Чарльз Дауд және Америкадағы уақыт белдеулерінің тарихы

Кіріспе

Чарльз Ф. Дауд (1825–1904) – Нью-Йорк штатының Саратога-Спрингс қаласындағы Темпл-Гроув әйелдер семинариясының (қазіргі Скидмор колледжі) басшыларының бірі (әйелі Харриет М. Даудпен бірге). Ол кез келген ел үшін бірнеше уақыт белдеуін ұсынған алғашқы адам болды, бұл АҚШ темір жолдары үшін жасалған еді. Ол оларды бүкіл әлемге таратуды ұсынбады, бұл идеяны итальяндық математик Квирико Филопанти ұсынған және канадалық инженер Сэндфорд Флеминг қолдаған. Шамамен 1863 жылы ол алғаш рет АҚШ темір жолдары үшін уақыт белдеулерін өкілдікке ие қыздарға сабақ берген кезде ұсынды. 1869 жылы ол өз идеясын Нью-Йорктегі теміржол басшыларының комитетіне таныстырды. Осының нәтижесінде 1870 жылы ол «Темір жолдар үшін ұлттық уақыт жүйесі» атты кітапша жариялады, онда әрқайсысы 15° ені бар төрт уақыт белдеуін ұсынды, олардың уақыты бір-бірінен бір сағатқа өзгеше болды және Вашингтон, бірінші, екінші және үшінші сағаттар деп аталды. Бірінші белдеудің орталық меридианы Вашингтон меридианы болды. Барлық белдеулердің шекаралары – бойлық сызықтары. 1872 жылы ол ұсынысын өзгертті, сонда бірінші белдеу Гринвичтен батысқа қарай 75-ші меридианда орналасты, ал қалғандары 90°, 105° және 120° батысқа қарай Гринвичке бағытталды. Енді олардың барлығы географиялық шекараларға ие болды, мысалы, бірінші және екінші белдеулер арасындағы шекараның бір бөлігі үшін Аппалачи таулары. Гринвичке негізделген меридиандарды есептемегенде, теміржол индустриясы 1883 жылдың 18 қарашасында қабылдаған жүйе Даудтың ұсынысын назарға алмады. «Саяхатшының ресми теміржол жолнұсқауы» журналының редакторы Уильям Ф. Аллен ұсынған жүйеде шекаралар теміржол терминалдары арқылы өтті, тіпті ірі қалаларда да, мысалы, Детройт, Буффало, Питтсбург, Атланта және Чарльстон – олар шығыс және орталық уақыт белдеулері арасындағы шекараны құрады. Ол сонымен қатар шығыс Канадаға қызмет ететін Интерколониялық темір жолдың атымен аталған Интерколониялық уақыт деп аталатын шығыс Канаданың бесінші уақыт белдеуін де қамтыды. Бұл шекаралық қалалардың әрқайсысы екі теміржол белдеуінің біреуін қабылдауы немесе жергілікті орташа күн уақытын пайдалануды жалғастыруы керек еді. 1918 жылғы Стандарттық уақыт заңы шекараларды салыстырмалы түрде ауылдық аймақтарға жылжытты. 1904 жылы Дауд Нью-Йорк штатының Саратога қаласында локомотивтің доңғалағының астында қаза тапты.

Charles F. Dowd (1825–1904) was a co principal (with his wife Harriet M. Dowd) of the Temple Grove Ladies Seminary (now Skidmore College) in Saratoga Springs, New York. He was the first person to propose multiple time zones for any country, those for the railways of the United States. He did not propose their extension to the entire world, which was suggested by the Italian mathematician Quirico Filopanti, and championed by the Canadian engineer Sandford Fleming. About 1863, he first proposed time zones for United States railways to teenage girls whom he was teaching. In 1869, he presented his idea to a committee of railway superintendents in New York. As a result, in 1870 he published a pamphlet entitled "A System of National Time for Railroads" wherein he proposed four time zones, each 15° wide, the time of each being one hour different from the next, named Washington, first, second, and third hours. The central meridian of the first zone was the Washington meridian. The borders of all zones were lines of longitude. In 1872, he modified his proposal so that the first zone was centered on the 75th meridian west of Greenwich, with the others 90°, 105°, and 120° west of Greenwich. Now all had geographic borders, such as the Appalachian Mountains for a portion of the border between the first and second zones. Except for meridians based on Greenwich, the system adopted by the railroad industry on 18 November 1883 ignored Dowd's proposal. The adopted system by William F. Allen, editor of the Traveler's Official Railway Guide, had borders that passed through railway terminals, even some in major cities, like Detroit, Buffalo, Pittsburgh, Atlanta, and Charleston—these formed the border between the eastern and central time zones. It included a fifth time zone for eastern Canada, called Intercolonial Time after the Intercolonial Railway serving eastern Canada. Each of these boundary cities had to adopt one of the two railroad zones or continue to use local mean solar time. The 1918 Standard Time Act moved the borders to relatively rural areas. Dowd died underneath the wheels of a locomotive in Saratoga, New York, in 1904.