Мел Хейг: Ағылшын кантри музыкасының әншісі және жазушысы (1943-2023)

Кіріспе

Mel Hague (20 қаңтар 1943 – 15 қаңтар 2023) – ағылшын кантри әншісі және жазушысы.

Ерте өмір

Хейгтің ата-анасы ұлы 12 айлық болғанда, ол әлі өздігінен отыра алмағанын байқап, бірдеңе дұрыс емес екенін түсінді. Көптеген мамандарды аралағаннан кейін оған "балалық паралич" деген диагноз қойылды, бірақ қазір оның жағдайы церебральді сал екені белгілі. Үш жарым жасында әкесі жасаған ойыншық теміржол локомотивінің көмегімен Хейг жүруді үйренді. Тоғыз жасында Хейг ата-анасымен бірге Канадаға барып, Торонтодағы Науқас балалар ауруханасында емделді. Емдеу нәтиже бермеді, сондықтан отбасы екі жарым жылдан кейін Англияға оралды. Олар жайғаса алмады, сондықтан қайтадан Канадаға оралып, онда шамамен алты жыл тұрды. Онтарио штатының Оквилл қаласындағы мектепте оқып жүргенде Хейг жергілікті әкімді "алмастыру" мақсатындағы жасанды сайлауға қатысып, жеңіске жетті. Осы кезде ол адамдарды ойын-қуанышқа толуға бейім екенін анықтады. Канадада болған кезінде тағы бір жетістігі – Хейгтің әкесі оған машина жүргізуді үйретті.

Музыкалық мансап

Англияға 18 жасында оралғаннан кейін, Хейг көп ұзамай түрлі топтармен ән айта бастады. Осы кезеңде ол негізінен рок-н-роллмен, сондай-ақ кантри және вестерн музыкасымен айналысты. Бірақ соңғысы оның басты қызығушылығы екенін түсінді. 1964 жылы ол өзінің «The Westernaires» деп аталатын кантри триосын құрды. 1966 жылы Хейг кәсіби музыкантқа айналып, алғашқы «Mule Train» атты жазбасын жасады және Айвиге үйленді. Қазір олардың екі баласы бар. «Mule Train» альбомында үш трек болды: атау әні, Хэнк Уильямс әні және «Don't Say a Word» деп аталатын оның өзі жазған ән. Осыдан бері Хейг 15 альбом мен бір видеоклип шығарды. Ол клуб және ұлттық деңгейде көптеген музыкалық және ән жазу жүлделерін жеңіп алды. Оның ең маңызды наградасы – 1981 жылғы Aria/Daily Mirror Golden Guitar Awards сыйлығында «Жылдың кантри музыкасының орындаушысы» аталымын алуы. Ол өнернамасында Хэнк Уильямс, Джонни Кэш, Джим Ривз, Дон Уильямс, Уэйлон Дженнингс, Бобби Бере, Рэнди Трэвис, Алан Джексон, Confederate Railroad, The Tractors және The Mavericks сияқты әншілердің әндерін орындады. Хейгтің соңғы қоғамдық өнері 2004 жылдың 9 шілдесінде болды. Концерт кезінде ол ауырсыну сезінді, ал келесі күндері жағдайы нашарлай түсті. Оған төрт омыртқааралық дискісінде мәселе бар екені анықталды. Қайта қалпына келтіру ұзаққа соғатынын білген соң, ол музыкалық өнерден кетуге шешім қабылдады. Дәрігерлер оның церебральды параличіне байланысты қайтадан жүре алатынына үміттенбеді, бірақ ол үлкен прогресс жасады және қазір таяқтардың көмегімен жүре алады. Хейг сонымен қатар журналист болды және South Yorkshire Times газеті үшін «Country Music Round Up» атты екі жылға созылған апталық бағанаға, Doncaster-дегі The New Entertainer үшін CD және кітаптарға шолулар жазды, сондай-ақ Doncaster Free Press үшін екі аптада бір рет жарияланатын бағанаға материалдар дайындады. Ол The Goole Courier үшін кітаптарға, ал Traditional Music Maker және Scotland-тағы Country Music & Dance үшін CD-лерге шолулар жазды, сондай-ақ X Country журналымен де ынтымақтастық етті. 1998 жылы ол өмір бойы армандаған роман жазушы болу мақсатын іске асыруға кірісті және содан бері үш вестерн – «Баджбен тозаққа», «Арқандағы өлім» және «Бұрылысқан өзен», сондай-ақ «Сұр адам» атты қорқыныш романын жазды.

On his return to England at the age of 18, Hague soon started singing with various bands. At this stage it was mostly rock and roll with some country and western. He decided that the latter was his main interest. In 1964 he formed his own country trio called The Westernaires. In 1966, Hague turned professional and made his first recording, called "Mule Train", and married Ivy. They now have two children. "Mule Train" carried three tracks: the title song, a Hank Williams song and a self penned song called "Don't Say a Word". Since then Hague has made 15 albums and a video. He has won numerous music and song writing awards at both club and national level. His most important award was as Country Music Entertainer of the Year in the 1981 Aria/Daily Mirror Golden Guitar Awards. In his act he covered Hank Williams, Johnny Cash, Jim Reeves, Don Williams, Waylon Jennings, Bobby Bare, Randy Travis, Alan Jackson, Confederate Railroad, The Tractors and The Mavericks. Hague's last public performance was on 9 July 2004. He was suffering from pain through the gig and in the following days things got worse. He was diagnosed as having a problem with four of his intervertebral discs. He was told that it would be a long road to recovery, so he decided to retire from musical performance. Doctors were not confident that he would walk again given his cerebral palsy, but he has made significant progress and is now able to get around using walking sticks. Hague was also a journalist and contributed to the Country Music Round Up, a weekly column for the South Yorkshire Times which ran for two years, and CD and book reviews for The New Entertainer in Doncaster, as well as a fortnightly column for the Doncaster Free Press. He also wrote book reviews for The Goole Courier, and CD reviews for Traditional Music Maker and Country Music & Dance in Scotland along with X Country. In 1998, he set out to realise a lifelong ambition to become a novelist and has since written three westerns, To Hell with the Badge, Death on a Rope and Twisted River, and a horror novel, The Grey Man.