Виктор Фельдман: Ағылшын джаз музыкантының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Виктор Стэнли Фельдман (7 сәуір 1934 – 12 мамыр 1987) – ағылшын джаз музыканты, негізінен фортепиано, вибрафон және соққы аспаптарда орындаған. Ол бала кезінде кәсіби музыкант ретінде өнер көрсете бастады, ересек болған соң Ұлыбританияда джаз сахнасында танымал болды. Фельдман 1950-ші жылдардың ортасында АҚШ-қа эмиграциялап, джаз саласында және түрлі поп және рок әртістерімен студиялық музыкант ретінде жұмысын жалғастырды.

Ерте өмір

Фельдман 1934 жылдың 7 сәуірінде Эджвареде дүниеге келген. Ол жеті жасында «танылып», музыкалық дарын иесі ретінде сенсация тудырды. Оның отбасының барлық мүшелері музыкамен айналысты, әкесі 1942 жылы Лондонда талантты ұлдарын көрсету үшін «Фельдман Свинг» клубын құрды. Фельдман өте ерте жасынан өнер көрсетті: «1941 жылдан 1947 жылға дейін ағаларымен бірге триода барабан ойнады; тоғыз жасында фортепианоны, ал 14 жасында вибрафонды таңдады». Ол сондай-ақ «Пикадилли Хейрайд» мюзиклінде (1946–1948) маңызды рөл орындады. Ұлыбританиядан АҚШ-қа жұмыс істеуге кеткенге дейін Фельдман 1954–1955 жылдары Ронни Скотттың оркестрімен және квинтетімен бірге жазбалар жасады, онда Фил Симен және Хэнк Шоу сияқты басқа да көрнекті британдық джаз музыканттары болды. Фельдманға АҚШ-қа эмиграциялауды Ронни Скотт ұсынды, ол 1955 жылы көшті. Сол жерде ол алғашқы тұрақты жұмысын «Вуди Герман Херд» тобында тапты. Келесі жылдары ол Ұлыбританияға жиі қайтып келді. 1956–1957 жылдардағы 8 апталық сапары студиялық жазбалар мен клубтық қойылымдарды қамтыды. Германнан кейін ол Бэдди ДеФранкомен қысқа мерзімге жұмыс істеді. 1959 жылдың қыркүйегінде LP форматында шығарылған «Shelly Manne Black Hawk» 5 CD жинағы, Фельдманның солошылардың артындағы ерекше, күшті ырғағын көрсетеді, бұл сессияны құнды хард-боп жанр элементі ретінде анықтауға көмектеседі. 1957 жылы Фельдман Лос-Анджелеске тұрақты қоныстанды және АҚШ кино және жазба индустриясы үшін табысты сессиялық жұмыстарға маманданған, бірақ 1960–1961 жылдары «Cannonball Adderley Quintet» тобына қосылғанда бұл ережеге ерекшелік жасады. Ол джаз музыкасынан тыс әртүрлі музыканттармен де жұмыс істеді, 1967 жылы Франк Заппамен, 1970 жылдары «Steely Dan» және Жони Митчеллмен, ал 1980 жылдары Том Уэйтс пен Джо Уолшпен бірге жазбалар жасады. «Steely Dan» тобының «Do It Again» әніндегі Фельдманның перкуссиялық жұмысы әнге латын ырғағын сыйлайды. Фельдман «Steely Dan» тобының 1970 және 1980 жылдары шыққан барлық жеті альбомында ойнады. Фельдманның вибрафонмен орындаған сололары Грэмми сыйлығын жеңіп алған «The Music from Peter Gunn» альбомында кеңінен қолданылды. AllMusic жазғандай, «барабаншы Шели Манн мен вибрафоншы Виктор Фельдманның ерекше жұмысы бар, оның салқын, қарапайым ойнауы Милт Джексонды еске түсіреді». Фельдман 1987 жылы Лос-Анджелестегі үйінде 53 жасында астмалық шабуылдан кейін жүрек талмасынан қайтыс болды. 2009 жылы ол Нэшвиллдегі Музыканттар даңқы мен мұражайының залына енгізілді.

Feldman was born in Edgware on 7 April 1934. He caused a sensation as a musical prodigy when he was "discovered", aged seven. His family were all musical and his father founded the Feldman Swing Club in London in 1942 to showcase his talented sons. Feldman performed from a young age: "from 1941 to 1947 he played drums in a trio with his brothers; when he was nine he took up piano and when he was 14 started playing vibraphone". He also "took a prominent role in the musical Piccadilly Hayride" (1946–1948). Before leaving the UK to work in the US, Feldman recorded with Ronnie Scott's orchestra and quintet from 1954 to 1955, which also featured other important British jazz musicians such as Phil Seamen and Hank Shaw. It was Scott who recommended that Feldman emigrate to the US, which he did in 1955. Once there, his first steady work was with the Woody Herman Herd. He had frequent return trips to the UK over the following years. His 8 week visit in 1956–57 included studio recording sessions and club appearances. After Herman he joined Buddy DeFranco for a short time. The 5 CD Shelly Manne Black Hawk set, originally released on LP in September 1959, is a good representation of Feldman's unmistakable driving comping behind the soloists, helping to define the session as a valuable hard bop genre element. In 1957, Feldman settled in Los Angeles permanently and then specialised in lucrative session work for the US film and recording industry, with the exception of joining the Cannonball Adderley Quintet in 1960 61. He also branched out to work with a variety of musicians outside of jazz, recording with artists such as Frank Zappa in 1967, Steely Dan and Joni Mitchell in the 1970s and Tom Waits and Joe Walsh in the 1980s. It is Feldman's percussion work on Steely Dan's song "Do It Again" that gives the song its Latin groove. Feldman appears on all seven Steely Dan albums released in the 1970s and 1980 in the band's first incarnation. Feldman's vibraphone soloing is featured extensively on the Grammy Award winning The Music from Peter Gunn, with AllMusic writing, "There's some particularly impressive work by drummer Shelly Manne and vibes player Victor Feldman, whose cool, understated playing seems to deliberately recall that of Milt Jackson." Feldman died of a heart attack in 1987 at his home in Los Angeles, aged 53, following an asthma attack. In 2009, he was inducted in the Musicians Hall of Fame and Museum in Nashville.