Кіріспе

Интерстейт паркі Миннесота мен Висконсин шекарасындағы екі жапсарлас мемлекеттік паркті қамтиды, екеуі де Интерстейт штатының паркі деп аталады. Олар Сент-Круа өзенінің тар шатқалында, терең базальттік қапшықта, мұздық ойықтары және басқа да тау жыныстарынан тұратын жерде орналасқан. Висконсин паркі және Миннесота паркі Тайлорс-Фоллс, Миннесота және Сент-Кройс-Фоллс, Висконсин қалаларына жақын орналасқан. Интерстейт паркі Сент-Крой ұлттық көрнекті өзен жолының және Мұз дәуірі ұлттық ғылыми қорығының құрамында. Мұз дәуірі ұлттық көрнекті жолының батыс басты нүктесі Висконсин жағында орналасқан. Миннесота жағында екі аймақта Ұлттық парктер қызметінің рустикалық стильдегі ғимараттары мен құрылыстары бар, олар Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.

Геология

Кембрийге дейінгі, палеозой және кайнозой дәуірлерінен үш түрлі геологиялық дәуірге тән үш қысқа геологиялық уақыт аралығындағы тау жыныстары немесе шөгінділер Интерстейт паркінің бетінде көрінеді. Ең көне қабаттар – Кевинван супертобы, ол Орта континенттік рифтік жүйенің бір бөлігін толтырған 4 км қалыңдықтағы вулкандық және шөгінді қабаттардың тізбегі. Орта континенттік рифтік жүйе қалыптасқан кезде, бұл қабаттар шамамен 1,1 миллиард жыл бұрын базальттық лава ағындары мен аллювиалды жайылмалардың тізбегі ежелгі рифтік аңғарды 2,5 миль (4 км) тереңдікке дейін толтырған кезде жинақталған. Интерстейт паркі аумағында кем дегенде он бөлек лава ағыны ашыққа шыққан. Олар жинақталғаннан бері, Интерстейт паркі аймағындағы бұл қабаттар өте төмен және төмен дәрежелі метаморфизмге ұшырады.

Палеозой дәуірі - кембрий кезеңі

Палеозой дәуірінің кембрий кезеңінде, 530 мен 470 миллион жыл бұрын, аймақ базальттың үстіне құмтас және сазтас шөгінділерін қалдырған қалың теңізбен жабылған еді. Камбрийдің осы кезеңі, фуронгия, бастапқыда Солтүстік Америкада Кроксиан деп аталған, себебі осы аймақтағы ашық жатқан қабаттар оның типілік орны саналған.

Кенозой дәуірі - Төртінші кезең

Интерстайт паркінің оңтүстігінде ежелгі мұздық шөгінділерінің болуы Лорентид мұздық қабатының осы аймақты және оның төңірегіндегі жерлерді плейстоцен дәуірінде бірнеше рет мұзға айналдырғанын көрсетеді. Висконсин штатындағы бұл ежелгі мұздық шөгінділері жоғары сапалы ауа райына ұшыраған қара сұр сазды топырақ және кері магниттік поляризациясы бар көл шөгінділерінің қалдықтарынан, сондай-ақ нормальды магниттік поляризациясы бар, тереңдей тозып, қызыл қоңыр құмды топырақтан тұрады. Осы ертедегі мұз басулармен байланысты жер бедері мен шөгінділердің бәрі соңғы мұздық максимум кезіндегі Лорентид мұздығының соңғы жылжуымен эрозияға ұшыраған немесе көмілген. Интерстайт паркінің аймағы шамамен 19 000 және 14 000 жыл бұрын (калибрленген) (16 000 және 12 000 14C калибрленбеген) мұздан босатылған. Осы кезеңде Superior lobe Сент-Крокс моренасынан солтүстік-шығысқа қарай Томпсон моренасына дейін шегінді. 14 000 және 11 500 жыл бұрын (калибрленген) (12 000 және 10 000 14C калибрленбеген) аралығында мұздың кең шеттік арналары Томпсон моренасынан еріген суды Брюль арнасы арқылы жаңадан пайда болған Сент-Круа өзеніне құйды. Интерстайт паркінің мұздық жер бедері мен шөгінділері негізінен осы аймақтан Superior lobe-ының шегінуі кезінде және соңғы мұздық максимумнан бері проглациалдық көлдерден, мысалы, Дулут көлінен, мезгіл-мезгіл топан сулардың туындауынан пайда болды. Біріншіден, Superior lobe-ының Superior көлінің алабына кері шегінуі проглациалдық көлдердің пайда болуына әкелді. Бастапқыда бұл көлдер шағын, мұздық көлдерден тұрды. Кейіннен бұл көлдер бірігіп, батыс Superior бассейнінде орналасқан Дулут мұздық көлі деп аталатын үлкен проглациалдық көлді құрады. Дулут мұздық көлінің көптеген деңгейлерінің ең көрнектісі Дулут деңгейі деп аталады. Одан бұрынғы эпи-Дулут деңгейі де болған, ол Дулут деңгейінен жоғары орналасқан. Эпи-Дулут деңгейі және кішірек Немаджи көлі деп аталатын проглациалдық көл, жоғары Моуз көлінен (Портаж) Кеттл өзеніне және Сент-Круа өзеніне құйылып өтті. Superior көлінің lobe-ы шегінген кезде Брюль шығысы ашылды, ал жоғары Моуз көлі тасталды, себебі төменгі Дулут деңгейі төменгі Брюль шығысы арқылы және Сент-Круа өзенімен тез ағып өту арқылы қалыптасты. Брюль шығысы Кевин түбегінен шегінген кезде тасталды, соның нәтижесінде төменгі шығысқа қарай су ағыны ашылды. Бұл Дулут деңгейінің күрт төмендеуіне және төменгі Брюль шығысы арқылы Сент-Круа өзеніне су ағынының тоқтауына әкелді. Қазіргі Сент-Круа өзенінің аңғарын құрайтын, Даллзды қамтитын терең ішкі арна екінші су ағыны кезінде қазылған. Бұл ішкі арна Ченгватана бетіне қарағанда тар аңғар ретінде кесілген, сондықтан ол одан жас. Бұл Сент-Круа аңғарының Кеттл өзені аңғарынан және Моуз көлі шығысынан сәл жас екенін және Дулут мұздық көлінің төменгі және жас Брюль шығысынан ағып шыққан сумен қазылғанын көрсетеді. Ченгватана бетінің іздері Халықаралық мемлекеттік парктегі шұңқырлардан жоғарырақ терраса деңгейіне дейін жететіндіктен, олар Дулут мұздық көлінің Дулут деңгейінен ағып өткен сумен эрозияға ұшырады. Брюль шығысы арқылы және Сент-Круа өзенімен төмен ағып өткен су тоқтаған кезде шұңқырлар ауаға ашылды. Оларда топырақ, өсімдіктер және жаңбыр суы жиналды, олардың нақты тереңдігін жасырады. Олардың кейбіреулері қазылған, соның ішіндегі бірі – түпсіз шұңқыр, ені 3 метр, тереңдігі 18 метр, әлемдегі ең терең зерттелген шұңқыр. Миннесота жағында бұрынғы құрылым "Ібіліс креслосы" деп аталды және биік арқасы бар тақ сияқты көрінеді.

Биология

Парктерде әртүрлі мекендеу орындары кездеседі. Бастапқыда жердің көп бөлігі үлкен шығыс ақ қарағайларымен жабылған ормандар болған, бірақ олар бұрынғы кесушілермен жойылды. Парктерде ақ құйрықты бұғылар, түлкілер, егершелер, сұрғыл дала тышқандары, өзен сусарлары, мысықтар, скункстар, мускаттар және бобърлар сияқты сүтқоректілер кездеседі, сондай-ақ паркте 150 түрлі құс анықталған. Дальдер арқылы алғашқы болып өткен еуропалықтар Дэниел Грейсолон, Сиер дю Лхут және оның 1680 жылғы экспедициясы болды, бірақ ол бұл жер туралы ерекше айтпады. Тері саудагерлері өзенді кеңінен пайдаланды, ал 18 ғасырдың басында Миннесотадағы кемпингке жақын француз бекінісі орналасқан. Су ағынын бақылау және одан әрі қауіпті бөгеттердің пайда болуын болдырмау үшін 1890 жылы қазіргі Уайлд Ривер мемлекеттік паркі орналасқан жерде, өзеннің жоғары ағысында Неверс бөгеті салынды. Даллз қабырғалары өзеннен 50-ден 250 футқа (76 метрге) дейін көтеріледі. Осы кезеңде Сент-Круа далалары танымал келушілер арасындағы танымал орынға айналды. Тейлорс-Фоллсқа кемелермен саяхаттау 1838 жылы басталды, ал теміржол құрылысы 1880 жылы аяқталды. Джордж Хаззард атты саяхат агенті парктің басты жақтаушысы болды және газеттердің, аймақтағы бірнеше жер иелерінің, В.Х.С. Фолсом сияқты ықпалды тұлғалардың және, әрі қарай, штат сенаторы мен өкілінің қолдауын алды. Соңғы екеуі Миннесота заң шығарушы органына Сент-Круа далаларының мемлекеттік паркін құру және Даланың екі жағын қорғау үшін Висконсинмен ынтымақтастық орнату туралы заң жобасын енгізді. Хаззард пен оның одақтастары Висконсин заң шығарушы органында лоббилеуде қиындықтарға тап болды, бірақ 1900 жылы Висконсиндегі алғашқы мемлекеттік паркті құруға қол жеткізді.

Жаңа келісімнің дамуы

АҚШ-тың 8-ші тас жолы 1931 жылы жарылған жолдың қиығы арқылы Миннесота паркіне төмен түседі. Миннесота көлік департаменті 1930-жылдардың ортасында тас жол бойында тас тіреулер мен қоршауларды орнатты. 1935 жылы Азаматтық консервациялық корпус компаниясының 633-ші бөлімі келіп, жолдар, жаяу жолдар, демалыс алаңдары, су құбырлары, О’Даллз көліндегі жағажай мен жағажай үйін, сондай-ақ тіреу қабырғаларын салды. Олар Жаңа келісімнің федералды жұмыс көмегінің, ерте мемлекеттік парктің даму үлгілерінің, Ұлттық парктің рустикалық дизайнының және Мұздық бақтардың ашық ауадағы мұражайынан кемпинг пен демалыстың қарқынды пайдалануын бөліп тұратын ландшафттық архитектураның маңызды мысалдары болып саналады. Миннесота паркінің солтүстік-шығыс жағындағы «Мемлекеттік тас жол – CCC/WPA/Рустикалық стиль» тарихи ауданы алты нысанды қамтиды. Олар үш ғимараттан, екі құрылымнан және бір заттан тұрады. 1920 жылы салынған әйелдер дәретханасы және 1928 жылы салынған ерлер дәретханасы федералдық дамудан бұрын салынған және WPA-ның паркте рустикалық стильді пайдалануына ықпал еткен. Бұл екі ғимарат тұрақ орнының солтүстік жағында орналасқан; ерлер дәретханасы тас тілімдеріне қатысты орналасуымен ерекшеленеді, ал әйелдер дәретханасы 1941 жылы WPA тарапынан қайта жаңартылды. Үшінші ғимарат – 1939 жылғы асхана, бастапқыда жекеменшік ғимарат болған, кейін 1981 жылы қайта жөнделіп, дәретханалар мен кеңселерге ие болған қазіргі келушілер орталығына айналды. Екі құрылым – 1937 жылғы тұрақ орнындағы тас жиек және 1938 жылы Мұздық бақтың оңтүстік жағында салынған 46 метрлік (150 фут) тіреу қабырғасы. Тұрақ орнының оңтүстік жағындағы 1938 жылғы су көзі.

Ібілістің креслосы

2005 жылдың сәуір айында "Шайтан төбесі" деп аталатын таңғажайып тас құрылым құлады. Тергеу көрсеткендей, базальтты тік жарды вандалдар бұғышпен және мүмкін гидравликалық кеңейткішпен құлатқан. Сыйақы ұсынылғанына қарамастан, кінәлілерге дейін әлі жете алмады.

Демалыс

Миннеаполис және Сент-Пол қалаларынан бір сағаттық жүру қашықтығында орналасқан Интерстайт паркі 1930 жылдан бері АҚШ-тың көптеген ұлттық парктерімен салыстырылатын жылдық келушілер санын қабылдап келеді. Миннесота паркінде душтары бар кемпинг және 37 орын бар, олардың 22-сі электр қуатымен жабдықталған. Топтық кемпингке дейін 100 адам сыяды. 4 мильге (6 км) созылған жолдар бар. Назақталған аймақтардың кейбірі, сондай-ақ барлық шұңқырларға өрмелеуге тыйым салынған.