Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Карр Глин, 1-ші барон Вулвертон (27 наурыз 1797 – 24 шілде 1873) – теміржолдар саласына қызығушылық танытқан банкир, Глин, Миллс және компания отбасылық фирмасының серігі, ол Лондонның ең ірі жеке банкі есебінде болған.
George Carr Glyn, 1st Baron Wolverton (27 March 1797 – 24 July 1873) was a banker with interests in the railways, a partner in the family firm of Glyn, Mills & Co., which was reputed to be the largest private bank in London.
Өмірбаян
Ол сэр Ричард Глиннің төртінші ұлы, 1-ші баронет, сонымен қатар банкир және Лондонның бұрынғы лорд-мэрі болған. Оның анасы Ноттингемдік Джон Пламптрдің қызы еді. Вулвертон отбасы Дорсеттегі Фонтмеллден оңтүстікке қарай екі шақырым жердегі Иверн-Минстердегі сарайда тұрды. Олар Винборн қаласындағы Гонтс үйіне де иелік етті.
He was the fourth son of Sir Richard Glyn, 1st Baronet, also a banker, and former Lord Mayor of London. His mother was the daughter of John Plumptre of Nottingham. The Wolvertons lived at the manor house in Iwerne Minster, two miles south of Fontmell, in Dorset. They also owned Gaunts House, Wimborne.
Іскерлік мансап
Глин және оның банкі теміржолдарды дамытуда маңызды рөл атқарды, сондықтан Вулвертонмен байланысы болды. 1850 жылдарға қарай, 200-ден астам теміржол компаниясы, отандық және шетелдік, Glyn, Mills және Co. банкімен қызметтесті. 1836 жылы Глин Солтүстік Мидленд теміржолының төрағасы болды, ал 1837 жылы Лондон және Бирмингем теміржолының екінші төрағасы болды. 1841 жылы ол Солтүстік Мидленд төрағалығынан қанағаттанды, бірақ директор болып қалды. 1842 жылы ол "Теміржол төлемдерін реттеу орталығын" құрды, бұл ұйым пойыздарды жүргізетін компаниялардың, байланысқан жолдардың иелеріне төлемдерді анықтауға көмектесті. 1846 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолы құрылғанда, ол 1852 жылға дейін оның төрағасы болды. Глиннің банкі Канада провинциялық үкіметінің Лондон агенттерінің бірі болды, ал 1852 жылы ол Гранд-Транк теміржолын қолдаушы болды. Ол 1858 жылғы 8 мамырда Лондон тавернасында өткен отырыста құрылған "Теміржол қайырымдылық қоғамының" алғашқы президенті болды. Джордж бұл отырысқа төрағалық етіп, қоғамның мақсаттарын баяндады: Бірінші мақсат – жесірлер мен жетімдерге көмектесу. Екінші мақсат – балаларды тәрбиелеу. Осы отырыста, қоғамды "Теміржол қайырымдылық институты" деп атау туралы шешім бірауыздан қабылданды.
Glyn and his bank were important in the development of the railways hence the link with Wolverton. By the 1850s, over 200 railway companies, both domestic and foreign, banked with Glyn, Mills, and Co. In 1836 Glyn became Chairman of the North Midland Railway, and in 1837 the second Chairman of the London and Birmingham Railway. In 1841 he resigned his Chairmanship of the North Midland, but remained a director. In 1842, he founded the Railway Clearing House, an organization that helped determine payments by companies that operated trains to the many different companies that owned connecting tracks. In 1846, when the London and North Western Railway was formed, he was its Chairman until 1852. Glyn's bank served as one of the London agents for the provincial government of Canada, and in 1852 he was a promoter of the Grand Trunk Railway. He was the first President of The Railway Benevolent Society, upon its creation, at a meeting at the London Tavern, on 8 May 1858. George presided at this meeting and gave a speech outlining his aims for this society: The first aim was to benefit the widow and orphan. The second aim was to educate the child. A resolution was carried unanimously, at that meeting, stating that the society should be called the Railway Benevolent Institution.
Саяси мансап
Глин өзінің кәсіпкерлік қызметінен басқа, 1847 жылдан 1868 жылға дейін Кендал округінен Парламенттің Төменгі палатасында либерал ретінде өкілдік етті, бірақ ол ешқашан сайлауда күреспеді. Ол 1847 жылдан бастап, 1865 жылғы соңғы сайлауын қоса алғанда, барлық жалпы сайлауларда қарсыласы болмады, жалпы саны бес сайлауда бір дауыс үшін де күресу қажеттілігі тумады. 1869 жылдың 14 желтоқсанында Глин Букингем графтығындағы Вулвертоннан Барон Вулвертон атанды.
Apart from his business career Glyn also represented Kendal in the House of Commons from 1847 to 1868 as a Liberal yet he never fought an election. He was unopposed at every general election from 1847 up to and including his last contest in 1865, a total of five general elections without the need to politick for a single vote. On 14 December 1869 Glyn was raised to the peerage as Baron Wolverton, of Wolverton in the County of Buckingham.
Отбасы
Лорд Вулвертон 1823 жылғы 17 наурызда Пенрин округінің депутаты Паско Гренфеллдің қызы Марианна Гренфеллге үйленді. Олардың тоғыз ұлы мен екі қызы болды. Оның бірнеше ұлы көзге түсті. Құрметті Сидни Глин және құрметті Паско Глин екеуі де Парламент мүшелері болды. Өте Құрметті Эдвард Глин Питерборо епископы және 1-ші барон Глиннің әкесі болды. Құрметті Генри Карр Глин Корольдік теңіз күштерінің вице-адмиралы болды.
Lord Wolverton married Marianne Grenfell, daughter of Pascoe Grenfell, MP for Penryn, on 17 March 1823. They had nine sons and two daughters. Several of his sons gained distinction. The Hon. Sidney Glyn and the Hon. Pascoe Glyn were both Members of Parliament. The Right Reverend the Hon. Edward Glyn was Bishop of Peterborough and the father of Ralph Glyn, 1st Baron Glyn. The Hon. Henry Carr Glyn was a vice admiral in the Royal Navy.
Өлім
Лорд Вулвертон 1873 жылғы шілдеде 76 жасында қайтыс болды, және барондық атағы оның үлкен ұлы Джордж Гренфелл Глинге көшті. Леди Вулвертон 1892 жылғы наурыз айында дүние салды.
Lord Wolverton died in July 1873, aged 76, and was succeeded in the barony by his eldest son George Grenfell Glyn. Lady Wolverton died in March 1892.