Кіріспе
Шотландия шіркеуінде жалпыға арналған ғибадатқа қатысты шешімдер толығымен приходтық діни қызметкердің қалауы бойынша қабылданады. Нәтижесінде әр түрлі музыкалық құралдар қолданылады. Алайда, оның тарихының әртүрлі кезеңдерінде Бас Ассамблея қауымдарға арнап Забур жырлары мен әнұрандарды шығаруды тапсырған.
Decisions concerning the conduct of public worship in the Church of Scotland are entirely at the discretion of the parish minister. As a result, a wide variety of musical resources are used. However, at various times in its history, the General Assembly has commissioned volumes of psalms and hymns for use by congregations.
Шотландтың Забур кітабы (1564)
1564 жылғы басылымда көптеген өзгерістер жасалып, 1635 жылғы нұсқамен аяқталды. Эдвард Миллер редакциялаған 1635 жылғы шотландтық Забур кітабында Стернхольд пен Хопкинс жырларының ең жақсы нұсқалары жазылған. Бұл көптеген Забур жырларының төрт бөліктен тұратын гомофониялық күйлерін (тиісті әуені жоқ мәтіндерге басқа Забур жырларынан шыққан әуендер тағайындалды), бірнеше күрделі немесе полифониялық Забур жырларының күйлерін (Репортаждағы Забур жырлары деп те аталады) және он жетінші ғасырда қолданыла бастаған Көптеген Жалпы күйлердің күйлерін қамтиды.
Шотландтық метрикалық Забур (1650)
1564 жылы шыққан ән-күймен бірге жазылған Забур жырының соңғы басылымы 1640 жылы жарық көрді. Алайда 1564 жылғы басылымның орнын алмастыруға тырысқандар көп болды, соның ішінде Яков VI/I-нің өзі де болды. Алайда шотландтар Вестминстерде өткен жиналыста ағылшын және шотланд псалтырларын біріктіруге уәде бергенше, сүйікті псалтырларын ұстап тұрды. Вестминстер ассамблеясы ағылшын парламенттің мүшесі Фрэнсис Роустың толық псалтырын қайта қарады, бірақ шотландтарды қанағаттандырған жоқ. 2 жыл 4 ай ішінде ол Бас Ассамблеяның нұсқауымен қайта қаралды және шотландтық редакторлардың 40% -ға жуығы шотландтық редакторлардың 10% -ы Роустың және 30% -ы Вестминстер нұсқасының түпнұсқасы деп есептелді. Аударманың дұрыстығы басты назарда болды. Бұл псалтыр Шотландияның кейбір жерлерінде (әсіресе, Таулы аймақтарда) және әлемнің кейбір шағын пресвитериандық ағымдарында әлі күнге дейін қолданылуда. У. П. Рорисон 1650 жылғы аударманы әр жолды анықтау үшін он бұрынғы забур жыршыларымен салыстырып, егжей-тегжейлі қарастырды. Ол осы он көзге 4 846 жолды байқай алды. Забур жолдары пайызы 1564 шотланд нұсқасы 338 4% Генри Дод (1620) 266 3% Король Джеймс (16311636) 516 6% Джордж Уизер (1632) 52 0.5% Роуалланның сэр Уильям Мюре 49 0.5% Бей Забур кітабы (1640) 269 3% Уильям Бартон (1644) 136 2% Закари Бойд (16441648) 754 9% Фрэнсис Роус (16381646) 878 10% Вестминстер нұсқасы (1647) 1,588 18% түпнұсқасы 3,774 44% 1929 жылы Шотландия шіркеуі Забурдың музыкасын қайта қарады, оның гармониясын әндер кітабының қайта қаралуына сәйкес келтірді. Забур жырлары әдетте гимндер кітабының алғашқы екі басылымының (1898, 1927) бетінде басылып шығарылған. Алайда, үшінші басылымның ең көп таралған нұсқасында сол томда псалтирь жоқ еді, нәтижесінде толық псалтирь Шотландия шіркеуінің қауымдарының көпшілігінде жоғалып кетті. Бұл жинақта 150-ге жуық Забур жыры бар, бірақ олардың көбісі толықтай әндеуге тым ұзын болған. 1781 жылы Киелі кітаптың 67 сөзін бір жыл бойы қолдануға рұқсат етілді. Расмий түрде қабылданбағанымен, парафразалар кейінгі жылдары, негізінен, төменгі жерлерде елеулі қолданылды. Осы уақытта бес ән-жыр шіркеудің рұқсатысыз енгізілген. Кейбір кейінгі басылымдарда шотландтық ғибадаттың қарапайымдылығы мен жай-күйінен ауытқуды көрсететін жеті үшеулік доксологиялар жиынтығы ("Атаға, Ұлға және Киелі Рухқа") болды, әрқайсысы әртүрлі метрикалық үлгіге ие, олар жырдың соңында айтылуы мүмкін. Бұл өлеңдер Забур жырларының соңында бірге басылып шығарылды. Барлық Забурлар ортақ метрімен (CM) болды, бұл дегеніміз, негізінен, кез келген Забур кез келген Забур күйіне айтуға болады, бірақ кез келген мүмкін болатын комбинация жақсы дәмі деп қарастырылмады. Забур жырының музыкалық нұсқалары жарық көрді. Солардың беттері көлденең қиылып, өлеңдері жоғарғы жағында, мәтіндері төменгі жағында орналастырылды. Музыкалық бөлім әліпбилік ретімен әуендердің дәстүрлі атаулары бойынша орналастырылды. 23-ші Забур жыры "Раббы менің бағушым" әдетте 144 "Уилтшир" күйіне ("Кримонд" күйі 1872 жылы жазылған, 1930 жылдардан бастап өте танымал болды), бірақ теориялық тұрғыдан кез-келген басқаға әнделуі мүмкін, жалғыз шектеу таныстық конвенциялары. Сонымен қатар, кейбір Забур жырларының басқа өлшемдердегі нұсқалары болды, соның ішінде ұзын метр (LM), қысқа метр (SM) және ретсіз метрикалық үлгілер, олардың әрқайсысының ерекше әуені болды. XIX ғасырдан бастап бұл сөздер музыка басылымдарының соңында әртүрлі беттерден гөрі толықтай пайда болды. Ерекше жағдайдың мысалы - Забур 24:710, "Ей қақпалар, бастарыңды көтеріңдер", "Иерусалимдегі Киелі Георгий" әніне, дәстүрлі түрде Қасиетті Денеге келгеннен кейін айтылатын.
In 1929, the music of the psalter was revised by the Church of Scotland to bring its harmonies into line with those in the revision of the hymnal. The psalter was usually printed at the front of the first two editions of the hymnal (1898, 1927), and throughout much of the 20th century there was a widespread tradition of beginning worship with a psalm before continuing in the hymn books. However, the most widely used version of the third edition did not have the psalter in the same volume, with the result that the full psalter has disappeared from the majority of Church of Scotland congregations. The psalter contained all 150 psalms in their entirety, though obviously many of them were too long to be sung whole. In 1781 a selection of 67 paraphrases of Scripture was given permissive use for a year. Although never officially adopted, the paraphrases had significant use in succeeding years, mainly in the lowlands. Five hymns were inserted at this time without church authority. Reflecting a move from the simplicity and plainness of earlier Scottish worship in some later editions there was also a set of seven trinitarian doxologies ("To Father, Son and Holy Ghost "), each for a different metrical pattern, which could be sung at the close of a psalm. These were printed together at the end of the psalms, and were intended to allow the Old Testament text to be sung in the light of the New. All the psalms were present in common meter (CM), which meant that in principle any psalm could be sung to any psalm tune, though not every possible combination would have been regarded as good taste. Musical editions of the psalter were published with the pages sliced horizontally, the tunes in the top half and the texts in the bottom, allowing the two parts of the volume to be opened independently. The music section was arranged alphabetically by the traditional names of the melodies. Psalm 23, "The Lord's my shepherd", would typically be sung to tune 144 "Wiltshire" (tune "Crimond", written in 1872, becoming overwhelmingly popular from the 1930s), but could theoretically be sung to almost any other, the only restriction being the conventions of familiarity. In addition, some psalms had alternative versions in other meters, including long meter (LM), short meter (SM), and irregular metrical patterns, and each of these had a unique tune. From the 19th century onwards, these often appeared at the end of music editions in whole rather than split pages. An example of a special setting is Psalm 24:7–10, "Ye gates lift up your heads", to the tune "St. George's Edinburgh", a rousing piece traditionally sung after Communion.
Шіркеу әнұраны (1898)
Әндерді енгізу 19 ғасырдың екінші жартысында ғибадат реформасының бір бөлігі болды, сонымен қатар шіркеу мүшелері мен боялған шыны көрінді. Бұл реформа Greyfriars Kirk сияқты жеке қауымдарда басталды және Бас Ассамблея бүкіл шіркеу үшін ән кітабын шығаруға дайын болғанына дейін бірнеше онжылдықтар өтті. Гимнник жыр жинағымен бірге қолданылуы тиіс еді, сондықтан "Жаратқан Ие менің бағушым" сияқты сүйікті сөздерді алып тастады. Оның ішінде 650 дана бар еді.
Чиркінің ән кітабы, қайта қаралған басылым (1927)
Гимннің екінші басылымы, көбінесе RCH немесе , Шотландия шіркеуінің Шотландия Біріккен еркін шіркеуімен бірігуіне дайындықпен тұспа-тұс келді (1929). RCH құрамында 727 әнұран бар және оны Уэльстің композиторы Дэвид Эванс редакциялады. Алдыңғы нұсқасы сияқты, ол да псалтырмен бірге бір томда басылды, сондықтан әндер кітабының өзінде метрикалық жырлардың ешқайсысы жоқ. Пайдалы құрал - Джеймс Моффатт пен Миллар Патриктің "Кітапшасы" (англ. Handbook to the Church Hymnary) (1927 жылы басылып, 1928 жылы қайта қаралды). Ол авторлар мен композиторлар туралы ұзақ биографиялық жазбалар, әнұрандарға түсініктемелер, сондай-ақ қосымша индекстер берді. Ол 1935 жылы қосымшасымен бірге қайта басылды.
Құдай халқының әндері (1988)
"Құдай халқының әндері" КХ3-ті толықтыру ретінде жасалды, ал көптеген қауымдарда екеуі бірге қолданылды. Осы себепті, ол CH3-те де бар материалды қамтымайды, бірақ ол 1973 жылғы қайта қарауда алынып тасталған RCH-тен бірқатар элементтерді қайта жаңғыртады. Сондай-ақ, оған әртүрлі көздерден алынған музыка кірді, бұл ғибадат үшін қол жетімді музыка түрлерінің ауқымын арттырды. Шотландия шіркеуінің ән кітабында алғаш рет болды: Миссиялық мадақтау дәстүрінің евангелистік хорлары. Іона қауымының құлшылық етуі бойынша "Жабайы қаз ресурстары тобының" 21 элементі (олардың ішінде қосымша комитеттің төрағасы Джон Л. Белл болды). әнделген жауаптар дұғаларда, бұл уақытқа дейін Шотландия шіркеуінің көп бөлігі күдікпен қарады тым "католик"; олардың үшеуі латын тілінде болды. Суахили тіліндегі қысқа хорлар, оны бостандық теологиясы мен апартеидке қарсы науқан аясында қарастыру керек. Иан Уайттың рок стиліне арналған үш псалтын қарастырып көрейік. орыс православие шіркеуінің шіркеушісі. Көптеген қауымдар осы музыканың толық түрін пайдаланбағаны рас болса да, бұл музыканың көлемі ғибадатта жаңа ойларға деген көзқарасты кеңінен танытуға зор үлес қосты. "Құдай халқының әндері" кітабында 120 ән бар. Гимндер кітабынан айырмашылығы, бірақ евангелистік хор кітаптарының көпшілігі сияқты, бұл том тақырыптық емес, алфавит бойынша бірінші жолдар бойынша орналастырылған.
evangelical choruses of the Mission Praise tradition. items of the Wild Goose Resource Group of the Iona Community worship (21 of which were composed by John L. Bell, who chaired the supplement committee). sung responses for use in prayers, which until this time much of the Church of Scotland had regarded with suspicion as being too "Catholic"; three of these were in Latin. short choruses in Swahili, which must be seen in the context of liberation theology and the campaign against apartheid. three of the rock idiom psalm arrangements by Ian White. a Russian Orthodox Kyrie eleison. While it is undoubtedly true that many congregations did not take advantage of the full range of this music, the volume contributed greatly to an openness to new ideas in worship. There are 120 songs in Songs of God's People. Unlike the hymnaries, but in common with most evangelical chorus books, the volume is not arranged thematically but in alphabetical order of the first lines.
Шіркеу әнұраны, төртінші басылым (2005)
1994 жылы Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясы ән кітабын қайта қарау үшін комитет тағайындады; жиналысты қайтадан Джон Л. Белл өткізді. Кейбір әнұрандардың авторлық құқығын алуда ұзақ уақыт бойы келіссөздер жүргізіліп, қиындықтар туындағаннан кейін, 2005 жылдың мамыр айында "Church Hymnary" атты төртінші басылымы жарық көрді. Оны Canterbury Press (Норвич) баспасы басып шығарады және 825 баптан тұрады. "Құдайдың халқы" әндерінің рухымен ол әртүрлілік іздеуді жалғастырады. Алғаш рет гимндер кітабында, ол әсіресе, гэль қауымы үшін шығарылмаған, гэль тіліндегі гимн, "Leanabh an àigh" Рождестволық ән өлеңдері бар, оның түпнұсқа мәтіні "Бала шөп салатын жерде" аудармасына параллель түрде пайда болады. Көптеген әндер "қосалма тіл" енгізу үшін өзгертілген. Мысалы, "Ол маған көру үшін көз берді" деген сөз "Құдай маған көру үшін көз берді" деп қайта жазылды (Химн 164). Құдайдың Аналық қасиетінің феминисттік теологиясы "Аналық Құдай" (Химн 117) шығармасында көрсетілген. Алайда, "тұтынушы" деген сөзді "тұтынушы" деп өзгертудің азғырылуына қарсылық көрсетілді, сондықтан, мысалы, "Сенің адалдығың үлкен" деген сөз қозғалмай қалады. RCH-тің әдейі эхосында, алғашқы Забур нөмірлерінің ретімен (1108 әндер) реттелген Забурлар жинағымен ашылады. Олардың көбі Шотланд Забур кітабынан алынған және мұнда ХХ3-те қосылған доксологияларсыз пайда болады. (Бұл химндер 109-химн ретінде енгізілген, бірақ олардың Забур мәтіндерінен бөлініп кетуі олардың салыстырмалы түрде сирек қолданылатынын білдіреді.) Бірақ бөлімде басқа да музыкалық дәстүрлердегі Забур жырлары, сондай-ақ Шотландия шіркеуінде әлі де кең тарамаған жауап беру үшін прозалық Забур жырлары бар. Содан кейін том жалғасады, сондай-ақ , гимндердің тақырыптық ретке келтіруімен, бұл жолы әрқайсысы қасиетті Үштіктің бір тұлғасымен байланысты және Құдай мен Чиркөенің жауабының аспектілеріне бөлінген үш негізгі бөлімге бөлінеді. Бұдан кейін халықаралық қысқа әндер бөлімі, соның ішінде Грехам Кендрик сияқты жазушылардың евангелистік хорлары және Тайзе мен Иона қауымының шығармалары. Соңғы қысқа бөлімде Аменс және Доксологиялар бар. Бұл Шотландия шіркеуінің ең үлкен ән кітабы және ең ұзын екені сөзсіз. Шотландия баспасөзінің жарияланғанынан кейін дереу реакциясы - бұл кітапты шіркеуге алып бару үшін тым ауыр деп тапқан зейнеткерлердің шағымдарын жариялау болды, бірақ оның күші, әрине, оны қабылдауға тырысатын музыкалық және теологиялық дәстүрлердің кеңістігінде жатыр. қызғылт түсті байлау. Гимндер кітабы үш нұсқада: толық музыка, мелодия және мәтін. Сонымен қатар үлкен баспа нұсқасы да бар. Музыкалық басылым: Жорж К. Баррдың жазба орындарының көрсеткіші, 2005 жылы жариялаушы жоқ, ISBN жоқ. 2008 жылдың ақпан айында Canterbury Press кең шіркеу үшін "Сүкіршілік әндері" атты әннің нұсқасын шығарды. Бұл кейбір либералды англикан шіркеулерінде және Біріккен реформация шіркеулерінде танымал болды. Ирландиядағы пресвитериан шіркеуі мен Біріккен пресвитериан шіркеуі шіркеудің әнұранын (1898) және бірнеше пресвитериан конфессияларын қайта қаралған шіркеудің әнұранында (1928) және шіркеудің әнұранының үшінші басылымында (1973) жинақтауға қатысты. Ирландия Пресвитериан шіркеуі төртінші басылымға қатысудан бас тартып, 2004 жылы өзінің Ирландия Пресвитериан ән кітабын шығарды.
A scripture index to is provided by George K. Barr, , no publisher, no ISBN, 2005. In February 2008 Canterbury Press released a version of for the wider church, called Hymns of Glory, Songs of Praise, featuring the same content as under a different cover. This has proved popular in some liberal Anglican churches and United Reformed Churches. The Presbyterian Church in Ireland and the United Presbyterian Church were involved in the compilation of the Church Hymnary (1898) and several Presbyterian denominations in the Revised Church Hymnary (1928) and the Church Hymnary third edition (1973). The Presbyterian Church in Ireland declined to be involved in the fourth edition and published its own Irish Presbyterian Hymn Book in 2004.