Вьетнам соғысы ардагерлерінің куәліктері: «Қысқы сарбаз» тергеуі

Кіріспе

1971 жылы Мичиган штатының Детройт қаласында Вьетнам соғысына қарсы өткізілген шара

"Қысқы солдат тергеуі" – Вьетнам соғысы ардагерлерінің қарсылығын білдірген ұйым (VVAW) ұйымдастырған, 1971 жылдың 31 қаңтарынан 2 ақпанына дейін өткен бұқаралық ақпарат құралы шарасы. Оның мақсаты – АҚШ Қарулы күштері мен олардың Вьетнам соғысындағы одақтастары жасаған соғыс қылмырлары мен қатыгездіктерін жария ету болды. VVAW Вьетнамдағы әскери саясат пен соғыс қылмырлары арасындағы тікелей байланысты көрсету арқылы соғыстың моральдық және этикалық жағына сын көтерді. Детройт, Мичиган қаласында өткен үш күндік жиынға 109 ардагер мен 16 азамат қатысты. Әртүрлі әскери бөлімдерден шығарылған әскери қызметшілер, сондай-ақ азаматтық мердігерлер, медициналық қызметкерлер және ғалымдар 1963-1970 жылдар аралығында олар жасаған немесе куә болған соғыс қылмырлары туралы куәліктер берді. "Пасифика радиосынан" басқа, бұл оқиға Детройттан тыс жерлерде кеңінен жарияланбады. Дегенмен, бірнеше журналист пен кинотоппама оқиғаны түсірді және 1972 жылы "Қысқы солдат" атты деректі фильм шықты. Толық стенограмма кейіннен сенатор Марк Хэтфилд тарапынан Конгресс журналына енгізілді және 1971 жылдың сәуір және мамыр айларында сенатор Дж. Уильям Фулбрайт төрағалық еткен АҚШ Сенатының Сыртқы қатынастар комитетінің тыңдауларында талқыланды.

Өмірбаян

Соғыс қылмыстарына қатысты Расселл трибуналдары, Ұлттық ардагерлер сауалнамасы және Азаматтар сауалнама комиссиясы (CCI) сияқты көптеген тергеулерге байланысты, Вьетнам соғысының ардагерлері соғысқа қарсы кең ауқымды қоғамдық тыңдау өткізуді қалады. Май Лай қырғынына қатысты әскери соттардың жаңалықтар беттерінде жариялануымен және Орталық барлау агенттігінің «Феникс» бағдарламасының мүшелері Вьетнамдағы адам құқықтарын бұзу деректерін жақында жариялағандықтан, VVAW Вьетнамдағы соғыс қылмыстарының кең таралғандығын ашықтауға ниет білдірді. «Қысқы сарбаз» тергеуінің (WSI) мақсаты – Май Лай сияқты қырғындардың жеке-жеке және сирек оқиғалар емес, керісінше, ресми американдық соғыс саясатының жиі және болжамды салдары екенін дәлелдеу болды.

Ұйымдастырушылар

Қысқы сарбаз тергеуінің негізін Джереми Рифкин, Тод Энсин, Майкл Уль және CCI-нің Боб Джонсон қалады. Соғыс қылмыстары туралы бірінші қолдан ақпарат алу үшін олар Вьетнам соғысының қарсыластарымен байланысып, VVAW-тің негізін қалаушысы Ян Крамбтың қолдауын алды. 1970 жылдың жазында CCI-ге VVAW-те толық уақытты ұйымдастырушы болып жұмыс істеген Аль Хаббард келді. Хаббард CCI-ге Джейн Фондамен бірлесіп жұмыс істеуді ұсынды, сондай-ақ Діни қызметкерлер мен миряндар Вьетнам жөнінде алаңдаушылық білдірген (CALCAV) Дик Фернандес, Марк Лейн және бұрын Даниядағы Расселл трибуналында куәлік берген Дональд Дунканды да тартуды ұсынды. Дункан, Энсин, Фонда, Лейн, Хаббард, Рифкин және Фернандестен тұратын алғашқы басқару комитеті құрылды және 1970 жылдың қыркүйегіне дейін WSI-ді ұйымдастыруды жалғастырды. Ұйымдастырушылардың арасында жоспарланған іс-шараға қатысты пікірлер мен бағыттар бойынша келіспеушіліктер туды. VVAW басшылары бұл шараның сенімділігін сақтау үшін тек ардагерлердің қатысуымен өтуі керек деп ойлады. Қысқы сарбаз тергеуін жоспарлау басталғалы үш ай өткен соң, Вьетнам ардагерлерінің көпшілігі мен Джереми Рифкин WSI-нің Марк Лейнмен байланысын тоқтатуы керек деп талап етті. CCI қызметкерлері Лейнді мақтаншыл және сенсациялық деп сынады, сондай-ақ оның жазып жатқан кітабында "нақты емес мәліметтер" бар екенін айтты. CCI басшылары Лейнмен одан әрі жұмыс істеуден бас тарды және VVAW басшыларына "Лэйн немесе біз" деген талап қойды. VVAW Лейн мен Фонданың қаржылық қолдауын жоғалтқысы келмеді, сондықтан CCI жобадан бөлінді. Келесі айда, авторлар мен Вьетнам сарапшысы Лейннің кітабына сын айтқаннан кейін, VVAW да оқиғаға бір ай қалғанда Лейннен алшақтады. Лейн жақында "Американдықтармен әңгімелер" атты кітабын жариялаған еді, онда ол отыз үш әскери қызметшімен жүргізген тексерілмеген сұхбаттарға сүйенді, олардың төртеуі кейін Нил Шихан Нью-Йорк Таймс газетіндегі кітап туралы рецензиясында сенімсіз деп танылды. VVAW басшылары Лейнмен байланыс WSI-нің беделіне нұқсан келтіреді деп қорқыды. Лейнсіз жаңа басқару комитеті құрылды, бірақ оған қаржы жинау іс-шараларын жалғастыруға және заңгерлік кеңес беруге рұқсат берілді. WSI-нің жаңа алты мүшелі басқару комитеті үш ұлттық кеңсе басшысынан (Аль Хаббард, Крейг Скотт Мур және Майк Оливер) және өсіп келе жатқан тараулардың үш өкілінен (Арт Флеш, Тим Бутц және Уильям Ф. Кранделл) тұрды. Ұйымдастырушылар Лейн іс-шара кезінде жайлы болуын күтті, ол да солай істеді, өйткені ол кітабын қорғау үшін елді аралап шарлады. Нәтижесінде, WSI тек ардагерлердің күшімен өткізілді, Лейн мен Фонда сияқты "сарапшылардың" қажеті болмады. Ұлттық тыңдауларды ұйымдастырушылар екі топқа бөлінгеннен кейін, олардың әрқайсысы өз іс-шараларын дамытты. CCI желтоқсанда Вашингтонда іс-шара өткізуді жоспарлады, ал WSI-нің жаңа ұйымдастырушылары тыңдауларды Детройтте өткізудің бастапқы жоспарын жалғастырды. Вашингтондағы іс-шара Ұлттық ардагерлер тергеуі деп аталды, ал Детройттегі іс-шара Қысқы сарбаз тергеуі деп аталды. Екі іс-шарада да барлығы 142 қатысушының жетісі куәлік берді. WSI сондай-ақ Детройт қауымдастығынан айтарлықтай қолдау алды. Дин Робб пен Эрни Гудман жергілікті адвокаттардан қайырымдылық жинады, ал бірнеше дін қызметкерлері куәгерлерге баспана ұйымдастырды. Детройт қаласындағы шіркеулер кеңесінің миссионерлік бөлімінің директоры доктор Джон Б. Форсайттың айтуынша: "Адамдардың Вьетнамдағы американдық қылмыстардың орын алғанын түсінуі маңызды". Біріккен автокөлік жұмысшыларының хатшысы-қазынашысы Эмиль Мэйзи және Мичиган штатының мемлекеттік хатшысы Ричард Остин де іс-шараға қаражат жинауға көмектесті.

The groundwork for what would become the Winter Soldier Investigation was laid by Jeremy Rifkin, Tod Ensign, Michael Uhl and Bob Johnson of CCI. In search of first hand information on war crimes, they contacted the Vietnam Veterans Against the War and gained the support of VVAW co founder Jan Crumb. During the summer of 1970, the CCI were approached by Al Hubbard who had become a full time organizer with VVAW. Hubbard suggested that CCI combine their efforts with Jane Fonda, Rev. Dick Fernandez of Clergy and Laymen Concerned about Vietnam (CALCAV), Mark Lane, and Donald Duncan (who had previously testified at the Russell Tribunal in Denmark). An initial steering committee was formed, consisting of Duncan, Ensign, Fonda, Lane, Hubbard, Rifkin and Fernandez, and continued to organize the WSI through September, 1970. Among the growing collective of organizers, differences of opinion and direction arose concerning the planned public event. VVAW leaders felt it should be an all veteran event, to maintain its credibility. Less than three months into planning for the Winter Soldier Investigation, most of the Vietnam veteran organizers and Jeremy Rifkin had become adamant that WSI disassociate itself from Mark Lane. CCI staffers criticized Lane as being arrogant and sensationalistic, and said the book he was writing had "shoddy reporting in it." The CCI leaders refused to work with Lane further and gave the VVAW leaders a "Lane or us" ultimatum. VVAW did not want to lose the monetary support of Lane and Fonda, so the CCI split from the project. The following month, after caustic reviews of Lane's book by authors and a Vietnam expert, VVAW would also distance itself from Lane just one month before the event. Lane had recently published a book, Conversations with Americans, in which Lane relied on unverified interviews with thirty three servicemen, four of whom were later exposed as unreliable by Neil Sheehan in a New York Times book review. Leaders of VVAW feared involvement with Lane would tarnish the credibility of the WSI. A new steering committee was created without Lane, but he was allowed to continue with fundraising events and was available for legal counsel. The new six member steering committee for WSI was composed of three national office leaders (Al Hubbard, Craig Scott Moore and Mike Oliver) and three members of the growing list of chapters (Art Flesch, Tim Butz, and William F. Crandell). Organizers hoped Lane would keep a low profile during the event, and he did, as he spent his time flying around the country defending his book. Ultimately, the WSI was an event produced by veterans only, without the need of "so called experts" such as Lane and Fonda. After the organizers of the national hearings separated into two groups, they each developed their own events. The CCI advanced its plans for a December event in Washington, D. C., while the WSI's new organizers continued with the original plan to hold its hearings in Detroit. The Washington, DC, event would be called the National Veterans Inquiry. The Detroit event would be called the Winter Soldier Investigation. Seven of the 142 total participants would provide testimony at both events. The WSI also relied on considerable support from the Detroit community. Dean Robb and Ernie Goodman solicited donations from their fellow local attorneys and several clergymen arranged housing for the witnesses. In the words of the Director of Missions for the Detroit Metropolitan Council of Churches, Dr. John B Forsyth, "It is important that the public realize that American atrocities in Vietnam are an occurrence." The Secretary Treasurer for the United Auto Workers, Emil Mazey and Michigan Secretary of State Richard Austin also helped raise funds for the event.

Мақсаты

Қысқы сарбаз тергеуінің мақсаты Вьетнамдағы американдық саясаттың соғыс қылмыстарына әкелгенін көрсету болды. Бір қатысушы, ардагер Дональд Дзагулонес айтқандай, "Біз қызметімізді сенсациялау үшін емес, лейтенант Уильям Кэллидің Май Лай қырғыны үшін сотталуын айыптау үшін жиналдық. АҚШ нацистердің Нюрнбергтегі процесінде кінәлілік принципін орнатып берген еді. Осы принциптерге сүйене отырып, егер Кэлли кінәлі болса, оның жоғары тұрған басшылары да кінәлі деп есептедік – тіпті президентке дейін. Май Лайдың себептері мен Вьетнам соғысының қатыгездігі біздің үкіметіміздің саясатында, оны әскери командирлеріміз іске асырғанда жатыр". "Қысқы сарбаз тергеуі" деген атты Марк Лейн ұсынды, ол Томас Пейннің 1776 жылғы желтоқсанда жазылған "Америка дағдарысы" атты алғашқы мақаласындағы "жазғы сарбаз" сипаттамасына қарама-қарсы ретінде таңдалды. Болашақ сенатор және мемлекеттік хатшы Джон Керри, сол кезде әскери-теңіз резервіндегі (қызметтен босатылған) орденді лейтенант, кейін Сенат комитеті алдында сөйлегенде былай деді: "Біз Вашингтонға келдік, себебі қазір қысқы сарбаздар болуымыз керек деп ойлаймыз. Біз елге қайтып, үнсіз қалуға, сыр сақтауға, Вьетнамда не болғанын айтпауға құқылы едік, бірақ елге төніп тұрған қауіптің, қылмыстардың оған қауіп төндіретінінің, қызылдардың не қызыл киімділердің емес, біз жасаған қылмыстардың қауіп төндіретінінің себебінен біз сөйлеуіміз керек деп санаймыз".

Жоспарлау

ТМК қолдауымен өткен жылы ардагерлердің куәліктерін жинау басталды, ал конференцияны ұйымдастыру үшін Детройт қаласында шамамен екі ай дайындалық жұмыс жүргізілді. Детройтты Фонда Американың орталық аймағындағы орналасқандығы және тұрғындарының көпшілігінің "жұмысшы табының" әлеуметтік статусы себепті ұсынған. Басқару комитеті Детройттің индустриалды шығыс жағындағы бір үйде, католик соғысқа қарсы белсенділердің көмегімен ұжым құрды; ал әртүрлі дінбасылардың бесеуі, оның ішінде Детройт Метрополитендік шіркеулер кеңесінің миссионерлік қызметінің директоры куәгерлерге баспана ұсынды. Бағдарламаның негізгі бөлігі куәліктерден тұрды, 109 Вьетнам ардагері бөлімшелер бойынша ұйымдастырылған панельдерде өнерді, осылайша бір-бірінің мәлімдемелерін растай алатын болды. Ардагерлерді бөлімшелер бойынша топтастыру, олардың куәлік еткен оқиғалар мен тәжірибелердің бірлік бойынша қабылданған саясат екенін, жай ғана кездейсоқ және сирек оқиғалар емес екенін анықтауға көмектесер еді. Бұл шарада Вьетнамға барған бірнеше азаматтық сарапшылар да сөз сөйледі. Канадада тұратын бірнеше Вьетнамнан шеттетілген студенттердің куәліктерін қосуға әрекеттер жасалды, бірақ Канада үкіметі оларға АҚШ-қа виза беруден бас тартты. Ұйымдастырушылар сондай-ақ ардагерлердің өздері куә болған немесе қатысқан қылмыстық әрекеттерді жария етудің құқықтық салдарына қатысты зерттеулер жүргізді. Конституциялық құқықтар орталығының заңгерлік кеңесімен ұйымдастырушыларға қарулы күштердің ардагерлерді әрекетте болған кезеңде жасаған қылмыстары үшін айыптауға немесе соттауға құқығы жоқ екеніне көз жеткізді. Куәлік берген ардагерлерге соғыс қылмыстарына қатысы бар басқа адамдардың нақты есімдерін ашуға тыйым салынды. Бұл тыңдаулардың мақсаты жеке әскерилерді айыптау емес, қылмыстық мінез-құлықтың жиілігін және оның АҚШ-тың соғыс саясатына қатысын ашықтау болды.

Ардагерлердің сенімін арттыратын және олардың куәліктерін

Сыншылар қатысушылардың алаяқ екенін, оларға кейінгі тергеушілермен ынтымақтастық жасамауға нұсқау берілгенін, ал куәліктерінің қате немесе толығымен жасалма болғанын мәлімдеді. Кейінірек кем дегенде екі қатысушының қызметтік жазбаларын тексеру кезінде олардың көрсетілген күні белгілі бір жерде болу мүмкін еместігі анықталды.

Куәлікті тексеру

Ұйымдастырушылар куәліктерді қарастырғанда екі маңызды мәселеге назар бөлді. Олар Вьетнамда болып жатқан оқиғалар жеке әскери қызметшілердің шешімінен емес, саясаттың нәтижесі екенін көрсетуге тырысқанда, жеке адамдарды жазықсыз айыптауға мүмкіндік бермейтін куәліктерді іздеді. Сондай-ақ, куәліктің дұрыстығын, бірдей бөлімшедегі басқа адамдардың екі, кейде үш рет растауын қалады. Тәжірибелі соғыс ардагерлері қатысушылардың өтірік айтпағанын немесе біліміне нәрсе қоспағанын тексеру үшін, сондай-ақ ең сенімді куәліктерді ғана пайдалану үшін арнайы сұрақтар жинағын жасады. Қылмыстық тергеу басқармасы (CID) құрастырған және кейін "Village Voice" басылымында жарияланған әскери есептерге сәйкес, армия 46 ардагердің айтқандарын қосымша тексеру қажет деп тапты. 1972 жылдың наурыз айында CID куәлік берген 36 адамды тауып алғанын хабарлады, олардың 31-і сұхбатқа келісті. WSI қатысушыларының бірі, Джейми Генри, тыңдауда сипаттаған қырғын туралы армияға хабарлаған, олар тергеу жүргізіп, оның айтқанын растады. Бірақ тергеудің толық мәліметтері 2006 жылға дейін, Los Angeles Times құпия ақпаратты жариялағанға дейін жарияланбады.

ДСИ-нің беделін бұзуға бағытталған әрекеттер

WSI іс-шарасына айлар бұрын ұйымдастырушылар өздерінің сенімділігіне қарсы қатаң сын мен шабуылдар күтіп, оған дайындалды. Әскери құжаттар ұсынылса да, «Детройт Ньюс» сияқты кейбір БАҚ, куәлік берген 109 ардагердің шынайылығына күмән келтіре отырып, куәлік берудің алғашқы күнінен бастап тыңдаулардың беделін түсіруге тырысты. Армиядан босату туралы қағаздары тексерілді, әскери жазбалар Қорғаныс министрлігінің деректерімен салыстырылды. Барлық зерттеулерден кейін, бірде-бір жалған ардагер табылған жоқ деп мәлімделді. VVAW жазбаларында көрсетілгендей, Никсонның «жөндеушілері» әр ардагердің шынайылығы мен куәлігін тыңдаулардан кейін жақын арада тексерді. Бұл міндет Чарльз Колсонға жүктелді. Колсон құпия «Вьетнам ардагерлерін соғысқа қарсы күреске тарту жоспары» құжатында: «Детройттағы жалған қатыгездік тыңдауларына қатысқан адамдардың шынайы соғыс ардагерлері екені тексеріледі» деп жазды. Бір кезде Никсон командасы VVAW туралы меморандумда: «Олардың бірнеше аймақтық үйлестірушілері Кеннедидің бұрынғы қолдаушылары» деген пікір білдірді. VVAW сонымен қатар ФБР-дің ықтимал оппозициялық ұйым ретінде бақылауына алынды. Никсон әкімшілігі VVAW-қа қарсы тұру үшін соғыс ардагерлерін біріктіруге тырысты. «Президенттің ардагерлерді жұмылдыру туралы өтінішіне не болды?» – деп Ақ үйдің бас штабы Х.Р. Холдеман WSI-ден кейін бірнеше апта өткен соң Колсоннан сұрады. «Президент білуі керек, біз VVAW-тің беделін түсіру жұмысын жалғастырып жатырмыз», – деп сендірді Колсон Холдеманды. Колсонның сөзіне сәйкес, Никсонның көмекшілері Керри мен VVAW-қа қарсы «қарсы салмақ» ретінде «Әділетті бейбітшілік үшін Вьетнам ардагерлерін» құрды және олар топты күшейту үшін бар күштерін жұмсады. Бұл топтың өкілі Джон О’Нилл соғысқа қарсы ардагерлерді айыптады және Никсонның Вьетнамдағы жағдайды жақсарту саясатын насихаттап, көпшілік алдында сөйледі. Ақ үйдің жазбаларына сәйкес, Колсон Керри мен О’Ниллдің жалпыұлттық теледидардағы дебатын ұйымдастыру үшін көлеңкеде жұмыс істеді. «Бұл жас демагогты ол тағы бір Ральф Нейдерге айналғанша жояйық», – деп жазды ол Керриге сілтеме жасай отырып. Тыңдаулардан жеті жыл өткен соң, жазушы Гюнтер Леви өзінің «Америка Вьетнамда» атты кітабында теңіз жаяу әскерлеріне қатысты айыптауларды Теңіз күштерінің тергеу қызметі тергегенін мәлімдеді. Левидің сөзіне қарағанда, NIS байланысқа шыққан кейбір ардагерлер Детройттағы WSI тыңдауына қатыспағанын немесе ешқашан Детройтке бармағанын айтты, ал көптегендер сұхбат беруден бас тартты. Алайда, үкіметтік шенеуніктерде бұл есеп туралы ешқандай мәлімет жоқ, және басқа бірде-бір тарихшы оны көрген жоқ. Кейін Леви өзінің бұл есепті көргенін немесе оның мазмұны туралы естігенін есіне түсіре алмайтынын айтты. Қысқы солдат ісіне қатысты тергеуден 30 жылдан астам уақыт өткен соң, 2004 жылғы президенттік сайлауда VVAW-ның бұрынғы өкілі және Әскери-теңіз күштерінің ардагері Джон Керри үміткер болған кезде, WSI қайтадан жаңалықтарға айналды. 1971 жылы тергеуге қатысқан Стив Питкин президенттік сайлауға бірнеше апта қалғанда Керриге қарсы саяси митингте ол бастапқыда WSI-де куәлік беруді жоспарламағанын, бірақ Керри мен басқалар оны зорлау, қатыгездік, зұлымдық және расизм туралы куәлік беруге мәжбүр еткенін мәлімдеді. Питкин 2004 жылы Керриге қатысты осындай мәлімдеме жасады, бірақ басқа қатысушылар оны сынға алғаннан кейін, оның естеліктері қате екенін мойындады. 1971 жылғы WSI панеліне арналған архивтік фильмдерде Питкин соғыс туралы хабарлағандығы үшін баспасөзді сынады және Вьетнамдағы шайқасқа арналған нашар дайындық пен ол жерде болған кезде куә болған деп мәлімдеген төмен мораль туралы егжей-тегжейлі айтып берді. Ол өзін таныстырған кезде «әлеуметтік тұрғындар мен жау әскерінің ұрып-соғылуы, ауылдардың қирауы, артиллерияны қатаң қолданбауы, жалпы расизм және американдық солдаттардың вьетнамдықтарға деген көзқарасы туралы куәлік беремін» деген болатын, бірақ оның куәлігінде ондай мәлімдеме болған жоқ. Питкиннің бұл мәлімдемесін естіген соң, Скот Камил есімді басқа WSI қатысушысы Питкиннің мәлімдемесін жоққа шығаратын жеке куәлік берді. Питкин кейіннен өзінің естеліктері қате екенін мойындады және екінші антпен берілген мәлімдемені қайта шығарды, ол армиядан босатудың басқа күнін, онымен бірге Қысқы солдат іс-шарасына саяхаттаған басқа адамдарды және VVAW-ға кірген жағдайды көрсетеді. Фриц Эфау, VVAW бөлім өкілінің айтуынша: «WSI тыңдауларында ардагер емес адамдардың жалған куәліктері болды деген мәлімдеме ескі және ол әбден жалған. Куәлік сол кезде де таң қалдырды: жалғандыққа ұшыраған жалпы халыққа, әскерилерге және Никсон әкімшілігіне, сондай-ақ қатысушыларға, өйткені олардың әрқайсысы оқиғаның бір бөлігін білді, бірақ тыңдаулар олардың көптерін алғаш рет біріктірді және олардың дауыстарын алғаш рет естіуге мүмкіндік берді. Олардың қарсы тарапы дерлік бірден оларды жамандауға тырысатыны таңқаларлық емес». АҚШ-тың Вьетнам соғысына қатысуы американдықтар арасында терең бөлініс тудырды. Қысқы солдат ісі американдық басшылықтың қылмыстық әрекеттерге қатысқандығын көрсететін куәліктер жиынтығын жасады, соның салдарынан соғысты қолдаушылар мен қарсыластар арасындағы қақтығыс күшейді.

Months before the WSI event, the organizers anticipated heavy scrutiny and attacks on their credibility, and they prepared for it. Although military documentation was provided, some media organizations such as the Detroit News tried to discredit the hearings on the very first day of testimony by questioning the authenticity of the 109 testifying veterans. Discharge papers were examined; military records were checked against DoD records; after all their digging, it was claimed that not one fraudulent veteran was found. As noted in VVAW records, each veteran's authenticity and testimony were also checked shortly after the hearings by Nixon's "plumbers." Charles Colson was assigned the task. In a confidential "Plan to Counteract Viet Nam Veterans Against the War," Colson wrote, "The men that participated in the pseudo atrocity hearings in Detroit will be checked to ascertain if they are genuine combat veterans." At one point, the Nixon team suggested in a memo about VVAW, "Several of their regional coordinators are former Kennedy supporters." VVAW was also targeted by the FBI for observation as a possible dissident organization. The Nixon administration also attempted to rally pro war veterans to counter VVAW. "What happened to the president's request that we take steps to mobilize veterans?" demanded White House Chief of Staff H. R. Haldeman to Colson just a few weeks after the WSI. "The President should know that we are continuing the effort to discredit VVAW," Colson assured Haldeman. Nixon aides formed the Vietnam Veterans for a Just Peace, according to Colson, as a "counterfoil" to Kerry and the VVAW, and they did everything they could to boost the group. John O'Neill, representing this group, made public appearances denouncing the antiwar veterans and promoting Nixon's Vietnamization policy. According to White House memos, Colson worked behind the scenes to get a Kerry O'Neill debate on nationwide television. "Let's destroy this young demagogue before he becomes another Ralph Nader," he wrote, referring to Kerry. Seven years after the hearings, writer Guenter Lewy claimed in his book, America in Vietnam, that allegations against Marines were investigated by the Naval Investigative Service. Lewy wrote that the report stated that some veterans contacted by the NIS said they did not attend the WSI hearing in Detroit or had never been to Detroit, and many refused to be interviewed. However, government officials have no record of the report and no other historian has seen it. Lewy later said that he could not recall if he had actually seen the alleged report or simply been told of its contents. More than 30 years after the Winter Soldier Investigation, during the 2004 presidential campaign in which former VVAW spokesman and Navy veteran John Kerry was a candidate, the WSI was again in the news. Steve Pitkin, who participated at the investigation in 1971, now claimed just weeks before the presidential election at an anti Kerry political rally that he was not originally planning to testify at the WSI, but was pressured by Kerry and others into testifying about rape, brutality, atrocities and racism. Pitkin also signed a 2004 affidavit making similar claims about Kerry, but after being challenged by other participants, admitted that his recollections were flawed. On 1971 archival film footage of the WSI panel, Pitkin criticized the press for its coverage of the war, and detailed what he considered poor training for combat in Vietnam, and low morale he claimed to have witnessed while there. Although he introduced himself by saying, "I'll testify about the beating of civilians and enemy personnel, destruction of villages, indiscriminate use of artillery, the general racism and the attitude of the American GI toward the Vietnamese," his actual testimony contained no such statements. Upon hearing of these claims by Pitkin, another WSI participant named Scott Camil filed his own affidavit refuting Pitkin's statements. Pitkin has subsequently admitted his recollections were flawed, and has re issued a second affidavit now reflecting a different date of discharge from the Army, different people traveling with him to the Winter Soldier event, and different circumstances under which he joined the VVAW. Fritz Efaw, a Chapter Representative of VVAW, stated: "The claims that the WSI hearings contained falsified testimony from men who were not veterans is an old one, and it's definitely false. The testimony was startling even at the time it took place: startling to the general public, startling to the military and the Nixon administration and startling to those who participated because each of them knew a piece of the story, but the hearings brought a great many of them together for the first time and provided a venue in which they could be heard for the first time. It's hardly surprising that those on the other side would set out almost immediately to discredit them." The U. S. participation in the Vietnam War was the source of much deeply divided sentiment among Americans. The Winter Soldier Investigation produced a conglomerate of testimony resulting in the implication and indictment of American leadership in criminal conduct, and thereby further drove a wedge between proponents and opponents of the war.

Расизм және Үшінші әлем панелдері

Қысқы солдат тергеулері барысында ветерандармен өткізілген екі талқылау панелі американдық әскеридегі нәсілшілдік мәселесіне арналған еді. Бұл панельдер қара нәсілді сарбаздардың Вьетнам соғысына наразылығының бір себебін атап көрсетті, себебі "африкалық американдықтар мен латиноамерикандықтар соғыс үшін жоғары құн төледі". Зерттеулер көрсеткендей, соғыстың басында қара нәсілді сарбаздар ақ нәсілді сарбаздарға қарағанда көбірек шығынға ұшырады. Көптеген ветерандар қара нәсілді сарбаздар взвод командирлері тарапынан қорланды, ал бұйрықтарды орындаудан бас тарту көбінесе ұрып-сапалау мен аштыққа әкеп соқты. Соғысқа қатысқан және қаза тапқан ақ және қара нәсілді сарбаздар арасындағы айқын айырмашылыққа назар аударғаннан кейін, Пентагон әскери қатысудағы қара нәсілді сарбаздардың санын қысқартуға көшті. Бұл нәсілдік теңсіздік АҚШ-тағы Азаматтық құқықтар қозғалысының қалыптасу кезеңінде орын алғандығы айрықша маңызға ие болды. Соғыс кезінде кемсітуге ұшырағандардың арасында тек афроамерикандықтар ғана болған жоқ. Америка әскері балаларды және бейбіт азаматтарды өлтіруді ақтау мақсатында азиялықтарды "адам емес" деп бейнеледі. Бұл көзқарас әскерилерге және соғыс тұтқындарына көрсетілген медициналық көмекке де әсер етті. Ақ емес науқастарға бірнеше рет анестезиясыз операция жасалғаны туралы хабарлар түсті. Медициналық батальонның жүргізушісі Вьетнам Республикасы армиясы (ARVN) сарбаздарына анестезиясыз емделген жағдайды еске алады. Ол дәрігердің жанына анестезиялық шприц толтырып қойғанын, бірақ кейін науқастың ауырудан айқайлағанын естігенде, дәрігер оны қолданбағанын білді. WSI-дегі нәсілшілдік тақырыбындағы әскерлердің куәліктері соғыс кезінде азаматтық құқықтар сияқты негізгі принциптер сақталмағандықтан, ветерандардың соғысқа наразылығының негізді екенін көрсететін дәлел ретінде ұсынылды. Соғыстың соңғы кезеңдерінде африкалық американдықтар мен латиноамерикандықтар ақтарға қарағанда соғысқа көбірек наразылық білдірді.

Two of the discussion panels conducted with veterans during the Winter Soldier Investigations centered on racism in the American military. These panels addressed one source of resentment towards the Vietnam War by black soldiers, as "African Americans and Latinos paid a higher human price for the war". Studies have shown that black soldiers suffered disproportionately more casualties than white soldiers at the beginning of the war. Many veterans testified that black soldiers were demeaned by platoon leaders and refusal to comply to orders often led to beatings and starvation, As a result of the attention brought to the significant disparity between white and black soldiers assigned to, and dying in, combat units, Pentagon officials implemented cutbacks in the number of blacks in combat positions. The fact that this racial inequality was taking place during the height of the Civil Rights Movement in the United States was of great significance. African Americans were not the only ones subject to discrimination during the war. The American military portrayed Asians as "sub human" as a means of providing justification for killing children and civilians. This notion was also projected into medical treatment of soldiers and POWs. Non white patients were reported to have been operated on without anesthetic on several occasions. There is a specific case where the driver for a Medical Battalion describes incidents where Army of the Republic of Vietnam (ARVN) soldiers were treated without anesthetic. He recalls filling a syringe with anesthetic and setting it beside the doctor, only to later find out that it was never used when hearing the patient screaming. The testimony given by the soldiers during the racism panel of the WSI was presented as evidence that the veterans were justified in their disapproval of the war, on the grounds that basic principles such as civil rights were not being upheld during the war. African Americans and Latinos expressed increasingly greater disapproval of the war than whites during its later stages.

Лаос операциясы ашылды

1969 жылы ақпанда Лаосқа АҚШ-тың екі апталық құпия кіріп енуі, ол Дьюи каньоны операциясының (осы кезде негізінен Оңтүстік Вьетнамда) бір бөлігі болды, бұл оқиғада Пентагон бірнеше күн бұрын Лаос шекарасын кесіп, әскери операциялар жүргізген американдық әскердің бар екенін жоққа шығарғандықтан, қызу дау тудырды. Соғыстан оралған 3-ші теңізшілер полкінің бес ардагері WSI-да болды және Пентагонның мәлімдемесін жоққа шығарды. Олар Лаостағы құпия операцияларын сипаттап, оларға американдық екендерін жасыру үшін ерекше мұқият нұсқаулар берілгенін айтты, оның ішінде формаларынан таңбаларды алып тастау және әдеттегідей Вьетнам Халық Армиясы (ПАВН) қолданатын советтік қаруға ауысу. Сондай-ақ, Лаоста американдық әскерлердің қатысқандығы туралы барлық ақпаратты жоққа шығаруға бұйрық берілді. Теңіз жаяу әскерінің өкілі WSI-да "ешбір взвод немесе көптеген теңізшілер шекараны кесіп өткен емес" деген мәлімдеме жасады. Бұл дереу Detroit Free Press, St. Louis Post Dispatch және The Boston Globe сияқты американдық БАҚ-тың тергеуін бастады, олар 1971 жылғы 16 ай бойына, 1971 жылдың қаңтарында күшіне енген Купер-Чёрч түзетулеріне қайшы, Лаосқа кірген басқа ардагерлердің куәліктерін табысты анықтады.

Қысқы сарбаздар

WSI аяқталғаннан кейін сенатор Джордж Макговерн мен конгрессмен Джон Конирс куәліктерге сүйене отырып, Конгресс тарапынан тергеу жүргізуді талап ететінін жариялады. Бұл жариялау ветерандар тарапынан күдіспен қабылданды, бірақ VVAW өкілдері Макговерн мен Кониерспен кездесуге келісті.

Сенатор Хатфилдтің Конгресске жолдауы

1971 жылғы 5 сәуірде Орегон штатының сенаторы Марк Хэтфилд Детройтте жасалған WSI айыптамаларына қатысты, соғыс қылмыстары әскери саясаттың салдары болды және қарулы күштерде расизм кеңінен таралғаны туралы мәлімдемелерге жауап берді. Хэтфилд атап өткендей, осы айыптамалардың кейбіреулері, әсіресе соғыс қылмыстары, АҚШ-ты Женева конвенциясы мен халықаралық соғыс заңдарын бұзуға алып келуі мүмкін. Сенатор Хэтфилд бірнеше ұсыныс жасады. Ол «Қысқы сарбаз» тергеуінің стенограммасын Конгресс жазбаларына енгізіп, оны қауымға таратуды сұрады. Хэтфилд сондай-ақ Конгреске Вьетнамдағы әскери күш қолданылуы және АҚШ заң шығарушы органы бекіткен халықаралық келісімдермен байланысы туралы тыңдаулар өткізуді ұсынды. Ол куәлікті Қорғаныс министрлігіне жіберді, ал Сыртқы істер министрлігі Теңіз корпусының командирі Леонард Ф. Чэпманға осы айыптамаларды тергеп-тексеруді тапсырды. Ол осы мәселелерді зерттейтін және Американың Вьетнамға қатысуының моральдық салдарларын анықтау үшін платформа құратын арнайы комиссия құруды ұсынды. 1971 жылғы 22 сәуірде Джон Керри Вьетнам соғысы бойынша Сенат Сыртқы қатынастар комитетінің алдында куәлік берді және WSI-дегі ардагерлер ұсынған дәлелдерге сілтеме жасады. Ол Вьетнамдағы американдықтардың жасаған әрекеттерінің кейбірін баяндап, былай деді: «Біз оларды сақтау үшін ауылдарды қиратуды ұрпақтан ұрпаққа жеткіздік. Біз еркін ату аймақтарының мағынасын білдік, қозғалыстағы барлық нәрсеге оқ атуды үйрендік және Америка шығыс халқының өміріне төмен баға бергенін көрдік. Біз АҚШ-тың дене санын жалғандағанын, тіпті оны мақтан тұтқанын көрдік. Біз осы елдің Еуропа немесе үшінші әлем емес, басқа театрларда соғысқанда қолданған қаруды қолдануға батыл болмайтынына сендік. Сондықтан біз генералдың «осы төбені алу керек» деген бұйрығымен адамдардың төбелерге шабуыл жасағанын көрдік, бір немесе екі взводты жоғалтқаннан кейін олар сол биіктікті Солтүстік Вьетнамдықтардың қайта басып алуына қалдырып кетті, себебі біз мақтанның ең маңызсыз шайқастарды да әсемдеуге, жеңілуге болмайтынына және қанша американдық өмірі құрбан болса да, осыны дәлелдеуге болатынына куә болдық».

On Monday, April 5, 1971, Senator Mark Hatfield of Oregon addressed the WSI allegation made in Detroit that war crimes were the result of military policy and racism was widespread in the armed forces. Hatfield noted that some of these allegations, specifically of war crimes, would place the United States in violation of the Geneva Convention and international laws of war. Senator Hatfield made several recommendations. He asked that a transcript of the Winter Soldier Investigation be read into the Congressional record and made available to the public. Hatfield also asked congress to hold hearings discussing the use of military force in Vietnam and their relation to international agreements ratified by the United States legislature. He sent the testimony to the Department of Defense, the Department of State asked Marine Commandant, Leonard F. Chapman, Jr., to investigate the allegations. He recommended consideration be given to forming a special commission that would look into these issues and provide a forum to determine the moral consequences of American involvement in Vietnam. On April 22, 1971, John Kerry testified before the Senate Foreign Relations Committee during their hearings on the Vietnam war, and made reference to evidence brought forth by veterans at the WSI. He covered some of the actions of Americans in Vietnam, saying “We rationalized destroying villages in order to save them We learned the meaning of free fire zones, shooting anything that moves, and we watched while America placed a cheapness on the lives of Orientals. We watched the U. S. falsification of body counts, in fact the glorification of body counts We fought using weapons against those people which I do not believe this country would dream of using were we fighting in the European theater or let us say a non third world people theater, and so we watched while men charged up hills because a general said that hill has to be taken, and after losing one platoon or two platoons they marched away to leave the high for the reoccupation by the North Vietnamese because we watched pride allow the most unimportant of battles to be blown into extravaganzas, because we couldn't lose, and we couldn't retreat, and because it didn't matter how many American bodies were lost to prove that point.”

Қысқы сарбаз: Ирак пен Ауғанстан

Қысқы сарбаз: Ирак және Ауғанстандағы әскери қызмет – 2008 жылдың наурыз айында Ирак соғысына қарсы ветерандар ұйымдастырған шара. Бұл шара Вьетнам соғысы кезеңіндегі «Қысқы сарбаз» тергеуінен шабыттанды, онда АҚШ ветерандары Ирак және Ауғанстандағы тәжірибелері туралы куәліктер берді.