Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1910 жылдан кейін Бейкер клапандық механизмі АҚШ-тағы бу локомотивтерінде Уолшэрт клапандық механизміне басты бәсекелес болды. Қатаң айтқанда, бұл клапандық механизм емес, Уолшэрт құрылымына бейімделген өзгермелі кеңею механизмі, кеңейту шарнығы мен жылжымалы кескіш блокты алмастырды. Бейкер жүйесі көбірек ілмектейтін подшипниктерді немесе штифтік қосылыстарды пайдаланды, бірақ кеңейту шарнығына тән сырғанауды болдырмады, мақсаты тозуды азайту және техникалық қызмет көрсету қажеттілігін төмендету болды; сонымен қатар, клапанның қозғалысын ұзартуға мүмкіндік берді.
After about 1910, the Baker valve gear was the main competitor to Walschaerts valve gear for steam locomotives in the United States. Strictly speaking it was not a valve gear but a variable expansion mechanism adapted to the Walschaerts layout replacing the expansion link and sliding die block. The Baker arrangement used more pivot bearings or pin joints, but avoided the die slip inherent to the expansion link, with the aim of lessening wear and the need for service; it could also facilitate longer valve travel.
Тарих
1900 жылдардың басында сол кездегі стандартты Валсшертс клапандық механизмін алмастыру үшін жаңа клапандық механизм жасауға көп күш жұмсалды. АҚШ-та Янг, Саутхерн, Капротти және Франклин үлгілері бірнеше локомотивтер тобында қолданылды, бірақ Бейкер үлгісі ғана кеңінен таралды. Бұл жоба Огайо штатының Суантон қаласындағы А. Д. Бейкер компаниясында пайда болды; бумен жүретін тракторлар құрастырушы компания. Идеяны Гиффорд есімді қызметкер ұсынған, бірақ Бейкер компаниясы оны жетілдірді, алғашқы патенттер 1903 жылы, ал 1912 жылдың қараша айына дейін берілді. Бейкер локомотивтерінің клапандық механизмін Огайо штатының Суантон қаласындағы Пиллиод компаниясы өндірді. Келесі нұсқалары бумен жұмыс істеу тоқтағанға дейін шығарылды. Ол әсіресе Норфолк және Батыс теміржолында танымал болды, және кейінгі N&W локомотивтерінің көпшілігі оны қолданды. Басқа кеңінен пайдаланғандардың ішінде Чесапик және Огайо теміржолы, Никель Плейт жолы, Нью-Йорк Орталық теміржолы және Балтимор және Огайо теміржолы бар. Бейкер механизмінің артықшылықтары туралы пікірталас болды, басты сын – көптеген иықтардың болуы және қозғалыс жоғалту мүмкіндігі. Шығыс теміржолдарында танымал болғанымен, батыс штаттары Валсшерт үлгісін қолдануды жалғастырды. Ұлыбританияда Бейкер механизмі модельдер жасаушы инженерлердің арасында танымал болды, бірақ толық көлемде иықтың ұзындығы мен құрылымның ені шектеулі жүктеме габариттеріне сәйкес келмеуі мүмкін. Бейкер клапандық механизмін қолданған басқа локомотивтерге Жаңа Зеландия теміржолының J класы, Ja класы, Jb класы, кейбір Ka класы және Оңтүстік Австралия теміржолының 620 класы жатады.
In the early 1900s there were many efforts to create a new valve gear to replace the by then standard Walschaerts valve gear. In the United States the Young, Southern, Caprotti and Franklin patterns were used on a few classes, but only the Baker pattern won more than limited acceptance. The design originated in the A. D. Baker Company, of Swanton, Ohio; a builder of steam traction engines. The idea came from an employee called Gifford but was developed by the Baker company with the first patents being issued in 1903 and with patents issued through at least November, 1912. The Baker Locomotive Valve Gear was produced by the Pilliod Co. of Swanton, Ohio. Subsequent versions were produced up to the end of steam service. It was particularly popular on the Norfolk and Western Railway, and almost all later N&W engines used it. Other extensive users included the Chesapeake and Ohio Railroad, the Nickel Plate Road, the New York Central Railroad and the Baltimore and Ohio Railroad. There was always debate about the advantages of Baker gear, the main criticism being the number of pin joints and possible lost motion. While popular with railroads on the east, western states tended to continue with the Walschaerts pattern. In Britain, Baker gear was popular amongst model engineers but in full size practice the length of the yoke and the width of the assembly may have been difficult to accommodate within the restricted loading gauge. Other locomotives to use Baker valve gear were the New Zealand Railways J class, Ja class, Jb class, some Ka class, and the South Australian Railways 620 class.