Аньшань қаласы: Тарихы, экономикасы және географиясы
Anshan
Аньшань қаласы – Қытайдың Ляонин провинциясындағы ірі қала. 3,3 млн тұрғыны бар, болат өндірісімен танымал. Географиясы, халқы және экономикасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аншан – Қытай Халық Республикасының оңтүстік-шығысындағы Ляонин провинциясының орталық бөлігінде орналасқан ішкі префектуралық деңгейдегі қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қала халқы 3,325,372 адамды құрайды және Ляонин провинциясының үшінші ең көп халқы бар қаласы болып табылады. Қаланың ауданы шамамен … құрайды, ол шығыстан батысқа созылып жатыр. 4 Аншан қалалық ауданында (1,543,696 тұрғын), 5 Ляоян қалалық ауданының 4-еуі (796,962 тұрғын, Гончанлинг әлі бірікпеген) және негізінен біріккен Ляоян ауданында 2020 жылы 2,712,789 адам тұрды. Қаланың аты қаланың оңтүстігінде орналасқан, аттың еріне ұқсайтын таудың пішінінен шыққан, оны солтүстіске қарай келе жатқан пойыз Аншан теміржол станциясына жеткенге дейін шамамен бес минут бұрын батыс жағынан (сол жағынан) көруге болады. Аншан – Қытайдың ірі болат өндірушілерінің бірі – Аншан темір және болат комбинатының орналасқан жері. Аншан Ұлыбританияның Шеффилд қаласымен бауырластық байланыс орнатқан. Аншан әлемдік тальк қорының үштен бірін және магнезит қорының төрттен бірін қамтиды. Аншан жапондық Маньчжу-Го мемлекетінің құрамына кірді. Темір және болат комбинатының маңында қосымша өнеркәсіптер дамыды. Аншан осы жаңа өнеркәсіптік орталықтың айналасында айтарлықтай өсіп, Азиядағы темір және болат өндірушілердің біріне айналды. Осы себепті ол Тынық мұхиты соғысында стратегиялық маңызға ие болды және АҚШ-тың B-29 Superfortress стратегиялық бомбалаушыларының бірнеше шабуылдарына ұшырады. Жапон армиясы өнеркәсіптік қорғаныс мақсатында басқа әуе эскадрильяларымен бірге Жапон императорлық әуе күштерінің 104-ші Сентай (эскадрилья) 1-ші Чутай (бөлімшесін) Аншанға жіберді. Бұл бөлімше Маншюкоку Хикоки Сейзо КК компаниясы өндірген заманауи Накадзима Ки 84 Ia (Маншу типі) Хаяте "Фрэнк" истребителдерімен жабдықталған болса да, зауыт әуе шабуылдарынан ауыр зақымдар алды және қуатының 30%-ға жуығын жоғалтты. Еуропадағы соғыс аяқталғаннан кейін Кеңес Одағы Жапонияға соғыс жариялады, ал Қызыл Армия бірден "Тамыз даулы" операциясын бастады. Кеңес әскерлері жылдам ілгерілеп, жапондықтардан Манжурияның көп бөлігін басып алды. 1945 жылдың соңында Кеңес Қызыл Армиясы Ляониннің көп бөлігін басып алып, аймақтың өндірістік және тау-кен жабдықтарының көп бөлігін Кеңес Одағына әкетті. 1953 жылдың 12 наурызында қала орталық үкіметтің тікелей басқаруындағы муниципалитетке айналды. Хайченг және Сюйян аудандары Ляодун провинциясына бағынды. Тайань ауданы Ляоси провинциясына бағынды. 1954 жылдың 22 тамызында орталық үкімет Аншанның Ляонин провинциясының басқаруына берілуіне шешім қабылдады. Мемлекеттік кеңес 1985 жылы Аншанның Сюйань ауданы мен Хайченг қаласының басқаруын жүзеге асыруын растады. 1980 жылдары болат зауытының пештері алдыңғы жағынан оттегі беруге ауыстырылды. Бұл өндірісті арттырып, ластануды азайтты. 1990 жылдары олар жоғарыдан да оттегі беруге қосымша өзгертілді. Бұл өндірісті одан әрі арттырып, ластануды азайтты. 2000 жылдың желтоқсан айында Аншан темір және болат компаниясының барлық үш өндірістік желісі қалыпты құюдан үздіксіз құюға көшті. Бұл жаңа технология қаладағы шаң мен басқа да ластануды едәуір азайтты. Жаңа жабдықтар жұмыс күшін аз қажет етеді. Бұл жұмыс күшін қысқарту қалада жұмыссыздық мәселесіне әкелді. Аншанды туристік орталық ретінде насихаттау қала экономикасын жандандыруға көмектеседі деп үміттенілуде.
Anshan is an inland prefecture level city in central southeast Liaoning province, People's Republic of China, about south of the provincial capital Shenyang. As of the 2020 census, it was Liaoning's third most populous city with a population of 3,325,372 people, over an area of about spanning from east to the west. Its built up area encompassing the 4 Anshan urban districts (1,543,696 inhabitants), the 4 out of 5 urban Liaoyang districts (796,962 inhabitants, Gongchangling not being conurbated yet) and Liaoyang county largely being conurbated, was home to 2,712,789 million inhabitants in 2020. The city's name came from the horse saddle like shape of a nearby mountain south of the city, which can be seen on the left (west) about five minutes before the northbound train arrives at Anshan railway station. Anshan is home to the Anshan Iron and Steel Group, one of the largest steel producers in China. Anshan is sister city with Sheffield, United Kingdom. Anshan holds one third of the world's supply of talcum and a quarter of the world's reserves of magnesite. Anshan became part of the Japanese puppet state of Manchukuo. Additional industries developed around the iron and steel mills. Anshan grew significantly in size around this new industrial site, becoming one of, if not the largest producers of iron and steel in Asia. It was therefore of strategic importance in the Pacific War, and was subject to several attacks by B 29 Superfortress strategic bombers of the USAAF. The Japanese Army detached the 1st Chutai (unit) of the 104th Sentai (squadron) of the Imperial Japanese Army Air Force, to Anshan, with other air squadrons for industrial defence purposes. Although this unit was equipped with modern Nakajima Ki 84 Ia (Manshu Type) Hayate "Frank" fighters, manufactured by Manshūkoku Hikōki Seizo KK, the plant suffered heavy damage from the air raids, losing up to 30% of its capacity. After the war in Europe ended, the Soviet Union declared war on Japan, as the Red Army simultaneously launched Operation August Storm. Soviet forces advanced rapidly and soon captured much of Manchuria from the Japanese. In late 1945, the Soviet Red Army occupied a large amount of Liaoning and took major portions of the area's manufacturing and mining equipment to the Soviet Union. On March 12, 1953, the city became a municipality under the Central Government's direct administration. Haicheng County and Xiuyan County were subordinated to Liaodong Province. Tai'an County was subordinated to Liaoxi Province. On August 22, 1954, the central government decided that Anshan should be administered by Liaoning Province. The State Council confirmed that Anshan should be in charge of Xiuyan County and Haicheng City in 1985. The furnaces of the steel plant were changed in the 1980s to designs which blow oxygen in from the front. This increased the production and also reduced pollution. In the 1990s, they were additionally altered to blow oxygen in from the top as well. This further increases production and reduces pollution. In December 2000, all three production lines of Anshan Iron and Steel Company switched from mould casting to continuous casting. This new technology has significantly reduced the dust and other pollution in the city. The new plant equipment is also much less labour intensive. This has meant a reduction in the workforce has caused an unemployment problem in the city. A new drive to market Anshan as a tourist destination is hoped to help bolster the city's economy.
География
Ляо өзенінің жазықтарының солтүстігінде орналасқан Аншанның батысы мен орталық бөліктері кең, жазық жерлермен ерекшеленеді, ал оңтүстік-шығыс шеттеріндегі жер бедері төбелі және таулы аймаққа айналады. Бұл аймақ Цян тауларымен шектесіп, ішінде танымал Цяншан ұлттық паркі орналасқан. Аймақ темір кені, көмір, магнезит, тальк және жаде сияқты минералдарға бай. Батыс Аншанның жазықтарында ауыл шаруашылығына өте қолайлы, кең және құнарлы егістік алқаптар бар, олардың егістік жерлерге жататын бөлігі жалпы жер аумағының 26,4% құрайды. Аншанның ең танымал өнімдерінің бірі – Нангуо жұмсағы (Pyrus ussuriensis c. v. Nanguo), ол «жұмсақтардың патшасы» деп аталған. Аншан Мин дәуірінде жұмыс сапарымен жүретін саяхатшылар үшін мотельдермен бірге сауда керуенінің тоқтау орны ретінде пайдаланылған.
Sited north of the Liao River plains, Anshan has wide flat lands in the west and central regions that develop into hilly and mountainous terrain on the southeastern fringes, which is bounded by the Qian Mountains and contains the famous Qianshan National Park. The region is rich in minerals including iron ore, coal, magnesite, talcum and jade. The plains of western Anshan have large flat fertile fields ideal for agriculture, with of arable land accounting for 26.4% of its total land area. One such agricultural product that Anshan has become renowned for is the Nanguo pears (, Pyrus ussuriensis c. v. Nanguo), nicknamed the "king of pears". Anshan was used as a travel post with motels during the Ming Dynasty for travellers who passed by on work duty.
Климат
Аншанда муссондық әсерге ұшыраған ылғалды континенттік климат (Кёппен Dwa) басым. Муссонның салдарынан жазда ыстық әрі ылғалды болады, ал Сібір антициклонының әсерінен қыста ұзақ, суық және құрғақ болады. Мұнда төрт маусым анық ерекшеленеді. Жылдық жауын-шашынның шамамен жартысы шілде және тамыз айларында жауады. Айлық 24 сағаттық орташа температура қаңтар айында басталып, шілде айында дейін жетеді, ал жылдық орташа температура ал күн сәулесі мол, жылына 2543 сағатқа жетеді. Салыстырмалы ылғалдылық орташа есеппен 58% құрайды, наурыз және сәуір айларында 47%-дан, шілде және тамыз айларында 75%-ға дейін өзгереді. Ең жоғары және ең төмен температуралар аралығынан дейін ауытқиды.
Anshan has a monsoon influenced humid continental climate (Köppen Dwa) characterised by hot, humid summers, due to the monsoon, and rather long, cold, and arid winters, due to the Siberian anticyclone. The four seasons here are distinctive. Nearly half of the annual rainfall occurs in July and August. The monthly 24 hour average temperatures ranges from in January to in July, while the annual mean is Sunshine is generous and amounts to 2,543 hours annually, while relative humidity averages 58%, ranging from 47% in March and April to 75% in July and August. Extreme temperatures have ranged from up to .
Әкімшілік бөлімшелер
Аншан төрт ауданға, бір қалаға, бір округке және бір автономды округке бөлінеді. Сурет Атауы Қытай (S) Ханыу Пиньині Халқы (2003 ж. бағасы) Ауданы (км²) Тығыздығы (/км²) Тиедун ауданы 铁东区 Tiědōng Qū 490 000 3016,333 Тиеси ауданы 铁西区 Tiěxī Qū 290 000 348,529 Лишан ауданы 立山区 Lìshān Qū 420 000 557,636 Цианьшань ауданы 千山区 Qiānshān Qū 260 000 503517 Хайчэн қаласы 海城市 Hǎichéng Shì 1 130 000 2 732 414 Тайань округі 台安县 Tái'ān Xiàn 380 000 1 393 273 Сиюань Маньчжу автономды округі 岫岩满族自治县 Xiùyán Mǎnzú Zìzhìxiàn 510 000 4 502 113
Anshan is divided into four districts, one town, one county and one autonomous county. Map Name Chinese (S) Hanyu Pinyin Population(2003 est.) Area (km2) Density (/km2)Tiedong District铁东区Tiědōng Qū490,0003016,333Tiexi District铁西区Tiěxī Qū290,000348,529Lishan District立山区Lìshān Qū420,000557,636Qianshan District千山区Qiānshān Qū260,000503517Haicheng City海城市Hǎichéng Shì1,130,0002,732414Tai'an County台安县Tái'ān Xiàn380,0001,393273Xiuyan Manchu Autonomous County岫岩满族自治县Xiùyán MǎnzúZìzhìxiàn510,0004,502113
Экономика
Қытайдың солтүстік-шығысы ірі өнеркәсіптік аймақ, ал Аншан солтүстік-шығыстың маңызды орталықтарының бірі. Аншан Қытайдың темір және көмір ресурстарының кем дегенде төрттен біріне ие. Қала "Қытайдың темір және болат астанасы" деп белгілі. Темір және болат өнеркәсібінің дамуына дейін Аншан салыстырмалы түрде шағын, маңыздылығы жоқ қала болған. Болат зауыттарының кеңеюімен қала да дамыды. Болат зауытымен байланысты қосалқы өнеркәсіптер пайда болды, осылайша аймақ ауыр өнеркәсіп орталығына айналды. 1918 жылы Аншанда қытай-жапон бірлескен кәсіпорны – Аншан Жэнзинг темір кені компаниясы құрылды. 1931 жылы Жапония Солтүстік-Шығыс Қытайды басып алғаннан кейін, бұл зауыттар жапондық монополияға айналды. Аншан Жапонияның Маньчжуко марионеттік мемлекетінің құрамына кірді және темір және болат зауыттарының маңында қосымша өнеркәсіптер дамыды. Зауыттарының арқасында қала Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде маңызды стратегиялық өнеркәсіптік орталыққа айналды және одақтастардың үнемі бомбалауына ұшырады. 1931-1932 жылдары Маньчжурияда өңделген темірдің жалпы өндірісі 1,000,000 тоннаға жетті, оның жартысына жуығы Аншандағы Шова болат зауытында өндірілді. 1938 жылы темір өндірісі 7,000,000 тоннаға дейін өсті, ал 1941 жылы Шова болат зауытының жалпы өндірістік қуаты 1,750,000 тонна темір және 1,000,000 тонна өңделген болатқа жетті. 1942 жылы Аншанның Шова болат зауытының жалпы өндірістік қуаты 3,600,000 тоннаға жетті, бұл оны әлемдегі ірі темір және болат орталықтарының біріне айналдырды. Аншан басқа да минералдық байлықтарға да бай. Аншанның оңтүстік және оңтүстік-шығыс аймақтары магнезит кеніне бай, оның қоры бүкіл әлемдік қордың төрттен біріне тең. Сонымен қатар, Аншанда әлемдегі ең ірі тальк кені бар, ол әлемдік өнімнің үштен бірін құрайды. Аншанның Сюйян ауданы жаде өндірісімен танымал. Бұрын табылған ең үлкен жаде тас Шыуяннан табылды, қазір ол Будда бейнесінде ойылған және аймақтағы маңызды туристік орын болып табылады. Аншанға солтүстікке қарай орналасқан Шэньян әуежайы және Шэньян және Далянь қалаларын байланыстыратын екі ірі тас жол қызмет көрсетеді. Аншан тұтынушыларын тарту мүмкіндіктерін этнограф және мәдени әлеуметтанушы Майкл Б. Гриффитс зерттеген.
The north east of China is a major industrial zone and Anshan is one of the key sites of the north east. Anshan is in the midst of a at least a quarter of China's iron and coal resources. The city is renowned as "China's capital of iron and steel". Prior to the development of the Iron and Steel industries, Anshan was a relatively small city of little importance. As the steel mills expanded, so to did the city. Spin off industries developed alongside the steel plant making the area a centre of heavy industry. As a joint Sino Japanese venture, Anshan Zhenzing Iron Ore Company Unlimited was started in Anshan in 1918. When Japan occupied Northeast China in 1931, these mills were turned into a Japanese owned monopoly. Anshan subsequently became part of the Japanese puppet state of Manchukuo and additional industries developed around the iron and steel mills. Due to its mills, the city became a significant strategic industrial hub during World War II and as such, was subject to constant Allied bombing during the war. Total production of processed iron in Manchuria reached 1,000,000 tonnes in 1931–32, of which almost half was made by Shōwa Steel in Anshan. Iron production grew to 7,000,000 tonnes in 1938 and by 1941, Shōwa Steel Works had a total capacity production of 1,750,000 tonnes of iron bars and 1,000,000 tonnes of processed steel. By 1942, Anshan's Shōwa Steel Works total production capacity reached 3,600,000 tonnes, making it one of the major iron and steel centers in the world. Anshan is rich in other mineral wealth too. The southern and south eastern areas of Anshan are rich in magnesite, with reserves equivalent to a quarter of all worldwide reserves. Anshan also has the world's largest reserve of talcum, accounting for fully one third of the entire world supply. The Xiuyan area of Anshan is known for the production of jade. The largest single jade stone ever found came from Xiuyan, now carved into the form of a Buddha, it is a major tourist attraction in the area. Anshan is serviced by Shenyang airport, about to the north, and by two major highways linking it with Shenyang and Dalian. The opportunities for engaging Anshan's consumers have been documented by the ethnographer and cultural sociologist Michael B. Griffiths.
Демография
Аншан префектурасында тұратын 3 584 000 адамның 519 400-і маньчжулар, бұл Солтүстік-Шығыс Қытайдың тарихи билігінен қалған этникалық топ. Олар негізінен Аншанның шекарасында орналасқан Сиуян Ман аймақтық этникалық автономиялы ауданында немесе оның маңында тұрады. Цинь әулетінің соңғы жылдарында көптеген хандар жұмыс іздеп Солтүстік-Шығысқа қоныс аударды. Бұл үрдіс 20-ғасырға дейін жалғасты. Аншанның Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін ірі өнеркәсіптік орталық ретінде дамуы қала халқының тез өсуіне әкелді, ал жаңа келгендер жергілікті маньчжу халқынан едәуір көп бола бастады. Соңғы санақ деректері бойынша, Аншанда 48 қытай этносы өмір сүрді. Хан халқы ең көпті құрайды – 3 020 500 адам. Хан және маньчжу халқынан кейін 23 400 адамды құрайтын хуй және 10 000 адамды құрайтын чаосянь этностары келеді. Хуй халқы кеңінен таралған, ал чаосянь халқы негізінен Тейси (Батыс ауданы) және Цяншань ауданында шоғырланған. 2010 жылғы санақ бойынша Аншан халқы 3,65 миллион адамды құрады. Қала кеңейген сайын, Аншан мен көршілес Ляоян қалалары арасындағы аумақ қалалық аймаққа айналды, олардың арасында ешқандай немесе өте аз ауыл шаруашылығы жерлері көрінеді. 2010 жылғы санақ бойынша, қалалық Аншан және қалалық Ляоян аудандарының біріккен агломерациясында 2,17 миллион тұрғын бар. Аншан қаласы аудандарға бөлінеді. Шығыс ауданы Тидоңта 452 900 адам тұрады. Батыс ауданы Тиесиде 311 600 адам тұрады. Бұл екі ауданды қала арқылы солтүстіктен оңтүстікке қарай өтетін темір жол желілері бөліп тұрады. Қаланың солтүстік-батыс бөлігінде Ангангтың ірі болат комбинаты орналасқан. Лишан ауданында 425 600 адам, ал Цяншань ауданының маңындағы аудандарда 366 200 адам тұрады. Аншан префектурасының құрамында 1 181 100 тұрғыны бар Хайченг қаласы бар. Көршілес Тай'ань қаласында 354 700 адам тұрады.
Out of the 3,584,000 people living in Anshan prefecture, 519,400 are ethnic Manchu, a holdover from northeast China's historical rule by the ethnic group. They are mainly in or around the Xiuyan Man regional ethnic autonomy area which is within Anshan's borders. During the last years of the Qing dynasty, large numbers of Han people migrated to the north east in search of work. This pattern continued into the 20th century. The development of Anshan as a large industrial center during and after World War II caused the city's population to increase rapidly, and the new arrivals began to significantly outnumber the local Man people. As of the last census data, Anshan was home to 48 Chinese ethnic groups. The Han people make up the lion's share at 3,020,500 people. Next, after the Han and Man people, come the Hui and the Chaoxian with 23,400 and 10,000 people respectively. The Hui population is widely dispersed but the Chaoxian population is mostly concentrated in Teixi (West district) and Qianshan district. Anshan has a population of 3.65 million at the 2010 census. As the city has expanded, the area between Anshan and the neighbouring city of Liaoyang has become urbanised, with little or no farmland visible on route between them. According to the 2010 census, the conurbation of urban Anshan and urban Liaoyang districts contains 2.17 million inhabitants. The city of Anshan can be divided into districts. The East district, Tiedong has a population of 452,900. The western district, Tiexi has 311,600 people. These two districts are demarcated by the railway lines that run north to south through the city. The north western portion of the city is dominated by the large steel works of Angang. The district of Lishan houses 425,600 people and the suburbs of Qianshan district have 366,200 soles. Within Anshan prefecture lies the subordinate city of Haicheng which accounts for 1,181,100 people. The neighbouring subordinate town of Tai'an has 354,700 people.
Көлік
Аншанда өзен де, теңіз порты да жоқ. Жақын орналасқан әскери әуежай, Аншан Тенгао әуежайы (AOG), коммерциялық ішкі рейстерді де қабылдайды. Қазіргі уақытта бес бағыт жұмыс істейді: Аншань–Бейжің, Шанхай, Гуанчжоу, Чэнду және Нанкин, жыл бойы күніне бір рейспен. Аншан Тенгао әуежайы қала орталығының оңтүстік-батысында орналасқан. Әуежайдағы шағын терминал ғимаратынан басқа, Тиэси ауданындағы Цяншань жолының жанында қалалық терминал да бар. Жолаушылар билет сатып алып, қалалық терминалда тіркеле алады, содан кейін автобуспен негізгі әуежай терминалына жеткізіледі. Ең жақын ірі коммерциялық әуежайлар – Шэньян Таосиан халықаралық әуежайы (SHE), солтүстікке қарай, және Далянь Чжоушуйзи халықаралық әуежайы, оңтүстікке қарай. Қала Шэньян–Далянь тас жолының (G15 Шэньян–Хайкоу тас жолының бөлігі) бойында орналасқан. Бұл жеке қаржыландырылған сегіз жолақты ақылы тас жол және Қытай материгіндегі алғашқы тас жол болды. Ляочжон айналмалы тас жолы (G91) Аншан қаласының солтүстігінде бірнеше шақырым жерден өтеді. Ол шығысқа Бенсиге, ал батысқа Jingshen тас жолына (G1) қосылады. Панхай және Данси тас жолдары (бірге G16 құрайды) Аншанның Хайченг және Сюйян аудандары арқылы өтеді, оларды батыста Ингоу және Панжинге, ал шығыста Дандунға жалғастырады. Аншан Қытайдың теміржол желісімен байланысты, Пекинге, Даляньге, сондай-ақ солтүстік-шығыс Жилин және Хэйлунцзян провинцияларына, Шығыс Ішкі Моңғолияға және тіпті Гонконгқа тікелей, бірақ баяу пойызбен қатынауға болады. 2012 жылдың желтоқсанынан бастап жаңа Харбин–Далянь жоғары жылдамдықты теміржолы Аншан батыс теміржол станциясы мен Хайченг батыс теміржол станциясын қамтиды. Ол оңтүстікке Даляньмен, солтүстік-шығысқа Шэньян, Чанчунь және Харбинмен байланыстырады. Бұл желі әлемдегі алғашқы альпілік жоғары жылдамдықты теміржол деп есептеледі. Жазда ол сағатына 300 км жылдамдықпен жүреді, ал қыста жылдамдық сағатына 200 км-ге дейін шектеледі. Аншан арқылы Бейжіңге де жоғары жылдамдықты қызметтер жүреді. Тайань ауданы Аншанның тағы бір жоғары жылдамдықты теміржол желісімен Шэньянды Пекинмен байланыстырады. Ұзақ қашықтыққа жүретін автобустар провинцияның барлық негізгі қалаларына, сондай-ақ Пекинге қатынайды. Жергілікті көліктер негізінен автобуспен немесе таксимен жүзеге асырылады. Аншанда бұрын бір трамвай желісі болған – Чжунхуа даңғылы бойымен, қала орталығы арқылы және Ангангтың басты қақпасынан өтетін, бірақ ол жабылып, рельстері алынып тасталған. Қала орталығының тегіс ландшафтының арқасында велосипедтерге үлкен сұраныс бар. Көбінесе барлық жолдардың екі жағында кең велосипед жолақтары қарастырылған. Көбінесе бұл жолақтар велосипедтерді ірі көліктерден бөлетін жол аралымен қоршалған.
Anshan has no river or sea port. The nearby military airport, Anshan Teng'ao Airport (AOG), also accepts commercial domestic flights. Currently there are five routes in operation, Anshan–Beijing, Shanghai, Guangzhou, Chengdu and Nanjing, with one flight each per day throughout the year. Anshan Teng'ao Airport is southwest of the city centre. In addition to the small terminal building at the airport, there is also a city terminal situated just off Qianshan Road in Tiexi district. Passengers may buy tickets and check in at the city terminal, from which they are taken by coach to the main airport terminal. The nearest other major commercial airports are Shenyang Taoxian International Airport (SHE), about to the north and Dalian Zhoushuizi International Airport about to the south. The city is beside the Shenyang–Dalian Expressway (part of the G15 Shenyang–Haikou Expressway), a privately funded eight lane tolled highway, and was the first road of its kind in mainland China. The Liaozhong Ring Expressway (G91) passes just a few kilometers north of Anshan city. It connects east to Benxi and west onto the Jingshen Expressway (G1). The Panhai and Danxi Expressways (together forming the G16) pass through Anshan's counties of Haicheng and Xiuyan, connecting them to Yingkou and Panjin in the west and Dandong to the east. Anshan is connected to the Chinese rail network with rail routes to Beijing, Dalian, and to the northeastern provinces of Jilin and Heilongjiang as well as to eastern Inner Mongolia, and even a direct, albeit slow, train to Hong Kong. As of December 2012, the new Harbin–Dalian High Speed Railway serves Anshan West Railway Station and Haicheng West Railway Station. It connects south to Dalian and north east to Shenyang, Changchun and Harbin. This line was hailed as the world's first alpine high speed rail line. In summer it runs at its full speed of 300 km/h but in winter speeds are restricted to 200 km/h. High speed services also run via Anshan to Beijing. Tai'an county of Anshan is served by another high speed rail line linking Shenyang to Beijing. Long distance coaches run to all the main cities of the province as well as to Beijing. Local transportation is primarily by bus or taxi. Anshan used to have a single tram line—along Zhonghua Avenue, through the city centre and past Angang main gate—but this has been closed and the tracks removed. Due to the flat topography of the city centre, bicycles are popular. Almost all roads have a wide cycle lane on each side. Often this lane is further protected by a traffic island that separates the bikes from larger motor vehicles.