Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виндзор, Онтарио
Windsor, Ontario
Пич аралы (французша айтылуы /piːtʃ/, сондықтан кейде "Peach" деп қате жазылады) – тұрғындары жоқ, қазіргі уақытта (1965 жылғы өлшем бойынша 109 акр / 43,7 га эрозияға ұшырап азайған) Канадаға тиесілі Детройт өзеніндегі, Сент-Клэр көліне құятын арал. Арал АҚШ-қа тиесілі Белл аралынан шығысқа қарай 1,9 шақырым, ал Виндзор жағалауынан 360 метр қашықтықта орналасқан. Арал Детройт өзенінің әсерінен Канада жағалауының бөлігінен пайда болған. Аралдың ортасында батпақ орналасқан. Қазіргі арна аралдың негізгі бөлігі қалғанша эрозияға ұшырады. Арал арқылы жасалған арналар таза сумен қамтамасыз ету және демалыс мүмкіндіктерін ұсынады. Аралдың флорасы мен фаунасы адамның әрекетіне күшті әсер еткен, ал орман – қайта жаңарту бағдарламасының нәтижесі. Бұрын Онтарио провинциялық паркі болған, 1999 жылы меншігі Виндзор қаласына берілді. Детройт өзені солтүстік жағалаудан 200 метр (183 м) қашықтықта өтеді және күн сайын 305 метрлік (1000 фут) кемелер өтеді. Арал тартымды Детройт қаласының көрінісін, кең құмды жағажайды және тереңдігі аз өзен төңірегін ұсынады, жазғы кеме саяхатшылары үшін танымал орын. 2018 жылдың 27 маусымынан бастап Виндзор қаласы аралға бір күндік сапарлар үшін паром қызметін іске қосты. Турлар маусымнан қазанға дейін аптаның белгілі бір күндері мен демалыс күндері, ауа райына байланысты жүргізіледі. Кемемен, каноэмен және каякпен жүретіндер аралдың жолдары мен жағажайларын және шамамен 4 шақырымдық арналарды тамашалай алады. Парк тек күндізгі уақытта ғана ашық. Кемешілерге Виндзор яхт-клубының жанындағы аралдың оңтүстік жағалауына жақындап, кемеге зәкір тастау ұсынылады. Пич аралының батысындағы DP2 қызыл буйы мен шығысындағы DP5 жасыл буйы арасындағы жылдамдық 5 түйінден (9 км/сағ) аспауы тиіс. Каякпен жүзушілер үшін айналып өту қашықтығы шамамен 4,8 шақырымды (3 миль) құрайды. Қарашадан наурызға дейін жақын маңдағы суларда көптеген су құстары, әсіресе кенепті, қызылбас, кіші алақайыр, алтын көз және қарақұстар кездеседі. Бұл үлкен үйірлер көбінесе саябақ соколдарын және аққабақ бүркіттерді тартады, оларды аралдың үлкен ағаштарында немесе Эссекс округінің далалық натуралистер клубы салған ұя платформаларында көруге болады. Аралды қоршаған суларда муски, кипарис, басс, көкқұйрық және шаран кездеседі, балық аулауға қысым төмен делінеді. Су сапасы жақсы және мұқият бақыланады, өйткені Виндзор қаласының суы жақын жерден алынады. Пич аралы – сирек кездесетін көк күл (Fraxinus quadrangulata) ағашының өсетін сирек орындардың бірі.
Peche Island (French pronunciation anglicized to '/p//iː//tʃ/, therefore occasionally misspelled "Peach"), is an uninhabited, currently (reduced by erosion from a 1965 measurement of 109 acres / 43.7 ha) Canadian owned island in the Detroit River, at its opening into Lake Saint Clair. It is 1.2 miles (1.9 km) east of U. S. owned Belle Isle, and 360 yards (330 m) from the Windsor shore. The island was formed from a peninsula of the Canadian shore by the action of the Detroit River. There is a central marsh on the island. The present channel was eroded until the core of the island remained. There are man made channels cut through the island to ensure fresh water supply and recreational opportunities. The island's flora and fauna have been heavily affected by human activity, and the forest is the result of a rehabilitation programme. Formerly an Ontario provincial park, ownership was transferred to the City of Windsor in 1999. The Detroit River passes 200 yards (183 m) off its northern shore and daily 1000 feet (305 m) ships pass. The island offers attractive Detroit city views, a wide sandy beach and shallow river bottom, and is a favorite with summer boaters. As of June 27, 2018, the City of Windsor began to run a ferry service to the island for day trips. Tours operate on select days during the week and weekends, weather permitting, from June to October. Boaters, canoers and kayakers can enjoy the island's trails and beaches and approximately 2.5 miles (4 km) of canals. The park is open only during the day. Sailors are advised to anchor along the southern shore of the island, abeam the Windsor Yacht Club. Speed between red buoy DP2 west of Peche Island and green buoy DP5 east of Peche Island must be held below 5 knots (9 km/h). For kayakers, the circumnavigation distance is approximately 3 miles (4.8 km). From November through March large numbers of waterfowl, especially canvasback, redhead, lesser scaup, common goldeneye and common merganser, are all found in the nearby waters. Peregrine falcons and bald eagles are often attracted by these large flocks and can sometimes be seen perched in the island's larger treetops, or in the nesting platforms constructed by the Essex County Field Naturalists' Club. Muskie, walleye, bass, bluegill and perch are found in the waters surrounding the island, and fishing pressures are reported low. Water quality is good, and carefully monitored, as the City of Windsor's supply is drawn from nearby. Peche Island is one of the few places where the rare blue ash tree (Fraxinus quadrangulata) can be found.
Атауы
Алғашқы француз зерттеушілерінің карталарында бұл арал Isle au Large немесе Isle du Large деп аталғаны көрсетілген. Атаудың мүмкін мағыналарының бірі – "алысқа", себебі Пеш аралы Детройт өзені бойындағы ең алыс арал, Сент-Клэр көліне құяр жерге дейін, немесе солтүстік жағындағы қауіпті сайлы суларға байланысты "қашықтықты сақтаңыз" деген мағынада болуы мүмкін. Кейін арал "Пеше" аралының түрлі нұсқаларымен атала бастады, оның ішінде Isle aux Pecheurs және Isle a la Peche (Isle à la Peche) – француз тілінде "балық аулау" деген сөз. Бұл арал бір кезде балық аулау бекеті ретінде қолданылған. Жергілікті халық арасындағы әңгімелерде аралдың атын бір кезде сол жерде болған персик бағынан шығарған, немесе аралдың бұрынғыда дуэльдер мен жасырын кездесулерге қолайлы орын болғанын айтып, атауды француз тіліндегі "күнә" сөзімен байланыстырған дұрыс емес пікірлер кездеседі.
Early French explorers' maps state the island was named Isle au Large, or Isle du Large. Possible meanings include "at a distance", since Peche Island is the farthest island upstream, on the Detroit River, before entering Lake St. Clair, or "keep your distance", because of dangerous shallows on the north side. The island was next called variations of "Peche" Isle, including Isle aux Pecheurs and Isle a la Peche (Isle à la Peche), the French word for "fishing" the island was once used as a fishing station. Local accounts from folk onomastics have incorrectly derived the name from a peach orchard once located there, or connected the name with the French word for "sin", claiming the island was once the preferred site for duels and assignations.
Қалдықтар
1865 жылы 38 тонналық "Евгения" шхунасы Пеше аралында құлап кетті. 1871 жылдың шілдесінде "Онеида" бу кемесі сол жерде қарап қалды. 1998 жылдың 8 шілдесінде "Тадуссак" Пеше аралынан шығысқа қарай 3 шақырым жерде қарап қалды.
In 1865, the 38 ton schooner Eugenie wrecked on Peche Island. The steamship Oneida ran aground there in July 1871. On July 8, 1998, the Tadoussac ran aground 2 mile (3 km) east of Peche Island.
Маяк
Печ аралының артқы диапазонындағы шам 1908 жылы Сент-Клэр көлінен Детройт өзеніне дейінгі тар өткелді белгілеу үшін құйма темірден салынды және 75 жыл бойы астыңғы қапты қорғады. Онда ешқашан штаттық персонал болған емес. 1926 жылы шамның биіктігі 20 метрге дейін көтерілді, және осы қосымша биіктік арқасында мұнара 1983 жылдың 23 қыркүйегіне дейін өткелді қорғады, содан кейін оны жабу және бұзу жоспарланды. Мұнараны бұзу жоспары туралы білген Мичиган штатының Марин-Сити қаласы оны қалалық Су тарту паркіне көшіру үшін құтқару операциясын бастады. Мұнараның салмағы 35 тонна, биіктігі 20 метр, ал диаметрі 4 метр болды. Бұл көшіру үшін ептілік пен жарасымдылық қажет болды, бірақ ақырында сәтті аяқталды.
The Peche Island Rear Range Light was built of cast iron in 1908 to mark the narrow passage from Lake St. Clair to the Detroit River and guarded the reef for some 75 years. It was never staffed. In 1926 the height was raised to 66 feet (20 m) and with that additional height the tower protected the passage until September 23, 1983, when it was scheduled for decommission and destruction. Learning of the plan to demolish the tower, a rescue effort was begun by Marine City, Michigan to relocate it to a site in the city's Waterworks Park. The tower's weight is 35 tons and with the height of 66 feet (20 m) and a diameter of 14 feet (4 m) the move took ingenuity and perseverance, but was finally successful.