Жосиа Куинси III: Американ саяхатшысы және білім берушісі
Josiah Quincy III
Жосиа Куинси III (1772-1864) – АҚШ саяхатшысы, білім беруші, Гарвард университетінің президенті және Бостон қаласының мэрі болған. Куинси нарығы оның құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық педагог және саясаткер (1772–1864)
American educator and politician (1772–1864)
Жосия Куинси III (4 ақпан 1772 – 1 шілде 1864) – американдық педагог және саяси қайраткер. Ол АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі (1805–1813), Бостон қаласының мэрі (1823–1828) және Гарвард университетінің президенті (1829–1845) болды. Бостон қаласының орталық аймағындағы тарихи Куинси базары оның құрметіне аталған. 1993 жылы 69 ғалымнан құралған комиссия оны Америка тарихындағы ең үздік он мэрдің қатарына енгізді.
Josiah Quincy III ('/k//w//ɪ//n//z//i/; February 4, 1772 – July 1, 1864) was an American educator and political figure. He was a member of the U. S. House of Representatives (1805–1813), mayor of Boston (1823–1828), and President of Harvard University (1829–1845). The historic Quincy Market in downtown Boston is named in his honor. A panel of 69 scholars in 1993 ranked him among the ten best mayors in American history.
Ерте өмір және білім
Куинси 1772 жылдың 4 ақпанында Бостонда, қазіргі Вашингтон көшесінің Бостонда Марлбороу көшесі деп аталатын бөлігінде дүниеге келді. Ол Жосия Куинси II және Абигейл Филлипстің ұлы еді. Ол Уотертауннан шыққан пастор Джордж Филлипстің ұрпағы, ол Америкадағы Жаңа Англия Филлипс әулетінің негізін қалаушы. Куинсидің әкесі 1774 жылы Англияға, денсаулығына көңіл қою үшін, бірақ бастысы – отаршылдардың Лондон жақтастарымен кездесу үшін, Патриоттардың өкілі ретінде сапар жасады. Жосия Куинси II 1775 жылдың 26 сәуірінде Англияның Глостер қаласының жағалауында қайтыс болды, сол кезде Жосия үш жастан аспаған еді. Жосия Куинси III 1778 жылы ашылған Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Филлипс академиясына түсіп, 1790 жылы Гарвард университетін бітірді. Гарвардты бітіргеннен кейін үш жыл бойы Уильям Тюдордың жетекшілігімен құқық тағылымдарын оқыды. Куинси 1793 жылы адвокаттыққа қабылданды, бірақ ешқашан танымал адвокат болған жоқ.
Quincy was born February 4, 1772, in Boston, on the part of present day Washington Street in Boston then known as Marlborough Street. He was the son of Josiah Quincy II and Abigail Phillips. He was a descendant of the Rev. George Phillips of Watertown, the progenitor of the New England Phillips family in America. Quincy's father traveled to England in 1774, partly for his health but mainly as an agent of the Patriot cause to meet with the friends of the colonists in London. Josiah Quincy II died off the coast of Gloucester, England on April 26, 1775, when Josiah was a little over three years old. Josiah Quincy III entered Phillips Academy in Andover, Massachusetts, when it opened in 1778, and graduated from Harvard University in 1790. After his graduation from Harvard, he studied law for three years under the tutorship of William Tudor. Quincy was admitted to the bar in 1793, but was never a prominent advocate.
Мансап
1798 жылы Куинси Бостон қаласының ресми сөйлеушісі болып тағайындалды, ал 1800 жылы ол мектеп комитетіне сайланды.
In 1798, Quincy was appointed Boston's Town Orator by the Board of Selectmen, and in 1800 he was elected to the School Committee.
Массачусетс Сенаты
Куинси Массачусетс штатындағы Федералист партиясының басшысы болды, 1800 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсіп, жеңіліске ұшырады. 1804 жылдан 1805 жылға дейін Массачусетс штатының Сенатында қызмет етті. 1803 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
Quincy became a leader of the Federalist Party in Massachusetts, was an unsuccessful candidate for the United States House of Representatives in 1800,. and served in the Massachusetts Senate from 1804 to 1805. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1803.
АҚШ-тың Өкілдер палатасы
1805 жылдан 1813 жылға дейін ол АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болды, онда ол аз ғана федералисттік оппозицияның бірі болды. Президент Томас Джефферсонның екінші мерзіміндегі эмбаргоның қиын кезеңінде ол оның импичментіне ұсыныс жасады. Конгресте ол балық аулау кемелерін эмбаргодан босатуға тырысты, АҚШ Әскери-теңіз күштерін күшейтуге шақырды және 1811 жылы Луизиананы штат ретінде қабылдауға қарсы шықты. Осы соңғы мәселеде ол өзінің "салмақты пікірін" білдірді: «Егер бұл заң қабылданса, Одақтың байланыстары бұзылады, құрамына кіретін штаттар моральдық міндеттемелерден босатылады, және баршаның құқығы болғандықтан, кейбіреулердің міндеті – ажырасуға дайын болу, мүмкін болса бейбіт жолмен, болмаса күш қолданып». Бұл Конгресс отырысында сепаратизм құқығын алғаш рет жариялау болды. Куинси федералисттік оппозицияның нәтижесіз екенін түсініп, Конгрестен кетті. 1812 жылы Куинси Америкалық Антикварлық қоғамның негізін қалаушыларының бірі болды.
From 1805 to 1813, he was a member of the United States House of Representatives where he was one of the small Federalist minority. In the dark days of the Embargo in the second term of President Thomas Jefferson, he suggested his impeachment. In Congress, he attempted to secure the exemption of fishing vessels from the Embargo Act, urged the strengthening of the United States Navy, and vigorously opposed the admittance of Louisiana as a state in 1811. In this last matter he stated as his "deliberate opinion, that if this bill passes, the bonds of this Union are virtually dissolved; that the States that compose it are free from their moral obligations; and that, as it will be the right of all, so it will be the duty of some, to prepare definitely for a separation, amicably if they can, violently if they must." This was probably the first assertion of the right of secession on the floor of Congress. Quincy left Congress because he saw that the Federalist opposition was useless. In 1812, Quincy was a founding member of the American Antiquarian Society.
Мемлекеттік заң шығарушы
Конгресстен кеткеннен кейін Куинси 1820 жылға дейін Массачусетс Сенатының мүшесі болды. 1821–22 жылдары ол Массачусетс штатының өкілдер палатасының мүшесі және спикері болды. Куинси Бостон қалалық сотының судьясы болу үшін заң шығарушы органнан кетті. Бұл алғашқы сайлаудағы дауыстар Куинси мен Харрисон Грей Отис арасында тең бөлінді, ал басқаларға да бірнеше дауыс түсті. Квинси де, Отис та көпшілік дауысқа ие болмағандықтан, ешқайсысы сайланбады. Олар екеуі де кандидаттығын қайтарып алды, ал Джон Филлипс Бостонның бірінші мэрі болып сайланды. Оның мэрлік қызметі кезінде Куинси базары салынды, өрт сөндіру және полиция департаменттері қайта ұйымдастырылды, сондай-ақ қаладағы мұқтаждарға көмек көрсету жүйелендірілді. Куинси 1826 жылы Бостон қыздар орта мектебін жабуға жауапты болды. 1871 жылы Білім комиссарының есебі жарияланды, ал 512-бетте Бостон қыздар орта мектебінің ұйымдастырылуы туралы мәліметтер келтірілді. Изабель Бевьердің «Үй шаруашылығы қозғалысы» атты еңбегінде былай делінген: «1825 жылдың 25 қыркүйегінде қалалық кеңес қыздар орта мектебіне 2000 доллар бөлді. Мектеп 1825 жылдың 13 қаңтарында ашылды, және екінші жылдың соңына дейін оның танымал болуы соншалық, оқуға түсуге үміткерлердің саны көп болды, көптеген ата-аналар балалары қабылдалмағанына көңіл көшірді, жақсырақ және кеңірек оқу орындарына деген сұраныс қосымша шығындарды тудырды, сондықтан мектеп комитеті, мэр Жосия Куинсидің басшылығымен, төтенше жағдайға жауап ретінде мектепті жауып, оны сәтсіздік деп жариялады. Одан кейін жиырма үш жыл бойы қалалық кеңестің ешбір бөлімінде осы мәселені қайта қарастыруға тырысу болған жоқ». 1993 жылы Иллинойс университетінің Чикаго қаласындағы Мелвин Г. Холли жүргізген тарихшылар, саясаттанушылар және қалалық сарапшылардың сауалнамасы бойынша Куинси 1820 мен 1993 жылдар аралығында қызмет еткен ең жақсы американдық ірі қала әкімдерінің тізімінде оныншы орынға ие болды. 1829 жылы Куинси Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
After leaving Congress, Quincy served as a member of the Massachusetts Senate until 1820. In 1821–22, he was a member and speaker of the Massachusetts House of Representatives. Quincy resigned from the legislature to become judge of the municipal court of Boston. The votes of this first election were evenly split between Quincy and Harrison Gray Otis, with a few votes to others. Neither Quincy nor Otis had a majority, so neither was elected. They both withdrew their candidacies, and John Phillips was elected Boston's first mayor. During his terms as mayor, Quincy Market was built, the fire and police departments were reorganized, and the city's care of the poor was systematized. Quincy was responsible for leading the shutdown of the Boston High School for Girls in 1826. In 1871, a report of the Commissioner of Education was published and on page 512 an account of the organization of the Boston High School for Girls was written. Isabel Bevier's publication of The Home Economics Movement recounts that, "On September 25, 1825, the city council appropriated $2,000 for a high school for girls. The school was instituted January 13, 1825, and before the end of the second year had become so popular, the applicants for admission were so numerous, so many parents were disappointed that children were not received, the demand for larger and better accommodations involved such additional expenditures, that the school committee, under the lead of the mayor, Josiah Quincy, met the emergency by abolishing the school and pronouncing it a failure. For a period of twenty three years no attempt was made to revive the subject in either branch of the city council." A 1993 survey of historians, political scientists, and urban experts conducted by Melvin G. Holli of the University of Illinois Chicago ranked Quincy as the tenth best American big city mayor to have served between the years 1820 and 1993. In 1829, Quincy was elected as a member to the American Philosophical Society.
Гарвард университетінің 15-ші президенті
1829-1845 жылдары Гарвард университетінің президенті болды. Ол 1810 жылдан бастап университеттің қадағалаушысы болып жұмыс істеді, сол кезде басқарма жаңадан құрылды. Колледж президенттері көбінесе зиялық жетістіктерімен танылған кезде, Куинсидің саясаткер ретіндегі тәжірибесі, ғалым емес, оны ерекше таңдау етті. Оны "университеттің ұлы ұйымдастырушысы" деп атайды. Ол таңдаулы (немесе "ерікті") жүйені жан-жақты сынақтан өткізді; бұрын бей-жай тағайындалған колледж рейтингісі мен наградалары негізделген (8 балдық шкала бойынша) бағалау жүйесін енгізді; колледж мүлкін жойған немесе зақымдаған студенттерді жазалау үшін алғаш рет соттарды пайдаланды; сондай-ақ университет қаржысын реформалауға көмектесті. Оның қызмет ету кезеңінде Dane Hall (құқық факультеті үшін) ашылды, Gore Hall салынды және Астрономиялық обсерватория жабдықталды. Университеттің он екі жоғарғы курс студенттерінің тұрғын үйлерінің бірі – Куинси Хаусы оның құрметіне аталды. 1856 жылы Куинси алдағы АҚШ президенттік сайлауы туралы сөз сөйледі. Куинси республикалық кандидат Джон К. Фремонтты қолдап, "елу жылдан астам уақыт бойы құл иеленуші штаттар еркін штаттарды бағындырып келгенін" айыптады. Бұл сөз Гарри Уиллстің "Негр президенті: Джефферсон және құлдардың билігі" кітабында келтірілген.
From 1829 to 1845, he was President of Harvard University. He had been an overseer of the university since 1810, when the board was reorganized. At a time when college presidents were chosen for their intellectual achievements, Quincy's past experience as a politician and not an academic made him an unusual choice. He has been called "the great organizer of the university." He gave an elective (or "voluntary") system an elaborate trial; introduced a system of marking (on the scale of 8) on which college rank and honors, formerly rather carelessly assigned, were based; first used courts of law to punish students who destroyed or damaged college property; and helped to reform the finances of the university. During his term Dane Hall (for law) was dedicated, Gore Hall was built, and the Astronomical Observatory was equipped. Quincy House, one of the university's twelve upperclass residential houses, is named for him. In 1856, Quincy gave an address concerning the then upcoming American presidential election. Quincy endorsed the Republican candidate, John C. Fremont, and denounced how "for more than fifty years, the Slave States have subjugated the Free States." This speech is cited in Negro President: Jefferson and the Slave Power, by Garry Wills.
Жеке өмір
1797 жылы Куинси Нью-Йорк қаласының Элиза Сьюзан Мортонмен, Джейкоб Мортонның кіші қарындасымен үйленді. Олардың жеті баласы болды: Элиза Сьюзан Квинси, Джосия Квинси кіші, Абигейл Филлипс Квинси, Мария София Квинси, Маргарет Мортон Квинси, Эдмунд Квинси және Анна Кэбот Лоуэлл Квинси.
In 1797, Quincy married Eliza Susan Morton of New York City, the younger sister of Jacob Morton. They had seven children: Eliza Susan Quincy, Josiah Quincy, Jr., Abigail Phillips Quincy, Maria Sophia Quincy, Margaret Morton Quincy, Edmund Quincy, and Anna Cabot Lowell Quincy.
Өлім
Квинси өзінің соңғы жылдарын көбінесе Массачусетс штатындағы Квинсидегі шаруашылығында өткізді, ол 1864 жылдың 1 шілдесінде дүниеден өтті.
Quincy spent his final years principally on his farm in Quincy, Massachusetts, where he died on July 1, 1864.