Кіріспе

Британдық Корольдік теңіз флотының офицері (1774–1865) осы атқа ие басқа да адамдар

Флот адмиралы Фрэнсис Уильям Остин (23 сәуір 1774 – 10 тамыз 1865) – Корольдік теңіз флотының офицері және жазушы Джейн Остиннің ағасы. HMS Peterel шлюпінің командирі ретінде ол шамамен 40 кемені жаулап алды, француз эскадрильясын тұтқындауға қатысты, сондай-ақ француз бригі Ligurienne-ді тұтқындау және француз революциялық соғыстары кезінде Марсель жағалауына екі кемені тікелей айдап салу операциясын жетекшілік етті. Наполеон соғыстары басталғанда Остинге Кент жағалауының бір бөлігін қорғау үшін Рамсгейтте Теңіз қорғау корпусын құру және ұйымдастыру тапсырылды. Ол үшінші дәрежелі кеменің командирі болып тағайындалды, оның құрамында француз флотын Батыс Индияға және кері қуды, содан кейін Сан-Доминго шайқасына қатысты, кемелердің сол жақ қанатын шайқасқа бастап кірді. Кейіннен ол үшінші дәрежелі кемені басқарды және Вимейро шайқасын кемесінің палубасынан бақылады, ал Корунна шайқасынан кейін шегініп жатқан британдық әскерлерді тасымалдады. Ол үшінші дәрежелі кеменің командирі болып тағы тағайындалды және 1812 жылғы соғыс кезінде американдық Swordfish жекеменшілік кемесін жаулап алды. Жоғары шенді офицер ретінде Остин Солтүстік Америка және Батыс Индия станциясының Бас қолбасшысы болды.

Ерте мансап

Джордж Остин мен Кассандра Остиннен (Томас Лийдің қызы) туған Фрэнсис Остин 1786 жылғы сәуірде Корольдік теңіз флотына қосылды. Портсмуттегі Корольдік теңіз академиясын бітірген соң, ол Шығыс Үндістан бекетіндегі бесінші рангілі HMS Perseverance кемесіне тағайындалды. 1789 жылғы желтоқсанда мичман болып жоғарылатылып, HMS Crown үшінші рангілі кемесіне қосылды, сосын 1791 жылғы қарашада HMS Minerva бесінші рангілі кемесіне ауысты. 1795 жылғы наурызда HMS Lark Брансуик ханшайымы Каролинаны Англияға сүйемелдеген эскадрилья құрамында болды. Остин 1801 жылғы тамызда лорд Гамбиердің екінші рангілі HMS Neptune кемесіндегі флаг-капитаны болды және өзінің теңізшілерінің әл-ауқаты мен денсаулығына көңіл бөлгені үшін жақсы танылды. HMS St Albans кемесінде ол 1808 жылғы тамызда кемесінің палубасынан Вимейро шайқасын бақылады, содан кейін 1809 жылғы қаңтарда Коруна шайқасынан кейін британ әскерлерін кері эвакуациялады. 1811 жылы Солтүстік теңізде HMS Elephant үшінші рангілі кемесінің командирі болып тағайындалды және Шельдтты блокадалауға қатысты.

Жоғары басшылық

1830 жылы 22 шілдеде контр-адмирал дәрежесіне көтерілген Остин, 1837 жылы 28 ақпанда Бат орденінің кавалер-командоры дәрежесіне және 1838 жылы 28 маусымда вице-адмирал дәрежесіне көтерілді. 1844 жылдың желтоқсанында үшінші дәрежелі HMS Vindictive кемесінде туын көтеріп, Солтүстік Америка және Батыс Үндістан станциясының бас қолбасшысы болды. 1860 жылы 18 мамырда Бат орденінің Ұлы крестінің кавалері болды, содан кейін 1862 жылы 5 маусымда Ұлыбританияның контр-адмиралы, ал 1862 жылы 11 желтоқсанда Ұлыбританияның вице-адмиралы болып тағайындалды. 1863 жылы 27 сәуірде флот адмиралы дәрежесіне көтерілді. Остин 1865 жылы 10 тамызда Гэмпширдегі Видлидегі Портсдаун ложасындағы үйінде қайтыс болды және Портсмут қаласының Уаймеринг қаласындағы Санкт-Петер және Санкт-Пол шіркеуінің қорымына жерленді. 1806 жылдың шілдесінде Остин Мэри Гибсонға (Джон Гибсонның үлкен қызы) үйленді; олардың он баласы болды. Остиннің туыстарының ішінде жазушы Джейн Остин, суретші Кассандра Остин және теңіз офицері Чарльз Остин болды.