Роберт Эрл: Жамбаилық футболшының өмірі мен мансабы
Robbie Earle
Роберт Эрл – ямайский футболист (1965), игравший на позиции атакующего полузащитника. 578 матчей, 136 голов за клубы Port Vale и Wimbledon. Футбольная карьера.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ямайка футболшысы (1965 жылы туған)
Jamaican footballer (born 1965)
the footballer
Роберт Фицджеральд Эрл MBE (1965 жылдың 27 қаңтарында туған) – Англияда туған, бұрынғы ямайкалық халықаралық футболшы, шабуылдаушы жартылай қорғаушы ретінде ойнаған. Ол кәсіпқой клубтық футболда 578 лига ойынында ойнап, 136 гол соқты. «Сток Сити» клубының жасөспірім футболшысы болған Эрл 1982 жылы «Порт Вейл» клубында кәсіпқой футболға қадам басты. Ол Бёрслемде тоғыз жыл ойнады, 1982–83 және 1985–86 жылдары «Вейл» клубына Төртінші дивизионнан, ал 1989 жылы плей-офф арқылы Үшінші дивизионнан жоғары көтерілуге көмектесті; кейін клуб жанкүйерлері оны PFA сүйікті футболшысы деп таныды. 1991 жылы «Уимблдон» клубына ауысты, онда да тоғыз жыл ойнады. Әр клуб үшін лигада 300-ге жуық ойын өткізіп, тиісінше 77 және 59 гол соқты. Сондай-ақ, 1997–1998 жылдары Ямайка құрамасы сапында 8 рет ойнап, бір халықаралық гол соқты. 1998 жылғы әлем чемпионатына қатысып, финалда елдің тарихындағы тұңғыш голды соқты. 2000 жылы футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Эрл футбол журналистикасы саласында танымал болды. Ол баспасөз беттерінде, радиода және теледидарда жиі пайда болады. 2010 жылы ITV әлем чемпионатына билеттерін үшінші тұлғаға бергені үшін ITV-дегі сарапшы қызметінен босатылды. «МЛС» лигасының «Портленд Тимберс» клубының теледидар аналитигі қызметін атқарғаннан кейін, қазір NBC Sports телеарнасында Премьер-лига матчтарына комментарийлер береді.
Robert Fitzgerald Earle MBE (born 27 January 1965) is an English born Jamaican former international footballer who played as an attacking midfielder. He played 578 league games in senior club football, scoring 136 goals. A former youth player with Stoke City, Earle broke into the professional game with Port Vale in 1982. He spent nine years at the Burslem based club, helping "The Vale" to promotion out of the Fourth Division in 1982–83 and 1985–86, and out of the Third Division via the play offs in 1989; he was later voted the club's PFA Fans' Favourites. He moved on to Wimbledon in 1991, where he also spent nine years. He made nearly 300 league games for each club, scoring 77 and 59 goals respectively. He also represented Jamaica on 8 occasions between 1997 and 1998, scoring one international goal. He appeared in the 1998 World Cup, scoring his nation's first ever goal in the finals. Following his retirement in 2000, Earle has established himself in the world of football journalism. He regularly appears in print, on the radio and on television. He was dismissed from his punditry role with ITV in 2010 after he passed ITV World Cup tickets to a third party. After spending time as television broadcast analyst for the Portland Timbers of Major League Soccer, he is now a commentator for the Premier League on NBC Sports.
Порт Вейл
Шабуылдаушы жартылай қорғаушы Эрл Лонгтон орта мектебінде оқығанда «Сток Сити» клубының жас ойыншысы болған. Бірақ, тізесі сынғаннан кейін «Виктория Граундтан» босатылып, сол кезде «Стоктың» басты қарсыласы «Порт Вейл» клубына өтті, онда 1982 жылы кәсіпқой футболшы болды. Оны Рей Уильямс таңдап алған. Эрл «Порт Вейл» сапындағы алғашқы ойынын Джон Макграттың басшылығымен 1982 жылғы 28 тамызда «Суиндон Таунға» қарсы өткізді, бұл ойында 0:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Алғашқы голын келесі ойында «Алдершотқа» қарсы өткізіп, 4:1 есебімен жеңіске жетті. 1982-1983 маусымын тоғыз ойында бір гол соғып аяқтады, ал «Валианттар» Төртінші дивизионнан жоғары көтерілді. 1983-1984 маусымында 13 ойын өткізді. Желтоқсан айында Джон Рудж Макгратты бапкерліктен ауыстырды, бірақ клубты үшінші дивизионнан кері түсірмей сақтауға қол жеткізе алмады. Эрл 1984 жылдың тамызында негізгі құрамға тұрақты түрде енді және 1984-1985 маусымында 56 ойында 19 гол соқты, оның ішінде 2 ақпанда «Вейл Паркте» «Херефорд Юнайтедке» қарсы хет-трик жасады. Эрл мен Алистер Браунның серіктестігі клубқа барлығы 40 гол әкелді. 1985-1986 жылғы Төртінші дивизионға көтерілуге қатысқан команданың тұрақты ойыншысы болды және 58 ойында 17 гол соқты. Оның шабуылдас серіктесі Энди Джонс клуб үшін барлығы 35 гол соқты. Эрл 1984 жылдың қыркүйегінен 1987 жылдың қаңтарына дейін 142 ойын қатарынан өткізді, бірақ жамбас ауруы салдарынан бұл серия аяқталды. 1987 жылдың күзінде жамбас ауруына байланысты операция жасалды, бірақ ол 1988 жылдың қаңтарында негізгі құрамға қайта оралды. 1986-1987 маусымында 35 ойында 7 гол соқты, ал 1987-1988 маусымында 11 ойында 4 гол соқты. Сол маусымда «Вейл» клубы «Тоттенхэм Хотспурды» ФА кубогынан шығарды. 1988-1989 маусымында Рудж Эрл мен Рей Уокердің «Вейл» клубының ең жақсы орталық шеп құрағанын айтты. Ол 1989 жылғы плей-офф финалында «Бристоль Роверске» қарсы екі гол соқты, бұл «Вейлді» Екінші дивизионға жолдады. Ойыннан кейін Эрл туннельде жылап, жергілікті командасын плей-офф финалында жеңіске жеткізгеніне қуанды. 1988-1989 маусымында 57 ойында 19 гол соқты. 1989-1990 маусымында 52 ойында 12 гол соқты, оның ішінде 23 қыркүйекте «Виктория Граундта» «Сток Ситимен» 1:1 есебімен тең ойнады. 1990-1991 маусымында 37 ойында 11 гол соғып, маңызды ойыншы болды. «Қара інжу» деп аталған ол «Валиантс» сапында барлығы 357 ойын өткізіп, 90 гол соқты. Клубтың тарихындағы ең үздік жартылай қорғаушылардың бірі саналады. 1991 жылдың шілдесінде 775,000 фунт стерлингке (сондай-ақ, болашақтағы трансферлерден түсетін табыстың 30% -ы) «Уимблдон» клубына өтті. «Уимблдон» сапында 1993-1994 маусымында клуб тарихындағы ең жақсы көрсеткішті – 6-орынды иеленді. 1994-1995 маусымында жарақат салдарынан 9 ойында гол соға алмады (бірақ «Уимблдон» 9-орынды сақтап қалды), келесі маусымда жағдайын жақсартып, клуб капитаны болып тағайындалды. 1995-1996 маусымында 11 гол соғып, «Уимблдонның» 15-орынды сақтап қалуына көмектесті. «Манчестер Юнайтед», «Тоттенхэм Хотспур», «Челси», «Арсенал», «Манчестер Сити», «Блэкберн Роверс» және «Болтон Уондерерс» қақпасына гол соқты. 1996-1997 маусымында капитан ретінде «Селхерст Парк» командасы ФА кубогы мен Лига кубогының жартылай финалына жетті, бірақ финалда «Челси» мен «Лестер Сити» клубтарынан жеңіліске ұшырады. 1997 жылдың ақпанында Премьер-лиганың айдың үздік ойыншысы атағын жеңіп алды. 1997-1998 маусымында клуб қайтадан аман қалды, бірақ желтоқсан айында 4-орыннан маусым соңына қарай 15-орынға түсті. 1998-1999 маусымында барлық жарыстарда 7 гол соқты, «Уимблдон» Лига кубогының жартылай финалына жетті, бірақ Премьер-лиганың төмендеу аймағынан екі орын және алты ұпай жоғары аяқтады. «Донс» жаңа бапкер Эгиль Олсеннің басшылығымен күресті және 1999-2000 маусымының соңғы күнінде «Саутгемптонға» 2:0 есебімен жеңіліп, құлап кетті. 2000 жылы «Уимблдон» клубының резервтік командасының матчында Эрл асқазанға ауыр соққы алды және өткір ішекке зардап шекті. 35 жасында 2000 жылдың қарашасында футболдан кетуге мәжбүр болды. Оның зейнетке шығуы «Жыртқыштар тобының» тарихының аяқталуымен бірге болды. «Уимблдон» клубында тоғыз жыл ойнаған ол Оңтүстік Лондон клубында 244 лигалық ойын өткізіп, 59 гол соқты. Клубтағы соңғы жылдары резервтік командаға бапкер болды.
An attacking midfielder, Earle was a junior player at Stoke City whilst he attended Longton High School. However, after suffering from a broken leg he was released from the Victoria Ground, at which point he was snapped up by Stoke's local rivals Port Vale, where he turned professional in 1982. He had been scouted by Ray Williams. Earle made his Port Vale debut under John McGrath in a 1–0 defeat by Swindon Town at the County Ground on 28 August 1982. He scored his first goal in his next appearance, in a 4–1 win over Aldershot at the Recreation Ground. He finished the 1982–83 campaign with one goal in nine appearances, as the "Valiants" won promotion out of the Fourth Division. He made 13 appearances in 1983–84; John Rudge replaced McGrath as manager in December, but could not stop the club from sliding straight back out of the Third Division. Earle won a regular first team place in August 1984, and hit 19 goals in 56 games in 1984–85, including a hat trick against Hereford United at Vale Park on 2 February; Earle and Alistair Brown's partnership got the club a combined total of 40 goals. An ever present in the 1985–86 Fourth Division promotion squad, he scored 17 goals in 58 games; he and strike partner Andy Jones bagged a total of 35 goals for the club. Earle made 142 consecutive appearances between September 1984 and January 1987, the run coming to an end due to a groin strain. The strain led to a hernia operation in the autumn of 1987, but he returned to first team action in January 1988. He scored seven goals in 35 games in 1986–87 and scored four goals in 11 games in 1987–88. That season he played in the FA Cup upset when Vale knocked out Tottenham Hotspur. A regular in the 1988–89 season, Rudge claimed that Earle and Ray Walker was one of the best ever midfield partnerships at the Vale. He scored both goals past Bristol Rovers in the two legged 1989 play off final that took Vale through to the Second Division. After the match Earle wept in the tunnel, such was his emotions to have taken his local team to victory in the play off final. Over the course of the 1988–89 campaign, he scored 19 goals in 57 appearances. He scored 12 goals in 52 games in 1989–90, including one in a 1–1 draw with Stoke City at the Victoria Ground on 23 September. He remained a vital player in 1990–91, hitting the net 11 times in 37 appearances. In all, 'The Black Pearl', as he was affectionately known, played 357 times for the "Valiants" and scored 90 goals. A cult hero, he is considered one of the best midfielders ever to play for the club. In July 1991 he was transferred to Wimbledon for a fee of £775,000 (and 30% of any future transfer fee above that figure). and nine goals in 1993–94 – when Wimbledon finished a club best sixth in the final table. After injury limited him to nine goalless appearances in 1994–95 (when Wimbledon still finished ninth), he regained his fitness for the following season and was appointed club captain. His 11 goals in 1995–96 went some way towards securing Wimbledon's survival in 15th place; he scored against Manchester United, Tottenham Hotspur, Chelsea, Arsenal, Manchester City, Blackburn Rovers and Bolton Wanderers. Under his captaincy in 1996–97, the Selhurst Park side reached the semi finals of both the FA Cup and League Cup, where they were beaten by eventual winners Chelsea and Leicester City respectively. In February 1997, he was handed the Premier League Player of the Month award. The club survived again in 1997–98, though dropped from fourth in December to 15th by the season's end. He scored seven goals in all competitions in 1998–99 as Wimbledon again reached the semi finals of the League Cup; however, they finished just two places and six points above the Premier League relegation zone. The "Dons" then struggled under new manager Egil Olsen, and were relegated on the final day of the 1999–2000 season after losing 2–0 to Southampton at The Dell. During a reserve team game for Wimbledon in 2000, Earle sustained a heavy blow to the stomach and became seriously ill with a ruptured pancreas. At the age of 35 he was forced to give up playing in November 2000. His retirement coincided with the end of the 'Crazy Gang'. In nine years as a Wimbledon player, he made 244 league appearances for the South London club, scoring 59 goals. Towards his end of his time at the club he began coaching the reserve team.
Халықаралық мансап
Ағылшын туғанына қарамастан, Эрл ата-анасының ямайкалық болуына байланысты халықаралық деңгейде Ямайка құрамасында ойнауға құқылы болды. 32 жасында Ямайкадан шақыруды қабылдамас бұрын, Англия құрамасына шақырылуға үміттенген. Эрл 1998 жылғы Францияда өткен әлем чемпионатында Хорватияға 3:1 есебімен ұтысқан кезде Ямайканың әлем чемпионатындағы алғашқы голын соқты. Ол H тобының үш ойынының барлығында ойнады, Ямайка Парк де Принс стадионында Аргентинаға 5:0 есебімен ұтылып, Стаде де Герландта Жапонияны 2:1 есебімен жеңді.
Though English born, Earle was eligible to play for Jamaica at international level because of his Jamaican parents. He hoped to be called up to the England squad, before he accepted the call up from Jamaica at the age of 32. Earle was the scorer of Jamaica's first ever World Cup goal, in a 3–1 defeat by Croatia at the Stade Félix Bollaert, at the 1998 World Cup in France. He played in all three of the Group H games, as Jamaica lost 5–0 to Argentina at Parc des Princes and beat Japan 2–1 at Stade de Gerland.
БАҚ-тағы жұмыс
Зейнеткерлікке шыққаннан бері Эрл спорт журналистикасына ауысты және Capital Radio, Radio 5 Live, BBC, ESPN, ITV, Sky Sports және OnDigital арналарында жұмыс істеді. Эрл ITV-ның футболдық бағдарламаларында, сондай-ақ World Football Daily-де тұрақты сарапшы болды және кейде ESPN PressPass командасына қосылады. Ол сонымен қатар Лондон Evening Standard және Stoke on Trent Evening Sentinel газеттерінде мақалалар жазды. 2005 жылы Africa Lives маусымы аясында BBC-нің Strictly African Dancing бағдарламасына қатысып, 33 ұпай жинап, жеңіске жетті. 2007 жылы MasterChef бағдарламасында да пайда болды. 2010 жылдың маусым айында Нидерланды – Дания матчына Дүниежүзілік кубок билеттерін тегін бергені үшін ITV-мен жасасқан жылдық 150 000 фунт стерлингтік келісімшары тоқтатылды. Ол оларды бастапқыда отбасы мен достарына арнап, кейіннен бір досы арқылы Бавария сыра зауытына сатылды. Сыра зауыты ФИФА ережелерін бұза отырып, жасырын жарнамалық акция ұйымдастырды. Осы оқиға салдарынан ол Англияның 2018 жылғы Әлем чемпионатына елші ретінде қатысу мүмкіндігінен айырылды. Эрл өз әрекеттерін «жайсыздық» деп сипаттап, «ешқандай пайда таппағанын» мәлімдеді. Кейіннен ITV Эрлге турнирге 400 тегін билет, оның ішінде финалға 40 билет бергені белгілі болды. Бұл билеттердің бөлшек сауда бағасы шамамен 70 000 фунт стерлингті құрады. Билеттерді сатуға құқығы болмаған Эрл оларды достары мен туыстарына тегін таратты, бірақ оның бір «жақын досы» олардың көп бөлігін голландиялық компанияға сататынын білмеді. 2011 жылдың наурыз айында ол АҚШ-тың жоғары лигасы Портленд Тимберс клубының теледидар комментаторы және сарапшысы болды. 2004 жылы ол Show Racism the Red Card атақ-даңқ залына енгізілді. Ол сондай-ақ қан донациясын насихаттайтын телерекламаларда да пайда болды. 2013 жылы ол NBC Sports арнасының Премьер-лигасын көрсетудегі жетекші студиялық сарапшысы болды және Match of the Day және Premier League Download бағдарламаларында комментаторлық жасады.
Since his retirement, Earle has moved into sports journalism and has worked for Capital Radio, Radio 5 Live, BBC, ESPN, ITV, Sky Sports and OnDigital. Earle was a regular pundit on ITV's football coverage, as well as World Football Daily, and occasionally joins the team on ESPN PressPass. He has also written columns for the London Evening Standard and for the Stoke on Trent Evening Sentinel. In 2005, he took part in BBC's Strictly African Dancing as part of Africa Lives season; he scored 33 and won the competition. He also appeared in the 2007 edition of MasterChef. In June 2010, he had his £150,000 a year contract with ITV cancelled for giving away World Cup tickets for the Netherlands v Denmark match. Meant for family and friends, he passed them onwards to a friend who then sold them to Bavaria Brewery. The Brewery company orchestrated an ambush marketing event, in breach of FIFA rules. The incident also led to him losing his role as an ambassador for England's 2018 World Cup bid. Earle described his actions as "naive" and insisted that he had "not profited in any way". It later emerged that ITV had given Earle 400 free tickets for the tournament, including 40 for the final itself. This allocation had a RRP of around £70,000. Not permitted to sell the tickets Earle had freely given them out to friends and family, unaware that a 'close friend' would then sell a significant number on to the Dutch company. In March 2011 he became a broadcasting analyst at US Major League Soccer side Portland Timbers. In 2004, he was inducted into the Hall of Fame of Show Racism the Red Card. He has also appeared in television commercials promoting blood donation. In 2013, he became one of the lead studio analysts for NBC Sports' coverage of the Premier League and a co commentator on their Match of the Day and Premier League Download programmes.
Жеке өмір
Ерл Лонгтон орта мектебінде оқыған. Ұлыбританиялық "Вегетариандық қоғам" журналы Эрлдің вегетариан екенін мәлімдеді. Ол 1989 жылғы жазда үйленді. Оның ұлы Отис та футболшы, және ол 2015 жылғы MLS Супердрафтында FC Dallas клубына шақырылды.
Earle attended Longton High School in Longton, Stoke on Trent. UK magazine The Vegetarian Society stated that Earle is a vegetarian. He got married in the summer of 1989. His son, Otis, is also a footballer and was drafted by FC Dallas at the 2015 MLS SuperDraft.
Марапаттар
1999 жылы футболға қосқан үлесі үшін Ұлыбритания орденімен (MBE) марапатталды. 2007 жылы «Порт Вейл» командасының PFA жанкүйерлерінің сүйікті ойыншысы деп танылды. 2009 жылы «Футбол қорының қоғамдық қайраткері» атанымымен Англия футбол даңқы залына енгізілді. 2018 жылдың мамыр айында Сток-он-Трент қаласының спорттық даңқы залына қабылданды. 2019 жылдың мамыр айында OneValeFan қолдаушылар сайтының мүшелері оны «Ultimate Port Vale XI» құрамына сайлады.
Earle was appointed an MBE in 1999 for his services to football. In 2007, he was voted as Port Vale's PFA Fans' Favourites. In 2009, he was inducted into the English Football Hall of Fame as 'Football Foundation Community Champion'. He was inducted into the Stoke on Trent Sporting Hall of Fame in May 2018. In May 2019, he was voted into the "Ultimate Port Vale XI" by members of the OneValeFan supporter website.