Кіріспе
Американдық биші және хореограф, хореограф Уильям Форсайт (30 желтоқсан 1949 жылы туған) – американдық биші және хореограф, бұрын Германияның Франкфурт-на-Майн қаласында тұрған, қазір Вермонт штатында қоныстанған. Ол «Балет Франкфурт» (1984–2004) және «Форсайт компаниясы» (2005–2015) еңбектерімен танымал. Балет пен бейнелеу өнерін үйлестіру арқасында абстракция мен күшті театрлық экспрессияны көрсеткен ол, хореографияны ұйымдастырушылық практика ретінде қарастырып, көптеген инсталляциялар, фильмдер және веб-платформадағы білімді құруға, сондай-ақ сөздік өнер мен эксперименталды музыканы енгізуге шабыс дарытты.
the choreographer
William Forsythe (born December 30, 1949) is an American dancer and choreographer formerly resident in Frankfurt am Main, Germany, and now based in Vermont. He is known for his work with the Ballet Frankfurt (1984–2004) and The Forsythe Company (2005–2015). Recognized for the integration of ballet and visual arts, which displayed both abstraction and forceful theatricality, his vision of choreography as an organizational practice has inspired him to produce numerous installations, films, and web based knowledge creation, incorporating the spoken word and experimental music.
Ерте өмір
Уильям Форсайт 1949 жылы Нью-Йоркте дүниеге келді, бірақ жасөспірім шағының соңында, колледжде ғана билеуді қызығушылықпен айналыса бастады. Ол музыка жағынан әдесінен келген скрипкадағы дарындылығымен үлгі алды. Форсайт фагот, скрипка, флейтада ойнады және хорларда ән салды. Ол сонымен қатар мектеп мюзиклдеріне хореография қойды. Ол Флоридада жаттығуын бастады, кейін «Джоффри балеті» мен билеуді жалғастырды. Форсайт Джексонвилл университетінде оқып жүргенде Нолан Дингман мен Криста Лонгтан биші ретіндегі ресми оқуын бастады.
Өмір және мансап
Уильям Форсайт 1969 жылы Нью-Йорктегі Джоффри балет мектебінде оқуын бастады. 1971 жылдан 1973 жылға дейін Джоффри Балет II-де биледі, көбінесе негізгі труппаның қойылымдарында өнер көрсетті. 2004 жылы Балет Франкфурт жабылғаннан кейін, ол Саксония және Гессен штаттарының, Дрезден және Франкфурт-на-Майн қалаларының, сондай-ақ жеке демеушілердің қолдауымен Форсайт компаниясын (2005) құрды және 2015 жылға дейін оған жетекшілік етті. Дрезден мен Франкфурт-на-Майн қалаларында орналасқан Форсайт компаниясы Франкфурт балетінен шамамен екі есе кішіді болды, бірақ оның бишілерінің көп бөлігі сол труппадан шыққан. Форсайт өзінің көзқарасын кең аудиторияға ұсынуды жалғастырды. Франкфурт пен Дрездендегі базалары бар және мемлекеттік және жеке қаржыландырумен қолдау көрсетілген Форсайт компаниясы 2005 жылы Форсайттың «Үш атмосфералық этюд» атты туындысының премьерасымен дебют жасады. Форсайттың шығармаларының кең ауқымды ретроспективасы 2006 жылы Мюнхендегі Pinakothek der Moderne мұражайында ұсынылды, ал келесі жылдары оның труппасы Еуропа бойынша гастрольде болып, Париж, Цюрих және Лондон қалаларында өнер көрсетті. 2009 жылы Лондонда «Форсайтқа назар» атты бір айлық фестиваль өтті, оған қала бойынша шаралар, жылжымалы мультимедиалық инсталляция және Тейт Модерн мұражайында «Бір уақытта еш жерде де, барлық жерде де» атты қойылым кірді, онда бишілер жүздеген аспалы маятниктердің арасынан өтті. Форсайт көптеген инсталляциялық жұмыстар жасады, олардың ішінде «Ақ секіргіш сарай» (1997, Дана Касперсен және Джоэл Райанмен бірлесіп), «Абстракциялар қаласы» (2000), «Бір уақытта еш жерде де, барлық жерде де» №2 (2013) және «Қара тулар» (2014) бар. Форсайттың инсталляциялық жұмыстары Уитни биенналесінде (Нью-Йорк, 1997), Лувр мұражайында (2006), Тейт Модерн (Лондон, 2009), MoMA (Нью-Йорк, 2010), Венеция биенналесінде (2005, 2009, 2012, 2014), Хьюстон көркемөнер мұражайында (2020) және басқа да орындарда көрсетілді. Форсайтқа сәулетші-суретші Дэниел Либескинд, ARTANGEL (Лондон), Creative Time (Нью-Йорк) және Париж қаласы архитектуралық және перформативтік инсталляциялар жасауды тапсырды. Форсайттың университеттер мен мәдени орталықтарда қонақ суретші ретінде сабақ беретіні белгілі. Оның балеттеріндегі қиын позициялар жоғары икемділікті талап етеді, және оның бишілерінің көпшілігі осы шеберлікке ие. Форсайттың Штутгарттағы ерте жұмыстары көбінесе тапсырыс бойынша жасалды, ал осы ерте туындыларының барлығы неоклассикалық стильде болды. Дегенмен, тіпті сол жылдары Форсайтты тым заманауи жұмыс жасағаны үшін сынға алғандар болды. Мансабы дамыған сайын Форсайт жұмыстың әдістеріне, оның ішінде кеңістік пен динамикаға көбірек назар аударды. Форсайттың хореографиялық стиліне көбінесе саяси тақырыптар кіреді. Оның пікірінше, репетициялық зал саяси кеңістік болып табылады, өйткені әр адам өзінің саясатын күнделікті мінез-құлқы арқылы көрсетеді. Сұхбатының бірінде Форсайт: «Мен саясатқа араласуға ниетім жоқ, бірақ жергілікті саяси эксперимент жүргізе аламын» деді. Оның қозғалыс стилі Джордж Баланчиннің шығармаларынан шабыт алды. Форсайт Баланчиннің шығармаларының музыкалылығына, жылдамдығына және жеңілдігіне қызығушылық танытты. Форсайттың кеңістікке берген назары оның үлкен, ұзын және асыра сілтеген қозғалыстарында айқын көрінеді. Аяқтардың өте жылдам қимылы, білекте бұзылған сызықтары бар пішінделген қолдар – оның сөздік қорының негізін құрайды. Бұл техникада қолдар көптеген қозғалыстарды басқарады, бұл қол мен аяқтарды бір мезгілде қозғаудың классикалық тәлімдерінен өзгеше. Оның жұмысында салмақтың өзгеруі маңызды рөл атқарады, бұл оның серіктестік жұмысында ерекше байқалады. Бишілер бір-бірін орта сызықтан алыстатып, тартып тұрады, мұндағы мақсат – әрқайсысы екіншісін ортасынан соншалықты алыстатуға тырысады, осылайша олардың арасында тепе-теңдік орнатылады. Бұл элемент балеринаны тік ұстауға және оған тепе-теңдікті сақтауға көмектесетін классикалық серіктестік техникасымен қарама-қайшы келеді. Форсайттың көптеген шығармаларында Том Виллемс жазған электронды музыка қолданылады. Форсайт пен Виллемс музыка мен би бір-бірінен тәуелсіз деп санайды, тіпті олар динамика мен ұзақтығы жағынан сәйкес келсе де, екеуі де бірін-бірін бейнелемейді. Олардың басты назарында шығармаларының ішкі құрылымы тұр, сондықтан эмоционалды түсіндіруді көрерменге немесе тыңдаушыға қалдырады.