Кіріспе
Бұл қауымдастыққа кейде ирокездер атымен де Отзиначсон деп аталады, граф Зинзендорфтың сөзіне сүйенсек, ирокездер бұл атауды "жабайы даладағы жартасты төбедегі үлкен үңгірге" берген. Осы үңгірден айналасы мен Сускехананың батыс саласы да Отзиначон деп аталады, яғни "Шайтанның қуысы", себебі үндістердің айтуынша, осы жерде зұлым рухтар мекендейді және той-думандар ұйымдастырады.
Тұрғындар саны мен орны
Адамдардың алғашқы қоныстанған уақыты белгісіз. Бұл аймақта 9 мыңнан 15 мың жылға дейінгі уақытқа жататын тас құралдар мен арқанмен белгіленген қыш ыдыстар табылған. Опесса Шамокинге паналап келді, және сол жерде Сессонанның қызы Полиге үйленді. 1728 жылы Талпехокен аңғарында неміс иммигранттарының қоныс аударуына байланысты Делавэр үндістері Шамокинге көшірілді. 1737 жылдан кейін, «Жолаушы сатып алу» кезінде жерлеріне құқығын жоғалтқан Делавэр үндістерінің үлкен тобы да күштеп сол жерге қоныстанды. Алты ұлттың Канасатегосы, Пенсильванияның губернаторының орынбасары Джордж Томас атынан «Жолаушы сатып алуды» іске асырып, Делавэр үндістерін Сускехана өзеніндегі екі жерге баруға бұйрық берді.
1727 жылы Джон Тейлор жасаған Сускехана өзенінің салаларының картасында Шамокин батыс саласының солтүстік және оңтүстік жағалауларында көрсетілген, ал Джеймс Ле Торттың дүкені шығыс жағында орналасқан. Джон Скаллдың дүкені де Сускехананың шығыс жағалауында белгіленген, сондай-ақ Сэмюэл Коззенс дүкені де. 18 қыркүйекте Пенсильвания провинциялық кеңесіне Конрад Вайзер «Саскеханнадағы Шамокинге көптеген адамдары мен басшыларымен бірге келді» деп хабарлады. Бұл сапар Ирокез конфедерациясының Делавэр үндістері үстінен басымдығын растау мақсатында жасалған дипломатиялық шара болды. Қазан айында жүзден астам ирокездер Пенсильвания билігімен Стантон қаласында достық қарым-қатынасты бекіту және сауданы дамыту үшін кездесті. Делавэрлер Пенсильваниядағы тері саудасының өсуіне байланысты тері мен түлкі терілерін жеткізушілердің бірі болды. Шикеллами 1747 жылы Шамокинде Сассуан қайтыс болғанда қасында болды. Шикеллами 1748 жылдың 6 желтоқсанында Шамокинде қайтыс болды, содан кейін Делавэрлердің бір бөлігі шығып, Тиога, Пенсильванияны құрды.
Бартрам мен Эванстың сапары, 1743 жыл
1743 жылы шілдеде Джон Бартрам мен Льюис Эванс Шамокинге сапар жасады. Бартрам өзінің күнделігінде былай деп жазды: 8 шілде: Біз өзенді кесіп өтіп, өзенге жақын, құнарлы жазықпен екі шақырымдай жол жүрдік. Одан кейін екі шақырымдық жақсы еменді жер бізді Шамокин қаласына жеткізді. Қала өзен жағасында орналасқан сегіз үйден тұрады. Осы аймақ арқасында біз өте пайдалы сауданың дамуына үміттенуге болады. Мен саудагердің үйінде тоқталдым. Түн ортасында үндістер келіп, оны және оның әйелін оятты. Ол үндістерге ром сатты, одан олар тез мас болып, ерлер мен әйелдер алдымен ән шырқап, содан кейін оттың айналасында биледі. Әйелдер басқа үйлерге жүгіріп, қайта оралып, ал ерлер ән шырқап, соғыс биін биледі, ол келесі күніне дейін жалғасты. Біз келген кезде олар бізге жүкті қоюға арналған жерді көрсетті, содан кейін қайнатылған, суық қабақ әкелді. Мен жақсы үнді тағамын жек көрмеуге үйрендім. 9 шілде: Таңғы астан кейін Льюис Эванс пен мен таудың басына шықтық. Таулар мен Шамокиннің сүйкімді жазығына (2 шақырымнан астам ұзындығы және бір шақырымнан кеңдігі бар, батысы мен солтүстігі өзенмен шектеледі, ал шығысы мен оңтүстігінің бір бөлігі биік төбелермен қоршалған) көңіл көтеріп, қалаға оралып, түскі ас іштік. 10 шілде: Біз таңертең [Шамокиннен] Шеккалами және оның ұлымен бірге жолға шықтық. Ол қаладағы бас адам болды, қала Делавэр үндістерінен тұрды. Біздің сапарымыз Шамокиннен алты шақырым қашықтықтағы өзенге дейін құнарлы жазықтар арқылы өтті, ал кең жазықтықтар одан әрі жалғасты. Оң жағымызда шұбалған шалғын, сол жағымызда құрғақ жер, шабдалы, алмұрт ағаштары және тамаша жүзімдерді таптық.
July 8: We crossed the creek and rode along a rich bottom near the river for two miles beyond which, two miles good oak land brought us to the town of Shamokin. It contains eight cabbins near the river's bank It is by means of this neighborhood that we may reasonably hope that a very beneficial trade may be extended I quartered in a trader's cabbin, and about midnight the Indians came and called up him and his squaw She sold the Indians rum, with which being quickly intoxicated, men and women began first to sing and then dance around the fire; then the women would run out to other cabbins and soon return, leaving the men singing and dancing the war dance, which continued all the next day As soon as we alighted they shewed us where to lay our baggage, and then brought us a bowl of boiled squashes cold I had learnt not to despise good Indian food. July 9: After breakfast Lewis Evans and myself went to the point of the mountain and having taken a pleasant view of the mountains and of the charming plain of Shamokin, 2 miles long and above one broad, skirted on the west and north by the river, and encompassed east and partly south with lofty hills we returned to the town and dined. July 10: We departed [from Shamokin] in the morning, with Shickcalamy and his son, he being the chief man in the town, which consisted of Delaware Indians Our journey now lay through very rich bottoms to a creek, six miles from Shamokin, a great extent of fruitful low ground still continuing. Here we found a fine meadow of grass on our right, and rich dry ground on the left peach trees, plumbs, and excellent grapes.
Конрад Вайзердің сапарлары, 1744-1745
1744 жылдың мамыр айында Конрад Вайзер Шамокинге саудагер Джек Армстронг пен оның екі қызметшісінің, жылқыға байланысты туындаған даудан кейін өлтірілуін тергеп-тексеру үшін жіберілді. Вайзер Шикеллами мен Аллумапистен сұрақ алып, Муссемелин есімді ленапе индейінің Армстронгқа қарызы болғанын және 1743 жылдың соңында Армстронгтың Муссемелиннің жылқысын төлем ретінде алғанын білді. Муссемелин кейіннен Армстронгқа қарызын өтеу үшін 20 шиллинг төледі, бірақ Армстронг жылқыны қайтарудан бас тартты. Муссемелин және оның екі досы кейін Армстронг пен оның қызметшілерін Джуниата өзені бойындағы жолды тазалап жатқанда тауып, оларды өлтірді. Содан кейін Муссемелиннің достары ауылдағыларға кісі өлтіру туралы айтты, олар ұсталды және жасырынды. Вайзер 1744 жылдың 2 мамырында келді және жасырынды тыңдады. Армстронгтан алынған заттар оның інісі Александрға қайтарылды, ал Муссемелин мен екі серіктесінің бірі Ланкастерде (Пенсильвания) сотталу үшін Вайзерге тапсырылды. Екінші серіктес ұсталды, бірақ үндістер оның қашуына рұқсат берді. Джек Армстронгтың өлтірілген жері, Джуниата өзеніндегі шатқалда, кейін Джекс Найроуз деп аталды, ал жақын маңдағы қырат әлі күнге дейін Джекс Тауы деп аталады. "Лок үй" деген атау бұл ғимараттың құлыпталатын қойма немесе түрме ретінде пайдаланылуы мүмкін екенін көрсетеді.
The designation of "locke house" may indicate either that this was intended as a storehouse that could be locked, or possibly a jail.
1745 жылы епископ Шпангенбергтің сапары
1745 жылдың маусым айында епископ Август Готтлиб Шпангенберг, Вайзер және Зейсбергер Шамокинге барып, Шикелламимен және қарт басшы Сассонанмен кездесті: "[Шпангенберг] және Конрад өзеннен өтіп, сол жерде тұратын үнді патшасы (Сассонан) барды, және онымен бірге құрылыстан темекі тартты". Епископ "Алуммапиді" "өте қарт, көзі нашар, өте кедей деп сипаттады; бірақ соған қарамастан, ол әлі де халқына билік етеді, оны халқы жақсы көреді және ағылшындардың досы". Спангенбергке сондай-ақ Дэвид Брейнердтің мамыр айында Шамокинге келгені туралы хабарланды. Шикеллами [пастор Брайнерд] Делаварларды Шикеллмидің үйіне жинап, оларға жексенбі күндері ақ адамдар сияқты жиналып, олар сияқты дұға ету керектігін айтты. Сондықтан ол осы мақсат үшін үй салып, екі жыл бойы олармен бірге болады. Губернатор оған осылай бұйрық берген, және ол үндістердің оны тыңдауын көруге қуанған болар еді. Бұған Шикелми былай деді: "Біз үндістерміз және ақ адамға айналуды қаламаймыз. Ағылшындар біздің туысқандарымыз, бірақ біз ешқашан олар сияқты болуге уәде берген емеспіз. Біз уағыздаушының үнділік болуын қаламаймыз, солайша ол да үндістердің уағыздаушы болуын қаламауы керек. Ол мұнда үй салмайды, оларға ол керек емес". Сондай-ақ, олар Шамокин аралында Эндрю Монтурдың анасы мадам Монтурға барып қайтты.
[The Reverend Brainerd] had assembled the Delawares in Shikellmy's house, and informed them that on Sundays they should assemble as the whites do, and pray as they do. Hence he would build a house for that purpose, and stay with them two years. That the Governor had given him orders to that effect, and he would be glad to see the Indians hearken to him. To this Shikellmy said: "We are Indians, and don't wish to be trans formed into white men. The English are our Brethren, but we never promised to become what they are. As little as we desire the preacher to become Indian, so little ought he to desire the Indians to become preachers. He should not build a house here, they don't want one." They also visited Madame Montour, Andrew Montour's mother, on Shamokin Island. </blockquote>
Моравиялық миссия Шамокинде, 1747-1755 жылдар
Шамокиндегі Моравия миссиясы 1747 жылы негізінен ирокездер мен олардың қорғауындағы Делавэр, Тутело, Коной және Шоуни тайпаларына қызмет ету үшін темірші шеберханасы ретінде құрылды. Моравия шіркеуінің басшысы граф Зинзендорф Шамокиннің стратегиялық маңыздылығын, Делавэр тайпасының іс жүзіндегі басшысы Шикелламидің ордасы ретінде мойындады. 1746 жылдың 5 мамырында Конрад Вайзер Пенсильвания губернаторына Шамокинге теміршінің қажеттігі туралы шұғыл өтініш жіберді. Қараша айында губернатор былай деп жауап берді: "Индейлердің бес тайпасы біздің жауларымызға қарсы балта көтерді. Сондықтан мырза Спангенбергке жазып, ол қалаған кезде үндістер арасына адамдарды жіберуіне рұқсат етіңіз". Шамокинде металлургиялық шеберхана ашуға келісім берілді. 1747 жылдың сәуірінде Шикеллами миссионер Джон Мартин Макқа бес тайпаның теміршіде жасаған жұмыстары тегін болуы керек екенін талап етіп, былай деді: "Мен, Т’гьркетонти (Спангенбергтің ирокездердегі есімі) бауырым, олардың кремний тастарына бірдеңе жасалса, оны тегін жасаңыз, себебі олардың төлеуге ештеңесі жоқ. Бірақ олар қайтып келгенде, бірдеңе жасаса, содан кейін төлеуге тиіс". Басқа да үнді клиенттері теміршінің қызметі үшін бұғы, түлкі және егермен терілерімен төлейтін. Моравия миссиясы еуропалық үлгідегі елді мекен құрудан сақтану үшін қатаң бақылауда ұсталды. Сауда тек тері мен түкпен шектелді және бастапқыда миссионерлерге мал өсіруге рұқсат берілмеді. Миссия өскен сайын және басқа еуропалықтар жақын жерге қоныстанғанда, кейбір ережелер жеңілдетілді. 1754 жылы Конрад Вайзер Шамокин маңындағы жерді зерттеп, сол жерде жаңа елді мекен салуды жоспарлады.
1756 жылы тастап кету
1756 жылы 14 сәуірде Пенсильвания губернаторы Роберт Хантер Моррис Делавэр ұлтына ресми түрде соғыс жариялады. Джордж Аллен басқарған барлау тобы 3 маусымда бұл жерге барып, оның тастап кетілгенін анықтады. Фортта он алты офицер мен 337 сарбаз орналасты, ол Аугуста полкі деп белгілі Пенсильвания жаяу әскерінің үшінші батальонының базасы болды, ол бастапқыда Форт Аугустаны салу және гарнизонмен қамтамасыз ету үшін құрылған. 1756 жылдың қараша айында полковник Клэпхам губернатордың орынбасары Уильям Денниге Батыс Сускеханна өзенінің бойында шамамен елу шақырым қашықтықта, қазіргі Лок-Хейвен (Пенсильвания) деп белгілі Ұлы Аралға жақын, он отбасы ғана тұратын үнді ауылы бар екенін хабарлады. Бұл жерде тұрғандар бұрын Шамокинде өмір сүрген және француздық ықпалға түскендері айтылды. Ол капитан Хэмбрайтқа "көбірек өлтіріп, бас сүйектерін алып, мүмкіндігінше көп адамды тұтқындауды" бұйырды. Шабуыл жасаған топ ауылды бос тауып, кейін оралып, оны қиратты. Бұл жердің астында археологтар Шамокин ауылының қалдықтарын және одан да ертерек, тарихқа дейінгі дәуірдегі қоныстарды қазды. Көбінесе тоғыз мыңнан бес жүз жыл бұрынғы архаикалық және ортаңғы орман кезеңдеріне жататын көптеген түпкілікті американдық артефакттар табылды. Олардың ішінде тас құралдар, сүйектен жасалған ұштар, арқанмен белгіленген керамикалық ыдыстар және үлкен от орындары болды.
Ұлы Шамокин жолы
Ұлы Шамокин жолы (сонымен қатар "Шамокин жолы" деп те аталады) – Пенсильвания штатындағы маңызды үндістер жолы, ол Шамокиннен басталып, Батыс Сускехана өзенінің сол жағалауымен солтүстікке, содан кейін батысқа қарай Ұлы аралға (қазіргі Лок-Хейвен қаласының жанында) дейін созылды. Одан өзеннен шығып, Чинклакамузға (қазіргі Клерфилд ауданы) және соңында Аллегени өзеніндегі Киттанингке дейін батысқа қарай жалғасты. Пенсильвания штатында көптеген таралған жолдар болған, себебі каноэмен жүруге қолайлы жағдай болмаған, өйткені аймақта каноэ қайығы жасауға жарамды қайын ағашы (Betula papyrifera) өспеген. Шамокинге он бір маңызды үнді жолы немесе сауда жолдары келіп түсті: Төменгі жол, Катависса жолы, Ұлы арал жолы, Ұлы Шамокин жолы, Ұлы батырлар жолы, Пакстанг жолы, Пеннс-Крик жолы, Сускеханна жолы, Тулпехокен жолы, Тускарора жолы және Вайоминг жолы. Бұл жолдар тегіс, тікелей және тасқын су деңгейінен жоғары немесе жақсы кептірілген қыраттар бойымен орналасқан.