Шотландиялық биші және хореограф Майкл Кларк

Кіріспе

Шотланд бишісі және хореографы, хореограф Майкл Дункан Кларк CBE (1962 жылдың 29 мамырында туған) – шотланд бишісі және хореографы.

Ерте өмір

Кларк Абердин қаласында дүниеге келген және төрт жасында дәстүрлі шотланд биін бастаған. 1975 жылы ол үйден шығып, Лондондағы Корольдік балет мектебінде оқыды, ал мектепті бітірген күні оған Урсула Моретон хореографиялық сыйлығы табысталды. 1979 жылы Кларк «Балет Рамберт» труппасына қосылды, негізінен Ричард Алстонмен жұмыс істеді, ол оған «Белл Хай» (1979), «Ландшафт» (1980), «Радуга Рипплс» (1981) және кейіннен екі солистік нөмір: «Сода Лейк» (1981) және «Дютифул Дакс» (1982) үшін рөлдер берді. Кейін Мерс Каннингэм мен Джон Кейдждің жазғы мектебіне қатысқаннан кейін, ол Каррол Армитажбен жұмыс істеді, осылайша Чарльз Атласпен танысты. Майкл Кларк өзінің S/S04 «Deliverance» коллекциясы, BodyMap, суретшілер Сара Лукас және Питер Доиг, перформанс суретшісі Ли Бауэри және музыканттар Wire, Laibach, The Fall, Джарвис Кокер және Scritti Politti үшін әйгілі модельер Александр Маккуинмен бірлесіп жұмыс істеді.

Мансап

Кларктың ірі би компаниялары үшін тапсырыстарына G. R. C. O. P. (Groupe de Recherche Chorégraphique de l'Opéra de Paris), Париж операсы, Шотландия балеті, Лондон фестивальдік балеті, Балет Рамберт, Феникс би компаниясы және Берлин Deutsche Oper кіреді. Кларк сонымен қатар фильмдер мен бейне үшін көптеген жұмыстар жасады, оның ішінде Чарльз Атласпен бірлескен «Hail the New Puritan» (1984) және «Because We Must» (1989). Ол Питер Гринвейдің «Проспероның кітаптары» (1991) фильмінде Калибан рөлін хореографиялап, өзі биледі. 1998 жылы ол Сьюзан Стенгер, Саймон Пирсон, Big Bottom және Хусейн Чалаянмен бірлесіп «current/SEE» атты жаңа толық көлемді қойылымды ұсынды, ол Софи Фиеннс түсірген BBC деректі фильмінің («The Late Michael Clark») тақырыбы болды. «Before and After: The Fall» (2001) Кларктың бейнелеу өнері шебері Сара Лукаспен алғашқы ірі ынтымақтастығы болды, одан кейін Лондонның Барбикан үшін «Would, Should, Can, Did» (2003) кеші өтті. Сол жылы Кларк Джордж Пайпердің бишісі Уильям Тревитт үшін алғашқы Satie Stud-ты жасады, Михаил Барышников үшін соло хореографиялады, ал «OH MY GODDESS» Лондон би фестивалінің 25 жылдық мерейтойын ашты. 2004 жылы Рамберт би компаниясы «SWAMP» (1986) қойылымын қайта қойды, ол 2005 жылы «Ең жақсы жаңа би қойылымы» үшін Оливье сыйлығын жеңіп алды. 2005 жылы Кларк Игорь Стравинскийдің музыкасына арналған үш бөліктен тұратын трилогияны жасау үшін үш жылдық «Stravinsky Project» жобасын бастады. Ол осы жоба үшін «Mmm» (1992) және «0» (1994) қойылымдарын түбегейлі өңдеді, ал 2007 жылы трилогияның соңғы бөлігі «I Do» премьерасы болды. 2009 жылы ол Венеция биенналесінде «come, been and gone» дебютін өткізді. Кейінгі қойылымдарының ішінде «New Work» (2012) (кейін «animal / vegetable / mineral») және оның соңғы жұмысы «to a simple, rock 'n' roll . song.» бар, ол 2016 жылдың қазан айында Лондонның Барбикан театрында көрсетілді. Ол Tate Modern, Уитни биенналесі, 2012 жылғы Глазго қаласындағы Барроуленд балулында өткен Мәдени Олимпиада және Майами қаласындағы Қазіргі заманғы өнер институты үшін арнайы тапсырыстар жасады. Кларк 2014 жылғы туған күн мерекесінде би өнеріне қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды.

Clark's commissions for major dance companies include the G. R. C. O. P. (Groupe de Recherche Chorégraphique de l'Opéra de Paris), The Paris Opera, Scottish Ballet, London Festival Ballet, Ballet Rambert, Phoenix Dance Company and the Deutsche Oper Berlin. Clark has also produced considerable work for film and video, including Hail the New Puritan (1984) and Because We Must (1989) with Charles Atlas. He also choreographed and danced the role of Caliban in Peter Greenaway's Prospero’s Books (1991). In 1998 he presented a new full length work, current/SEE, in collaboration with Susan Stenger, Simon Pearson, Big Bottom, and Hussein Chalayan which became the subject of a BBC documentary directed by Sophie Fiennes, The Late Michael Clark. Before and After: The Fall (2001) was Clark's first major collaboration with the visual artist Sarah Lucas, followed by an evening entitled Would, Should, Can, Did (2003), for the Barbican, London. In the same year Clark created the first Satie Stud for William Trevitt of George Piper Dances, choreographed a solo for Mikhail Baryshnikov, and OH MY GODDESS opened London Dance Umbrella's 25th anniversary season. In 2004 Rambert Dance Company revived SWAMP (1986), which received the Olivier Award for Best New Dance Production in 2005. In 2005 Clark embarked on the Stravinsky Project, a three year project to produce a trilogy of works to seminal dance scores by Igor Stravinsky. He radically reworked Mmm (1992) and 0 (1994), for this project, and in 2007 he premiered the final part of the trilogy, I Do. In 2009 he debuted come, been and gone at the Venice Biennale. Subsequent productions include New Work (2012) (later "animal / vegetable / mineral") and his most recent work "to a simple, rock 'n' roll . song." which premiered at the Barbican in London in October 2016. He has created major site specific commissions for the Tate Modern, Whitney Biennial, the 2012 Cultural Olympiad at Glasgow's Barrowland Ballroom, and The Institute of Contemporary Art (Miami). Clark was appointed Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 2014 Birthday Honours for services to dance.