Рудольф Сигнер: ДНК екі спиральді құрылысын ашуға қосқан үлесі
Rudolf Signer
Рудольф Сигнер (1903-1990) – швейцар химия ғалымы, ДНК-ның қос спиральді құрылымын ашуға үлес қосты. Берн университетінде профессор болды. Химия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық органикалық химик (1903–1990)
Swiss organic chemist (1903–1990)
Рудольф Сигнер (17 наурыз 1903, Херизау, Швейцария – 1 желтоқсан 1990, Гюмлинген, Швейцария) ДНК-ның қос спиральді құрылымын ашуға үлес қосты. 1935 жылдан 1972 жылға дейін Берн университетінде органикалық химия профессоры қызметін атқарды.
Rudolf Signer (17 March 1903, Herisau, Switzerland – 1 December 1990, Gümlingen, Switzerland) contributed to the discovery of the DNA double helix. He was a Professor for organic chemistry at the University of Bern from 1935 until 1972.
Білім
Сигнер тоқыма өнеркәсібінде жұмыс істейтін химия ғылымының маманы Якоб Сигнер мен оның әйелі Доротея Агнесс Шеррердің ұлы болды. Рудольф Сигнер Санкт-Галлендегі гимназияны бітіріп, 1921 жылы Цюрихтегі ЭТХ-да химияны оқуға түсті, бастапқыда мұғалім болу мақсатында. 1927 жылы Герман Штаудингердің ғылыми жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады. Ал 1926 жылы Фрибург университетінде ғылыми ассистент болып жұмыс істеді, онда профессорлық біліктілік алды.
Signer was the son of Jakob Signer, a chemical scientist working in the textile industry, and his wife Dorothea Agnes Scherrer. Rudolf Signer went to high school in St. Gallen and matriculated at the ETH Zurich in 1921 to study chemistry, initially in order to become a teacher. 1927 he graduated with his doctorate under the supervision of Hermann Staudinger. Already 1926 he had become Wissenschaftlicher Assistent at the University of Fribourg, where he qualified as a professor with a Habilitation.
Мансап
Сигнер 1932–1933 жылдары Упсала және Манчестер қалаларында Рокфеллер стипендиясы бойынша оқыды. 1935 жылы Берн университетінде жалпы және бейорганикалық химиядан штаттан тыс профессор болып жұмыс істеді және 1939 жылы тұрақты профессор атанды. Кейіннен ол университеттің Химия институтының директоры болды және 1972 жылы зейнетке шықты.
Signer spent 1932–1933 in Uppsala and Manchester on a Rockefeller scholarship. He became a non tenured professor for general and inorganic chemistry at the University of Bern in 1935 and was tenured in 1939. He went on to become director of the university's Institute of Chemistry and retired as emeritus in 1972.
Зерттеу
Сигнер макромолекулярлық химияға, әсіресе табиғи өнімдерге ден қойды. 1938 жылы ол ДНК-ның қасиеттерін өлшеп, сипаттады, оның жіп тәрізді құрылымын ашты. 1950 жылы Сигнер бұзаудың тимусынан өте таза ДНК өндірді және оның 15 грамын Лондонға алып барды. Англияда ол осы саладағы зерттеулерді ілгерілету үшін түрлі ғалымдарға, оның ішінде Морис Уилкинске берді. Осы ДНК үлгілерінің рентгендік суреттерін, әсіресе Розалинд Франклиннің 51-суретін талдау, Джеймс Уотсон мен Фрэнсис Крикке ДНК-ның қос спиральді құрылымын ашуға көмектесті. Сигнер Англияға әкелген ДНК-ның қалған бөлігі бүгінде Лондондағы Кингс колледжінің қорында сақтаулы. Өмірінде Сигнердің 250-ден астам ғылыми жазбалары жарияланды. Оның ғылыми еңбегі мен жетістіктері үшін оған Лавуазье медалі табысталды.
Signer focused on macromolecular chemistry, in particular with regards to natural products. In 1938 he measured and described the properties of DNA, discovering its thread like structure. In 1950 Signer produced extraordinarily pure DNA from the thymus of calves, of which he took 15 grams of extraordinarily pure DNA to London. In England he gave it to various scientists, among them Maurice Wilkins, in order to promote research in the field. The analysis of X ray images of these DNA samples, especially Photo 51 by Rosalind Franklin, allowed James Watson and Francis Crick to discover the double helix structure of DNA. The remainder of the DNA which Signer brought to England survive today in the collection of King's College, London. Over 250 of Signer's scientific writings were published during his lifetime. The Lavoisier Medal was awarded to him for his scientific work and achievements.