Говард Лесли Шнелленбергер: Американ футбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы
Howard Schnellenberger
Говард Шнелленбергер (1934-2021) – американ футбол жаттықтырушысы. NFL, университеттерде жұмыс істеді, 1983-те Майами университетімен чемпион атанды. Джо Наматты да таңдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық футболшы және жаттықтырушы (1934–2021)
American football player and coach (1934–2021)
Говард Лесли Шнелленбергер (16 наурыз 1934 – 27 наурыз 2021) – кәсіби және колледж деңгейінде ұзақ жылдар қызмет еткен американдық футбол жаттықтырушысы. Ол Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Балтимор Колтс» командасының бас жаттықтырушысы болды, сондай-ақ «Майами», «Оклахома», «Луисвилл» университеттері мен Флорида Атлантик университетінде бас жаттықтырушы қызметін атқарды. 1983 жылы «Майами» клубымен ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Шнелленбергер колледж және кәсіби деңгейде көмекші жаттықтырушы ретінде кеңінен жұмыс істеді, соның ішінде 1972 жылы жеңіліссіз «Майами Дельфинс» командасының құрамында болды. 1961 жылы ол Бэр Брайант үшін «Алабама» штатына Джо Наматты шақырған.
Howard Leslie Schnellenberger (March 16, 1934 – March 27, 2021) was an American football coach with long service at both the professional and college levels. He held head coaching positions with the National Football League (NFL)'s Baltimore Colts and in college for the University of Miami, University of Oklahoma, University of Louisville, and Florida Atlantic University. He won a national championship with Miami in 1983. Schnellenberger worked extensively as an assistant coach at the college and professional levels, including as part of the staff of the undefeated 1972 Miami Dolphins. He was responsible for recruiting Joe Namath to Alabama for Bear Bryant in 1961.
Ерте өмір және білім
Шнеленбергер 1934 жылғы 16 наурызда Индиана штатының Сент-Майнрад қаласында неміс-американдық ата-анасы Лесли мен Розена (Хоффман) Шнеленбергерлер отбасында дүниеге келді. Ол Луисвиллдегі Флагет орта мектебін бітірді, онда футбол, баскетбол және бейсбол ойнады, сондай-ақ Кентукки университетіне оқуға стипендия алды. Шнеленбергер Кентукки Уайлдкэтс командасының шабуылшысы ретінде колледж футболында өнер көрсетті және 1955 жылы Associated Press және Newspaper Enterprise Association тарапынан «All American» деп танылды.
Schnellenberger was born March 16, 1934, in Saint Meinrad, Indiana, to German American parents, Leslie and Rosena (Hoffman) Schnellenberger. He graduated from Flaget High School in Louisville, Kentucky, where he played football, basketball, and baseball and earned a scholarship to the University of Kentucky. Schnellenberger played college football as an end for the Kentucky Wildcats, and was named a 1955 All American by the Associated Press and Newspaper Enterprise Association.
Канадалық футбол лигасы
Содан кейін ол екі маусым бойы CFL Торонто Аргонавт командасында кәсіби ойыншы ретінде ойнады.
He then played professionally for two seasons with the CFL Toronto Argonauts.
Кентукки университеті
Кейіннен ол 1959 және 1960 жылдары Кентукки штатында бас жаттықтырушы Блантон Коллиердің ассистенті ретінде жұмыс істеді.
He subsequently worked as an assistant coach at Kentucky under head coach Blanton Collier in 1959 and 1960.
Алабама университеті
1961 жылдың қаңтар айында Шнеленбергер Алабама Кримсон Тайд командасының бапкерлік штабына бас бапкер Бэр Брайанттың көмекшісі ретінде қосылды. Брайанттың штабында жұмыс істеген кезде Шнеленбергер квотербектер Джо Намат пен Кен Стэблерді тартуға көмектесті және Алабама командасы бес маусым ішінде үш ұлттық чемпионатты жеңіп алуына (1961, 1964 және 1965) үлкен үлес қосты. Шнеленбергер 1966 жылдың басында Алабамадан кетіп, Ұлттық футбол лигасына (NFL) Джордж Аллен басқаратын Лос-Анджелес Рамс командасының шабуылдаушы жақтанғы бапкері болып жұмысқа орналасты. Рамс командасында төрт маусым жұмыс істегеннен кейін, 1970 жылдың басында Шнеленбергерді Майами Дельфинс командасының Дон Шула жалдады. Алғашқыда кең қабылдаушылардың бапкері болып тағайындалған ол, Дельфинс командасының 1972 жылғы жеңіліссіз маусымы мен VII Супербокал жеңісіне көмектесті.
In January 1961, Schnellenberger joined the coaching staff of the Alabama Crimson Tide as an assistant to head coach Bear Bryant. While on Bryant's staff, Schnellenberger helped recruit quarterbacks Joe Namath and Ken Stabler, and helped coach Alabama to three national championships (1961, 1964, and 1965) in five seasons. Schnellenberger left Alabama in early 1966 to take a job in the National Football League (NFL) as offensive ends coach of the Los Angeles Rams under George Allen. After four seasons with the Rams, Schnellenberger was hired by Don Shula of the Miami Dolphins in early 1970. Initially named as wide receivers coach, He helped coach the Dolphins to their undefeated 1972 season and victory in Super Bowl VII.
Балтимор колтлары
1973 жылы 14 ақпанда Шнеленбергер Джон Сандускиден кейін Балтимор Колтс командасының бас жаттықтырушысы болып үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Ол бас менеджер Джо Томаспен қайта қауышты, бұрын екеуі Майами Дельфиндері құрамында бірге жұмыс істеген. Ол жас ойыншылардың көптеп келген кезеңіндегі командаға қосылды. Колтс толық бір маусымда 4–10–0 нәтиже көрсетті, бірақ 1973 жылғы маусымның соңында Супер Боулдың қолданыстағы чемпионы Дельфиндерді жеңіп алды, алайда Дельфиндердің екінші құрамы ойынның көп бөлігін өткізді. 1974 жылы 29 қыркүйекте Ветерандар стадионында Филадельфия Иглзден 30–10 есебімен жеңілгеннен кейін оның Колтспен жұмысы аяқталды, бұл Колтстың маусымды үш жеңіліспен бастауына себеп болды. Колтс жанындағы ойын кезінде, команда иесі Роберт Ирсей, Марти Домреске қарағанда Берт Джонсты бастапқы квотербек ретінде бағалаған, Шнеленбергерден квотербек ауыстыруды қашан жоспарлап отырғанын сұрады. Шнеленбергердің сарказмды жауабы оның ойыннан кейін жұмыстан босатылуына әкелді. Ирсей алдымен Томаске жаңа бас жаттықтырушы екенін хабарлау үшін баспасөз орталығына, содан кейін Колтс ойыншыларына жаттықтырушыны ауыстыру туралы хабарлау үшін киім ауыстыру бөлмесіне барды, содан кейін жаттықтырушылар кабинетінде болған қызу пікірсайыс кезінде Шнеленбергерге бұл жаңалықты жеткізді. Шнеленбергер келесі жылы Дельфиндердің жаттықтырушылар құрамына оралды және Маями университетінің бас жаттықтырушысы лауазымы ұсынылғанға дейін сол жерде қалды.
Schnellenberger signed a three year contract to succeed John Sandusky as head coach of the Baltimore Colts on February 14, 1973. He was reunited with general manager Joe Thomas, both of whom had been colleagues while with the Miami Dolphins. He joined a team in the midst of an influx of younger players. The Colts went 4–10–0 in his one full season but managed to upset the defending Super Bowl champion Dolphins towards the end of the 1973 season, though the Dolphins second team played most of the game. His time with the Colts ended after a 30–10 defeat to the Philadelphia Eagles at Veterans Stadium on September 29, 1974, which extended the Colts' season opening losing streak to three. While stalking the Colts sideline during the second half, team owner Robert Irsay, who had a preference for Bert Jones as the starting quarterback over Marty Domres, asked Schnellenberger about when he was going to make such a quarterback change. Schnellenberger's sarcastic reply resulted in his postgame dismissal. Irsay had first gone to the press box to inform Thomas that he was the new head coach and then to the locker room to announce the coaching change to the Colts players before finally breaking the news to Schnellenberger in a heated discussion in the coaches office. Schnellenberger returned to the Dolphins coaching staff the following year and remained there until he was offered the head coaching job at the University of Miami.
Майами университеті
1979 жылы Шнеленбергер Майами университетінің күреліске тап болған бағдарламасына келді. Университет бірнеше жыл бұрын бағдарламаны жабуға жақын болған. Менторлары Брайант пен Шуладан алған әскери дайындық лагерінің әдістемесі мен колледж футболында жиі кездеспейтін, про-стильді пасқа бағытталған ойын жоспарының арқасында, Шнеленбергер Майамиде пас ойынын енгізді, бұл оларға осындай қарқынды шабуылға қарсы тұруға дайын емес командаларға үстемдік берді. Майамидегі үшінші маусымында команда екі рет AP Poll'дың топ 25-іне енді, бұл 1966 жылдан бері Майами үшін қайталанбаған жағдай еді. Шнеленбергер Оңтүстік Флориданың дарынды жас ойыншыларын іздеуде революция жасады, «Оңтүстік Флоридаға қоршау» құрып, тек «Майами штатынан» ғана ойыншыларды таңдады. Оның осы саладағы талантты іздеуі нәтижесінде, елдің көптеген бағдарламалары Оңтүстік Флориданың жас перспективаларына көбірек назар аудара бастады. «Майами штаты» жоспары бойынша Шнеленбергердің командалары қаланың төңірегіндегі үш округтен ең жақсыларын іріктеп, штаттағы ең үздік ойыншыларды іздеді, содан кейін елдің элиталық рекруттарының арасындағы мақсаттарға ұмтылды; бұл колледж футболында рекрутинг жасаудың үлгісіне айналды. Ол 1983 жылы Майамиді алғашқы ұлттық чемпионатына жеткізді, Оранж Боулда Небрасканы жеңді. Маусымнан кейін Шнеленбергер Вашингтон Федералдарының франшизасы болған АҚШ Футбол Лигасының «Майами рухы» командасының меншік иесі, президенті, бас менеджері және бас жаттықтырушысы болды. Алайда тамыз айында USFL күзгі кестеге өтетінін жариялады. Федералдардың болашақ иесі келісімнен бас тартты, себебі ол Майами Дельфиндерімен тікелей бәсекелесе алмайтынын түсінді. Жаңа демеуші команданы «Ренегадтар» деп Орландоға көшірді, бірақ Шнеленбергер команданы Орталық Флоридаға еріп барудан бас тартты. Шнеленбергердің орнына «Харрикенз» командасын Джимми Джонсон басқарды. Шнеленбергер Майами университетіндегі уақыты туралы ESPN телеарнасында 2009 жылдың 12 желтоқсанында көрсетілген «The U» деректі фильміне сұхбат берді. 1984 жылы Шнеленбергер Америка жетістіктері академиясының «Алтын тақта» сыйлығын алды. 1993 жылы Шнеленбергер Майами университетінің спорттық даңқ залына енгізілді.
In 1979, Schnellenberger arrived to a University of Miami program that was struggling. The program was nearly dropped by the university just a few years earlier. Drawing from the boot camp methodology learned from mentors Bryant and Shula and a pro style pass oriented playbook not yet the norm in college football, Schnellenberger introduced a passing game at Miami that gave them advantage over teams not equipped to defend such an aggressive offensive passing attack. By his third season at Miami, the team had twice finished the season in the AP Poll's Top 25, something that had not happened for Miami since 1966. Schnellenberger revolutionized recruiting South Florida high school talent by building a metaphorical "fence around South Florida" and recruiting only the "State of Miami." His eye for talent in this area led to many programs around the nation paying greater attention to South Florida high school prospects. Under his "State of Miami" plan, Schnellenberger's teams took the best from the three county area around the city, went after the state's best, then aimed at targets among the nation's elite recruits; it became a model of how to recruit in college football. He coached Miami to its first national championship in 1983, defeating Nebraska in the Orange Bowl. Following the season, Schnellenberger resigned to become part owner, president, general manager and head coach of The Spirit of Miami of the United States Football League, a relocated Washington Federals franchise. In August, however, the USFL announced that it would shift to a fall schedule. The owner to be for the Federals backed out of the deal, knowing he could not hope to compete head to head with the Miami Dolphins. A new backer moved the team to Orlando as the Renegades, but Schnellenberger opted not to follow the team to Central Florida. Schnellenberger was replaced as head coach of the Hurricanes by Jimmy Johnson. Schnellenberger was interviewed about his time at the University of Miami for the documentary The U, which premiered December 12, 2009, on ESPN. Schnellenberger received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement in 1984. Schnellenberger was inducted into the University of Miami Sports Hall of Fame in 1993.
Луисвилл университеті
1985 жылы Шнеленбергер өзінің туған қаласына, Луисвилл университетінің «Кардиналдар» командасын жаттықтыруға оралды. Шнеленбергер Миамидегі жағдайдан да қиын жағдайға тап болды. «Кардиналдар» 1978 жылдан бері жеңіске жете алмады, ал соңғы 12 жылда тек екі рет жеңіске жеткен. Олар кішкентай лигалық бейсбол стадионында, «Ескі Кардинал стадионында» ойнады және көрермендер саны соншалықты аз болған кездерде мектеп билеттерді тегін таратуға мәжбүр болды. Сонымен қатар, олар мектептің күшті баскетбол командасының көлеңкесінде қалып қойды. Луисвиллдегі жағдай соншалықты ауыр болды, тіпті басшылар футбол бағдарламасын NCAA I дивизионының AA лигасына түсіруді қарастырды. Бірақ ашылу пресс-конференциясында Шнеленбергер журналистер мен жанкүйерлерді таң қалдырып, команданың «ұлттық чемпионатқа қарай бет алғанын, тек уақыт ғана шешуші» екенін мәлімдеді. Алғашқы үш жылда 8–24–1 көрсеткеніне қарамастан, Шнеленбергер бағдарламаны жақсарта алды және келесі үш маусымда 24–9–1 нәтиже көрсетті. 10 жыл ішінде ол «Кардиналдарды» мектеп тарихындағы төртінші және бесінші кубок ойындарына жеткізді. Олар екеуін де жеңіп алды, соның ішінде 1991 жылғы Фиеста Боулда «Алабама Кримсон Тайд» командасын 34–7 есебімен ұтып, 10–1–1 маусымды және мектептің сол кездегі AP сауалнамасындағы ең жоғары көрсеткішін (14-орын) аяқтады. Фиеста Боулға қатысу мектеп үшін жаңа жылдық кубок ойынына екінші қатысу болды.
In 1985, Schnellenberger returned to his hometown to coach another struggling program, the University of Louisville Cardinals. Schnellenberger inherited a situation that was as bad, if not worse, than what he'd inherited at Miami. The Cardinals had not had a winning season since 1978, and only two winning records in the previous 12 years. They played at old Cardinal Stadium, a minor league baseball stadium, and often hosted crowds so small that the school was forced to give tickets away. They also played in the long shadow of the school's powerful men's basketball team. The situation was so grave at Louisville that officials were considering dropping the football program down to NCAA Division I AA. Nonetheless, at his opening press conference, he stunned reporters and fans by proclaiming the program "is on a collision course with the national championship. The only variable is time." After going 8–24–1 in his first three years, Schnellenberger was able to turn the program around and go 24–9–1 the next three seasons. In 10 years, he led the Cardinals to their fourth and fifth bowl games in school history. They won them both, including a 34–7 thrashing of the Alabama Crimson Tide in the 1991 Fiesta Bowl, capping a 10–1–1 season and the school's then highest appearance in the final AP poll (14th). The Fiesta Bowl appearance was the school's second ever New Year's Day bowl game,
Шнеленбергер 1994 жылғы маусымнан кейін Луисвилльден кетті. 2012 жылғы сұхбатында ол кеткенінің себебі Conference USA құрылуымен тікелей байланысты екенін айтты: «Мен ақша үшін кеткен жоқпын. Президент (Дональд Суэйн) мені қатысуымды қаламаған конференцияға шақырғанға дейін ешқайда баруды жоспарламадым. Мен ұлттық чемпионат үшін бәсекелесе алмайтын конференцияда жаттықтырушы болмаймын». Шнеленбергердің орнын Рон Купер басты. Шнеленбергердің Луисвиллдегі көрсеткіші .500-ден екі ойынмен төмен болғанымен (әсіресе алғашқы үш жылда), ол «Кардиналдар» жанкүйерлерінің құрметіне ие болды, себебі ол келген кезде бағдарламаның жағдайы нашар болды, сондықтан оған «бағдарламаны жаңартқан» деген атақ берілді. Ол сондай-ақ бағдарламаның кейіннен дамып өркендеуіне негіз салды. «Кардиналдар» 1998 жылдан 2006 жылға дейін қатарынан тоғыз кубок ойынына қатысты. Қазіргі «Кардинал стадионындағы» Говард Л. Шнеленбергер футбол кешені оның құрметіне аталды; Шнеленбергер Луисвиллдегі қызметі кезінде кампуста стадион салуды ұсынған және жобаны жалғастырған адам ретінде танылады. Луисвиллдегі жұмысын бастағандағы мақтанышын қайталап, Шнеленбергер: «Менің осында болған уақытым туралы кітаптар жазылады және фильмдер түсіріледі» деді. Ол сондай-ақ штатты аралап, «Тез арада ұлт» деп атаған нәрсеге деген құлшынысты жаңарту мақсатымен сапар шекті. 1994 жылғы Copper Bowl-да (Оклахома BYU 31–6 есебімен жеңілді) жаңа командасын алғаш рет көргеннен кейін, ол ойыншыларын «формадан тыс, ұйымдастырылмаған және ынтасыз» деп жариялап, Оклахоманың бай футбол дәстүрін қорлады. 3–0 есебімен бастағаннан кейін «Сунерс» командасы топ-10-ға енді, бірақ Колорадоға 38–17 есебімен жеңілгеннен кейін маусым тез бұзылды. Бұл «Сунерс» командасының қалған ойындарда 2–5–1 көрсеткен кезеңінің басталуы болды, соның ішінде конференциялық ойындарда 2–5 есебімен жеңіліс. Бұл Оклахоманың конференциялық ойындарда 31 жылдағы алғашқы жеңілісі және Екінші дүниежүзілік соғыстан бергі екінші жеңілісі болды. Олар сондай-ақ Оклахома штатына 12–0 есебімен жеңілді – «Сунерс» командасының штаттық қарсыласына 20 жылдағы алғашқы жеңілісі. Осы кезеңде «Сунерс» командасы ойын сайын тоғыз рет жазаланды, бұл Шнеленбергердің командалары үшін ерекше жағдай емес. «Сунерс» маусымды екінші рет қатарынан 37–0 есебімен жеңіліспен аяқтады, бірінші нөмірлі «Небраска» командасы «Сунерс» командасының жеңіске жетуіне кедергі жасады және кубок ойынына қатысуға мүмкіндік бермеді. 1995 жылдың 19 желтоқсанында Шнеленбергер бір маусымнан кейін күтпеген жерден отставкаға кетті, ол «соңғы айларда бағдарламаға қатысты жағдай қалыптасты, кейбір жағдайларда түсінікті, ал кейде әділетсіз, бұл жағдайға деген көзқарасымды өзгертті. Бұл жағдайды өзгертуге болады» деді. Шнеленбергер «Сунерс» жанкүйерлері тарапынан жоғары бағаланбады, себебі ол Оклахома футболының тарихына қызығушылық танытпағанын жасырмады (оның 1994 жылғы Copper Bowl-дан кейінгі пікірлерінен басқа). Ол келгеннен кейін көп ұзамай бірнеше ескі футбол файлдарын жоюға бұйрық берді (бірақ олар оның білмеуінен сақталды). Штат бойынша турнесінде ол «Сунерс ұлты» командасын бас бапкерлер Бад Уилкинсон мен Барри Свицерді ұмытуға мәжбүр ететін команда құруға уәде берді. Оклахома штатындағы жалғыз маусымында Шнеленбергер «Канзас» және «Канзас штаты» командаларынан бір жақты жеңіліске ұшырады. Свицер «Жабайы мысықтарға» қарсы карьерасында 16–0 есебімен жеңіске жеткен, ал Уилкинсон «Жақпарларға» қарсы 14–2 есебімен жеңіске жеткен. Оклахомадан кеткеннен кейін Шнеленбергер қаржы әлеміне қадам басып, облигация сатушысы болды және үшінші реттен кейін сертификаттау емтиханын тапсырды. Егер ол қайтадан жаттықтырушы болу мүмкіндігі туралы сұралғанда, ол: «Мені тек осында немесе жағажайда көресіздер» деді. FAU карьерасы кезінде ол жаңа кампустағы футбол стадионының құрылысын үнемі қолдады, ал 2010 жылы жаңа FAU стадионының құрылысы басталды. Зейнетке шығу туралы хабарлама жасамас бұрын, ол стадиондағы шамдарды алғаш рет жаққан салтанатты шараға қатысты. Ол 15 қазан күні жаңа стадиондағы алғашқы ойынға «Ескілерді» шығарды. 20 тамыз күні 2014 жылы FAU стадионындағы алаң Говард Шнеленбергердің құрметіне аталды. 2019 жылғы үйге оралу күнінде Шнеленбергер FAU Даңқына енгізілді.
Schnellenberger left Louisville after the 1994 season. He recalled in a 2012 interview that his departure was a direct result of the impending creation of Conference USA:I didn't leave because of money. I wasn't looking to go anywhere until that president (Dr. Donald Swain) pulled that baloney and put us in that conference that I didn't want to be in. I wasn't going to coach in a conference where I didn't have a chance to compete for the national championship. Schnellenberger was replaced by Ron Cooper. Although Schnellenberger's record at Louisville was two games under .500 (largely due to his first three years), he has remained in the good graces of Cardinal fans due to the poor state the program was in when he arrived, giving him a reputation as a "program builder." He is also credited with laying the foundation for the program's subsequent rise to prominence. The Cardinals went to nine straight bowl games from 1998 to 2006. The Howard L. Schnellenberger Football Complex at the current Cardinal Stadium is named after him; Schnellenberger initially proposed building the on campus stadium during his tenure at Louisville and is credited with keeping the project alive. Repeating his bluster upon taking the Louisville job, Schnellenberger declared, "They'll write books and make movies about my time here." He also traveled across the state, with the stated goal of renewing the enthusiasm in what he called "Sooner Nation." After watching his new team for the first time in the 1994 Copper Bowl (in which Oklahoma was routed by BYU 31–6), he alienated his soon to be players by declaring them "out of shape, unorganized and unmotivated" and that they disgraced Oklahoma's rich football tradition. After a 3–0 start that had the Sooners ranked in the top 10, the season quickly came unraveled after a 38–17 loss to Colorado. That was the start of a stretch where the Sooners went only 2–5–1 the rest of the way, including a 2–5 record in conference play—Oklahoma's first losing record in conference play in 31 years and only the second since World War II. They were also defeated 12–0 by Oklahoma State—the Sooners' first loss to their in state rival in 20 years. En route, the Sooners were penalized nine times per game, unusual for Schnellenberger coached teams. The Sooners closed out the season with their second straight shutout loss, 37–0 to No. 1 Nebraska, which denied the Sooners a winning record and a chance at a bowl game. On December 19, 1995, Schnellenberger resigned unexpectedly after one season, stating that "in recent months a climate has developed toward the program, understandably in some cases and perhaps unfairly in others, that has changed my outlook on the situation. A change could help improve that climate." Schnellenberger has not been held in high regard by Sooner fans, in part because he made no secret of his lack of interest in Oklahoma's football history (his comments after the 1994 Copper Bowl notwithstanding). Soon after his arrival, he ordered the destruction of several old football files (which were actually preserved without his knowledge). On his statewide tour, he vowed to put together a team that would make "Sooner Nation" forget about head coaches Bud Wilkinson and Barry Switzer. In his only year at Oklahoma, Schnelleneberger lost by one sided margins to both Kansas and Kansas State. Switzer was 16–0 during his career against the Wildcats and 14–2 against the Jayhawks. After leaving Oklahoma, Schnellenberger decided to try the financial world and became a bond salesman, passing the certification exam on his third try. When asked if he would consider coaching again, he replied, "You're not going to see me anywhere but here or at the beach." During his FAU career, he regularly pushed for a new on campus football stadium; that goal was realized with the 2010 groundbreaking for the new FAU Stadium. Shortly before he announced his retirement, he was featured in a pre opening ceremony in which he switched on the stadium lights for the first time. He led the Owls out for their first home game in the new facility on October 15. On August 20, 2014, FAU announced that the field at its stadium would be named in honor of Howard Schnellenberger. During homecoming of 2019, Schnellenberger was inducted into the FAU Hall of Fame.
Жеке өмір
Шнеленбергер 1959 жылғы мамыр айында Квебек штатының Сент-Жан-сюр-Ришелье қаласынан Беверли Доннеллиге үйленді; олардың үш ұлы болды. Ұлдарының үлкені Стивенге нәресте кезінде эндокриндік қатерлі ісіктің сирек түрі анықталған, бірақ ол қалыпты балалық шағын өткізді және Флоридада сақтандыру брокері болды. Дегенмен, 2003 жылы жасалған операция кезінде жүрегі тоқтады және миына зақым келді, нәтижесінде ол жартылай комалық күйде қалды. Шнеленбергерлер 2008 жылдың 9 наурызында қайтыс болғанға дейін оны үйде күтіммен қамтыды. Шнеленбергер әйелімен Флорида штатының Оушен Ридж қаласында тұрды. 2017 жылы The New York Times газетінде жарияланған мақалада үйі "музейге ұқсас" деп сипатталды, себебі онда Джордж Буш, Берт Рейнольдс және Джо Намат сияқты танымал тұлғаларға тиесілі заттар қойылған. Шнеленбергер өзінің дауысының құбырлы баритон тембрімен және танымал түтін тартатын құбырымен белгілі болды, бірақ ұлының қатерлі ісігі бар екенін білгеннен кейін оны тастады. Шнеленбергер Роберт Альтман режиссерлік еткен 1970 жылғы M*A*S*H соғыс фильміндегі футбол ойыны сахнасында төреші рөлін ойнады. Ол кино тәжірибесі туралы: "Бұл ауыр жұмыс болды. Мен екі апта болдым. Бізге күніне сегіз сағат футбол аяқ киімдерін киюге тура келді" деді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Шнеленбергер Флорида Атлантик Университеті (ФАУ) тарапынан қызметке алынып, алғашқы "Елші" атанды, оның негізгі міндеті – спорт бөліміне қаржы жинауға көмектесу болды. 2013 жылы Майами университеті мен ФАУ кездескенде, бұрынғы жаттықтырушы екі команданың да құрметті капитаны ретінде мақталып, құрмет көрсетілді.
Schnellenberger married Beverlee Donnelly of Saint Jean sur Richelieu, Quebec, in May 1959; they had three sons. Their oldest son Stephen was diagnosed as an infant with a rare form of endocrine cancer but lived a normal childhood and became an insurance broker in Florida; however, during a 2003 surgery, his heart stopped and he suffered brain damage that left him in a semi comatose state. The Schnellenbergers cared for him at their home until his death on March 9, 2008. Schnellenberger and his wife lived in Ocean Ridge, Florida. The home was described as "like a museum" in a 2017 profile for The New York Times due to displayed items from such notable figures as George H. W. Bush, Burt Reynolds, and Joe Namath. Schnellenberger was known for his gravelly baritone voice and was known for smoking a trademark pipe, but he gave it up after he found out his son was diagnosed with cancer. Schnellenberger played the referee in the football game scene in the Robert Altman directed 1970 war film M*A*S*H. He said of his cinematic experience, "That was hard work. I was there for two weeks. We had to wear football cleats eight hours a day." After his retirement, Schnellenberger was retained by Florida Atlantic University (FAU) and named the first ever "Ambassador at large" his main responsibility was to help drive fundraising efforts for the athletic department. When the University of Miami and FAU met in 2013, the former coach was lauded as honorary captain for both teams.
Өлім
Шнеленбергер 2021 жылдың 27 наурызында Флорида штатының Бока-Ратон қаласында, 87 жасқа толып, содан кейін он бір күн өткен соң қайтыс болды.
Schnellenberger died on March 27, 2021, in Boca Raton, Florida, eleven days following his 87th birthday.
NFL
Команда Жыл Регулярлы маусым Плей-офф Жеңіс Жеңіліс Тең Жеңіс % Қорытынды нәтиже BAL 1973 4 10 0 .286 АФК Шығысында 4-орын Плей-оффқа ілікпеді BAL 1974 0 3 0 .000 АФК Шығысында 5-орын Жо Томас ауыстырды Барлығы 4 13 0 .235
Team Year Regular season Postseason Won Lost Ties Win % Finish Result BAL 1973 4 10 0 .286 4th in AFC East Missed playoffs BAL 1974 0 3 0 .000 5th in AFC East Replaced by Joe Thomas Total 4 13 0 .235