Кіріспе
Британдық статистик (1915–2002)
Джордж Альфред Барнард (23 қыркүйек 1915 – 30 шілде 2002) – британдық статистик, еңбектері статистика негіздері және сапаны бақылау саласында ерекше танымал.
Ерте өмір және білім
Джордж Барнард Лондонның Уолтемстоу қаласында дүниеге келген. Оның әкесі жиһаз жасаушы, ал анасы үй шаруашылығында қызметкер болған. Оның әпкесі Дороти Уеддерберн әлеуметтанушы болды және кейіннен Лондон университетінің Роял Холлоуэй колледжінің директоры болды. Барнард жергілікті гимназияда, Моноу мектебінде оқыды, содан кейін Кембридждегі Сент-Джон колледжінде математиканы оқуға стипендия ұтып алды. 1937 жылы ол Алонзо Черчпен математикалық логика бойынша аспирантураға оқу үшін Принстон университетіне барып оқыды.
Мансап
Барнард Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Ұлыбританияда демалыста болды және ол докторлық диссертациясын аяқтау үшін Принстонға қайтып оралмады. Соғыс Барнардты, оның буынның көптеген математиктері сияқты, статистикке айналдырды. 1940 жылы ол Plessey инженерлік фирмасына математикалық консультант ретінде жұмысқа орналасты. 1942 жылы ол Өнімді жабдықтау министрлігіне көшіп, олардың жауапкершілігіндегі өнімдерге сапаны бақылау және сынақ алу әдістерін қолданды. Барнард осы жерде статистикамен айналыса бастады. Ол басқарған топқа Питер Армитаж, Деннис Линдли және Робин Плэкетт кірді. Линдли олардың Барнардтың жетекшілігімен докторлық диссертацияларын жазып жатқан студенттерге ұқсас болғанын еске алады. АҚШ-та Абрахам Вальд басқарған ұқсас топ болды. Екі топ та үлгі алудың тізбекті әдістерін әзірледі. Соғыс аяқталғаннан кейін Барнард Лондонның Империал колледжінде лекция оқыды, 1948 жылы оқырман, ал 1954 жылы математикалық статистика профессоры атанды. 1961 жылы ол Америка Статистикалық қауымдастығының мүшесі болып сайланды. 1966 жылы ол жаңа құрылған Эссекс университетіне көшті және 1975 жылы зейнетке шықты. Барнард 86 жасқа толғанға дейін статистикамен айналысып тұрды. 1981 жылға дейін ол жылдың көп бөлігін Канададағы Ватерлоо университетінде өткізді, содан кейін ол әлемнің түкпір-түкпіріндегі әріптестерімен мақалалар жазып, хат алмасып тұрды. Барнардтың ең танымал еңбегі, әдетте, 1962 жылғы ықтималдық туралы мақаласы болып есептеледі, бірақ ол өзінің ең жақсы деп санаған мақаласы 1949 жылғы, онда ол алғаш рет ықтималдық принципін жариялаған еңбегі еді. Ол бұл принципті бастапқыда міндетті тоқтату контекстінде сипаттаған. Леонард Савиджтің мәлімдемесі бұл принциптің бастапқыда қаншалықты таңғажайып болғанын көрсетеді:
Мен тоқтату қағидасын 1952 жылы профессор Барнардтан үйрендім. Шындығында, мен сол кезде осы саладағы біреудің осылай ашық бұрыс идеяны қолдануының өте қайғылықты екенін ойладым, тіпті бүгін де кейбір адамдардың осылай анық дұрыс идеяға қарсы тұрғанына сене алмаймын.
I learned the stopping rule principle from Professor Barnard in 1952. Frankly, I then thought it a scandal that anyone in the profession could advance an idea so patently wrong, even as today I can scarcely believe that some people resist an idea so patently right.
Саяси белсенділік
Бір сұхбатта Барнард еске алды: "1933 жылдан 1956 жылға дейін менің ең басты қызығушылығым саясат болды. Шындығында, соғыс аяқталғанға дейін осылай деуге болады". Оқушы кезінде ол мектептегі пікірсайыс клубына "Социализм капитализмнен артық" деген мәселені ұсынды. 1933 жылы ол Ұлыбритания Коммунистік партиясына қосылып, Лондонның шығыс жағында фашизмге қарсы шерулерге қатысты. Кеймбридждегі әріптес коммунисті, тарихшы Эрик Хобсбаум оны "жұмысшы отбасынан шыққан, арық-сұрық математик" деп еске алды, ол "студенттік партияның бас комиссары" қызметін атқарды. Плессиде ол дүкен жұмысшылары комитетінің төрағасы болды.
Марапаттар
Барнард үш қоғамның президенті қызметін атқарды: 1962–1964 жылдары Операциялық зерттеулер қоғамы, 1970–1971 жылдары Математика және оның қолданбалары институты, және 1971–1972 жылдары Корольдік статистикалық қоғам. 1975 жылы Корольдік статистикалық қоғам оған "Алтын" Гей медалін табыс етті. 1986 жылдың мамыр айында Барнард Ашық университетінен университеттің құрметті докторы дәрежесімен марапатталды, ал 1994 жылы Эссекс университетінен құрметті докторлық дәреже алды.
Жеке өмір
Ол 1942 жылы Хелен Дж. Б. Дэвисқа үйленді және олардың үш ұлы болды. 1949 жылы Мэри М. Л. Джонсқа екінші рет үйленді және олардың бір ұлы болды. Ол Британ гуманистік қауымдастығының еңбегі сіңген қолдаушысы болды. Барнард 2002 жылдың тамызында Эссекс округіндегі үйінде қайтыс болды. Деннис Линдли "Статистик" журналында: "Біз ұлы статистик және ғажап адамнан айрылдық" деп жазды.