Маркес Кевин Джонсон: Баскетбол өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық баскетболшы, американдық футболшы Маркус Кевин Джонсон (8 ақпан 1956 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы және кейіпкер актер, қазіргі кезде Bally Sports Wisconsin телеарнасында Милуоки Бакс баскетбол командасының сарапшысы. Ол 1977 жылдан 1989 жылға дейін Ұлттық баскетбол қауымдастығында (НБА) шағын шабуылшы ретінде ойнады, онда ол бес рет All-Star атанды. Ол мансабының көп бөлігін Бакс командасында өткізді. Джонсон Лос-Анджелес қалалық секциясының жылдың үздік ойыншысы болды, содан кейін Калифорния университетіне (UCLA) оқуға түсті. Ол UCLA Bruins командасы үшін колледж баскетболында ойнады және 1975 жылы ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Соңғы курсында ол бірнеше ұлттық жылдың үздік ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Джонсон 1977 жылғы НБА драфтында Милуоки Бакс командасының үшінші таңдауы болды. Ол Милуокимен жеті маусым ойнады, ал НБА карьерасын Лос-Анджелес Клиперс және Голден Стейт Уорриорс командаларында аяқтады.

Ерте өмір

Джонсон Луизиана штатының Натчиточес қаласында дүниеге келді және Оңтүстік Лос-Анджелесте өсті, онда Креншоу орта мектебінде баскетболмен айналысып, 1973 жылы Лос-Анджелес қалалық секциясының 4A дивизионындағы жылдың үздік ойыншысы атанды.

Колледж мансабы

Кейін UCLA-ға оқуға түсіп, Джон Вудэн мен Джин Бартоу жаттықтырған баскетбол командасының All American ойыншысы болды. 1974–75 оқу жылында екінші курс студенті Джонсон «Брюинс» командасын Джон Вудэннің 10-шы және соңғы NCAA I дивизионындағы баскетбол чемпионатына жетелеуге көмектесті. Вудэн маусым аяқталғаннан кейін жаттықтырушылық қызметтен зейнеткерлікке шықты, ал Джин Бартоу бас жаттықтырушы болды. Джонсон өзінің жетістіктерін жалғастырып, үшінші курс студенті болып оқыған 1976 жылы алғашқы All Pac 8 құрамасына ілікті (екі рет ілігуінің біріншісі). Аға курс студенті болып оқыған маусымында ол орташа есеппен ойын басына 21,1 ұпай және 11,1 допты қорғап алды, сондай-ақ елдегі үздік студент-баскетболшы ретінде USBWA College Player of the Year сыйлығымен қатар, тұңғыш Джон Р. Вудэн сыйлығының иегері атанды. Джонсон UCLA-да Театр өнері мамандығын да меңгерді. «Брюинс» командасы 1996 жылы оның 54-ші нөмірі бар жейдесін қабылдады.

Милуоки Бакс (1977-1984)

Джонсон 1977 жылғы НБА драфтында Дон Нельсон жаттықтырған «Милвоки Бакс» командасы тарапынан үшінші болып таңдалды. Джонсон өзінің алғашқы кәсіби маусымында ойынға орташа есеппен 19,5 ұпай және 10,6 доптама жинады. Ол 1978 жылғы НБА жаңашылдар командасына енді және Уолтер Дэвистен кейін НБА жаңашыл ойыншысы сыйлығы үшін дауыс беруде екінші орын алды. 1978–79 маусымында Джонсон Джордж Гервиннен (29,6 ұпай) және Ллойд Фриден (28,8 ұпай) кейін НБА-да үшінші орынды иеленді (25,6 ұпай). Ол 1979 жылғы НБА «Жұлдыздар» ойынында өнер көрсетті және НБА бірінші командасының құрамына енді. Сол маусымда, 1978 жылдың 12 желтоқсанында «Финикс Санс» командасына қарсы өткен ойында Джонсон 40 ұпай (74% тиімділікпен) жинап, 12 доптаманы жеңіп алды (120–114). Дегенмен, команданың ең жоғары шабуылдық тиімділігі 6-шы және қорғаныс рейтингі 13-ші болғанына қарамастан, «Бакс» 38–44 есебімен плей-оффқа ілікпеді. Бұл Джонсон басқарған «Бакс» командасының плей-оффқа қатыспаған соңғы маусымы болды. Келесі маусымда, 1980 жылдың 27 ақпанында Джонсон «Финикс Санс» командасына қарсы өткен ойында 25 ұпай, 11 доптама және 11 нәтижелі пас беріп, үш еселенген көрсеткішті (трипл-дабл) жасады (119–110). Сол жылғы плей-оффта Джонсон 43,7 минутта 19,9 ұпай және 6,9 доптама жинады, бірақ «Сиэтл Суперсоникс» командасына қарсы өткен 7 ойындық серияда жеңіліске ұшырады (Бұл «Милвоки» командасының Батыс конференциясындағы соңғы маусымы болды). 1980 жылдың 2 қарашасында Джонсон 40 ұпай, 7 доптама және 7 нәтижелі пас беріп, «Милвоки» командасын «Индиана Пейсерс» командасына қарсы 135–121 есебімен жеңіске жеткізді. Бұл көрсеткіш Джуниор Бриджмен және Сидни Монкрифтің жарақаттарына байланысты одан да әсерлі болды. 1983 жылдың 2 мамырында Шығыс конференциясының жартылай финалының 4-ші ойынында Джонсон 33 ұпай жинап, 9 доптаманы жеңіп алды, соның арқасында «Милвоки» командасы Ларри Бердтің және «Бостон Селтикс» командасын 4–0 есебімен жеңді. Дегенмен, «Бакс» командасы келесі раундта НБА-ның ең құнды ойыншысы Мозес Малоун бастаған «Филадельфия 76ers» командасына 5 ойындық серияда жеңіліп қалды (Бұл «Филадельфия» командасының плей-оффта 4 ойыннан кейін жеңіліске ұшыраған жалғыз сериясы болды). Джонсон 1984 жылы қажеттілік туғанда пайдаланған «пойнт форвард» терминін өзі ойлап тапқанын айтады. 1984 жылғы плей-офф кезінде «Милвоки» командасында жарақаттарға байланысты жеңіл шабуылшылар жетіспеді. Нельсон Джонсонға шабуылды алға қарай ұйымдастыруды тапсырды. Джонсон: «Жарайды, мен жеңіл шабуылшымын, емес, пойнт форвардпын» деді. Джонсон «Милвоки» командасын бірнеше дивизиялық титулға (1980, 1981, 1982, 1983, 1984) жеткізді. Джонсон мен «Бакс» командасы 1983 және 1984 жылдары екі рет Шығыс конференциясының финалына дейін жетті. «Бакс» командасында Джонсон мен Микки Джонсон НБА тарихында футболкаларында толық аты-жөні көрсетілген алғашқы екі ойыншы болды, себебі екеуінің де әрі аты, әрі тегі бірдей болды. 2019 жылы футболкасы зейнеткерлікке шығарылған кезде, «Бакс» командасындағы сүйікті естеліктері туралы сұрағанда Джонсон: «Бұл барлық естеліктердің жиынтығы еді. 1977 жылы, 21 жасымда Лос-Анджелестен келдім, көздерімде жұлдыздар, мақсатым – үлкен НБА ойыншысы болу еді. Содан кейін «Милвокиде» чемпионат жеңіп алдық. Бірақ мен «Милвокиге» келдім, онда жас таланттардың керемет тобы бар еді: мен және UCLA-дан Дейв Майерс, Луисвиллден Джуниор Бриджман, 1976 жылы Кент Бенсонмен бірге Индиана командасында екі рет жеңілген Куинн Бакнер, Оңтүстік Каролинадан Брайан Винтерс. Сондықтан «Милвокиде» жастардың керемет қозғалысы болды, бірге құру және өсу мүмкіндігі болды» деді.

Johnson was selected third overall in the 1977 NBA draft by the Milwaukee Bucks, coached by Don Nelson. Johnson averaged 19.5 points per game and 10.6 rebounds per game in his first professional season. He was named to the 1978 NBA All Rookie Team, and placed second in NBA Rookie of the Year voting behind Walter Davis. In his second season in 1978–79, Johnson was the NBA's third leading scorer (25.6 PPG), behind George Gervin (29.6) and Lloyd Free (28.8). He played in the 1979 NBA All Star Game and was named to the All NBA First Team. That season, in what was perhaps one of the best games of his career, on December 12, 1978, Johnson scored 40 points (on a remarkable 74% shooting percentage) and grabbed 12 rebounds in a 120–114 win against the Phoenix Suns. However, despite having the 6th highest offensive efficiency rating and 13th highest defensive rating of any team, the Bucks would miss the playoffs with a 38–44 record. It would be the last time the Bucks missed the playoffs during Johnson's tenure. The following season, on February 27, 1980, Johnson recorded a triple double with 25 points, 11 rebounds, and 11 assists in a 119–110 victory against the Phoenix Suns. During that year's playoffs, Johnson averaged 19.9 points and 6.9 rebounds in 43.7 minutes a game, in a tightly contested 7 game series loss to the Seattle SuperSonics (it was the last season Milwaukee was in the Western Conference). On November 2, 1980, Johnson scored 40 points, along with 7 rebounds and 7 assists, to lead the Bucks to a 135–121 victory against the Indiana Pacers. The feat was especially impressive as key teammates Junior Bridgeman and Sidney Moncrief were limited with injuries. On May 2, 1983, in Game 4 of the Eastern Conference Semifinals, Johnson scored 33 points and grabbed 9 rebounds to lead the Bucks to a 4–0 sweep of Larry Bird and the Boston Celtics. Despite this, the Bucks would fall to the eventual champion Philadelphia 76ers, led by NBA MVP Moses Malone, during the next round in 5 games, in what were contested matchups. It was the only series Philadelphia did not win in 4 games that postseason. Johnson claims to have coined the term point forward, a position he played out of necessity in 1984. During the 1984 playoffs, Milwaukee became short on point guards due to injuries. Nelson instructed Johnson to set up the offense from his forward position. Johnson responded, "OK, so instead of a point guard, I'm a point forward". Johnson helped lead Milwaukee to several division titles (1980, 1981, 1982, 1983, 1984). Johnson and the Bucks reached as far as the Eastern Conference Finals twice, in 1983 and again in 1984. While on the Bucks, both Johnson and teammate Mickey Johnson were the first two players in NBA history to have their full first and last names displayed on their jerseys, as they both shared the same first initial and last name. When asked about his favorite experience on the Bucks upon the announcement of his jersey being retired in 2019, Johnson said “It was a compilation of everything. It was getting there in 1977, 21 years old out of L. A., stars in my eyes, and thoughts of being a great NBA player was my goal. And winning a championship in Milwaukee. But what happened was, I come to Milwaukee, and we’ve got this nucleus of just great young talent from all sorts of solid programs: myself and Dave Meyers from UCLA; and Junior Bridgeman from Louisville; Quinn Buckner, who we lost to twice in ’76 on that great Indiana team with Kent Benson; Brian Winters from South Carolina. So this great youth movement in Milwaukee with an opportunity to build and grow together.”

Лос-Анджелес Клиперс (1984-1987)

1984 жылғы маусым аясында «Бакс» командасының бас менеджері болған Нельсон, Джонсонды, шабуылшы-қорғаушы Джуниор Бриджменді, шабуылшы Харви Кэтчингсті және ақшалай қаражатты «Лос-Анджелес Клипперс» командасына, шабуылшы Терри Каммингсті, қорғаушылар Крейг Ходжесті және Рикки Пирстің орнына саудалады. Бұл Джонсон үшін туған жеріне оралу болды, өйткені ол «Клипперс» командасының «Лос-Анджелес Мемориалдық спорт аренасындағы» үйінен небары бірнеше шақырым жерде өсіп, орта мектепті бітірген. 1984–85 жылғы маусымда «Клипперс» командасындағы алғашқы жылында ол ұпай жинау және ату көрсеткіштері бойынша мансабындағы ең төменгі нәтижелерді көрсетті. 1985–86 жылдары оны қорғаушыға ауыстырды, ол жұлдызды маусым өткізіп, «Жылдың қайта оралған ойыншысы» атағын жеңіп алды. «Клипперс» жеңіске жеткізу үшін күресіп жатты. Джонсон кейіннен осы жеңіліске ұшыраған «Клипперс» командасында ойнаудың өзін шаршатып, «Лос-Анджелестегі екінші құраманың мүшесі сияқты сезіндіргенін» айтты. Луизианалық бас бапкер Дон Чейни оны команда капитаны еткені, оның сауда талабын қоюына кедерес келтірген аз ғана нәрселердің бірі болды. 1986 жылдың 20 қарашасында Джонсон Далластағы ойын кезінде әріптесі Бенуа Бенджаминмен соқтығысып, мойнындағы дискісі жарылды. Келесі жылы ол «Клипперс» командасымен келісімшарт дауына қатысты, олар оның мүгедектігіне байланысты жалақысын төлеуді тоқтатқан.

Голден Стейт Уорриорс (1989)

Бірнеше сәтсіз қайта оралудан кейін Джонсон 1989 жылғы қазан айында «Голден Стэйт Уорриорс» командасына қосылды. Ол сол жылдың 1 желтоқсанында босатылғанға дейін «Уорриорс» сапында 10 ойын өткізді.

Фантони Удин (1989-1990)

"Уорриорз" командасынан босатылғаннан кейін Джонсон Италиядағы "Фантони Удин" клубымен келісімшарт жасады, онда ол әр ойында орташа есеппен 23,6 ұпай жинады.

Жеке өмір

Джонсонның бес ұлы бар: Крис, Джозиа, Джошуа, Мория және Сайрус. Крис, әкесі сияқты, Креншоу орта мектебінде және Калифорния университетінде (UCLA) баскетбол ойнады. Джонсон мен Крис – Лос-Анджелес қалалық секциясының 4A сыныбындағы «Жылдың үздік ойыншысы» атағын алған алғашқы әке-бала жұбы. Олар сондай-ақ NCAA баскетбол чемпионатын жеңген төрт әке-бала дуэтінің бірі және осы жетістікке бір мектепте қол жеткізген жалғыз команда. Джозиа да UCLA-да баскетбол ойнады, кейін Comedy Central арнасындағы «The Legends of Chamberlain Heights» шоуын жасауға көмектесті. Джош жоғары оқу орнында Батыс Орегон мемлекеттік университетінде баскетболмен айналысты. Мория Тускеги университетінде баскетбол ойнады және BET арнасының «Baldwin Hills» сериалында актерлік жұмыс істейді. Джонсонның екі қызы бар. Жасмин табысты теннисші, ал Шило гольф пен жүзуде өте жақсы. Джонсонның ұлы, Маркус Кевин Джонсон кіші, 1987 жылдың 15 мамырында отбасылық бассейнеге құлап, суға батып қайтыс болды, оған он бес ай толған еді. Ойыншылық карьерасының басында Джонсон есірткіге тәуелділікпен күресті. 1982 жылы «Бакс» командасында ойнағанда, Джонсон кокаинге тәуелділігі үшін есірткіге тәуелділікті емдеу орталығында емделді. Оңтүстік Калифорнияның жылы климатынан Висконсинге ауысуы туралы ойлағанда, Джонсон былай деді: «Менің алғашқы жылымда – мүмкін, мен шатастырып айтамын – бірақ алғашқы жылы соңғы 25 жылдағыдан көп қар болды. Мамыр айына дейін қар, қар, қар жауды, ал екінші жылым соңғы 30 жылдағы ең суық жыл болды. Барлығы маған «Бұл шынымен де қиын жағдай, жаман, бірақ одан да жаман болуы мүмкін» деп айта берді. Менің ойымша, одан да жаман болуы мүмкін емес еді».

Джонсон Лос-Анджелестегі «Клипперс» командасының бас радиостанциясы KFWB AM-де таңертеңгі бағдарламаның жүргізушісі болды. 1990 жылдардың соңында Джонсон «Сиэтл Суперсоникс» командасының түстер талдаушысы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Fox Sports және Fox Sports 1 арналарында баскетбол сарапшысы ретінде жұмыс істеді. 2015 жылдан бері Джонсон Fox Sports Wisconsin арнасында «Милуоки Бакс» командасының ойындарын толық және жартылай штат режимінде талдаушы ретінде жұмыс істеп келеді.