Америкалық теннисші Александра Стивенсон туралы ақпарат: Панамерика ойындарының қола жүлдегері, білімі және әкесі Джулиус Эрвинг туралы. Теннис, спорт.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теннисші
American tennis player
Панамерикандық ойындар
Қола медаль – 1999 жылғы Панамерикандық ойындар, Виннипег 1999]]
Pan American Games
Bronze medal – 1999 Pan American Games Winnipeg 1999]]
Александра Винфилд Стивенсон (15 желтоқсан 1980 ж. туған) – американдық бұрынғы кәсіби теннисші. Оның әкесі – Ұлттық баскетбол ассоциациясының бұрынғы ойыншысы Джулиус Эрвинг. Эрвинг Саманта Стивенсонмен танысқанда үйленген еді, ал Александра Стивенсон қарым-қатынас нәтижесінде дүниеге келген. Стивенсон турнирлер арасында әкесімен байланыста болады. Стивенсон 2007 жылдың желтоқсанында Колорадо университетін «Гуманитарлық ғылымдар», «Социология» мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен бітірді. Ол үздік студенттер тізіміне еніп, кәсіби тенниспен айналысып жүріп колледжді бітірген жалғыз студент. Стивенсон 2009 жылдың желтоқсанында Ла-Холла ауылдық мектебінің Даңқ залына енгізілді – оған 1994 жылғы Хейсман жүлдесінің иегері Рашаан Салам да қосылды.
Alexandra Winfield Stevenson (born December 15, 1980) is an American former professional tennis player. Her father is former National Basketball Association player Julius Erving. Erving was married when he met Samantha Stevenson, and Alexandra Stevenson was conceived as a result of an affair. Stevenson keeps up with her father between tournaments. Stevenson graduated from the University of Colorado in December 2007, with a Bachelor of Liberal Arts, Sociology. She graduated on the Dean's List and is the only final eight member to have graduated from college while playing professional tennis. Stevenson was inducted into the La Jolla Country Day School Hall of Fame in December 2009 – joining fellow Torrey, Rashaan Salaam, the 1994 Heisman Trophy winner.
Алғашқы жылдар
Стивенсон кәсіби теннис мансабын 1998 жылы АҚШ ашық турнирінде қатысушы ретінде бастады, бірақ бірінші раундта Францияның Александра Фусайдан жеңілді. 1999 жылы Стивенсон Уимблдонға дайындық турнирі болған Бирмингемде жартылай финалға дейін жетіп, кейін асқазан бұлшықтарының ауруына байланысты Маги Сернаға қарсы матчтан шықты. Келесі аптада Стивенсон Рохэмптондегі іріктеу турнирінде бірінші нөмірлі ойыншы болды және үш раундта бірде-бір сетті жоғалтпай, Уимблдонның негізгі турниріне өтті. Уимблдонда, Ла-Холла Каунти Дэй Скулынан бітіргеннен кейін екі апта өткен соң, ол Теннис ашық дәуірінде жартылай финалға шыққан екінші әйел теннисші болды. Бұл оның Уимблдонға екінші қатысуы еді, ал өткен жылы ол жасөсперлер турнирінде өнер көрсеткен. Стивенсон үшінші раундта 11-ші нөмірлі Джули Халардты жеңді. Төртінші раундта Лиза Реймондқа қарсы өткен матчта 2–6, 7–6, 6–1 есебімен жеңіске жетіп, бір матч-пойнтты сейілді. Содан кейін ол ширек финалда үш сетте Елена Докичті жеңіп, турнирдің үшінші нөмірі Линдси Давенпорттан жеңілді. Стивенсон турнир барысында 57 эйс берді, оның сервісінің жылдамдығы 120 миль/сағаттан асты. Осылайша Стивенсон әйелдер теннисіндегі ең жылдам екінші сервісімен таныла бастады. Стивенсоннің екінші сервісі 105–115 миль/сағатты құрады. Nike компаниясының негізін қалаушы және төрағасы Фил Найт Стивенсонмен үш жылдық келісімшартқа қол қою үшін Лондонға арнайы келді. Уимблдондағы сәтті өнер көрсетуінен кейін Стивенсон Теннис журналының «Жылдың жаңа жұлдызы» және People журналының «Ең қызықты тұлға» атағын алды. Ол Барбара Уолтерспен арнайы сұхбатта болды және көптеген ұлттық және халықаралық БАҚ-та жарияланды. Nike Стивенсонның атымен жазылған ондаған туды компанияның штаб-квартирінде іліп қойды. Стивенсон 1999 жылдан 2002 жылға дейін Калифорниядан Ник Боллеттьеридің IMG академиясында жаттығу үшін көшті. 2000 және 2001 жылдары Стивенсон жиі топ-20 теннисшілерімен, соның ішінде Натали Тозиат, Мэри Пирс, Мартина Хингис, Моника Селес, Аманда Коэтцер, Лиза Реймонд, Доминик Ван Руст, Джули Халард, Дженнифер Каприати, Серена Уильямс және Венера Уильямспен жарысты. Ол өзінің шабуылға бағытталған ойын стилін жетілдірді. Стивенсон 2001 жылы Квебек қаласында және Линцте ширек финалға жетіп, Аранча Санчес Викарионы жеңді. Бірақ 2002 жылы Стивенсон әлемдік рейтингте 18-орынға көтерілді. Ол 2001 жылы Еуропалық жабық маусымда өнер көрсетті және 11 қыркүйектегі терактіден кейін 2001 жылы Мәскеуде өткен турнирге қатысқан жалғыз американдық теннисші болды. 2002 жылы Еуропалық жабық турнирлеріне дейін Токиода Моника Селеспен өткен ширек финалда 6–7(9), 6–7(9) есебімен жеңілді, бұл матчта ешқандай брейк-пойнт болған жоқ. Токио турнирінің төрешісі және Уимблдонның танымал төрешісі Алан Миллс: «Бұл мен көрген ең керемет әйелдер теннисі матчы» деді. Осыдан кейін Селес пен Стивенсон Американдық жүрек қауымдастығының игілігі үшін эйс беріп, жүрек ауруларына назар аударуға көмектесті. Стивенсон 2003 жылы 100 эйс берді. 2002 жылғы Еуропалық жабық турнирде Стивенсон Германияның Лейпциг қаласында Серена Уильямспен жұптық сында алғашқы титулын жеңіп алды. Ол Фильдерштадт турнирінің ширек финалына өтіп, бірінші нөмірлі Дженнифер Каприатиді жеңді. Линцте финалға шығып, жол бойындағы екі топ-10 теннисшісінен, соның ішінде Каприатиден жеңіске жетті. Стивенсон жылды 18-орында аяқтады, Елена Дементьевадан бір ұпай кем алды.
Stevenson made her professional tennis debut in 1998 as a wild card at the US Open where she lost in the first round to France's Alexandra Fusai. In 1999 Stevenson qualified and ultimately reached the quarterfinals at Birmingham, a grass warmup to Wimbledon, before withdrawing to Magüi Serna because of a stomach muscle pull. The next week, Stevenson was the number one seed during qualifying at Roehampton—and did not drop a set in three rounds as she moved into the main draw at Wimbledon. At Wimbledon, two weeks after graduating from La Jolla Country Day School, she became the second woman qualifier in the tennis Open Era to reach the semifinals. It was her second time at Wimbledon, having competed the year before in the Junior Wimbledon Championships. Stevenson beat 11th seed Julie Halard in the third round. In the fourth round, she saved one match point against Lisa Raymond in a 2–6, 7–6, 6–1 win. She then beat Jelena Dokić in three sets in the quarterfinals, before losing to the eventual champion, third seed Lindsay Davenport. Stevenson had 57 aces during the fortnight, her serve speed over 120 mph. It was the beginning of Stevenson being known for the fastest second serve in the women's game. Stevenson's second serve was 105 mph – 115 mph. Phil Knight, the co founder and chairman of Nike, flew to London to personally sign Stevenson to a three year contract. During the months following her dramatic run at Wimbledon, Stevenson was named Rookie of the Year by Tennis Magazine and named Most Fascinating by People Magazine. She was interviewed by Barbara Walters for a Barbara Walters Special and was featured in a variety of national and international media. Nike flew a dozen flags with Stevenson's name in bold print during her first visit to the iconic campus. Stevenson moved from California to train with Nick Bollettieri at IMG Academy from 1999 to 2002. In 2000 and 2001, Stevenson, often pitted against top 20 players – including Nathalie Tauziat, Mary Pierce, Martina Hingis, Monica Seles, Amanda Coetzer, Lisa Raymond, Dominique Van Roost, Julie Halard, Jennifer Capriati, Serena Williams, and Venus Williams – worked on her aggressive all court playing style as she found her way in the professional game. Stevenson reached the quarterfinals at Quebec City in 2001, and the quarterfinals at Linz, defeating Arantxa Sánchez Vicario en route. But, it was in 2002 that Stevenson moved up to No. 18 in the world. She had played during the European indoor season in 2001 and was the only American player to appear in Moscow in 2001 following the September 11 terrorist attacks. In 2002, prior to the European indoors, she lost to Monica Seles in the Tokyo quarterfinals 6–7(9), 6–7(9), and there were no breaks of serve until the tiebreakers. Alan Mills, the Tokyo referee and renowned Wimbledon referee proclaimed, "This is the finest women's serving match I have ever seen." Soon after, Seles and Stevenson were asked to serve aces for the American Heart Association, bringing awareness to heart disease. Stevenson served 100 aces in 2003. During the 2002 European indoors, Stevenson won her first doubles title with Serena Williams in Leipzig, Germany. She reached the quarterfinals of Filderstadt, defeating number one Jennifer Capriati. She was a finalist at Linz, beating two top ten players en route, including Capriati. Stevenson finished the year at 18, percentage points away from No. 17, Elena Dementieva.
Жарақат және қайта оралу
Стивенсон 2003 жылы Уимблдон чемпионатында иық ауыртпалығына шалдықты. Ол бұл аймақты күшейтумен айналысты, бірақ жыртылғанды жаза алмады. Стивенсон 2004 жылдың қыркүйегінде Алабама штатының Бирмингем қаласына барып, доктор Джеймс Эндрюс оң иығына II типті лабральді жөндеу операциясын жасады. 2006 жылы, 18 ай бойы иығын күшейткеннен кейін, Стивенсон қайта оралуға тырысты. Стивенсон 2006 жылғы Уимблдонның іріктеу турнирінде өнер көрсетті, бірақ 1999 жылы Уимблдонның ширек финалында ойнаған Елена Докичті жеңгеннен кейін, ол көкірек бұлшықтарының созылуына ұшырады және іріктеу турнирінің екінші турында жеңіліске ұшырады. 2006 жылғы Цинциннати турнирінде де ол іріктеу кезеңінде сәтті өтті, бірақ жалғасқан иық ауыруы оны үш сеттен тұратын финалда Чан Чин Вэйге қарсы жеңіліске алып келді. 2009 жылға қарай Стивенсон иық күшін арттырып, жақсы нәтижелер көрсетті. 2010 жылы доктор Эндрюстің физиотерапевті Кевин Уилк Стивенсонның иығы "операция жасалмаған қолдай сезіледі" деді. Стивенсон 2012 жылдың сәуір айында Сарасота Клей Корт Инвитационалында жеңіске жетті.
Stevenson experienced shoulder pain in 2003 at the Wimbledon Championships. She worked on strengthening the area, but was unable to repair the tear. Stevenson went to Birmingham, Alabama, where Dr. James Andrews performed a type II labral repair on her right shoulder in September 2004. In 2006, following 18 months of shoulder strengthening, Stevenson began to mount a comeback. Stevenson played in the qualifying round at 2006 Wimbledon, but after defeating Jelena Dokić, a player that she had played in 1999 in the Wimbledon quarterfinals, when they were both qualifiers, she suffered a pectoral strain and fell in the second round of qualifiers. At the 2006 Cincinnati Open, she also had a successful run in the qualifying round, but continued shoulder pain caused her to fall in the final round to Chan Chin wei, in three sets. By 2009, Stevenson gained shoulder strength and posted strong results. In 2010, Kevin Wilk, Dr. Andrews' physical therapist, said that Stevenson's shoulder "feels like a non surgical arm." Stevenson won the Sarasota Clay Court Invitational in April 2012.
Ойын стилі
Стивенсон 1999 жылы WTA турының басты күшті ойыншыларының қатарына Венис Уильямс, Серена Уильямс, Линдсей Давенпорт, Моника Селес, Мэри Пирс және Дженнифер Каприатиге қосылды. 183 см бойы және оң жақта ойнайтын ол бір қолмен кері соққы береді. Оның сервісі, форхенді және бір қолмен кері соққысы Стивенсонның корттағы ойынындағы басты қарулары болып табылады. Оның ең жылдам сервісі 201 км/сағ тіркелді. 1999 жылдан 2004 жылға дейін әйелдер теннисінде екінші сервісі 169-185 км/сағ жылдамдықпен ең жылдам болды. 1999 жылы Уимблдон турнирінде екі апта ішінде 57 эйс жасаған алғашқы әйел ол болды. Осындай күшті ойын жылдар бойығы қайта-қайта оқытудан туындады. Тоғыз жасында Стивенсон Сан-Диегодағы үйінен Лос-Анджелеске Роберт Лансдорп пен Пит Фишерден жаттықтыру алу үшін саяхаттай бастады. Лансдорп оның күшті корттағы ойынын дамытып, екі қолмен кері соққысын бір қолмен соғуға өзгертті. Лансдорп кері соққыны жаттықтыру үшін оның қолын бинтпен байлап қоятын. Сондай-ақ Пит Сампрасты жаттықтырған Фишер Стивенсонның сервіс қимылын жасады, оны жаттықтырушылар "үлгілі сервіс қимылын" үйрету үшін жиі пайдаланады. Фишер Сампрастың оңай сервісіне ұқсас жаттығулар ойлап тапты.
Stevenson joined Venus Williams, Serena Williams, Lindsay Davenport, Monica Seles, Mary Pierce and Jennifer Capriati as a premier power player on the WTA Tour in 1999. 6' 1" and right handed, she plays with a one handed backhand. Her serve, forehand, and one handed backhand are noted weapons in Stevenson's all court game. Her fastest serve was clocked at 125 mph. She had the fastest second serve in the women's game from 1999 to 2004 at 105–115 mph. She was the first woman to amass 57 aces during the Wimbledon fortnight in 1999. The power game came from years of repetitive lessons. At nine years old, Stevenson began traveling from her home in San Diego to Los Angeles to be coached by Robert Lansdorp and Pete Fischer. It was Lansdorp who developed her powerful ground game, changing her two handed backhand to a one handed backhand. Lansdorp would tie her arm with an ace bandage to work on the backhand motion. Fischer, who also coached Pete Sampras, developed Stevenson's service motion, often used by coaches to teach "the perfect service motion." Fischer designed service drills to resemble Sampras' fluid serve.
Телерадиоарналық мансап
2019 жылдың тамызынан бастап Стивенсон ESPN теннис комментаторлары тобына 2019 жылғы АҚШ ашық турнирінің іріктеу және негізгі турнирлерін тікелей эфирде түсіндіру үшін қосылды. Ол сондай-ақ ESPN үшін 2020 және 2021 жылғы АҚШ ашық турнирінде комментаторлық жасады.
Starting in August 2019, Stevenson joined the ESPN tennis commentating team in their coverage of the qualifying and main draws of the 2019 US Open. She also did the commentating at the 2020 and 2021 US Open for ESPN.
Жеке өмір
2001 жылдың 11 қыркүйегінде Стивенсон өзінің достарының бірін – Мэнни Дель Валле, өрт сөндірушіні – Дүниежүзілік сауда орталығында жоғалтты. Ол "Нью-Йорк Таймс" газетінде АҚШ ашық турниріндегі ойыншыларды тасымалдаған жүргізуші Дель Валле туралы мақала жазды. 2002 жылы төрт үлкен турнир (Grand Slam) Стивенсонға Nike қалпағында Дель Валленің өрт сөндіру бөлімінің (Engine No. 5) белгісін тағуға рұқсат берді.
On September 11, 2001, Stevenson lost one of her friends – Manny Del Valle, a firefighter – in the World Trade Center. She wrote an article in The New York Times about Del Valle, a driver for the players at the US Open. In 2002, the four Grand Slam tournaments allowed Stevenson to wear the patch of Del Valle's Engine Company (Engine No. 5) on her Nike cap.