Америкалық теңізші және инвестор Урия Филипс Леви өмірі мен қызметі
Uriah P. Levy
Урия Филипс Леви: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірінші еврей коммодоры, 1812 ж. соғысының қатысушысы, қайырымдылық шараларымен белгілі. Монтичеллоны қалпына келтірген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теңіз офицері және инвестор (1792-1862)
American naval officer and investor (1792 1862)
Урия Филлипс Леви (22 сәуір, 1792 - 26 наурыз, 1862) – теңіз офицері, жылжымайтын мүлікке инвестиция жасаған және қайырымдылықпен айналысқан адам. Ол 1812 жылғы соғыстың қатысушысы және АҚШ Теңіз күштерінің алғашқы еврей коммодоры болды. Теңіз күштеріндегі қамшылау салдарынан жазалау әдісін тоқтатуға үлкен үлес қосты және жарты ғасырлық қызметі барысында кейбір әріптес офицерлер арасындағы антисемитизмге қарсы күресті. Томас Джефферсонды құрметтеген Леви 1830 жылдары Монтичеллоны сатып алып, оны қайта жаңартуды бастады. Ол сондай-ақ Джефферсонның ескерткішіне тапсырыс беріп, оны сыйға тартты, ол қазір Капитолий ротондасында орналасқан; Капитолийдегі жеке тапсырыспен жасалған жалғыз өнер туындысы осы.
Uriah Phillips Levy (April 22, 1792 – March 26, 1862) was a naval officer, real estate investor, and philanthropist. He was a veteran of the War of 1812 and the first Jewish Commodore of the United States Navy. He was instrumental in helping to end the Navy's practice of flogging, and during his half century long service prevailed against the antisemitism he faced among some of his fellow naval officers. An admirer of Thomas Jefferson, Levy purchased and began the restoration of Monticello in the 1830s. He also commissioned and donated a statue of Jefferson that is now located in the Capitol Rotunda; it is the only privately commissioned artwork in the Capitol.
Алғашқы жылдар
Леви 1792 жылғы 22 сәуірде Филадельфияда, Пенсильвания штатында Майкл және Рейчел Филлипс Леви отбасында дүниеге келді. Оның екі үлкен ағасы болған. Урия Леви анасының әкесі Джонас Филлипске жақын болды, ол 1756 жылы Германиядан Америка Құрама Штаттарына көшіп келді және Америка революциясында Филадельфия жасағымен бірге шайқасты. Оның анасының бес атасы, португалдық дәрігер доктор Самуэль Рибейро Нуньес, 16 ғасырдың басында Испания инквизициясынан қашып, Англияға қоныс аударған 42 сефард яхудилерінің қатарында болды. Олардың ұрпақтары 1733 жылы Лондоннан кемемен шығып, Джорджия штатындағы Саванна қаласын құруға көмектесті, онда олар ұрпақтан-ұрпаққа дейін өмір сүрді. Левитің кіші інісі Джонас Филлипс Леви болды, ол саудагер және теңіз капитаны болды. Ол бес баланың әкесі болды, соның ішінде конгрессмен Джефферсон Монро Леви де бар. Леви он жасында үйден қашып, түрлі кемелерде кабиналық болып жұмыс істеді, ал отбасылық әңгімелерге сүйенсек, 13 жасында бар-мицва рәсіміне қатысу үшін Филадельфияға оралды.
Levy was born on April 22, 1792, in Philadelphia, Pennsylvania to Michael and Rachel Phillips Levy. He had two older siblings. Uriah Levy was close to his maternal grandfather, Jonas Phillips, who had emigrated to the United States in 1756 from Germany, and fought with the Philadelphia militia in the American Revolution. His maternal great great grandfather, Dr. Samuel Ribeiro Nunes, a Portuguese physician, was among a group of 42 Sephardic Jews who escaped the Spanish Inquisition of the early 16th century and migrated to England, where they settled. Descendants of that group sailed from London in 1733 and helped found the city of Savannah, Georgia, where they lived for generations. Levy's younger brother was Jonas Phillips Levy, who became a merchant and sea captain. He was the father of five, including the Congressman Jefferson Monroe Levy. Levy ran away from home at the age of ten and ended up serving on various vessels as a cabin boy, and according to family stories, returned home to Philadelphia at age 13 for his bar mitzvah.
Теңіз мансабы
1806 жылы ол теңізшілікке оқуға түсті және кабиналық болып жұмыс істеді. Кейін АҚШ Теңіз күштерінде желкеншебер болып, Барбарий соғыстарында шайқасты. 21 жасында 1812 жылғы соғысқа ерікті болып қатысып, 1812 жылдың 21 қазанында желкеншебер болып тағайындалды. Ол "Аргус" кемесінде Англия арнасында британдық кемелерді тоқтатып, жолын кесетін команда болды. 1813 жылдың 14 тамызында "Аргус" британдық әскери кемеге түскенге дейін 20-дан астам кемені жаулап алды; кеменің капитаны қаза тапты, ал экипаж, Леви де соның ішінде, басылып, тұтқынға алынды. Олар соғыс аяқталғанға дейін Ұлыбританияда он алты ай түрмеде отырды. Түрмеде отырғанда Левиге субсидия алу және босатуға кедергі келді, себебі британдық көлік басқармасы оның қосымша желкеншебер мәртебесін мойындамады. Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін Леви "Франклин" кемесінде екінші мастер болып қызмет етті. Леви 1817 жылы лейтенант шеніне көтерілді. Кабиналық болып бастап, желкеншеберге дейін жеткені үшін бұл тағайындама сирек кездесетін жағдай еді. Леви 49 жылдық теңіз қызметінің тек 16 жылын белсенді қызметте өткізді. Қалған уақытта ол "күтіп тұрған" тізімінде болды, яғни кез келген уақытта қызметке шақырылуы мүмкін еді. Леви Америка Азамат соғысының бірінші жылында қызмет еткенімен, сол кезде оған белсенді тапсырма берілген жоқ. Леви Нью-Йорк қаласының жылжымайтын мүлік нарығына инвестиция салғаннан кейін байыды.
In 1806, he apprenticed as a sailor and was a cabin boy. Later he became a sailing master in the U. S. Navy, and fought in the Barbary Wars. At the age of 21, he volunteered for the War of 1812 and was commissioned as a sailing master on October 21, 1812. He was a supernumerary sailing master on the Argus, which interdicted British ships in the English Channel. The Argus seized more than 20 vessels before being captured by a British warship on August 14, 1813; her captain was killed, and the crew, including Levy, surrendered and were taken prisoner. They were imprisoned in Great Britain for sixteen months until the end of the war. During his imprisonment, Levy had difficulty obtaining a subsidy and parole because his status as a supernumerary was not recognised by the British Transport Board. Upon returning to the United States, Levy served aboard the Franklin as second master. Levy was promoted to the rank of lieutenant in 1817. This commission was a rare feat, given that he started as a cabin boy and worked his way to being a sailing master. Levy spent only 16 years of his 49 year naval career in active service. The rest of time, he was listed as "waiting orders", meaning that he could be called to serve at any time. Although Levy served during the first year of the American Civil War, he was not given an active assignment at that time. Levy became wealthy by investing in New York City's real estate market.
Қайырымдылық іс-әрекеттері
Леви түрлі қайырымдастық жобаларға кірісті, олардың көптегені американдық еврейлердің өмірін қолдады. 1854 жылы ол Нью-Йорктегі Бнай Ешурун білім беру институтының жаңа еврей семинариясын қаржылады. 1833 жылы Нью-Йорк қаласы Левиге қаланың кілтін табыс етті, себебі ол қалаға Томас Джефферсонның патиналанған гипстен жасалған мүсінін сыйлады, осы мүсін АҚШ Конгресіне қоладан құйылған нұсқасын жасау үшін пайдаланылды. Нью-Йорк қалалық әкімшілігіне мүсінді орнатудан бұрын Леви оны Бродвейдегі ғимаратқа қойып, оны көруге кіру ақысын алды. Жиналған қаражат қаланың кедейлеріне нан сатып алуға жұмсалды. Мен Томас Джефферсонды тарихтың ең ұлы адамдарының бірі деп санаймын, ол Декларацияның авторы және шын демократ. Ол миллиондаған американдықтарға шабыт көзі болып табылады. Ол Республикамызды қалыптастыруға үлкен үлес қосты, соның арқасында адамның діні оны саяси немесе мемлекеттік қызметке араласудан алғызбайды. Монтичеллоны Джефферсонның мұрагерлері (оның қызы Марта Джефферсон Рэндольф және оның ұлы Томас Джефферсон Рэндольф) 1831 жылы Шарлоттсвилльдегі фармацевт Джеймс Тернер Барклиге сатты. 1834 жылы Леви оны Барклиден 2700 долларға сатып алды, бұл бүгінгі күнгі доллармен шамалас. Леви ұзақ уақыт бойы ескереілмей келген үйді жөндеуге, қалпына келтіруге және сақтап қалуға кірісті. Ол сондай-ақ плантацияның бір бөлігі болған жүздеген акр жерді сатып алып, қалған жерге қосты. Леви Монтичеллоны демалыс орны ретінде пайдаланды. 1837-1839 жылдары оның жесір анасы Рейчел Леви оның қайтыс болуына дейін сол жерде тұрды; ол сарайға жақын орналасқан плантацияның басты көшесі – Мулбери Роуда жерленген. 1862 жылы қайтыс болғаннан кейін Леви Монтичеллоны американдықтарға, Әскери-теңіз күштерінің уәкілдігі жоқ офицерлерінің жесірлері мен балалары үшін ауылшаруашылық мектебі ретінде пайдалану үшін тапсырды. Азамат соғысы кезінде Конгресс бұл сыйлықты қабылдаудан бас тартты. Конфедерация үкіметі мүлікті тартып алып сатты; Левидің мүлігінің адвокаттары соғыстан кейін мүлікті қайта алды. Левидің өсиеті бойынша отбасы мүшелері арасындағы екі сот процесінде, 47 тарап қатысқан 1879 жылы оның жүрегі туысқан Джефферсон Монро Леви басқа мұрагерлерді 10,050 долларға (~$ ) сатып алып, Монтичеллоны өз бақылауына алды. Ол оны жөндеуге және қалпына келтіруге тапсырды. 1923 жылы ол оны Томас Джефферсон Мемориалдық қорына сатты, ол мүлікті үй-музей ретінде жаңартып, қалпына келтірді. 20 ғасырдың көп бөлігінде Томас Джефферсон қоры Леви отбасының Монтичеллоны сақтаудағы рөлін азайтты, Урофскийдің пікірінше, бұл оның кеңесі мен мүшелерінің арасындағы антисемиттік көзқарастарға байланысты болды. 1985 жылы Томас Джефферсон қоры Рейчел Левидің қабірін қалпына келтірді және Монтичеллодағы салтанатты шарада отбасының ұрпақтарын құрметтеді. Қор сондай-ақ Монтичеллоны сақтап қалуға және қалпына келтіруге көмектескен Урия П. Леви мен Джефферсон Монро Левидің рөлін атап өтеді, оның ішінде олардың рөлі туралы ақпаратты ұсынады.
Levy undertook various philanthropic endeavors, many of which were in support of Jewish American life. In 1854 he sponsored the new Jewish seminary of the B'nai Jeshurun Educational Institute in New York. In 1833, New York City gave Levy the Key to the City after he presented the city with a patinated plaster statue of Thomas Jefferson, the one used to cast the bronze version he gave to the U. S. Congress. Before the statue was set up in New York City Hall, Levy installed it in a building on Broadway and charged admission to view it. The proceeds were used to buy bread for the city's poor. I consider Thomas Jefferson to be one of the greatest men in history, the author of the Declaration and an absolute democrat. He serves as an inspiration to millions of Americans. He did much to mould our Republic in a form in which a man's religion does not make him ineligible for political or governmental life. Monticello was sold by Jefferson’s heirs (his daughter, Martha Jefferson Randolph and her son, Thomas Jefferson Randolph) to James Turner Barclay, a Charlottesville pharmacist, in 1831. In 1834, Levy bought it from Barclay for $2,700 Monticello—which is equivalent to $ in today's dollars. Levy undertook to have the long neglected home repaired, restored, and preserved. He also bought hundreds of additional acres that had been part of the plantation, to add to what was left. Levy used Monticello as a vacation home. From 1837 to 1839, his widowed mother Rachel Levy lived there until her death; she is buried along Mulberry Row, the main plantation street adjacent to the mansion. Upon his death in 1862, Levy left Monticello to the American people to be used as an agricultural school for the orphans of Navy warrant officers. Because of the American Civil War, Congress refused to accept the donation. The Confederate government seized and sold the property; lawyers for Levy's estate recovered the property after the war. Following two lawsuits by family members over Levy's will, with 47 parties to the suit, in 1879 his nephew Jefferson Monroe Levy bought out the other heirs for $10,050 (~$ in ), and took control of Monticello. He had it repaired and restored. He sold it in 1923 to the Thomas Jefferson Memorial Foundation, which has renovated and restored the property as a house museum. The Levy family's role in preserving Monticello was downplayed by the Thomas Jefferson Foundation through much of the 20th century, which Urofsky suggests was due to anti Semitic views among some of its board and members. In 1985, the Thomas Jefferson Foundation restored the gravesite of Rachel Levy and honored descendants of the family in a ceremony at Monticello. The Foundation also celebrates the roles of Uriah P. Levy and Jefferson Monroe Levy in helping preserve and restore Monticello, including on site information about their roles.
Джефферсонның мүсіні
Джефферсонға тағы бір құрмет көрсету үшін Леви Париждегі белгілі мүсінші Пьер Жан Давид д’Анжерден президенттің қола мүсінін жасап алды. Мүсінде Джефферсон оң қолында қалам, сол қолында Тәуелсіздік декларациясының гравировкаланған данасын ұстап тұр. Леви 1833 жылғы 6 ақпанда Нью-Йорк қаласына Джефферсон мүсінінің қара боялған гипстен жасалған моделін табыс етті. Қала оған алғыс айтып, алтын тамақ салғыш қорап сыйлады. Бұл мүсін Манхэттендегі Сити-холлдың ротондасының екінші қабатына орналастырылып, 1950 жылдары әсем безендірілген қалалық кеңес палатасына көшірілді. Ол 2021 жылғы 22 қарашада палатадан алынып, Нью-Йорк тарихи қоғамына уақытша берілді. Леви 1834 жылы қола мүсінді Конгресске сыйға тартқан еді. Бұл мүсін, бір кезде 1834 жылдан 1873 жылға дейін Ақ үйдің солтүстік алаңында тұрған және қазір Капитолий ротондасында орналасқан, Капитолийдегі жеке тапсырыспен жасалған жалғыз өнер туындысы болып табылады.
In another tribute to Jefferson, Levy commissioned a bronze statue of the President from the noted sculptor Pierre Jean David d’Angers in Paris. The statue depicts Jefferson holding a quill pen in his right hand and an etched copy of the Declaration of Independence in his left. Levy presented a black painted plaster model of the Jefferson statue to the City of New York on February 6, 1833. The city gave him a gold snuff box in appreciation. That statue was placed on the second floor of the Rotunda at City Hall in Manhattan, and moved into the ornate City Council Chamber in the 1950s. It was moved from the Chamber on November 22, 2021, and loaned to The New York Historical Society Levy had donated the bronze statue to Congress in 1834. The statue, which once stood on the White House North Lawn from 1834 to 1873 and currently stands in the Capitol Rotunda, is the only privately commissioned piece of artwork in the Capitol.
Жеке өмір
Левидің ағасы Джонас Филип Леви 1857 - 1858 жылдары Вашингтондағы еврей қауымының бесінші президенті болды. 61 жасында Леви 18 жасар қызы Вирджиния Лопеске үйленді, оның әкесі жақында қайтыс болды. Өмірбаяншы Марк Липсонның айтуынша, Леви "жақында жесір қалған немесе қаражаты жетіспей қиын жағдайдағы әйелді ең жақын ер адамның үйленуге міндетті ететін ежелгі, бірақ сирек кездесетін еврей дәстүрін сақтаған". (Сондай-ақ, левират некесі туралы хатты қараңыз.) Леви 1862 жылдың 26 наурызында қайтыс болды және Риджвудтағы (Квинс) Беф-Олам зиратына жерленді, ол испан және португал синагогасымен байланысты.
Levy's brother, Jonas Phillip Levy, served as the fifth president of the Washington Hebrew Congregation in Washington, DC from 1857 to 1858. At the age of 61, Levy married his 18 year old niece Virginia Lopez, whose father had recently died. According to biographer Marc Leepson, Levy "was following an ancient, if obscure, Jewish tradition that obligates the closest unmarried male relative of a recently orphaned or widowed woman in financial difficulties to marry her." (See also letter, levirate marriage)
Levy died on March 26, 1862, and was buried in Beth Olam Cemetery, Ridgewood (Queens), associated with the Spanish and Portuguese Synagogue.