Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аматрикалық көркем әдебиет – британ әдебиетінің жанры, ол 17 ғасырдың аяғы мен 18 ғасырдың басында, шамамен 1660–1730 жылдары танымал болды. Оның ең танымал туындыларының бірі – "Көңіл көшіру", ол әйелдің көзқарасынан жазылған жыныстық қарым-қатынас туралы әңгіме, және ер адамның бедеулігі туралы болуы мүмкін. Бұл авторлар "зейіннің үштік сарайы" деп белгілі болды, бұл атауды пастор Джеймс Стерлинг берген, бірақ олардың жанжалды жазулары кейбір адамдардың оларды "жаман үштік" деп атауына себеп болды.
Amatory fiction is a genre of British literature that became popular during the late 17th century and early 18th century, approximately 1660–1730. and one of her most popular works "The Disappointment", which is a tale about a sexual encounter, written from a females point of view, could possibly be about male impotence). Together, these writers were known as "the fair triumvirate of wit", a phrase coined by Rev. James Sterling, though their reputation for scandalous writing caused some to call them the "naughty triumvirate."
Әуесқойлық көркем әдебиеттің тақырыптары
Тары мағынада, махаббат тудыратын көркем әдебиет, әдетте, өзінше пайда көруші, құштар ер адамның алдауынан зардап шегетін, әдепті, сенімді әйелді бейнелейтін формулалық жанрға қарсы шығып, гендерлік рөлдерді кері айналдырады. Мысалы, Элиза Хейвудтың "Фантомина" туындысында аты-жөні айтылмаған басты кейіпкер – ақсүйек әйел, ол Боплазер деген ер адамды азғыру үшін сыртқы келбетін бірнеше рет өзгертеді. Дегенмен, кейінгі жылдары бұл әйелдердің ерлердің үстемдік тақтикасынан арылуының бір жолы ретінде танылды. Сондай-ақ, махаббат тудыратын көркем әдебиетті әйелдердің өсу романы (Bildungsroman) тұжырымдамасымен байланыстыратындар да бар, ол «әсіресе әйелдерге өз өміріне шектеулі бақылау жүргізуге рұқсат етілген қоғамда да қолданылатын әйел билігінің бір түрін бейнелеуге деген қызығушылықты» қамтиды. Әдетте ерлер жазған «романның дамуы» туралы баяндамалардан махаббат тудыратын көркем әдебиет шығарылғанмен, қазіргі ғалымдар бұл туындылардың романға дейінгі нұсқалар ғана емес, өздері жеке роман екенін тұжырымдайды. Бұл махаббат тудыратын әдебиет әйелдерге өздері үшін сөйлеуге, қанаушылық сезімдерін білдіруге және тәжірибелерін бөлісуге мүмкіндік берген сирек орындардың бірі болды. Кейбір махаббат тудыратын көркем әдебиеттер заманауи стандарттар бойынша әдепсіз саналды және олардың кейіпкерлері христиандық, әлеуметтік, құқықтық немесе басқа да поэтикалық әділеттілік тақырыптарына негізделген «жазаланбай» ұятты махаббат қарым-қатынастарын жасауға мүмкіндік берді.
Narrowly defined, amatory fiction challenges formulaic genre which typically depicts an innocent, trusting woman being deceived by a self serving, lustful man, by reversing the gender specific roles. For example, in Fantomina, by Eliza Haywood, the nameless protagonist is a noble born woman who changes her appearance to seduce the male Beauplaisir numerous times. However, later years would recognize this as a way in which women started to break away from the oppressive tactics of male domination. There are those who also link amatory fiction to the concept of the female Bildungsroman, which promoted a female character's development "especially its interest in portraying a form of female power that is viable even in a society where women were allowed only limited control over their own lives." Although amatory fiction was originally excluded from "rise of the novel" narratives, traditionally written by men, contemporary scholars conclude that these works are not merely precursors to the novel, but novels in their own right. These amatory works were some of the only places women could speak for themselves, express their feelings of oppression, and share their experiences. Some works of amatory fiction were considered immoral by contemporary standards, and allowed their characters to commit scandalous love affairs without being "punished" based on themes of Christian, social, legal or other forms of poetic justice.