Кіріспе

Албанияның архиепископы Тирана, Дуррес және бүкіл Албанияның архиепископы Анастасий (дүниелік аты: Анастасий Яннулатос (Αναστάσιος Γιαννουλάτος, ); 4 қараша 1929 жылы туған) – Тирана, Дуррес және бүкіл Албанияның архиепископы және Албанияның Автокефальдық Православ шіркеуінің Киелі Синодының бас архиерейі. Ол 1992 жылғы маусымда сайланды.

Өмір және мансап

Анастасиос Грекияның Пирей қаласында дүниеге келген. 2017 жылдың 24 желтоқсанында ол Албания азаматы атанды. Ол Албания Православие Автокефаль Шіркеуінің басшысы. Албания архиепископы болуына дейін жас кезінде Африкада қайырымдылық қызметін атқарды.

Білім

Анастасиос 1947 жылы жоғары марапатпен орта мектептің сертификатын алды, 1952 жылы Афина ұлттық университетінің жоғары марапатпен құдайшылық бакалаврын алды және Гамбург пен Марбург университеттерінде діндер тарихы, этнология, миссионерлік және африкология бойынша аспирантураны аяқтады. Ол Германияның Александр фон Гумбольдт қоры аясында Макерере университетінде зерттеу жұмыстарын жүргізді (1965-69). 1970 жылы Афина ұлттық университетінің теологиялық факультетінің докторы (Summa cum laude). Әскери қызметте болған кезінде (1952-1954) Сирос резервтік офицерлік мектептерінде және MB Сигналдық мектептерінде оқыды (екеуінің де бірінші сапында және мектеп басшысы ретінде). Ол индуизм, буддизм, даосизм, конфуциандық, африкалық діндер, ислам сияқты әртүрлі діндерді зерттеді. 1981 жылдан 1991 жылға дейін Иринуполис (Кения, Уганда, Танзания) Киелі архиепископлығының әрекеттегі архиепискобы болды және 1991 жылдың қаңтарынан 1992 жылдың маусымына дейін Албаниядағы Патриарх экзархы қызметін атқарды. 1991 жылдың тамызынан 1992 жылдың маусымына дейін Андрусса митрополиті, ал 1992 жылдың 24 маусымынан бастап Тирана, Дуррес архиепискобы және Албанияның приматы болды. 2019 жылғы Албаниядағы жер сілкінісінен кейін Албания Православ шіркеуінің приматы Әлемдік шіркеулер кеңесі (ДСҰ) атынан пастор Олав Файксе Твейттен қолдау хаты алды, онда «апаттың және қираудың терең әсерлі суреттері бізді қатты қайғыға батырады, сондай-ақ осы оқиғадан қалған отбасылардың жағдайы, әсіресе қыс жақындап келе жатқанда» делінген. Хат Әлемдік шіркеулер кеңесінің «Албаниядағы христиандарға және барлық жақсы ниетті адамдарға, соның ішінде сіздермен тығыз жұмыс істейтін басқа діндердің өкілдеріне де қолдау және көңіл айту туралы хабарымызды жеткізуді сұраймыз» деген сөздерімен аяқталды.

Ғылыми мансап

Қазіргі грек тілі мен филологиясын оқыту үшін – Германияның Марбург университеті (1966–69). Афины университетінде «Миссионерлік зерттеулер орталығын» ұйымдастырып, басқарды (1971–76). Діндер тарихы доценті (1972–76). Афины Ұлттық университетінің Діндер тарихы кафедрасының профессоры (1976–97). Профессор Эмеритус (1997 ж. бастап). Сол университетте: Діндер және әлеуметтану ғылымдары кафедрасының директоры (1983–86). Теология факультетінің деканы және Сенат мүшесі (1983–86). Студенттер клубының вице-президенті. Кипр күресіндегі ынтымақтастық комиссиясының төрағасы (1975–84). Афина университетінің ғылыми-зерттеу комитетінің мүшесі (1986–1990) және Грекия шіркеуінің «Афинаның православиеаралық орталығы» (1971–75). Жерорта және араб зерттеулер орталығы кеңесінің мүшесі (1978–82). ThD h. c.: АҚШ, Бруклин, Ма, қасиетті крест теологиялық мектебі (1989), Салоникидегі Аристотель университетінің теологиялық факультеті (1995), Санкт-Владимир православие теологиялық семинариясы (2003); Крайова университетінің теологиялық мектебі (2006); Оңтүстік Италияның Паптық университетінің теологиялық факультеті (2009); Мәскеу теологиялық академиясының құрметті мүшесі (1998). Д. Станилоае дипломы, Бухарест университеті (осы университеттің ең жоғары теологиялық наградасы) (2003). PhD h. c.: Иоаннина университетінің философиялық факультетінің тарих және археология кафедрасы (1996); Афина ауыл шаруашылығы университеті (1996); Афина Ұлттық университетінің заң, экономика және саяси ғылымдар факультетінің саясаттану және мемлекеттік басқару кафедрасы, сондай-ақ философиялық факультеттің барлық кафедралары (1998); Пирей университетінің халықаралық және еуропалық зерттеулер кафедрасы (2001); Крит университетінің филология кафедрасы (2002); Патрас университетінің физика, медицина, бастауыш білім және азаматтық инженерлік кафедралары (2002); Бостон университетінің гуманитарлық ғылымдарының докторы (2004); Тесалия университетінің медицина және ауыл шаруашылығы кафедралары және осы университеттің алтын медалі (2005); Иония университетінің тарих кафедрасы, Корфу (2007); Корса университеті (2008); Фракия университетінің тарих және этнология, сондай-ақ тілдер мен мәдениет кафедралары (2009); Кипр университеті (2010).

Дін және әлеуметтік қызмет

Лайықты уағыздаушы, жасөспірімдермен катехизистік жұмыс; Киелі кітапты зерттеу, студенттер лагерлері, жаңа әлеуметтік шекараларда миссионерлік қызметтер үшін жауапты. (1954–1960 жж.) «Porefthendes» Православтар аралық миссионерлік орталығының негізін қалаушы және директоры (1961 ж.ж.). Грекия шіркеуінің Православтар аралық орталығын ұйымдастырып, басқарды (1971–1974 жж.); оның қызмет ету кезеңінде ондаған конференциялар, семинарлар және басқа да шіркеулік және әлеуметтік шаралар өткізілді. Германияда аспирантурада оқығанда эмигрант грек жұмысшылары мен студенттеріне рухани көмек көрсетті. Ол: Әлеуметтік жұмыс орта мектебі – Диаконналар кеңесінің мүшесі (1977–1984 жж.); Грекия шіркеуінің жоғары ресми комитетінің мүшесі (1977–1985 жж.); Ұлттық білім және дін министрлігінің шіркеулік білім комитетінің мүшесі (1977–1982 жж.); Кипрдің мәдени мұрасын қорғау комиссиясының мүшесі (1985–1991 жж.), Александр Онассис қорының стипендиялар комиссиясының мүшесі (1978–1994 жж.); Александр Онассис қорының мүшесі (1994–2005 жж.). Филекпаидеутике қоғамының мүшесі (1994 ж.ж.).

Халықаралық шіркеуаралық қызмет

«Сыртқы миссияның атқару комитетінің» бас хатшысы (1958–1961) және Православ жастарының халықаралық ұйымы «Синдesмос» вице-президенті (1964–1977). Әлемдік шіркеулер кеңесінің (ДСК) «Миссионерлік зерттеулер жөніндегі халықаралық комиссиясының» мүшесі (1963–1969). ДСК Бас хатшылығында «Миссионерлік зерттеулер және православие шіркеулерімен қарым-қатынас» жөніндегі хатшы (1969–1971). Көптеген халықаралық ғылыми комитеттердің мүшесі, мысалы: «Deutsche Gesellschaft für Missionswissenschaft»; «Миссионерлік зерттеулердің халықаралық қоғамы»; ДСК-нің басқа шіркеулер мен идеологиялармен диалог жөніндегі комиссиясы (1975–1983); «Еуропа шіркеулері конференциясы» және «Рим-католик епископтары конференциясының» бірлескен комиссиясы, «Еуропадағы ислам» (1989–1991); «Дін және бейбітшілік жөніндегі әлемдік конференцияның» халықаралық кеңесі (1985–1994). 1959 жылдан бастап ол көптеген халықаралық, православиеаралық, христиандық және дінаралық конференциялар мен Дүниежүзілік Ассамблеяларға (бірнеше рет басты спикер ретінде) шіркеудің немесе университеттің атынан қатысты. Ол бірнеше университет орталықтарында христиандық куәлік, діндер арасындағы диалог, дүниежүзілік ынтымақ және бейбітшілік туралы лекциялар оқыды. Рим-католик институты «Pro Oriente» құрметті мүшесі, Вена (1989 жылдан бері). ДСК Дүниежүзілік миссионерлік және евангелистік комиссиясының төрағасы (1984–1991). ДСК Орталық комитетінің мүшесі (1998–2006). Крит православие академиясының мүшесі (2001). Афины академиясының корреспондент мүшесі (1993–2005). Еуропалық діни көшбасшылар/Діндер бейбітшілік үшін кеңесінің мүшесі (2001 жылдан бері). Еуропалық шіркеулер конференциясының вице-президенті (2003–2009). Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің президенті (2006) (сегіз президенттің бірі). Бейбітшілік үшін діндер әлемдік конференциясының құрметті президенті (2006).

Құрметтер

Александрия Патриархатының бірінші сыныпты елші және евангелист Маркқа арналған қасиетті айқыш (1985), Синай тауының қасиетті Екатеринасының (1985), Чехословакия Православие шіркеуінің қасиетті Кирилл мен Мефодийге арналған (1986); Афина академиясының күміс медалі «миссионерлік теология мен іс-қимылдың дамушысы және пионері» ретінде (1987), және Грек Қызыл Крестінің лавр жапырақты алтын медалі (1994); Грекия Республикасының Құрмет орденінің Үлкен кресті (1997); Ресей шіркеуінің Ұлы князь Владимирдің (бірінші сынып) медалі (1998); Экуменикалық Патриархаттың елші Андрея медалі (1999); Киелі қабірдің Православие крестшілер орденінің Үлкен кресті (2000); Архангел Михаил орденінің Үлкен мойыншебі (Гассан патшалық үйі); Шетелдегі гректер кеңесінің өмірлік жетістіктері сыйлығы (2000). Сондай-ақ, ол құрметпен ескерілді: 2001 жылғы Афинагора адам құқықтары сыйлығы (Нью-Йорк); Pro Humanitate, Pro Europe (Фрайбург) Еуропалық мәдени институтының (2001); Грекия шіркеуінің елші Павел орденінің Үлкен кресті (2001); Афина қаласының Құрмет және әлеуметтік көмек көрсетудің алтын медалі (2001); Салоники қаласының алтын кілті (2002) және Ламия қаласының (2002); Польшаның гуманитарлық сыйлығы «Ecce Homo» (2003); Румыния демократиясының президентінің медалі (2003); Пирей муниципалитетінің алтын медалі, бірінші сынып (2005); Тирананың (2005) және Корчаның (2007) құрметті азаматы; Православ христиан елдерінің бірлігін нығайтудағы ерекше еңбегі үшін сыйлық (Мәскеу 2006); Украина демократиясының Ярослав дана медалі (2008); Кипр шіркеуінің елші Барнабаның үлкен алтын медалі (2008); Александрия және барлық Африка Патриархатының елші Марк орденінің Үлкен кресті (2009).