Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір орындық неміс планері, 1968 жыл
Single seat German glider, 1968
Rolladen Schneider LS1 – 1968 жылдан 1977 жылға дейін Германияда Rolladen Schneider компаниясы шығарған стандартты кластағы бір орындық планер.
The Rolladen Schneider LS1 is a Standard Class single seat glider manufactured in Germany by Rolladen Schneider from 1968 to 1977.
Даму
LS 1 Стандарттық кластың дизайны Вольф Лемке мен Уолтер Шнайдердің серіктестігінен туған алғашқы ұшақ түрі болды, олар бұрын студент кезінде Akaflieg Darmstadt D 36 үлгісін жасаумен айналысқан. Осы және келесі Lemke Schneider (LS) үлгілерінде Вольф Лемке аэродинамикаға, ал Уолтер Шнайдер көбінесе конструкциялық және өндірістік мәселелерге жауапты болды. LS1 1968 жылы Германия ұлттық чемпионатында тұңғыш рет пайда болды, мұнда дизайнерлердің өзі басқарған ұшақтар бірінші және екінші орындарды жеңіп алды. Бұл үлгінің сәттілігі келесі жылдары артып, 1975 жылы Германия чемпионатында ең көп ұшырылған жолсергі болды. LS1c 1970 жылы Техас штатының Марфа қаласында өткен әлем чемпионатында бірінші орынды иеленді. Ян Ротхардт 2015 жылы клуб класындағы әлем чемпионатында жеңіске жетті. Сонымен қатар, Кристоф Накке 2005 жылы клуб класында жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионы атанды. IGC 1977 жылдың көктемінде жаңа, шектеусіз 15 метрлік класты енгізгеннен кейін LS1 өндірісі тоқтатылды, себебі өндіруші LS3 өндірісін арттыру үшін барлық ресурстарын жұмылдыруы керек болды. Барлығы 464 LS1 ұшағы жасалды. Оның ізінен LS2 және LS4 үлгілері келді.
The LS 1 Standard Class design was the first aircraft type arising from the partnership between Wolf Lemke and Walter Schneider, who had already worked together as students on the ground breaking Akaflieg Darmstadt D 36. Here, and in subsequent Lemke Schneider (LS) designs, Wolf Lemke concentrated on the aerodynamics while Walter Schneider contributed mostly to the structural and production issues. The LS1 made its debut at the 1968 German National Championships, taking first and second place with the designers themselves at the controls. The success of this design increased in the subsequent years until, in 1975, it was the most flown glider in the German Nationals. The LS1 c took first place in the 1970 World Championships at Marfa, Texas. Jan Rothhardt also won the World Gliding Competition Championships 2015 in the Club Class. Furthermore Christoph Nacke became Junior World Gliding Champion in the Club Class in 2005. The manufacture of the LS1 was discontinued after the IGC introduced the new unrestricted 15 metre class in the spring 1977, as the manufacturer needed all its resources to increase production of the LS3. A total of 464 LS1 were built. It was succeeded by the LS2 and LS4.
Аэродинамика
Жобашылар сол кезде әлі толық зерттелмеген GRP технологиясымен жасалған стандартты кластағы желкенді ұшақта жоғары өнімділік пен жағымды ұшу сипаттамаларының қатар болуы мүмкін екенін көрсетуді мақсат етті. Өнімділіктің артуына жоғары аралық қатынасы бар қанат, қос тікбұрышты қанат және профессор Франц Вортманн жасаған FX 66 S 196 ламинарлы ағынды аэродинамикалық профиль ықпал етті. Бұл профиль көтеру коэффициентінің кең диапазонында ламинарлы ағынды қолдайды. Аэродинамикалық профильдің табиғи қасиеттері және қанаттың мұқият жобалануы төмен жылдамдықтарда жұмсақ басқаруға мүмкіндік берді. LS1 d нұсқаларына дейін толық қозғалмалы түйіршік қолданылды, ол жоғары жылдамдықтарда тым сезімтал басқару сипаттамаларына ие болды. Кейінгі нұсқаларда стандартты тұрақтандырғыш және лифт пайдаланылды. Бұл нұсқалар аз ғана тиімді болғанымен, әлдеқайда қауіпсіз және ұшуға ыңғайлы. Алғашқы екі бөліктен тұратын кабинаның алдыңғы бөлігі аэродинамиканы жақсарту үшін фюзеляжбен біріктірілді.
The designers desired to demonstrate that high performance and pleasant flight characteristics could coexist in a standard class sailplane built with the then still unexplored GRP technology. The performance improvements came from the wing having a high aspect ratio, the double tapered wing; and the new FX 66 S 196 laminar flow airfoil profile developed by Professor Franz Wortmann. This profile supports laminar flow over a wide range of lift coefficient. The natural qualities of the airfoil profile combined with careful wing design yielded gentle low speed behaviour. Variants up to the LS1 d had an all flying tail with oversensitive handling characteristics at high speeds. A conventional stabiliser and elevator were adopted for later variants. Although fractionally less efficient, this is much safer and more pleasant to fly. The front of the original two piece canopy was blended with the fuselage for improved aerodynamics.
Құрылыс
Пайдаланылған материалдар: шыны талшығы, Conticell көбігі, полистирол, шырша желісі үшін фанера және күшейткіш элементтер үшін қатты ағаш. LS1 f нұсқасында ағаш пайдалану тоқтатылды. FX 66 S 196 профилі, қалыңдығының хордаға қатынасы шамамен 20% болатын, жеңіл және экономикалық шырша жасауға мүмкіндік берді. Бұл маңызды болды, өйткені 1960-жылдардың соңында шыны талшығы ғана қолжетімді күшейткіш материал болатын, ал карбон әлі де тым қымбат еді. GRP фюзеляж қабығы Вулф Лемке әзірлеген жаңашыл әдіспен әйел қалыптарда өндірілді. LS1 V 1 прототипі сериялық өндіріс қалыптарының үлгісі немесе "қосымшасы" болды. Шасси бастапқыда сол кездегі стандартты сынып ережелеріне сәйкес бекітілген болатын. Дөңгелектің серіппелі тірегі және фюзеляждың ішкі кеңістігінен бөлек жеке дөңгелек бөлімі болды. Дөңгелек тежегіші ауа тежегіш жүйесімен байланыстырылды. LS1 f-тің жаңа бір бөліктен жасалған кабинасы алға қарай ашылу қозғалысын қамтамасыз ету үшін күрделі кинематикасы бар жаңаша білікті қажет етті.
The materials used were glass fibre, Conticell foam, polystyrene, plywood for the spar webs and hardwood in reinforcements. Wood was phased out in the LS1 f version. The FX 66 S 196 profile, with a thickness to chord ratio of almost 20%, made it possible to build a light and economical spar. This was important because in the late sixties glass fibre was the only affordable reinforcement material carbon was still too expensive. The GRP fuselage shell was produced in female moulds, in an innovative method developed by Wolf Lemke. The LS1 V 1 prototype was the pattern or ‘plug’ for the serial production moulds. The undercarriage was initially fixed, as required by the standard class rules of the time. The wheel was sprung and had its own wheel housing, separate from the internal fuselage space. The wheel brake was coupled to the air brake system. The new one piece canopy of the LS1 f required an innovative hinge with complex kinetics to deliver the forward opening movement.