Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беларусь саясаткері және демократияны қолдайтын белсенді
Belarusian politician and pro democracy activist
Александр Владимирович Милинкевич (Александр Владимирович Милинкевич, 25 шілде 1947 жылы туған) – беларусь саясаткері. Ол 2006 жылғы президенттік сайлауда Беларусьтегі жетекші оппозициялық партиялардың ұсынуымен, қазіргі президент Александр Лукашенкоға қарсы кандидат ретінде қатысты.
Alaksandar Uładzimieravič Milinkievič (, Александр Владимирович Милинкевич, born 25 July 1947) is a Belarusian politician. He was nominated by the leading opposition parties in Belarus to run against incumbent Alexander Lukashenko in the 2006 presidential election.
Өмірбаян
Милинкевич 1947 жылы Гродно қаласында дүниеге келген. Гродно университетін бітіргеннен кейін, Беларусь Ұлттық ғылым академиясының Физика институтында физика-математика ғылымдарының кандидаты диссертациясын қорғады. 1980-1984 жылдары ол Алжирдегі Сетиф университетінің (құрылып келе жатқан) физика факультетінің меңгерушісі болды. 1978-1980 жылдары және 1984 жылдан 1990 жылға дейін Гродно университетінде доцент болып жұмыс істеді. Сол кезде ол жергілікті қалалық билік органдарымен бір комитеттің басшысы ретінде ынтымақтастық бастады. Ұзақтан соң ол қаланың вице-мэрі қызметіне жетті. 2001 жылы ол 2001 жылғы Беларусь президенттік сайлауына қатысқан оппозиция көшбасшыларының бірі – Сиамион Домаштың штаб бастығы болды. 2005 жылдың қазан айында Біріккен демократиялық күштер оны 2006 жылғы президенттік сайлауда оппозицияның біртұтас кандидаттығына ұсынды. 2006 жылдың 12 желтоқсанында Еуропалық парламент оған Сахаров сыйлығын табыс етті. Ол сондай-ақ Прага халықаралық ынтымақтастық қоғамы мен Global Panel Foundation (de) жыл сайын табыс ететін Хано Р. Элленбоген азаматтық сыйлығының жетінші иегері атанды.
Milinkevič was born in 1947 in Grodno. After graduating from the University of Grodno, he defended his Ph. D. thesis at the Institute of Physics of the National Academy of Sciences of Belarus. Between 1980 and 1984 he was in charge of the (then forming) Faculty of Physics at the University of Sétif in Algeria. He also served as a docent at the University of Grodno between 1978 and 1980, and then from 1984 on to 1990. At that time he also started to cooperate with local city authorities as chief of one of the committees. Soon he reached the rank of deputy mayor of the city. In 2001 he was the chief of staff of Siamion Domash, one of the opposition leaders running for president in the 2001 presidential elections of Belarus. In October 2005 he was chosen by the United Democratic Forces of Belarus as the joint candidate of the opposition in the presidential elections of 2006. On 12 December 2006 he was awarded the Sakharov Prize by the European Parliament. He is the recipient of the seventh Hanno R. Ellenbogen Citizenship Award, awarded annually by Prague Society for International Cooperation and the Global Panel Foundation (de).
Президенттікке сайлау науқаны
2005 жылдың қазан айында Демократиялық күштер съезінде әртүрлі саяси және азаматтық қоғамдық ұйымдардың 900-ге жуық делегаты 2006 жылғы президенттік сайлауға бір ғана оппозициялық кандидатты іріктеу үшін Минск қаласында бас қосты. Милинкевич бұл кездесуде Станислав Шушкевич және Анатолий Лебедко сияқты тағы үш саяси көшбасшыны басып өтті. Біріктіру процесінің мақсаты – он жылдан астам уақыт бойы Беларусьті басқарып келе жатқан президент Лукашенкоға қарсы тұратын жалғыз оппозициялық фигураны анықтау. Беларусьтің оппозициялық күштері бұрын 2001 жылғы президенттік сайлауда бір кандидатты ұсынуға тырысқан. Милинкевич өзінің сайлау кампаниясын көрші Украинадағы батысшыл оппозициялық кандидат Виктор Ющенконың кампаниясына теңеді. Ющенконың үкіметіне деген көңілі қалу 2005 жылдың қыркүйегінде экономикалық жағдайдың нашарлауымен қатар, жаппай сыбайлас жемқорлық туралы жаңа айыптамаларға байланысты саяси дағдарысқа әкелді. Милинкевич Associated Press агенттігіне берген сұхбатында: «Біз Украинадан кейін Беларусьтің кезегі келеді деп сенеміз» деді. Дегенмен, оппозициялық көшбасшылар АҚШ қаржылаған ҮЕҰ-лардың қолдауына қарамастан, қиын күрес күтіп тұрғанын түсінеді. Лукашенконың нарықтық социализм экономикасы елдің ауылдық аймақтарында маңызды қолдауға ие. Беларусь – Кеңес Одағының сол сияқты, әлеуметтік әл-ауқаты Кеңес кезеңінен бері дерлік өзгермеген азаттықтардың бірі. 2006 жылғы президенттік сайлаудың ресми нәтижелері бойынша Милинкевичке 6% дауыс берілсе, Лукашенко 83% дауыс жинады. БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі комитеті оның үгіт парақшаларын тәркілеуі оның құқықтарын бұзу болып табылғанын анықтады. 2006 жылдың қаңтар айында Милинкевичті Франция үкіметі Парижге шақырды. Ол Францияның Сыртқы істер министрімен кездесіп, Euronews телеарнасының арасында батыстың көптеген БАҚ-тарына сұхбат берді. Милинкевич, басқа оппозициялық белсенділер сияқты, Беларусьтегі БАҚ мемлекеттік бақылауда болғандықтан, Беларусь телеарналарына қол жеткізе алмады. Оған 2006 жылғы сайлау алдындағы сөйлеуін оқуға ғана рұқсат етілді. Бұрын ол Польшаның жаңа премьер-министрі Казимеж Марцинкевич және Литва президенті Валдас Адамкуспен де кездескен болатын. 2006 жылдың ақпан айында ол Еуропалық комиссияның президенті Жозе Мануэль Баррозу, Германия канцлері Ангела Меркель, Хавьер Солана және басқа да бірқатар еуропалық саясаткерлермен де кездесті. Оның кампаниясына бастапқыда Польша үкіметі, кейіннен ЕО-ның жоғары лауазымды шенеуніктері қолдау көрсетті.
In October 2005, at a Congress of Democratic Forces, roughly 900 delegates from various political and civil society groups met in the capital Minsk to pick a single opposition candidate for the 2006 Presidential election. Milinkievič won over three other political leaders at the meeting (including Stanislav Shushkevich and Anatoly Lebedko). The unification process has the aim of selecting a single opposition figure who would run against President Lukashenko, who has run Belarus for over a decade. Belarus' opposition forces had previously tried to field a single candidate in the 2001 presidential elections. Milinkievič compared his campaign to that of another pro Western opposition candidate in neighboring Ukraine, Viktor Yushchenko, whose victory in late 2004 was dubbed the "Orange Revolution". Although disappointment in Yushchenko's government culminated in a political crisis in September 2005 amid renewed allegations of mass graft coupled with a worsening economic situation, Milinkievič calls last year's events in Ukraine an inspiration for his supporters. "We believe that Belarus will be next after Ukraine," he told Associated Press. However, opposition leaders realize that an uphill struggle lies ahead, despite their support from U. S. funded NGOs. Lukashenko's market socialism economy has significant support in rural areas of the country. Belarus is one of the few areas of the Soviet Union where the country's social welfare network remains virtually unchanged since the Soviet era. In the 2006 presidential election official results gave Milinkievič 6% of the vote against 83% for the incumbent Lukashenko. Confiscation of his leaflets during the campaign was found by the UN Human Rights Committee to violate his rights. In January 2006 Milinkievič was invited to Paris by the French government. He met with the French Minister of Foreign Affairs, and gave numerous interviews to Western media, including a TV interview to Euronews. Milinkievič, just like any other opposition activist, has absolutely no TV access inside Belarus, as the media in Belarus are state controlled. The only exception when he was allowed to appear on Belarusian television was his pre election speech in 2006. Earlier, he had already met the new Polish prime minister Kazimierz Marcinkiewicz, and the president of Lithuania Valdas Adamkus. In February 2006 he also met the President of the European Commission, José Manuel Barroso, German Chancellor Angela Merkel, Javier Solana, and several other top European politicians. His campaign received the backing first of the Polish government and later that of prominent EU officials.
Жеке өмір
Қазіргі уақытта Инна Кулейге үйленген, бұрынғы некесінен екі ұлы бар. Милинкевич өзінің ана тілі – белорус тілінен өзге, поляк, француз және орыс тілдерін де біледі.
Currently married to Inna Kuley, he has two sons from a previous marriage. Aside from his native Belarusian Milinkievič also speaks Polish, French, and Russian.
Қуғын-сүргін
2006 жылдың сәуірінде Милинкевич рұхсатсыз митингіге қатысқандығы үшін үкімет тарапынан 15 күнге қамалды. 2006 жылдың 23 қарашасында үкіметтік полиция Милинкевичті Витебск облысы бойынша жергілікті оппозициялық белсендімен бірге жүргенде үш рет ұстады. Бұл белсенді бұрын қаза болған адамға қатысты қашып кеткен көлік апатының кінәсін мойындаған еді. 2006 жылдың 29 қарашасында полиция Милинкевичті Ригада өткен НАТО саммитінен Минск әуежайына оралғаннан кейін ұстады. Оған жалған паспортпен келгендігі айыпталды. 2006 жылдың 4 желтоқсанында Милинкевич Белозерск қаласында есірткімен заңсыз сауда жасады деген күдікпен ұсталды. 2007 жылдың 6 қаңтарында Милинкевич екі рет тұтқындалды: біріншіден, мас күйде көлік жүргізгендігіне күдік болды (тексеруде оның мас еместігі анықталды), екіншіден, жол-көлік оқиғасына қатысқандығына күдік болды. 2007 жылдың 29 қаңтарында Милинкевич Беларусьтің шегінен заңсыз шыққандығы үшін қатысқан жоқ күйде сотталғанын және 2200 доллар айыппұл салынғанын мәлімдеді. Ол бұл жағдайды "Лукашенконың кек алуы" деп сипаттады.
In April 2006, Milinkievič was jailed by the government for 15 days for taking part in an unsanctioned rally. On 23 November 2006 government police detained Milinkievič three times as he traveled around Vitebsk Region with a local opposition activist who was accused of causing a fatal hit and run accident in the past. On 29 November 2006 police detained Milinkievič at a Minsk airport after he returned from a NATO summit in Riga. He was accused of having a forged passport. On 4 December 2006 Milinkievič was detained in Beloozyorsk on suspicion of illegal drug trade. On 6 January 2007 Milinkevich was arrested twice: first on the suspicion of drunk driving (he was found to be sober) and then on the suspicion of being involved in a traffic accident. On 29 January 2007 Milinkevich said he was fined $2,200 after being tried in absentia for leaving Belarus illegally. He called it "revenge by Lukashenko".