен байланысты басқа да кәсіптерге: туризм мен демалысқа қарай баяу өтуді бастады.
The scythe blade manufacturer in the village was founded in 1835 by Richard Messer, Joseph Phillips and Anthony Colby. Still in their twenties, Messer and Phillips had learned the business in Fitchburg, Massachusetts, while Colby provided the water rights but no capital. All of the necessary iron, steel, and coal had to be hauled by oxen from the nearest railhead at Concord. In 1847, the Northern Railroad arrived in Potter Place, shortening the teamsters' trip by 25 mile (40 km). The scythe works operated for over fifty years, employed almost a hundred workers, and shipped products around the United States, Canada, and parts of Europe. A dozen 3 ton grindstones and fourteen trip hammers were powered by water running through a series of three dams and millponds. Among the many other mills sharing this power supply were a saw mill, shingle mill, grist mill, cider mill, hosiery mill, carding mill, and tannery. In 1880, the New London Scythe Co. shipped over 120,000 scythe blades, 12,000 hay knives, and 6,000 axe blades. By October 1888 the grinding and hammering were silenced, as the industry moved closer to raw materials and distribution centers, and as agriculture became more mechanized. Water power no longer offered a competitive advantage. The company's property, plant and equipment, which earlier had been valued at $150,000, was sold at auction for $9,650. Within a year and a half, the village's population dropped from 300 to 75, and the area began a slow transition to other water related enterprises: tourism and recreation.