Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық актриса (1921–1960)
American actress (1921–1960)
Диана Бланш Бэрримор Блайт (3 наурыз 1921 – 25 қаңтар 1960), кәсіби тұрғыда Диана Бэрримор деп танылған, американдық кино және сахна актрисасы болған.
Diana Blanche Barrymore Blythe (March 3, 1921 – January 25, 1960), known professionally as Diana Barrymore, was an American film and stage actress.
Ерте өмір
Нью-Йорк қаласында Диана Бланш Бэрримор Блайт дүниеге келді. Диана Бэрримор – актер Джон Бэрримор мен оның екінші әйелі, ақын Бланш Оэльрихстің қызы. Оның ата-анасы ол төрт жасқа толғанда ажырасып кеткен. Парижде және Нью-Йорк қаласында білім алған Бэрримор әкесімен көбінесе байланысқа түспеген.
Born Diana Blanche Barrymore Blythe in New York, New York, Diana Barrymore was the daughter of actor John Barrymore and his second wife, poet Blanche Oelrichs. Her parents divorced when she was four years old. Educated in Paris and New York City, Barrymore had little contact with her father.
Мансап
Жасөспірім кезінде Барримор актерлік өнерді оқымаққа шешіп, Америкалық драмалық өнер академиясына түсті. Театр әлемінде Барримор атының мәшһүрлігіне байланысты, сахнаға шығуы көп жарияланыммен, соның ішінде 1939 жылғы “Life” журналының мұқабасымен басталды. 19 жасында Барримор Бродвейде дебют жасады, ал келесі жылы Warner Bros. студиясының өндірісінде шағын рөлде фильмдерде алғаш рет пайда болды. 1942 жылы ол “1942 жылғы ең сенсациялық жаңа экран жұлдызы” деп мақтан еткен Барримор атын пайдаланып, ірі жарнамалық кампания ұйымдастырған Universal Studios компаниясымен келісім шарт жасасты. Бірақ, көп ұзамай алкоголь және есірткіге байланысты проблемалар пайда болды, ал ірі БАҚ-тың жағымсыз жарияланымдары оның болашағына нұқсан келтірді. Голливудта үш жылдан аспаған уақыт ішінде және Universal компаниясындағы алты маңызды рөлден кейін, Барримордың жеке мәселелері оның мансабын аяқтады. Оның әкесі Джон 1942 жылы көп жылғы алкоголизмнен кейін бауыр циррозынан қайтыс болды. Диана Барримордың өмірі алкоголь мен есірткіге байланысты апаттар тізбегіне айналды, бірнеше рет өзін-өзі өлтіруге тырысып, ұзақ уақыт санаторияда жатты. Ол кинодан тапқан табысын және әкесінен қалған мұрасын ысырап етті. 1950 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Дианаға бұрынғы зор отбасылық байлықтан ештеңе қалмады. 1949 жылы оған “Диана Барримор шоуы” атты жеке телешоу ұсынылды. Шоу эфирге дайындалды, бірақ Барримор келмеді, бағдарлама дереу тоқтатылды. Егер ол шоуға қатысқан болса, ол Джо Франклиннен екі жыл бұрын теледидар тарихындағы алғашқы ток-шоу болар еді. 1950 жылдардың басында ол үшінші күйеуімен Австралияға гастрольдік сапар жасады, ал АҚШ-қа оралғаннан кейін континентке деген наразылығын білдірді. Үш рет нашар некеге тұрғаннан кейін, 1955 жылы Барримор шамамен бір жылға жуық емделу үшін ауруханаға жатты. 1957 жылы ол гострайтер Герольд Франктің көмегімен және ынтасымен “Too Much, Too Soon” атты автобиографиясын жариялады, оған Сперджон Таккер салған портрет қосылды. 1957 жылдың шілдесінде ол кітабын Майк Уоллестің “Майк Уоллеспен сұхбат” телешоуында насихаттады. Оның мәлімдемелері: “Қазіргі уақытта мен ішімдік ішпеймін. Бір күні, мүмкін жақын немесе алыс болашақта, қалыпты адам сияқты іше аламын деп үміттенемін. Бірақ бұл ешқашан мүмкін болмас.”
While in her teens, Barrymore decided to study acting and enrolled at the American Academy of Dramatic Arts. Because of the prominence of the Barrymore name in the world of theatre, her move onto the stage began with much publicity including a 1939 cover of Life. At age 19, Barrymore made her Broadway debut and the following year made her first appearance in movies with a small role in a Warner Bros. production. In 1942, she signed a contract with Universal Studios who capitalized on her Barrymore name with a major promotional campaign billing her as "1942's Most Sensational New Screen Personality." However, alcohol and drug problems soon emerged and negative publicity from major media sources dampened her prospects. After less than three years in Hollywood, and six significant film roles at Universal, Barrymore's personal problems ended her career. Her father John died in 1942 from cirrhosis of the liver after years of alcoholism. Diana Barrymore's life became a series of alcohol and drug related disasters marked by bouts of severe depression that resulted in several suicide attempts and extended sanitarium stays. She squandered her movie earnings and her inheritance from her father's estate, and when her mother died in 1950, Diana was left with virtually nothing from a once vast family fortune. In 1949, she was offered her own television talk show titled The Diana Barrymore Show. The show was prepared for broadcast, but Barrymore didn't show up, and the program was immediately canceled. Had she gone through with the show, it would have been the first talk show in television history, predating Joe Franklin by two years. In the early 1950s, she and her third husband toured Australia and upon returning to the United States, she expressed her dislike for the continent. After three bad marriages to addicted and sometimes abusive men, in 1955 Barrymore had herself hospitalized for nearly a full year of treatment. In 1957, she published her autobiography, Too Much, Too Soon, with help and encouragement from ghostwriter Gerold Frank, which included her portrait painted by Spurgeon Tucker. In July 1957, she promoted the book by appearing on Mike Wallace's TV show The Mike Wallace Interview. Her statements included: “At the moment, I don’t drink. I hope to be able, one day, in perhaps the near future [or] the very distant future, to be able to drink like a normal human being. That may never be possible.”
Келесі жылы Warner Bros. студиясы Дороти Мэлоунның Барримор рөлінде және Эррол Флинннің оның әкесі рөлінде түскен “Too Much, Too Soon” фильмінің кино нұсқасын шығарды. Фильм сыншылар мен көрермендер тарапынан жоғары баға алмады.
The following year, Warner Bros. released a movie version of Too Much, Too Soon starring Dorothy Malone as Barrymore and Errol Flynn as her father. The film was not a success with critics or moviegoers.
Жеке өмір және өлім
Барримор актер Брамвелл Флетчерге және теннисші Джон Ховардқа үйленген және ажырасқан. Оның соңғы некесі актер Роберт Уилкокспен болған. Уилкокспен неке 1955 жылдың маусым айында оның 44 жасында пойызбен саяхаттап бара жатып жүрек талмасынан қайтыс болуымен аяқталды. Барримор 1960 жылдың 25 қаңтарында қайтыс болды және ол Нью-Йорк штатының Бронкс қаласындағы Вудлон зиратында анасының қасына жерленген. Оның өліміне есірткі дозасын асырып алу себеп деп саналады, бірақ жасалған сараптамада өлімнің нақты себебі анықталмады және есірткінің артық дозасы қолданылғанына дәлел табылған жоқ.
Barrymore was married to, and divorced from, actor Bramwell Fletcher and tennis player John Howard. Her last marriage was to actor Robert Wilcox. The marriage to Wilcox ended in June 1955 when he died of a heart attack at the age of 44, while traveling by train. Barrymore died on January 25, 1960, and she is interred in the Woodlawn Cemetery in The Bronx, New York, next to her mother. Her death has been attributed to a drug overdose, but her autopsy failed to find a cause of death and found no indication of overdose.
Фильм
Жыл Атауы Рөл Ескермелер 1941 Адам күші Эпизодтық рөл 1942 Бүркіт эскадрильясы Энн Партридж Біздің арамыздағы қыздар Каролина Бишоп Қорқыныш Лесли Стаффорд 1943 Шекара бандиттері Клэр Айырылған әйел Ева 1944 Батыл әйелдер Надин Шеннон Марк Твеннің шытырман оқиғалары Рөлі анықталмаған, тізімге енбеген 1950 D. O. A. Расталмаған эпизодтық рөл, тізімге енбеген 1951 Мафия Эпизодтық рөл, тізімге енбеген
Year Title Role Notes 1941 Manpower Bit part 1942 Eagle Squadron Anne Partridge Between Us Girls Caroline Bishop Nightmare Leslie Stafford 1943 Frontier Badmen Claire Fired Wife Eve 1944 Ladies Courageous Nadine Shannon The Adventures of Mark Twain Undetermined role Uncredited 1950 D. O. A. Unconfirmed bit part Uncredited 1951 The Mob Bit part Uncredited