Даңқты бейсболшы: Дасти Роудс өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1927-2009)

Джеймс Ламар "Дастли" Родс (13 мамыр 1927 – 17 маусым 2009) – американдық кәсіби бейсболшы, сыртқы шеп ойыншысы және резервтік соққышы. Оның жеті жылдық Үлкен лига бейсболындағы карьерасы 1954 жылғы маусымдағы және сол жылғы Әлем сериясіндегі чемпион "Нью-Йорк Джайентс" командасының құрамындағы жарқын ойынымен ерекшеленді.

Ерте мансап

Алабама штатының Мэтьюс қаласында туған Родс Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті және 1946 жылы кәсіби карьерасын бастады. Солқолмен соққы беретін, оңқолмен лақтыратын және 2 метр бойы бар. Ол сол кездегі «Чикаго Кабс» клубының фермалық командасы «Double A Nashville Vols»-пен келісімшарт жасады және бес маусым бойы «Кабс» ұйымының төменгі лигаларында өнер көрсетті. 1952 жылы «Гиганттар» командасы «Vols»-пен байланыс орнатып, Родстың жоғары лигадағы құқықтарын алды. Қорғаныс шебінде нашар ойыншы саналған және алаңнан тыс өмірінде түнгі ойын-сауыққа бейім болғанымен, Родс күшті соққышы болды. 1951 жылы «B класты» Три-Штат лигасындағы соққылар бойынша көшбасшы атанды және .344 көрсеткішті иеленді. «Нэшвилл» сапында .347 көрсеткішпен ойнап тұрғанда, шілде айында «Гиганттар» оның трансферін сатып алды. Родс 1952 жылдың қалған бөлігінде және келесі маусымда 143 ойында 21 хоум-ран соғып, жалпы соққы көрсеткішін .242-ге жеткізді, осылайша өзінің керемет және күтпеген маусымына жол ашты. Тұрақты маусымда 82 ойында 186 соққы жасап, Родс 15 хоум-ран соқты, 50 рет ұпай жинады және 1.105 көрсеткішті құрады. Ол тек 37 ойында алаңға шықты (оның 30-ы аутфилдер ретінде), бірақ .364 соққы көрсеткішін иеленді. Ол көбінесе оңқол соққышы Монте Ирвиннің орнына резервтік ойыншы ретінде пайдаланылды, маусым бойында резервтік ойыншы ретінде 2 хоум-ран соғып, .329 көрсеткішті иеленді. 29 тамыздағы Сент-Луис қаласындағы қос ойын Родстың маусымдағы өнерінің шағын көрінісі болды. Ол бірінші ойынның сегізінші иннингінде Ирвиннің орнына шығып, үш базалық соққы жасады, ойынды теңестіріп, қосымша иннингтерге жіберді. Ол сол жақтан алаңда қалды және оныншы иннингте тағы үш базалық соққы жасап, «Гиганттардың» жеңіске жетуіне көмектесті, бірақ «Кардиналдар» теңдікке оралып, 11 иннингте жеңіске жетті. Содан кейін Родс түнгі ойынды сол жақтан бастады, бес соққы жасап, төртеуі нәтижелі болды, екі хоум-ран және екі қос базалық соққы жасады, үш ұпай жинады және екеуін соқты. Оның өнері қос ойындағы ең көп қосымша базалық соққы (алты) бойынша MLB рекордын жаңартты. Родстың жалпы соққы көрсеткіші .341 болғандықтан, «Гиганттар» командасы – супержұлдыз Вилли Мейс және 20 ойын жеңімпазы Джонни Антонелли бастаған – Ұлттық лиганың біріншілігін бес ойынмен жеңіп алды, бұл олардың 1951 жылдан бергі алғашқы лига титулы болды.

Born in Mathews, Alabama, Rhodes served in the United States Navy during World War II and began his professional career in 1946. A left handed hitter, he threw right handed and was listed as 6 feet (2 m) tall and He signed with the Double A Nashville Vols, a Chicago Cubs' farm club at the time, and languished in the lower levels of the Cub organization for five seasons until the Giants affiliated with the Vols in 1952 and took over Rhodes' major league rights. Although considered a poor defensive outfielder and, off the field, a lover of nightlife, Rhodes was a strong batsman. He led the Class B Tri State League in hits and batted .344 in 1951, and was hitting .347 for Nashville in when the Giants purchased his contract in July. Rhodes batted a combined .242 with 21 homers in 143 games played during the remainder of 1952 and all of , setting the stage for his remarkable and unlikely campaign. During the regular season, in 82 games played and only 186 plate appearances, Rhodes slugged 15 home runs, drove home 50 runs batted in, and compiled an on base plus slugging percentage of 1.105. He appeared in the field in only 37 games (starting 30 in the outfield), but batted .364. He was often used as a pinch hitter for right handed batting Monte Irvin, an eventual Baseball Hall of Famer, and for the season he hit .329 with two home runs in pinch hitting roles. An August 29 doubleheader at St. Louis was a microcosm of Rhodes' regular season. He came into the first game in the eighth inning, batting for Irvin, tripled, and scored to tie the game and send it to extra innings. He stayed in as the left fielder and tripled again in the tenth to drive in the Giants' leading run; but the Cardinals came back to tie and then win the contest in 11 innings. Rhodes then started the nightcap in left field, got four hits in five at bats, hit two homers and two doubles, scored three runs, and drove in two. His performance equaled an MLB record for most extra base hits (six) in a doubleheader. With Rhodes putting up a .341 batting average overall, the Giants—led by superstar Willie Mays and 20 game winner Johnny Antonelli—won the National League pennant by five full games, their first league title since 1951.

1954 жылғы әлем чемпионатының жұлдызы

Олар 1954 жылғы әлем сериясында Кливленд Индиандарымен кездесті, олар 111 ойын жеңіп, Америка лигасының рекордын орнатқан еді. Роудс үш ойында қатысты, әрқайсысында сол жақтағы Ирвиннің орнына резервтік соққышы ретінде алаңға шықты. Бірінші ойынның он бірінші иннингінде есеп 2:2 болғанда, Роудс Ирвиннің орнына екі жүгіруші базада тұрғанда және бір аут болғанда соқты. Болашақ Даңқ залының мүшесі Боб Лемонға қарсы Роудс ойынды жеңіп, «Поло Граундс» стадионының қысқа оң жақ қабырғасынан өткен жеңіс голын соқты. Мейстің сегізінші иннингте Вик Вертцтің алыс соққысын керемет ұстауы және Роудстың ойынды шешкен голы, фаворит саналған Кливлендке қарсы андердог Гиганттардың бағын ашты. Екінші ойында, Индиандар 1:0 есебімен алда тұрғанда және тағы бір Даңқ залының мүшесі Эрли Винн питчер болғанда, Роудс бесінші иннингте Ирвиннің орнына соқты және орталыққа бірлік соққы берді, нәтижесінде есеп теңесті. Гиганттардың сол жақтағы ойыншысы ретінде алаңға шыққан Роудс жетінші иннингте Уиннге қарсы, Нью-Йорк 2:1 есебімен алда тұрғанда тағы да соқты. Ол тағы бір гол соқты, жалғыз гол, бұл Гиганттарға 3:1 есебімен үстемдік берді. Содан кейін, үшінші ойында Кливленд стадионында Роудс үшінші иннингте Ирвиннің орнына соқты және 20 ойын жеңген Майк Гарсиядан екілік соққы берді, Гиганттардың көшбасшылығын 3:0-ға дейін арттырды. Ол сол жақтағы ойыншы ретінде алаңда қалды, бірақ екі соққыдан бірде-бір соққы бермеді. Нью-Йорк ақырында 6:2 есебімен жеңіске жетті. Роудс төртінші ойында қажет болмады. Ирвиннің екі соққысы және екі ұпай Гиганттардың 7:4 есебімен жеңісіне және төрт ойындық сериядағы таза жеңіске, олардың 1933 жылдан бергі алғашқы күзгі классикалық титулына көмектесті. Роудс жеті рет соқты, төрт соққы (оның ішінде екі гол) және бір базаны иеленді, екі ұпай алды және жеті ұпайға себепкер болды. Оның әлем сериясындағы базалық және соққы көрсеткіші 2.381 болды. Оның Даңқ залының бас жаттықтырушысы Лео Дюрочер: «Ол өзін әлемдегі ең жақсы соққышы деп есептейтін, және сол бір жыл ішінде мен одан жақсысын көрген емеспін. Мен көрген ең жақсы резервтік соққышы, талас жоқ. Бізге ойынды жеңу үшін резервтік соққышы қажет болған сайын, Дасти Роудс бізге оны жеткізіп беретін». Бруклин Доджерлердің қақпашысы Рой Кампанелла Дюрохердің Роудсты пайдалануға бейімділігі туралы былай деді: «Егер олар Ирвиннің орнына Роудсты соқтыруға мәжбүр болса, олар қиын жағдайда болуы керек». Бірақ Мейс өзінің өмірбаянында бұл болжамды сықақ етті; ол Роудсты «тамаша соққышы» деп санады. Мейс Роудсты алғаш кездескенде оның басқа ойыншыға: «Осы ауа райында ішіп, осы ауа райында футбол ойнауға болады. Кейбір жігіттер екеуін де істей алмайды, бірақ мен екеуін де жасай аламын» дегенін естігенін айтты. Алаңнан тыс жерде той-думанға бейімділігімен танылса да, Роудс Дюрохердің құрметіне ие болды, өйткені Дюрохер оның күн сайын ойнауға дайын екеніне сенді.

They were matched in the 1954 World Series against the Cleveland Indians, who had set an American League record by winning 111 games. Rhodes appeared in three games, entering each as a pinch hitter for left fielder Irvin. In the tenth inning of Game 1 with the score tied at two, Rhodes batted for Irvin with two runners on base and one out. Facing a future Hall of Fame pitcher, Bob Lemon, Rhodes lofted a game winning, walk off home run over the Polo Grounds' short right field fence. Mays' brilliant catch of Vic Wertz's long drive in the eighth inning and Rhodes' game deciding homer helped turn the tide for the underdog Giants against favored Cleveland. In Game 2, with the Indians ahead 1–0 and another Hall of Famer, Early Wynn, on the mound, Rhodes pinch hit for Irvin in the fifth inning and drilled a single to center field that drove in a run, tying the score. Staying in the game as the Giants' left fielder, Rhodes came up again in the seventh inning against Wynn with New York ahead, 2–1. He hit another home run, a solo blast, to give the Giants an insurmountable 3–1 lead. Then, in Game 3 at Cleveland Stadium, Rhodes batted for Irvin in the third inning and hit a two run single off 20 game winner Mike Garcia to extend the Giants' lead to 3–0. Again he remained in the game in left field, but went 0 for 2 with a base on balls at the plate. New York eventually won, 6–2. Rhodes was not needed in Game 4. Irvin's two hits and two runs batted in helped seal a 7–4 victory for the Giants, and a four game Series sweep, their first Fall Classic title since 1933. Rhodes had gone to the plate seven times, collected four hits (including two homers) and a base on balls, scored two runs, and driven in seven. His World Series on base plus slugging percentage was 2.381. Said his Hall of Fame manager, Leo Durocher: "He thought he was the greatest hitter in the world, and for that one year, I never saw a better one. The best pinch hitter I ever saw, no contest. Every time we needed a pinch hit to win a ballgame, there was Dusty Rhodes to deliver it for us." Roy Campanella, the Brooklyn Dodger catcher, said of Durocher and his penchant for using Rhodes: "If they have to pinch hit Rhodes for Irvin, they must be hurting." But Mays mocked this assumption in his autobiography; he considered Rhodes to be a "fabulous hitter". Mays said, the first time he met Rhodes, he overheard him telling another player, "You could drink in this weather and you could play ball in this weather. Some guys can't do either, but I can do both." Despite his reputation for being a partier off the field, Rhodes held Durocher's respect because Durocher could count on him to be ready to play every day.

Ойыншылық мансабының соңы

Родстың маусымы, тіпті антиклимактикалық болса да, оның үлкен лигадағы екінші үздік маусымы болды. Ол қайтадан .300-ден жоғары соқты (94 ойыннан кейін .305 көрсеткішінде аяқтады). Бірақ «Гиганттар» бірінші орындағы «Доджерс» командасынан 18 ойынға қалып қойды, ал Дюрочер спорт комментаторы болу үшін отставкаға кетті. Родс «Гиганттар» құрамында толық екі маусым ойнады, олардың Нью-Йорк қаласындағы соңғы екі жылы болды, бірақ ол барлығы 12 хоум-ран соғып, .217 және .205 көрсеткіштерге ие болды. 1958 жылы клуб Сан-Францискоға көшті, бірақ Родс сол жылы «Трипл-А» лигасының «Финикс Гиантс» командасында өтті. Ол MLB «Гиантс» командасына қайта оралды және 54 ойында, барлығы соңғы минутта алаңға түсетін ойыншы ретінде қатысты; бірақ ол барлығы тоғыз соққы ғана соқты (хоум-рансыз) және .188 көрсеткішінде ойнады. Содан кейін ол үш соңғы кәсіби маусымда «Трипл-А» лигасына оралды және 1962 жылғы маусымнан кейін карьерасын аяқтады. Үлкен лигада Родс 576 ойын ойнады, барлығы «Гиганттар» сапында. Оның 296 соққысының ішінде 44 қос, 10 үштік және 54 хоум-ран бар. Ол өмірінде .253 көрсеткішінде ойнады. 1954 жылғы әлем чемпионатына қатысу – оның жалғыз постсезондық тәжірибесі болды.

Зейнеткерлік өмірде

Бейсбол карьерасынан кейін Родс Нью-Йорк қаласына оралып, 25 жыл бойы досының буксирінде жұмыс істеді, бұл жұмысты өте ұнатыпты. Карьерасының неге осылай қысқа болғанын сұрағанда, Родс: "Дюрошер «Гиганттардан» кеткен соң, бейсбол енді көңіл көтеріп тұрмады" деді. Джим Бутонның «Төртінші доп» кітабында Родстың бейсбол карьерасы аяқталғаннан кейін Нью-Йорк әлемдік көрмесінде автобус жүргізушісі болғаны жайлы айтылады.