Кіріспе
Австрияның технология және капиталдық тауарлар тобы Voestalpine AG voestalpine деп стильделген Австрияның Линц қаласында орналасқан сталь негізіндегі технология және капиталдық тауарлар тобы. Компания болат, автомобиль, теміржол жүйелері, профильдік формалар және құрал болат өндірістерінде белсенді. 2017 жылы ол Еуропадағы табысты темір компаниялардың бірі болды. Оның 45 пайызы Австрияда жұмыс істейді. Линцтен басқа ең маңызды зауыттар Штириядағы Леобенде және Төменгі Австриядағы Кремс қаласында орналасқан. Оның Лизендегі (Штирия) үлкен зауыты бар еді, ол 1990-шы жылдары жабылды. Voestalpine компаниясы Австрияның барлық CO2 шығарындыларының 10%-ына жауапты, бұл оны елдегі ең ірі шығарындыға айналдырады. Компанияның атауы оның екі негізгі компонентін біріктіреді, VÖEST (Vereinigte Österreichische Eisen und Stahlwerke) Жоғарғы Австрияда, 1946 жылдың шілдесінде мемлекет меншігіне алу арқылы құрылған және ÖAMG (Österreichische Alpine Montangesellschaft) Штарияда, 1881 жылы құрылған.
Voestalpine AG – stylized as voestalpine – is an Austrian steel based technology and capital goods group based in Linz, Austria. The company is active in steel, automotive, railway systems, profilform and tool steel industries. As of 2017, it is one of the few profitable steel companies in Europe. 45 percent of its workforce is based in Austria. In addition to Linz the most important plants are in Leoben in Styria and in Krems in Lower Austria. It had a large plant at Liezen in Styria which closed in the 1990s. Voestalpine is responsible for 10% of all Austrian CO2 emissions, which makes it the biggest emitter in the country. The name of the company amalgamates its two principal components, the VÖEST (Vereinigte Österreichische Eisen und Stahlwerke) in Upper Austria, established through nationalization in July 1946, and the ÖAMG (Österreichische Alpine Montangesellschaft) in Styria, established in 1881.
Альпілік Монтан (18811945)
Альпілік Монтангесальхас (Англ. Alpine Montangesellschaft) 1881 жылы 19 шілдеде Венада Австрияның темір және болат активтерін шоғырландыру құралы ретінде құрылды. Кейіннен бұл активтердің кейбіреулері жойылып, тасталып немесе сатылып кетті. Негізгі активтер Штирияда шоғырландырылған: Ерцбергтегі темір кен орндары және Донавицтегі болат зауыты. Компанияның Мур өзенінің аңғарында және Төменгі Австрияда (Кремс және Швехат) шағын кәсіпорындары мен темір жол желілері болды. Алпинде, төрағалық етті Карл Витгенштейн, шыңы 1912 жылы, ол иелік еткен төрт көмір шахталары, екі темір кен шахталары және алты металлургия зауыттары. 1922 жылы Fiat (Камилло Кастиглиони қараңыз) иелігіндегі Alpine Montangesellschaft компаниясының елу алты пайызын Хьюго Стиннес неміс гиганты Vereinigte Stahlwerke AG (VS) үшін сатып алды. Германияда нацистік партия билікке келгеннен кейін, нацистік басшылық пен неміс болат барондары экономикалық өсу қарқынына байланысты қақтығысты: нацистер өнеркәсіптік қуаттылықты тез жинақтауды талап етті, ал ірі бизнес артық өндірістен қорқып, статус-квоны сақтауды жөн көрді. 1937 жылдың бірінші жартысында нацистік басшылық болат барондарымен ашық түрде ажырасып, темір және болат өндірісін мемлекеттік бақылауға алды. Сол жылы Герман Геринг Эрцбергтегі Австрияның темір қорын бақылауға алуды қалайтынын білдірді. Аншлюс болғаннан кейін мемлекет иелігіндегі Рейхсверке Герман Геринг Alpine компаниясының 13% акцияларын сатып алды және келесі алты ай бойы компанияны басқару үшін VS-мен күресті. 1939 жылдың наурыз айында ВС шеттетілді және Рейхсверке Линцтегі жаңа зауыттың 10% үлесіне алмасу үшін Alpine компаниясының 70% үлесін сатып алды. 1939 жылы маусымда оның атауы Alpine Montan AG Hermann Göring болып өзгертілді. 1944 жылы, Альпинде ең көп сатылатын жыл, оның сату көлемі Reichswerke-дің барлық тау-кен және болат сатуларының 16% -ына жетті.
Линцтегі Рейхсверке құрылысы (1938)
Reichswerke компаниясы Alpine компаниясын сатып алу алдында, Erzberg кен орнын көбірек өндіруге ынталандыру үшін, Линц қаласында жаңа болат зауытын салу жоспарларын жариялады. 1938 жылы 13 мамырда Линц қаласында Герман Геринг атындағы зауыттың іргетасы қаланды. Пауль Плейгер Аншлюс кезінде нацистерге көрсеткен қызметі үшін Линцтегі Рейхсверкінің бастығы болып тағайындалды. Линдегі болат зауыттары мен Эрцбергтегі кен қорларының тік интеграцияланған синергиясы оны Рурдің болат элитасынан іс жүзінде тәуелсіз етті. Линцтегі зауыттар бүкіл Орталық Еуропаны қамтитын болашақ болат конгломератының орталығы ретінде қарастырылды. Интеграция Дунай кеме қатынасы компаниялары мен жергілікті құрылыс компанияларын сатып алумен аяқталды. 1943 - 44 жылдары Рур аймағы қатты бомбаға ұшырылғанда (Рур шайқасын қараңыз), Гитлер Австрияда болат өндірісін күрт арттыруды талап етті. Геринг үлкен және басқарылмаған кеңейту науқанын бастады және ешбір шығындарды аямады, бәрі бекер: одақтас бомбалаушылар Линцтің көп бөлігін де жойды.
Қайта құру (1945-1955 жж.)
1945 жылы одақтастар Аустрияны төрт аймаққа бөлді; бұрынғы Рейхсверкелердің ауыр өнеркәсіптері американдық (Линц) және британдық (Эрцберг) аймақтарына шоғырландырылды. 1945-1946 жылдары Линцтің болашағы талқыланды. Штирияның жергілікті билігі мен британдықтар Линц құрылысын қайта құруға қарсылық білдірді, оны ақ пил деп атады, ол көмір мен кен қорынан тым алыс және экономикалық тұрғыдан тым үлкен. Америка билігі бастапқыда келісіп, Линцтегі зауытты Альпин Маунтин басқаруындағы сегіз кокс пештеріне дейін азайтуды, пештерді бөлшектеуді және бөлшектерді Донавицте (Штирия) қажетті жөндеулерге пайдалануды ұсынды. Кеңестер Линцті толықтай жоюды шешті. 1946 жылдың жазында, одақтас мемлекеттердің Линц туралы келіссөздері тұйықталып қалған кезде, америкалықтар британдықтар мен кеңестердің пікірлеріне қарамастан, Линцті біржақты қалпына келтіруге шешім қабылдады. Қайта құру тактикасы мемлекет меншігін иелiктендiруді жақтаған Мемлекеттік департамент пен жекешелендіруді жақтаған Марк У. Кларк өкілдік еткен АҚШ армиясы арасындағы пікірталастың тақырыбы болды. Дипломаттар жеңіске жетті, ал Австрия үкіметіне бұрынғы неміс активтерін өз қалауы бойынша мемлекет меншігіне алуға рұқсат етілді. Линцтегі зауыттар 1946 жылы шілдеде VÖEST (Vereinigte Österreichische Eisen und Stahlwerke, Біріккен Австрия темір және болат зауыттары) ретінде мемлекет меншігіне берілді. VÖEST компаниясы өзінің алты биік пешінің үшеуімен айналысуды шешті. Бірі бөлшектеліп, Швецияның Лулеа қаласында SSAB (ол кезде Norrbottens Järnverk AB деп аталатын) компаниясына сатылды; түскен ақша Польшада көмір сатып алуға жұмсалды. Көмірмен қамтамасыз ету ВОЕСТ-ке 1947 жылдың маусым айында қоқыс темірін қайта өңдеуді бастауға мүмкіндік берді; алғашқы қоқыс темір Швецияға жеткізілді. 1948 жылы Чехословакияда болған төңкерістен кейін ол бір-бірінен бөлініп кетті. Брюстер Австрияның төрт жылдық жоспарын қолдады, бірақ оның басты қарсыласы Франц Немчак оны "көп ақымақтық" деп атады және VÖEST бағдарламасын тоқтатуды талап етті. VÖEST жаңа шлаббинг фабрикасын алды, бірақ жаңа ыстық тас фабрикасы Пентагонның қарсылығынан кейінге қалдырылды, ол VÖEST өнімдері Кеңес блогына сатылады деп қорықты. 1953 жылдың аяғында қайта құрудың бірінші кезеңі аяқталды. 1949 жылдың маусым айына қарай VÖEST Дюрренің процесін, LD (Linz Donawitz) процесін (немісше: LD Verfahren; АҚШ атауы: Оттегі конвертер процессі, негізгі оттегі пеш процессі, BOP, OSM) әзірледі. 1949 жылдың желтоқсанында VÖEST және ÖAMG алғашқы 30 тонналық оттегі конвертерлерін салуға міндеттенді. 1963 жылы VÖEST конвертеріне 34 мың кәсіпкерлер мен инженерлер келді. 1988 жылға қарай Австрияның ұлтқа айналған өндірістерін қайта құрылымдау Voest Alpine Stahl AG деп аталатын компанияны шығарды. 1993 жылы Austrian Industries AG, Voest Alpine Technologie AG, Voest Alpine Stahl AG және Böhler Uddeholm компанияларынан үш компания құрылды. Жекешелендіру 1995 жылы, Voest Alpine компаниясы Вена қор биржасына тіркелгеннен кейін басталды. Ал 2003 жылы үкімет компанияның соңғы акцияларын сатып жіберді. Voest Alpine Stahl компаниясына Voest Alpine Technologie компаниясының 21,25 пайызы тиесілі, бұл компания Voest Alpine-дің бұрынғы Voest Alpine Industrieanlagenbau зауытының бас компаниясы болды, ол 1956 жылы үлкен компаниядан бөлінді. Компанияның мақсаты - еуропалық автокөлік бөлшектерінің 15 пайыз үлесін алу. 1998 жылы Voest Alpine Stahl және Vossloh AG бірігіп, VAE тобының 90 пайызын сатып алды. Австриялық темір жол коммутаторларын, бұру жүйелерін және осыған байланысты өнімдерді өндіруші 1851 жылы Hugo Henckel von Donnersmarck Hugo Hütte ретінде құрылған. Ол 1889 жылдан бастап Österreichisch Alpine Montangesellschaft компаниясына тиесілі болды.
Солтүстік Америка операциялары
1990 жылы Voest Alpine Eisenbahnsysteme және Richmond, British Columbia, Canada Nortrak Railway Supply Ltd. компаниясы VAE Nortrak North America, Inc. деп аталатын бірлескен кәсіпорын құрды, кейіннен ол АҚШ-та операциялар қосты. 1992 жылы Бирмингемдегі (Алабама штаты) зауыт ашылды, содан кейін 1997 жылы Вайомингтегі (Шейен) зауыт ашылды, қазір компанияның бас кеңсесі. 2004 жылы екі сатып алу нәтижесінде Нортрактың АҚШ-тағы басқа да нысандары бар: Пуэбло, Колорадо; Ньютон, Канзас және Чикаго Хайтс, Иллинойс; және Сиэтл, Вашингтон. штаб-пәтері Кентукки штатының Шелбивилл қаласында орналасқан voestalpine AG компаниясының ролл құрастыру бөлімшесі болып табылады. Компания 1949 жылдан бастап аэроғарыш өнеркәсібіне және 1969 жылдан бастап Boeing ұшақтарына бөлшектер жеткізді. Сондай-ақ, ол NASA мен МакДоннелл Дугласты да қамтамасыз етеді. Сондай-ақ, ондағы өнімдерге теміржол үлгілері мен спорт залдарының трибуналары жатады. Алғашында компания ұшақ құрылыстарына арналған алюминий бөлшектерін жасады, бірақ 1980 жылдардың соңында Roll Forming құрастыруға арналған бөлшектерді дайындады. Компания әлі күнге дейін осы процесті Spirit AeroSystems үшін қолданады, ол Boeing-тің көптеген ірі ұшақтарының тігістерін біріктіреді. Roll Forming компаниясы Voest Alpine Krems компаниясын сатып алуға келісім берді, бұл Voest Alpine Stahl AG компаниясының еншілес компаниясына АҚШ-тағы алғашқы өндірістік қондырғыларын берді. Соңғы және ең үлкен инвестиция - бұл 740 миллион долларлық HBI зауыты, Техас штатының Корпус-Кристи қаласының маңында. 2014 жылдың сәуірінде іргетасы қаланған, ал өндіріс 2016 жылдың 28 қыркүйегінде басталған. 2022 жылы зауыттың басым үлесі ArcelorMittal-ке сатылды. 1978 жылы Voest Alpine және басқа да еуропалық компаниялар 1979 жылы Луизиана штатында құрылған Bayou Steel Corporation компаниясын құрды. Бірінші зауыт 1981 жылы Луизиана штатының ЛаПласе қаласында ашылды, бірақ компания энергияның жоғары бағасы мен шетелден келетін арзан болаттан жақсы жұмыс істемеді. 1986 жылы Voest Alpine өз үлесін R.S.R. Corporation-қа сатты. Сонымен қатар, voestalpine AG компаниясы Voest Alpine Industrieanlagenbau (VAI) компаниясының бір бөлігіне ие болды, оның Voest Alpine Industries еншілес компаниясының штаб-пәтері Питтсбургте (Пенсильвания штаты) болды. Siemens 2005 жылы VAI-дің ана компаниясы VA Tech-ті сатып алды.
Ұлыбритания операциялары
Metsec plc, бұрын Metal Sections және TI Metsec деп аталатын, Ұлыбританияда орналасқан суықтай вальтерлеу компаниясы, оны voestalpine AG 1998 жылы сатып алған. Компания Олдбериде орналасқан және құрылыс және өндірістік өнеркәсіп үшін металл өнімдерін жасайды. Ол 1931 жылы құрылған және қазір (2014 жылдан бастап) voestalpine Metsec plc деп аталады.
Жалған ақпарат беру
2016 жылдың 9 наурызында Дүниежүзілік банк тобы Isando-дағы Voestalpine VAE SA (Pty) Ltd және оның серіктестерінің 27 ай мерзімге лицензиясын алып тастағанын жариялады. Жазалау шарасы Конго Демократиялық Республикасындағы көптүрлі көлік жобасы бойынша келісімшарт бойынша компанияның ұсынысында тиісті ақпаратты жарияламағаны үшін қолданылды.