Кіріспе

Пол Донал Харкинс (15 мамыр 1904 – 21 тамыз 1984) – АҚШ армиясындағы карьералық офицер және генерал шеніне жеткен. Ол ең бастысы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Джордж С. Паттонның басқаруындағы операциялар жөніндегі штаб бастығының орынбасары және Вьетнамдағы әскери көмек басқармасының (MACV) алғашқы командирі болғандығымен танымал, ол 1962 жылдан 1964 жылға дейін осы лауазымды атқарды.

Ерте өмір

Харкинс 1904 жылғы 15 мамырда Массачусетс штатының Бостон қаласында, газет редакторы Эдвард Фрэнсис Харкинс пен Мэй Э. Келлинің бес баласының екіншісі болып дүниеге келді. Ол ерте жасынан әскери мансапты көздеді және 1922 жылы Массачусетс Ұлттық гвардиясының 110-шы атты әскер полкіне қабылданып, сержант шеніне дейін көтерілді, сонымен қатар атпен жүру және поло сияқты дағдыларды меңгерді. Ұлттық гвардияда қызмет еткен кезінде ол АҚШ Әскери академиясына қабылдану үшін конкурсқа қатысып, қабылданып, 1925 жылы курсант болды. Вест-Пойнтте Харкинс поло ойнауды жалғастырып, команда капитаны болды. 1929 жылы академияны бітіріп, атты әскерге жіберілді.

Бастапқы тапсырмалар

Бастапқыда Форт-Блистегі 7-ші кавалериялық полкке тағайындалған Харкинс атқа міну шеберлігін жетілдіріп, поло ойнауды жалғастырды. 1933 жылы Форт-Райлидегі кавалерия мектебінің ат спорты курсын аяқтағаннан кейін, ол бірнеше жыл бойы онда нұсқаушы болып қызмет етті. 1939 жылдан бастап Форт-Майердегі 3-ші кавалериялық полктің F отрядына қолбасшылық етті, полк командирі Джордж С. Паттонның басшылығымен қызмет етті. 1941 жылы АҚШ Армиясының Командалық және штаб колледжін бітірді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруіне дейін Харкинс ірі жаттығуларға, оның ішінде Луизиана және Пайн Камп маневрлеріне қатысты. Одан кейін ол Форт-Блисте 1-ші кавалериялық бригадада қызмет етті. 1942 жылдың қаңтарында Харкинс Форт-Беннингтегі 2-ші бронетанктік дивизияға тағайындалды, онда дивизия командирі болған Паттонның қол астында қайтадан қызмет етті. 1942 жылдың тамызында Харкинс Паттонның Солтүстік Африкаға шабуылға дайындалып жатқан Батыс топтамасының штаб бастығының орынбасары болды. 8 қарашада Федала жағажайына шабуылға қатысты. Харкинс Паттонмен бірге 7-ші армияның командирі болды. Штаб бастығының орынбасары ретінде Харкинс Сицилияға одақтастардың шабуылын жоспарлауда маңызды рөл атқарды және 1943 жылдың шілдесінде Гелаға алғашқы қону мен шайқасқа қатысты. Содан кейін Харкинс 3-ші армияның штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды, Паттон мен штаб бастығы генерал Хобарт Р. Гейдің басшылығымен қызмет етті. Осы қызметте Харкинс Франциядағы шайқас кезінде 3-ші армияны үнемі қозғалыста ұстауға Паттонның ниетін орындауға деген қатыгездігі үшін "Рамрод" деген лақап атын алды. Бір офицердің: «Осы қорқынышты жағдайда біздің сарбаздарымыз майдан даласында қалайша көңілді болып қала алады?» – деген сұрағына Харкинс: «Ескі ағамыз біледі, олар жеңіске жетіп, алға жылжуда, олар бақытты болады және олардың рухы жоғары болады» – деп жауап берді. Харкинс Паттонмен бірге генерал Дуайт Д. Эйзенхауэр шақырған командалық-штабтық мәжілісте болды, онда Германияның Ардендердегі шабуылына одақтастардың жауабын талқылады, бұл шайқас «Бұлж» деп аталды. Онда Паттон 3-ші армия өз әскерлерін қазіргі шығыс бағытындағы шабуылдан тоқтатып, үш күн ішінде 100 миль (161 км) солтүстікке жылдам қарсы шабуылға дайын болатынын уәделеді. Бұл маневр қатысушыларға мүмкін емес сияқты көрінді, бірақ Паттон рұқсат алғаннан кейін сәтті орындалды. Харкинс соғыстан кейін Германияда қалды және Баварияны оккупациялауға қатысты, Паттон бұл бөлімнің командирі болып тағайындалғанда 15-ші армияға ауысты. Харкинс 1945 жылдың желтоқсанында Паттонның қайтысынан кейін миссис Паттонды АҚШ-қа қайтарды.

Вест-Пойнттегі алаяқтық

1946 жылдан 1951 жылға дейін Харкинс Вест-Пойнт кадеттерінің комендант орынбасары, кейін комендант болып қызмет етті. 1951 жылдың 2 сәуірінде бірінші курс курсанты оған бір сыныптасының футбол командасының көптеген мүшелері академиялық алдауға қатысқандығын айтты. Харкинс елдегі рейтингі жоғары футбол командасының өзінің USMA-ға деген көзқарасына сай еместігін білдірген. Даулы шешім ретінде ол курсанттардан алдау туралы ақпарат жинауды сұрады. Ресми тергеу жүргізіліп, 90 курсант академиядан қуылды. Кейбіреулері алдауға қатыспаған, бірақ оны білген және хабарламаған, бұл Кадеттердің Ар-Намысы Кодексін бұзу деп есептелді ("Кадет өтірік айтпайды, алдамайды, ұрламаиды және мұндай іс жасайтындарға төзімділік танытпайды"). Сол кездегі Армия командасының бас жаттықтырушысы Эрл "Қызыл" Блейк Харкинсті "бірде-бір сұр түс жоқ қара және ақ адам" деп сипаттап, оны жақпарушылықпен айыптады. Блейктің ұлы алдау туралы білген, бірақ ешқандай шара қолданбаған курсанттардың бірі болды.

Зейнеткерлік

Харкинс Вьетнамнан оралғаннан кейін зейнеткерлікке шықты және Америка Қауіпсіздік Кеңесі Қорының кеңесшісі болды. Ол әйелімен бірге Даллас, Техас қаласында тұрды, онда сурет өнерін зерттеп, шебер суретші болды. Харкинс генерал Джордж С. Паттон және Үшінші армия туралы кітап жазды, 1969 жылы жарық көрген «Үшінші армия Еуропаны қалай жарып өтті: Паттонның тамаша армиясының тарихы». Харкинс 1970 жылғы «Паттон» фильмінің техникалық консультанты болды, ал ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң телефильмде «Паттонның соңғы күндері» фильмінде Ли Паттерсон актер рөлін ойнады.

Өлім және жерлеу

Харкинс 1984 жылғы 21 тамызда Далласта қайтыс болды.

Отбасы

1933 жылы Харкинс Элизабет Мэй Коннерге үйленді. Олар Вирджиния есімді қызды өрбіткен. Вирджиния Харкинс Вест-Пойнтті бітірген, генерал-майор Лесли Д. Картердің ұлы Лесли Д. Картер кішіге үйленді.