Ричард Кемпенфелт: Британдық теңізшісі және Ушант шайқасының жеңімпазы
Richard Kempenfelt
Ричард Кемпенфелт (1718-1782) – британдық адмирал, теңіз тактикасындағы жаңашыл. Ушант шайқасындағы жеңісімен және Портсмут кемесінің апаттық жағдайда батып кетуімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік флот адмиралы (1718–1782)
Royal Navy admiral (1718–1782)
Контр-адмирал Ричард Кемпенфелт (1718 – 29 тамыз 1782) – британдық контр-адмирал, теңіз саласындағы жаңашыл ретінде танылды. Ол ең әйгілісі – екінші Ушант шайқасында француздарға қарсы одіс жеңісімен және келесі жылы Портсмут маңында апатты түрде суға батып қайтысымен белгілі.
Rear Admiral Richard Kempenfelt (1718 – 29 August 1782) was a British rear admiral who gained a reputation as a naval innovator. He is best known for his victory against the French at the Second Battle of Ushant and for his death when accidentally sank at Portsmouth the following year.
Өмірбаян
Ол Вестминстерде дүниеге келді, Магнус Кемпенфелт пен оның әйелі Энн Ханттың ұлы. Оның әкесі – швед, британдық қызметте кәсіби әскери болған.
He was born at Westminster, the son of Magnus Kempenfelt and his wife Ann Hunt. His father, a Swede, was a professional soldier in the British service.
Теңіз мансабы
1741 жылдың қаңтарында Ричард Кемпенфелт лейтенант қызметіне тағайындалды. Ол Батыс Индияда қызмет етті, Дженкинс құлағының соғысы кезінде Портобело қаласын жаулап алуға қатысты. 1746 жылы ол Ұлыбританияға оралды, және сол жылдан бастап 1780 жылға дейін, ол контр-адмирал болғанға дейін, Шығыс Индияда сэр Джордж Пококпен бірге және әлемнің әртүрлі аймақтарында белсенді қызмет атқарды. 1779 жылы ол адмирал сэр Чарльз Хардидің штаб бастығы немесе флот капитаны болып тағайындалды, оның міндеті 1779 жылғы француз және испан армадасының Портсмут теңіз базасын жою арқылы Англияға басып кіруге қарсы тұру үшін жедел құрылған флотқа басшылық ету болды. 1781 жылы ол Ушант шайқасында Гюйшен басқарған француз флотын басып озып, 20 кемені жаулап алып жеңіске жетті.
Richard Kempenfelt was commissioned a lieutenant in January 1741. He saw service in the West Indies, taking part in the capture of Portobelo during the War of Jenkins' Ear. In 1746 he returned to Britain, and from then until 1780, when he was made rear admiral, he saw active service in the East Indies with Sir George Pocock and in various quarters of the world. In 1779 he was made Chief of Staff or Captain of the Fleet under Admiral Sir Charles Hardy on which was to lead a hastily assembled fleet to oppose an invasion of England set to begin with the destruction of the Portsmouth naval base by the French and Spanish Armada of 1779. In 1781 he won the Battle of Ushant, with a vastly inferior force, defeating the French fleet under Guichen and capturing 20 ships.
Корольдік Джордж
1782 жылы ол өзінің туын көтеріп, лорд Хоудың флотының құрамына кірді. Тамыз айында бұл флот Гибралтарға көмекке жіберілді және Портсмутте жеделдетілген жөндеуден өтті. 1782 жылдың 29 тамызында «Роял Джордж» кемесі Портсмуттен су деңгейінен үш фут төмен орналасқан палубаны жуу сорғысының су қабылдауын жөндеу үшін жанына қарай бұрылды. Сол жақ қарулары тоқтатылып, оң жақ қарулары кеменің палубасының ортасына жылжытылды, осылайша кеменің ең төменгі қару порты су бетіне жақын келді. «Ларк» атты жүк тасымалдау кемесі «Роял Джордж» кемесіне ром жүгін жеткізу үшін жақын келді. Адмиралтействоның есебінде, келесі ғасырдың басына дейін жарияланбаған, кеменің орталық бөлігіндегі сол жақ қаруларының салмағы салдарынан нашарлаған ағаштар сынды. Бұл кеменің күйреуіне әкеп соқты, су қару порттары арқылы ішке ағып кірді және кеме тез арада су жинады. Кенеттен соққан жел кемені одан да көп бұрып, су ішке құйылды. Экипаж кемені тіктеуге бұйрық берді, бірақ құлаған қаруларды жылжыту мүмкін болмады. Бірнеше минут ішінде кеме бір жағына аунап, ешқандай дабыл сигналдары берілмей суға батты. Шамамен 900 адам қаза тапты, өйткені экипажбен қатар кемеде көптеген жұмысшылар, әйелдер мен балалар да болды. 230-ға жуық адам құтқарылды, кейбіреулері такелажға шауып, ал басқалары басқа кемелерден қайықтармен құтқарылды. Кемпенфелт кеме батқан кезде кабинасында жазып отырған деген болжам бар; кеменің бұрылуынан кабина есіктері жабылып, ол қалғандарымен бірге қаза тапты. Алайда, сол кездегі тарихшы Хилари Л. Рубинштейннің 2021 жылы жарық көрген кітабында айтылғандай, оқиғаның басқа да нұсқалары да болды. Уильям Каупердің «Роял Джорджтың жоғалуы» атты өлеңі адмиралдың кабинасында жазуға тұтқындалғаны туралы хабарламаға негізделген, сондықтан бұл сол кезде тараған басқа хабарламаларды жоққа шығарып, басымдыққа ие болды. Кемпенфелт сол кездегі британдық теңіз флотының сигнал беру жүйесінде радикалды өзгерістер мен жақсартулар жасады. «Роял Джордждың жоғалуы» суреті Лондонның Корольдік Біріккен қызметтер институтында сақталуда. Кемпенфелт евангелизмге қызығушылық танытты. Оның әнұрандары «Philotheorus» (Эксетер, Англия: B. Thorn, 1777) атты «Original Hymns and Poems» жинағында жарық көрді, ол методист Джон Уильям Флетчерге арналған. Ол 1861 жылы Дэниел Седжвиктің алғы сөзімен қайта басылды.
In 1782 he hoisted his flag on , which formed part of the fleet under Lord Howe. In August this fleet was ordered to proceed to the relief of Gibraltar, and underwent a refit at top speed at Portsmouth. On 29 August 1782, Royal George was being heeled off Portsmouth to allow repairs to be made to the water intake for the deck wash pump, which was three feet below water level. The larboard guns had been run out and the starboard guns moved into the centre of the deck to heel over the ship until her lowest gun ports were close to the surface of the water. A supply vessel, Lark, approached Royal George on her low side to transfer a cargo of rum. According to an Admiralty report – not made public until early the next century – the larboard cannons' weight on the ship's central frame caused excessively decayed timbers to break. This caused the ship to heel to such a degree that the sea washed in at her gunports, and she soon began to ship water in her hold. A sudden breeze on the raised side of the ship forced her further over and the water rushed in. The crew were ordered to right the ship but the fallen cannon could not be moved. Within a couple of minutes she rolled on to her side and sank before any distress signal could be given. Nine hundred people were estimated to have lost their lives, for besides the crew there were a large number of tradesmen and women and children on board. About 230 people were saved, some by running up the rigging, while others were picked up by boats from other vessels. The usual assumption is that Kempenfelt was writing in his cabin when the ship sank; the cabin doors had jammed due to the ship heeling, and he perished with the rest. However, rival scenarios were reported at the time, as described in historian Hilary L. Rubinstein's book on the sinking, published in 2021. William Cowper's poem the "Loss of the Royal George" was based on the report that the admiral was trapped writing in his cabin, so that is the scenario which prevailed to the exclusion of other reports circulating at the time. Kempenfelt had effected radical alterations and improvements in the signalling system then existing in the British Navy. A painting of the loss of Royal George is in the Royal United Service Institution, London. Kempenfelt took a great interest in evangelism. His hymns were published in Original Hymns and Poems by "Philotheorus" (Exeter, England: B. Thorn, 1777), dedicated to the Methodist John William Fletcher. It was reprinted in 1861 with a preface by Daniel Sedgwick.
Ескерткіштер
Кемпенфелттің ескерткіші, мүсінші Джон Бэконның қолымен жасалған, 1808 жылы Вестминстер аббаттығының Сент-Майкл капелласында орналастырылды. Канаданың Онтарио провинциясындағы Симко көліндегі Кемпенфелт шығанағы оның құрметіне аталған, сондай-ақ бірнеше әскери кемелер де осы атпен аталады. 1768 жылғы Кемпенфелттің суреті, оның теңізші әріптестері Сэр Сэмюэл Корниш, 1-ші баронет және Томас Пэрримен бірге 2022 жылдың күзінде Гринвичтегі Королева үйінде тұрақты көрмеге қойылды. Суретті суретші Тилли Кетл салған, ал оны Ұлттық теңіз мұражайы Наутикалық зерттеулер қоғамының көмегімен сатып алды.
A memorial to Kempenfelt, by the sculptor John Bacon, was placed in the Chapel of St Michael Westminster Abbey in 1808. Kempenfelt Bay on Lake Simcoe in Ontario, Canada, is named for him, and a number of warships have been named
A 1768 painting of Kempenfelt, along with his fellow mariners Sir Samuel Cornish, 1st Baronet and Thomas Parry went on permanent display at Queen's House in Greenwich in Autumn 2022. The painting is by the artist Tilly Kettle and was purchased by the National Maritime Museum, with assistance from the Society for Nautical Research.