Кіріспе
Үндістанның жергілікті жануарлары
India is the world's 8th most biodiverse region with a 0.46 BioD score on diversity index, 102,718 species of fauna and 23.39% of the nation's geographical area under forest and tree cover in 2020. These hotspots have numerous endemic species. Nearly 5% of India's total area is formally classified under protected areas
India, for the most part, lies within the Indomalayan realm, with the upper reaches of the Himalayas forming part of the Palearctic realm; the contours of 2000 to 2500m are considered to be the altitudinal boundary between the Indo Malayan and Palearctic zones. India displays significant biodiversity. One of seventeen megadiverse countries, it is home to 7.6% of all mammalian, 12.6% of all avian, 6.2% of all reptilian, 4.4% of all amphibian and 11.7% of all fish. The region is also heavily influenced by summer monsoons that cause major seasonal changes in vegetation and habitat. India forms a large part of the Indomalayan biogeographical zone and many of the floral and faunal forms show Malayan affinities with only a few taxa being unique to the Indian region. The unique forms includes the snake family Uropeltidae found only in the Western Ghats and Sri Lanka. Fossil taxa from the Cretaceous show links to the Seychelles and Madagascar chain of islands. The Cretaceous fauna include reptiles, amphibians and fishes and an extant species demonstrating this phylogeographical link is the purple frog. The separation of India and Madagascar is traditionally estimated to have taken place about 88 million years ago. However, there are suggestions that the links to Madagascar and Africa were present even at the time when the Indian subcontinent met Eurasia. India has been suggested as a ship for the movement of several African taxa into Asia. These taxa include five frog families (including the Myobatrachidae), three caecilian families, a lacertid lizard and freshwater snails of the family Pomatiopsidae. A thirty million year old Oligocene era fossil tooth from the Bugti Hills of central Pakistan has been identified as from a lemur like primate, prompting controversial suggestions that the lemurs may have originated in Asia. Lemur fossils from India in the past led to theories of a lost continent called Lemuria. This theory however was dismissed when continental drift and plate tectonics became well established. India is home to several well known large mammals, including the Asian elephant, Bengal tiger, Asiatic lion, Indian leopard and Indian rhinoceros. Some of these animals are engrained in Indian culture, often being associated with deities. These large mammals are important for wildlife tourism in India, with several national parks and wildlife sanctuaries catering to these needs. The popularity of these charismatic animals have greatly helped conservation efforts in India. The tiger has been particularly important, and Project Tiger, started in 1972, was a major effort to conserve the tiger and its habitats. Project Elephant, though less known, started in 1992 and works for elephant protection. Most of India's rhinos today survive in the Kaziranga National Park. Some other well known large Indian mammals are ungulates such as the water buffalo, nilgai, gaur and several species of deer and antelope. Some members of the dog family such as the Indian wolf, Bengal fox, golden jackal and the dhole or wild dogs are also widely distributed. It is also home to the striped hyena. Many smaller animals such as macaques, langurs and mongoose species are especially well known due to their ability to live close to or inside urban areas. The majority of conservation research attention on wildlife in India is focused within protected areas, though there is considerable wild fauna outside such reserves including in farmlands and in cities.
Үндістан әлемдегі биологиялық әртүрлілік бойынша сегізінші орында тұр, әртүрлілік индексі бойынша 0.46 BioD көрсеткішіне ие, 102,718 түрлі фаунасы бар және 2020 жылы елдің географиялық аумағының 23.39% орман және ағаш жабынымен жабылған. Бұл орталықтарда көптеген эндемикалық түрлер кездеседі. Үндістанның жалпы аумағының шамамен 5% қорғалған аумақтар ретінде ресми түрде жіктеледі.
India is the world's 8th most biodiverse region with a 0.46 BioD score on diversity index, 102,718 species of fauna and 23.39% of the nation's geographical area under forest and tree cover in 2020. These hotspots have numerous endemic species. Nearly 5% of India's total area is formally classified under protected areas
India, for the most part, lies within the Indomalayan realm, with the upper reaches of the Himalayas forming part of the Palearctic realm; the contours of 2000 to 2500m are considered to be the altitudinal boundary between the Indo Malayan and Palearctic zones. India displays significant biodiversity. One of seventeen megadiverse countries, it is home to 7.6% of all mammalian, 12.6% of all avian, 6.2% of all reptilian, 4.4% of all amphibian and 11.7% of all fish. The region is also heavily influenced by summer monsoons that cause major seasonal changes in vegetation and habitat. India forms a large part of the Indomalayan biogeographical zone and many of the floral and faunal forms show Malayan affinities with only a few taxa being unique to the Indian region. The unique forms includes the snake family Uropeltidae found only in the Western Ghats and Sri Lanka. Fossil taxa from the Cretaceous show links to the Seychelles and Madagascar chain of islands. The Cretaceous fauna include reptiles, amphibians and fishes and an extant species demonstrating this phylogeographical link is the purple frog. The separation of India and Madagascar is traditionally estimated to have taken place about 88 million years ago. However, there are suggestions that the links to Madagascar and Africa were present even at the time when the Indian subcontinent met Eurasia. India has been suggested as a ship for the movement of several African taxa into Asia. These taxa include five frog families (including the Myobatrachidae), three caecilian families, a lacertid lizard and freshwater snails of the family Pomatiopsidae. A thirty million year old Oligocene era fossil tooth from the Bugti Hills of central Pakistan has been identified as from a lemur like primate, prompting controversial suggestions that the lemurs may have originated in Asia. Lemur fossils from India in the past led to theories of a lost continent called Lemuria. This theory however was dismissed when continental drift and plate tectonics became well established. India is home to several well known large mammals, including the Asian elephant, Bengal tiger, Asiatic lion, Indian leopard and Indian rhinoceros. Some of these animals are engrained in Indian culture, often being associated with deities. These large mammals are important for wildlife tourism in India, with several national parks and wildlife sanctuaries catering to these needs. The popularity of these charismatic animals have greatly helped conservation efforts in India. The tiger has been particularly important, and Project Tiger, started in 1972, was a major effort to conserve the tiger and its habitats. Project Elephant, though less known, started in 1992 and works for elephant protection. Most of India's rhinos today survive in the Kaziranga National Park. Some other well known large Indian mammals are ungulates such as the water buffalo, nilgai, gaur and several species of deer and antelope. Some members of the dog family such as the Indian wolf, Bengal fox, golden jackal and the dhole or wild dogs are also widely distributed. It is also home to the striped hyena. Many smaller animals such as macaques, langurs and mongoose species are especially well known due to their ability to live close to or inside urban areas. The majority of conservation research attention on wildlife in India is focused within protected areas, though there is considerable wild fauna outside such reserves including in farmlands and in cities.
Үндістанның көп бөлігі Индомалай аймағында орналасқан, ал Гималайдың жоғарғы бөліктері Палеарктикалық аймақтың бір бөлігін құрайды; 2000-2500 метрлік биіктік Индо-Малай және Палеарктикалық аймақтар арасындағы шекара болып саналады. Үндістан айқын биологиялық әртүрлілікті көрсетеді. Он жеті мегадиверсивті елдің бірі ретінде, ол барлық сүтқоректілердің 7.6%, құстардың 12.6%, бауырымен жорғалаушылардың 6.2%, қосмекенділердің 4.4% және балықтардың 11.7% мекендейді. Аймаққа жазғы муссонның да күшті әсері бар, ол өсімдіктер мен тіршілік ортасында маусымдық өзгерістерді тудырады. Үндістан Индомалай биогеографиялық аймағының үлкен бөлігін құрайды және көптеген гүл және жануарлар түрлері Малайялық туыстық байланыстарды көрсетеді, тек бірнеше таксондар ғана Үндістан аймағына тән. Оның бірегей түрлерінің бірі – Батыс Гаттар мен Шри-Ланкада ғана кездесетін Uropeltidae тұқымдасына жататын жыландар. Қырым дәуірінен қалған қазбалар Сейшель және Мадагаскар аралдарымен байланысты. Қырым дәуірінің фаунасына бауырымен жорғалаушылар, қосмекенділер және балықтар кіреді, ал осы филогеографиялық байланысты көрсететін қазіргі түр – қызғылт жабайы бақа. Үндістан мен Мадагаскардың бөлінісі шамамен 88 миллион жыл бұрын болған деп есептеледі. Алайда, Мадагаскар мен Африкаға байланысты байланыс Үндістан субконтиненті Еуразиямен кездескен кезде де болған деген пікірлер бар. Үндістан бірнеше африкалық таксондардың Азияға таралуына көмектесетін «кеме» ретінде қарастырылады. Бұл таксондарға бақалардың бес тұқымы (оның ішінде Myobatrachidae), үш тұмсықтылар тұқымы, лацеридтер кесірткесі және Pomatiopsidae тұқымдасына жататын тұщы су шаяндары кіреді. Пәкістанның орталық бөлігіндегі Бугти тауларынан табылған 30 миллион жылдық олигоцен дәуіріне жататын тіс майы, лемурға ұқсас приматқа жататындығы анықталды. Бұрынғы Үндістандағы лемурлардың қазба қалдықтары «Лемурия» деп аталатын жоғалған континент туралы теорияларға әкелді. Алайда, континенттік дрейф және плиталық тектоника жақсы орныққаннан кейін бұл теория жоққа шығарылды. Үндістанда Азиялық піл, Бенгал жолбарысы, Азиялық арыстан, Үнділік барс және Үнділік қарақұйрық сияқты бірнеше ірі сүтқоректілер мекендейді. Бұл жануарлардың кейбіреуі үнді мәдениетіне терең сіңіп, көбінесе құдайлармен байланысты. Бұл ірі сүтқоректілер Үндістандағы жабайы табиғат туризмі үшін маңызды, бірнеше ұлттық парктер мен жабайы табиғат қорықтары осы қажеттіліктерді қанағаттандырады. Бұл харизматикалық жануарлардың танымалдылығы Үндістанда оларды сақтау жұмысына үлкен үлес қосты. 1972 жылы басталған «Жолбарыс» жобасы жолбарысты және оның мекенін сақтауға бағытталған маңызды күш-жігер болды. 1992 жылы басталған «Піл» жобасы, аз танымал болғанымен, пілдерді қорғау үшін жұмыс істейді. Бүгінде Үндістанның көптеген қарақұйрықтары Казиранга ұлттық паркінде қоныстанған. Басқа да белгілі ірі үнді сүтқоректілеріне су бұқасы, нилгай, гаур және әртүрлі егіздер мен антилопалар жатады. Иттер тұқымдасының кейбір өкілдері, мысалы, үнді қасқыры, Бенгал түлкісі, алтын шакал және доль (жабайы иттер) де кең таралған. Жолақты гиена да осы жерде мекендейді. Макак, лангурлар және мангуст түрлері сияқты көптеген кішкентай жануарлар қалалық аймақтарға жақын немесе олардың ішінде өмір сүру қабілетіне байланысты ерекше танымал. Үндістандағы жануарлар дүниесін сақтауға бағытталған зерттеулердің көп бөлігі қорғалатын аумақтарда шоғырланған, бірақ мұндай қорықтардан тыс жерлерде де, соның ішінде егістік жерлерде және қалаларда да айтарлықтай жануарлар дүниесі бар.
India is the world's 8th most biodiverse region with a 0.46 BioD score on diversity index, 102,718 species of fauna and 23.39% of the nation's geographical area under forest and tree cover in 2020. These hotspots have numerous endemic species. Nearly 5% of India's total area is formally classified under protected areas
India, for the most part, lies within the Indomalayan realm, with the upper reaches of the Himalayas forming part of the Palearctic realm; the contours of 2000 to 2500m are considered to be the altitudinal boundary between the Indo Malayan and Palearctic zones. India displays significant biodiversity. One of seventeen megadiverse countries, it is home to 7.6% of all mammalian, 12.6% of all avian, 6.2% of all reptilian, 4.4% of all amphibian and 11.7% of all fish. The region is also heavily influenced by summer monsoons that cause major seasonal changes in vegetation and habitat. India forms a large part of the Indomalayan biogeographical zone and many of the floral and faunal forms show Malayan affinities with only a few taxa being unique to the Indian region. The unique forms includes the snake family Uropeltidae found only in the Western Ghats and Sri Lanka. Fossil taxa from the Cretaceous show links to the Seychelles and Madagascar chain of islands. The Cretaceous fauna include reptiles, amphibians and fishes and an extant species demonstrating this phylogeographical link is the purple frog. The separation of India and Madagascar is traditionally estimated to have taken place about 88 million years ago. However, there are suggestions that the links to Madagascar and Africa were present even at the time when the Indian subcontinent met Eurasia. India has been suggested as a ship for the movement of several African taxa into Asia. These taxa include five frog families (including the Myobatrachidae), three caecilian families, a lacertid lizard and freshwater snails of the family Pomatiopsidae. A thirty million year old Oligocene era fossil tooth from the Bugti Hills of central Pakistan has been identified as from a lemur like primate, prompting controversial suggestions that the lemurs may have originated in Asia. Lemur fossils from India in the past led to theories of a lost continent called Lemuria. This theory however was dismissed when continental drift and plate tectonics became well established. India is home to several well known large mammals, including the Asian elephant, Bengal tiger, Asiatic lion, Indian leopard and Indian rhinoceros. Some of these animals are engrained in Indian culture, often being associated with deities. These large mammals are important for wildlife tourism in India, with several national parks and wildlife sanctuaries catering to these needs. The popularity of these charismatic animals have greatly helped conservation efforts in India. The tiger has been particularly important, and Project Tiger, started in 1972, was a major effort to conserve the tiger and its habitats. Project Elephant, though less known, started in 1992 and works for elephant protection. Most of India's rhinos today survive in the Kaziranga National Park. Some other well known large Indian mammals are ungulates such as the water buffalo, nilgai, gaur and several species of deer and antelope. Some members of the dog family such as the Indian wolf, Bengal fox, golden jackal and the dhole or wild dogs are also widely distributed. It is also home to the striped hyena. Many smaller animals such as macaques, langurs and mongoose species are especially well known due to their ability to live close to or inside urban areas. The majority of conservation research attention on wildlife in India is focused within protected areas, though there is considerable wild fauna outside such reserves including in farmlands and in cities.
Үндістанның фаунасы
Басты кеңсесі Батыс Бенгалияның астанасы Калькуттада орналасқан Үндістанның зоологиялық зерттеу басқармасы (ZSI) және 16 аймақтық станция Үндістанның жануарлар дүниесін зерттеуге жауапты. Климат пен физикалық жағдайдың әртүрлілігіне ие Үндістанда 89 451 түрге ие жануарлар дүниесі бар. Сүтқоректілерге үнді филдері, гаур немесе жаңылыс түрде үнді бизоны – қазіргі уақыттағы ірі қара малдың ең үлкені, үлкен үнділік бұзау және жабайы су бұқасы кіреді. Елендер мен антилопаларға барсингха, сангай, хитал, самбар елендері, үнділік шошқа елендері, гималайлық мускус елендері, үнді мунджагы, үнділік пәкті шевротин, Кашмир бұғысы, тибет антилопасы, қара түлкі, шосингха, гоа, үнділік газель және нилгай жатады. Сонымен қатар, үнділік жабайы есектер мен кианг, сондай-ақ Бутан такин, Мишми такин, қызыл сероу, Гималай сероу, қызыл горал, Гималай горал, маркхор, Сібірлік ибекс, Нилгири тахр, Гималай тахр, уриал, аргали және көк қой сияқты ешкілер бар. Бұл ешкілер әдетте Гимачал-Прадеш, Ладакх және Джамму мен Кашмирдің (одақ аумағы) Гималай тауларында, сондай-ақ Дуарс орманы мен Терай аймағында, Гималай тауларының түбіндегі су тасқыны алаңында кездеседі. Ерекшелігі - Нилгири тахры, ол Тамил Надудың Нилгири тауларында мекендейді. Бірнеше ірі мысық бар; Азия арыстаны, Бенгал жолбарысы, Үнділік барс, қар барсығы, бұлтты барс, Еуразиялық еркек және каракал. Кішірек мысық түрлеріне балықшы мысық, Азиялық жабайы мысық, джунглилік мысық, Паллас мысығы, Бенгал мысығы, мраморлы мысық, Азиялық алтын мысық және барс мысық жатады. Сонымен қатар, Уссури доле, үнді шакал, үнді қасқыры, бенгал түлкісі, тибет қасқыры және тибет түлкісі сияқты иттәрі бар. Тағы бір етші – жолақшыл гиена. Түрлі құстар, мысалы, үлкен фламинголар, брахманиялық қаздар, ақ көкселі суқұйрықтар, фазандық құйрықты жакандар, еуразиялық қоянқұйрықтар, кіші фламинголар, күлгін құйрықтар, үлкен және ірі қара құс, үнділік тоған құйрықтары, шығыс көкпарлы қызғалдақтар, никобар көгершіндері, үнділік мюналар, үнділік роликтер, слатный грудный рельстер, үлкен кукальдер, қара белді терндер, үнділік питталар, үнділік жұмақ құстары, сарус крандар, сибирлік крандар, демозель крандар, үлкен мүйізді құстар, қызыл шаңғылы көкпарлар, көктемгі аспалы тоғайлар, түйелі қаздар, боялған торғайлар және азиялық ашық құстар елдің әртүрлі тіршілік орталарында кездеседі. Үндістанның ұлттық құсы – үнділік танауы. Фазандарға қызыл жабайы құс, сұр жабайы құс, Гималай моналдары, сатир трагопандары және калидж фазандары жатады; үлкен үнділік бастард та жайылымдарда кең таралған. Жыртқыш құстарға Солтүстік шоқбалық, шикра, қара қайың, аққұйрықты теңіз бүркіті, алтын бүркіт, саяшы соколь, үнділік бүркіт, жұқа қайың және аққұйрықты бүркіт жатады. Үй құйрығы мен Үнді орман құйрығы – бұл Үндістандағы құйрық түрлері. Қаштанақ жамбас құмқұйрығы – Үндістанда кездесетін құмқұйрық. Үндістанда кішкентай сүтқоректілердің бірнеше түрі бар. Бұларға Азиялық үй шымшығы, солтүстік және үлкен шошқа барсағы, қытайлық тояқ барсағы, бал барсағы, үнділік панголин және қытайлық панголин жатады. Ағаш тұқымдас ұсақ сүтқоректілерге Нилгири мартені, кішкентай тісті пальма циветі, Азия пальма циветі, кішкентай үнді циветі, үлкен үнді циветі, битунронг және қызыл панда жатады. Үндістанның аюлары: күн аюы, жалқау аю, Гималай қара аюы және Гималай қоңыр аюы. Сонымен қатар Үндістанда көптеген приматтар бар. Үндістанның маймылдары – гиббондар; батыс гиббон және шығыс гиббон. Макакаларға резус макака, капоталы макака, арыстан құйрықты макака, солтүстік шошқа құйрықты макака, тырнақ құйрықты макака, Аруначал макакасы, ақ жаакты макака және Ассам макакасы жатады. Лангурдың түрлі түрлері: қызғылт бетті лангур, Нилгири лангур, Гының алтын лангуры және шапкалы лангур. Сонымен қатар, Файрдың жапырақты маймылы бар. Үндістанда суидтар – үнділік шошқа және құрып кету қаупі төнген пигмей шошқасы. Бұл жерде құрып бара жатқан лагоморфтар бар, мысалы, құрып бара жатқан елік, жүнді елік және қара ұйқы елік. Ройл пикасы мен Гималайлық мармот – бұл шағын сүтқоректілер. Сонымен қатар, үлкен Малабар алып бүркіті, үнді пальма бүркіті, үнді гербилі, шошқақұйрық түрі, үнді қырлы шошқақұйрығы және шошқақұйрық түрлері, жалаңаш белді шошқақұйрық және үнді шошқақұйрығы бар. Үндістандағы тағы бір жыртқыш – бұл пәкті линсанг, циветке ұқсас жануар. Үндістанда көптеген жануарлар үй жануарлары болып саналады, оларды ауылдар мен қалалар көшелерінде көру – кәдімгі жағдай. Сүтқоректілерге зебу, ол құрып кеткен үнділік аврохстан тараған, үй жануарларына жататын су бұқасы, гаял, ол үйретілген гаур, және солтүстік аймақтардағы үй жануарларына жататын як, ол да жергілікті жабайы яктан тараған кіреді. Шөлдегі штаттарда, мысалы, Раджастхан, Гуджарат және Пенджабта дромедар түйесін табуға болады. Алақұйын итттер Үндістанның көптеген қалаларында кең таралған. Қалалық аймандарда кездесетін басқа ұсақ сүтқоректілерге бірнеше түрі моңғол және аққұйрықты тышқандар жатады. Бұл моңғол түрлері: қызыл моңғол, үнді сұр моңғолы, үнді қоңыр моңғолы, кішкентай үнді моңғолы, жолақты мойынды моңғол және шағалай жейтін моңғол. Дала жәндігі егістіктерді жоюмен әйгілі. Өзендер мен көлдерде муггер бақалары мен гариалдар мекендейді. Тұзды су бақалары шығыс жағалауында және Андаман мен Никобар аралдарында кездеседі. 1974 жылы басталған бақаларды өсіру жобасы бақаларды құрып кетуден сақтауда маңызды рөл атқарды. Жыландарға корольді кобра, үнді кобрасы, бір көзді кобра, үнді тас питоны, торлы питон, Шри-Ланка жасыл жүзімшасы, брахманиялық соқыр жылан, жасыл ямалы жылан, Салазардың ямалы жыланы, Расселдің жыланы, қабыршақты жылан және үнді краит жатады. Кобралар үнді мәдениетінің маңызды бөлігі болып табылады. Бақаларға күлгін бақа, Чунам ағаш бақасы, Индус алқабының бұқа бақасы және үнділік жасыл бақа жатады. Ерекше тритон – Гималай тритоны; ол Үндістандағы жалғыз саламандр. Сондай-ақ, саецилия түрлері бар, мысалы, сары жолақты саецилия. Үндістанның жағалаулары теңіз тасбақаларына толы; бұларға былғары тасбақа, жасыл тасбақа, қызыл тасбақа, логгерхед тасбақасы және олив ридли тасбақасы жатады. Үнді жұмсақ қабықты тасбақалары мен үнді қанатты тасбақалары мангр өсімдіктерінде, лагуналарда және тұщы және тұзды суларда кездеседі. Азиялық су мониторы және Бенгал мониторы – Үндістандағы монитор кескелдері; сонымен қатар, алтын кескел сияқты бірнеше гекон түрлері және Үндістандағы жалғыз хамелеон, үнді хамелеоны бар. Балықтар Үндістан экономикасының маңызды бөлігі болып табылады. Балықтарға тилапия, Атлант мүйіз балығы, хилса, баррамунди, роху, тісті ара балығы, Пирс мудскипперы, алып мұхиттық манты сәулесі, жолбарыс торпедосы және мыңдаған басқа түрлер кіреді. Хилса және баррамунди Үндістанның балық шаруашылығында, әсіресе Батыс Бенгалияда маңызды. Бұларға сондай-ақ, тікенесті қасқыр, ақ тісті қасқыр, мако қасқыр, балтық қасқыр, жолбарыс қасқыр және құмды қасқыр сияқты акулалар да кіреді. Бұқа акулалары мен Ганг акулалары тұщы суларда және Сундарбан ұлттық паркі сияқты тұзды суларда кездеседі, бұл әлемдегі ең ірі мангр орманы. Реморалар көбінесе осы акулаларға жабысып жүреді. Үндістандағы коралды рифтер ангел балықтары, клоун балықтары, ұнтақ көк балықтары, пуффер балықтары, попугай балықтары, морай балықтары, қытайлық труба балықтары, қызыл тісті триггер балықтары және бабочка балықтары сияқты балықтарға бай. Үндістан жағалауындағы теңіз дельфиндеріне бөтелке мұрынды дельфин, жалпы дельфин және пантропикалық дақты дельфин жатады. Жетіспейтін порпоиздер де жағалауда кездеседі. Құрып кету қаупі төнген Иравадди дельфині тұщы суларда, мысалы, Чилика көлінде, Ганг өзенінің дельфині және Индус өзенінің дельфинімен қатар кездеседі. Көк киттер, горбатый киттер, кашалоттар, ергежейлі кашалоттар, косаткалар, Кювье мүйізді киттер және пигмей өлтіруші киттер ең көп кездесетін киттер. Үндістандағы жартылай су сүтқоректілері – сусарлар. Сусарлардың түрлері: Азиялық кішкентай тырнақты сусар, еуразиялық сусар және тегіс жабынды сусар. Көбейіп бара жатқан дугонь жағалаудың эстуарияларында және тұзды суларда кездеседі.
Биологиялық әртүрлілік
Үндістан әлемдегі ең көп түрлі биоартүрлілікке ие елдердің арасында 12-ші орында тұр, биоартүрлілік индексі бойынша көрсеткіші 0,46-ны құрайды. Бұл индекс әрбір топтағы түрлердің пайыздық үлесін әлемдегі сол топтағы түрлердің жалпы санына қатысты есептеу арқылы анықталады. Географиялық аумағының 23,39% орман және ағаш жабынымен жабылған Үндістан биоартүрлілікке өте бай. Үндістанның Зоологиялық зерттеу институты (ZSI) жүргізген 2020 жылғы фауналық зерттеуде 102 718 фауна түрі тіркелді, оның ішінде 557 жаңа түр, соның ішінде 407 жаңадан сипатталған түр және 150 жаңа елдік жазба бар. Жаңадан табылған түрлердің ішінде 486 түрі омыртқасыз жануарлар (көбінесе жәндіктер), ал 71 түрі омыртқалы жануарлар, негізінен балықтар мен бауырымен жорғалаушылар. Жаңа түрлер Карнатакада (66 түр), Кералада (51), Раджастанда (46) және Батыс Бенгалияда (30 түр) анықталды. 2010 жылдан 2020 жылға дейін Үндістан фаунасына 4112 түр қосылды, оның ішінде 2800 жаңа түр және 1312 жаңа жазба. Үндістанның омыртқасыз фаунасы туралы мәліметтер жеткіліксіз, маңызды жұмыстар негізінен жәндіктердің бірнеше тобында, атап айтқанда, көбелектер, Odonata және Hymenoptera тобында, көбінесе «Британдық Үндістанның фаунасы, Цейлон және Бирманы қоса» сериясында жүргізілген. Үндістан суларында шамамен 2546 балық түрі (әлемдік түрлердің шамамен 11%) кездеседі. Үндістанда 197 қосмекенділер түрі (әлемдегі жалпы санының 4,4%) және 408-ден астам бауырымен жорғалаушылар түрі (әлемдегі жалпы санының 6%) табылған. Осы топтардың ішінде эндемизмнің ең жоғары деңгейі қосмекенділерде байқалады. Үндістаннан 1361 құс түрі тіркелді, таксономиялық жіктелуге байланысты кейбір өзгерістер болуы мүмкін, бұл әлемдегі түрлердің шамамен 12% құрайды. Үндістанда 410 сүтқоректілер түрі белгілі, бұл әлемдегі түрлердің 8,86% құрайды. Үндістанда әлемдегі ең көп мысық түрлері кездеседі. Дүниежүзілік табиғатты қорғау мониторингі орталығы Үндістанда 15000-ға жуық гүлді өсімдік түрі бар деп есептейді.
Батыс Гаттар
Батыс Гат таулары – Үндістан субконтинентінің батыс жиегі бойында созылған тау тізбегі. Океанға жақын орналасқандықтан және орографиялық эффектінің нәтижесінде, оларға көп жауын-шашын жауады. Бұл аймақтарда ылғалды жапырақты және жаңбырлы орман кездеседі. Аймақ жоғары түрлердің әртүрлілігімен қатар, эндемизмнің жоғары деңгейін де көрсетеді. Мұнда табылған қосмекенділердің шамамен 77%-ы және жорғалаушылардың 62%-ы басқа еш жерде кездеспейді. Аймақ биогеографиялық тұрғыдан Малайя аймағымен байланысты, ал Сандер Лал Хора ұсынған Сатпура гипотезасы Орталық Үндістанның тау тізбектері бір кезде Солтүстік-Шығыс Үндістанның ормандық алқаптарымен және Индо-Малайя аймағымен байланыс құрған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Хора бұл теорияны қолдау үшін тау өзендерінде тіршілік ететін балықтарды пайдаланды, бірақ бұл құстарға да қатысты болуы мүмкін екені айтылды. Кейінгі зерттеулер Хораның бастапқы үлгі түрлерінің оқшаулану арқылы түрленудің орнына, конвергентті эволюцияның мысалы екенін көрсетті. Таксондардың арасындағы айырмашылықтар да бар, олар эволюцияның уақытына және геологиялық тарихқа байланысты. Шри-Ланкамен бірге, бұл аймақ Мадагаскар аймағымен, әсіресе жорғалаушылар мен қосмекенділерде жануарлар дүниесінің ұқсастықтарын көрсетеді. Мысалдарға Синофис жыландары, қызғылт түсті бақа және Мадагаскардың Acontias туысына ұқсас Шри-Ланканың Nessia туысындағы кесірткелер жатады. Мадагаскар аймағымен көптеген флоралық байланыстар да бар. Бұл таксондар бастапқыда Үндістанда пайда болған болуы мүмкін деген баламалы гипотеза да ұсынылды. Биогеографиялық ерекшеліктер де бар, мысалы, Малайялық таксондардың кейбіреулері Шри-Ланкада кездеседі, бірақ Батыс Гаттарда жоқ. Бұларға Nepenthes туысына жататын өсімдіктер сияқты жәндіктер тобы кіреді.
Жақында жойылғандар
Адамдардың жер және орман ресурстарын пайдалануы, сондай-ақ тамақ және спорт үшін аң аулау мен құстарды ұстау Үндістанда соңғы уақытта көптеген түрлердің жойылуына алып келді. Индес өркениеті кезінде жойылған алғашқы түрлердің бірі, мүмкін, Bos primegenius nomadicus немесе жабайы зебу болған, ол үй малдарымен будандасуы және осының салдарынан орта тұру орындарының жоғалтуынан туындаған жабайы популяциялардың фрагментациясынан Индес өзені мен Батыс Үндістандағы таралу аймағынан жойылды. Елімізде жойылып кеткен немесе жойылып кеткен деп саналатын сүтқоректілерге үнді / азиялық гепард, ява мүйізбұрышы және суматра мүйізбұрышы жатады. Бұл ірі сүтқоректілердің кейбір түрлерінің жойылып кеткені расталғанмен, олардың жағдайын анықтау қиын көптеген кіші жануарлар мен өсімдік түрлері бар. Көптеген түрлер сипатталғаннан бері көрінбеді. Лингамаки су қоймасы салынар алдында Жог сарқырамасының шашырау аймағында өскен Hubbardia heptaneuron шөбі жойылған деп есептелді, бірақ олардың бірнешесі Кольхапур маңынан қайта табылды. Соңғы уақытта қызғылт баслы үйрек (Rhodonessa caryophyllacea) және Гималайлық келелаз (Ophrysia superciliosa) сияқты құстардың да түрлері жойылып кетті. Химчал-Прадеш штатының Рампур қаласының жанында Аллан Октавиан Хьюм жинаған бір ғана үлгінен бұрын белгілі болған Acrocephalus orinus түрі 139 жылдан кейін Таиландта қайта табылды. Сол сияқты, 1848 жылы оны ашқан зоолог Томас С. Джердонның есімімен аталған Джердонның құрсауы (Rhinoptilus bitorquatus) 1986 жылы Бомбей табиғи тарих қоғамының орнитологы Бхарат Бушан тарапынан құрып кеткен деп есептелгеннен кейін қайта табылды.
Түрлер бойынша бағалау
Төменде Үндістандағы түрлердің топ бойынша санының шамамен берілгені көрсетілген. Бұл Альфредтің 1998 жылғы еңбегіне негізделген. Таксономиялық топ Әлемдік түрлер Үндістан түрлері % Үндістанда PROTISTA Протозоя 31250 2577 8.24 Толық (Протиста) 31250 2577 8.24 ANIMALIA MESOZOЯ 71 10 14.08 Porifera 4562 486 10.65 Cnidaria 9916 842 8.49 Ctenophora 100 12 12 Platyhelminthes 17500 1622 9.27 Nemertinea 600 Rotifera 2500 330 13.2 Gastrotricha 3000 100 3.33 Kinorhyncha 100 10 10 Nematoda 30000 2850 9.5 Nematomorpha 250 Acanthocephala 800 229 28.62 Sipuncula 145 35 24.14 Mollusca 66535 5070 7.62 Echiura 127 43 33.86 Annelida 12700 840 6.61 Onychophora 100 1 1 Arthropoda 987949 68389 6.9 Crustacea 35534 2934 8.26 Insecta 853000 53400 6.26 Arachnida 73440 7.9 Pycnogonida 600 2.67 Pauropoda 360 Chilopoda 3000 100 3.33 Diplopoda 7500 162 2.16 Symphyla 120 4 3.33 Xiphosura 4 2 50 Phoronida 11 3 27.27 Bryozoa (Ectoprocta) 4000 200 5 Endoprocta 60 10 16.66 Brachiopoda 300 3 1 Pogonophora 80 Praipulida 8 Pentastomida 70 Chaetognatha 111 30 27.02 Tardigrada 514 30 5.83 Echinodermata 6223 765 12.29 Hemichordata 120 12 10 Chordata 48451 4952 10.22 Protochordata (Cephalochordata+Urochordata) 2106 119 5.65 Pisces 21723 2546 11.72 Amphibia 7533 4.63 Reptilia 5817 456 7.84 Aves 9026 1232 13.66 Mammalia 4629 390 8.42 Толық (Animalia) 1196903 868741 7.25 Жалпы (Protista+Animalia) 1228153 871318 7.09
Таксономиялық тізімдер мен индекстер
Бұл бөлім Үндістанда табылған түрлі таксондарға жататын түрлердің тізімдеріне сілтемелер ұсынады.