Америкалық адмирал Джон Далгрен және теңіз қаруларының жетістіктері
John A. Dahlgren
Джон Далгрен – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері, қару-жарақ департаментін құрған және артиллерияны жетілдірген. Далгреннің қарулары Азамат соғысында маңызды рөл атқарды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық адмирал Джон Адольф Бернард Дальгрен (13 қараша 1809 – 12 шілде 1870) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері, өз қызметіндегі қару-жарақ департаментін құрған және артиллерия саласында маңызды жетістіктерге жеткізген тұлға. Дальгрен түрлі өлшемдегі кемелер мен жағалаудағы нысандарға бейімделетін тегіс ұңғылы гаубицаны жасады. Содан кейін ол қашықтығы мен дәлдігі күрт артқан, құйма темірден жасалған және оқпен зарядталатын Дальгрен деп аталатын пушканы енгізді, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің стандартты қаруы болды. Азамат соғысында Дальгрен Вашингтон Әскери-теңіз базасының командирі болып тағайындалды, онда ол Қару-жарақ бюросын құрды. 1863 жылы ол Оңтүстік Атлантикалық блокадалық эскадрильясына контр-адмирал шенімен басшылық етті. Ол Уильям Тэкумсе Шерманға Джорджия штатындағы Саванна қаласын басып алуға көмектесті.
American admiral
John Adolphus Bernard Dahlgren (November 13, 1809 – July 12, 1870) was a United States Navy officer who founded his service's Ordnance Department and launched significant advances in gunnery. Dahlgren devised a smoothbore howitzer, adaptable for many sizes of craft and shore installations. He then introduced a cast iron muzzle loading cannon with vastly increased range and accuracy, known as the Dahlgren gun, that became the U. S. Navy's standard armament. In the Civil War, Dahlgren was made commander of the Washington Navy Yard, where he established the Bureau of Ordnance. In 1863, he took command of the South Atlantic Blockading Squadron at the rank of rear admiral. He helped William Tecumseh Sherman secure Savannah, Georgia.
Ерте өмір және білім
Дальгрен 1809 жылдың 13 қарашасында Филадельфия, Пенсильвания қаласында, саудагер және сол қаладағы Швеция консулы Бернхард Ульрик Дальгреннің ұлы ретінде дүниеге келді.
Dahlgren was born on November 13, 1809, in Philadelphia, Pennsylvania, the son of Bernhard Ulrik Dahlgren, a merchant and Swedish Consul in the city.
Мансап
Дальгрен 1826 жылы АҚШ Теңіз күштеріне мічман болып қосылды және 1834 жылы жағалауды зерттеу қызметіне тағайындалды. 1847 жылы ол қару-жарақ офицері болды және Вашингтон Әскери-теңіз базасында қару-жарақтарды сатып алу және жабдықтау жүйесін жақсартуды бастады. Дальгрен былай деп жазды:
Dahlgren joined the United States Navy in 1826 as a midshipman and was promoted to the coastal survey in 1834. By 1847, he was an ordnance officer, and at the Washington Navy Yard began to improve and systematize the procurement and supply system for weapons. Dahlgren wrote:
Пайшанс теңізшілерді снарядты қарулардың күшіне көндіріп, оларды кемелерге орналастыруға мүмкіндік берді, бірақ жарылғыш элементті артық дамыту арқылы дәлдік пен ұзақтықты құрбан етті. Пайшанс жүйесі мен менікі арасындағы айырмашылық мынада: Пайшанс қарулары қатаң түрде снарядты қарулар болды, олар тікелей оқтарға немесе ұзақ қашықтықта дәлдікке арналмаған. Сондықтан олар тікелей оқтардың көмекшісі немесе серігі болды. Бұл аралас қаруландыру, ол өзіндік кемшіліктерімен ерекшеленді және Францияда кеңінен қолданылмады. Менің ойымша, қару алысқа және дәл атуға қабілетті снарядтарды, қажет болған жағдайда қатты оқтарды да атуға мүмкіндік беруі керек. Сондай-ақ, барлық артиллерияны осындай қарулардан құрастыру қажет. 1845 жылы АҚШ Теңіз күштері бірнеше кемелерді 63 және 55 кВт салмақты 8 дюймдік Пайшанс қаруларымен жабдықтады, ал кейін 86 кВт салмақты 10 дюймдік снарядты қарумен жабдықтады. 1854 жылы «Мерримак» класындағы алты бу кемесі 9 дюймдік Дальгрен снарядтарымен жабдықталды. 1852 жылы Дальгрен қаруы АҚШ Теңіз күштерінің стандартты қаруына айналды және Оңтүстік Атлантиканы блокадалау эскадрильясының басшылығын алды. 1864 жылы ол Уильям Текумсе Шерманға Джорджия штатындағы Саванна қаласын басып алуға көмектесті. Алайда, радикалды республикашылдармен байланысы болғанына қарамастан, Джон Дальгреннің кіші інісі Чарльз Г. Дальгрен (1811–1888), банкир және құл иесі, Конфедерацияның бригадир-генералы, Миссисипи армиясының 3-ші бригадасының командирі болды. Ол осы бригаданы жеке қаржыландырып, әскер жинады, бірақ 1862 жылы Джефферсон Дэвис оның әскерін Конфедерация армиясына біріктіріп, оны қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Әкесінің қайтысынан кейін ол әскери қару-жарақтар туралы көптеген техникалық мақалалар жазып, оларды ұсынды, соның ішінде Дальгрен қаруы туралы да. Ульрик Дальгрен (1842–1864) Одақ армиясының сарбазы болды және Либби түрмесі мен Белл-Айлендтен федералды тұтқындарды босатуға жасалған сәтсіз операцияда қаза тапты. Тағы бір ұлы, Пол Дальгрен де армияда болды, ал Ульрика Дальгрен Джозиа Пирске үйленді және Ромейн Дальгрен Пирстің әжесі болды, ол Милфорд-Хейвеннің 3-ші маркизі Дэвид Маунтбеттеннің әйелі еді.
Paixhans had so far satisfied naval men of the power of shell guns as to obtain their admission on shipboard; but by unduly developing the explosive element, he had sacrificed accuracy and range. The difference between the system of Paixhans and my own was simply that Paixhans guns were strictly shell guns, and were not designed for shot, nor for great penetration or accuracy at long ranges. They were, therefore, auxiliary to, or associates of, the shot guns. This made a mixed armament, was objectionable as such, and never was adopted to any extent in France My idea was, to have a gun that should generally throw shells far and accurately, with the capacity to fire solid shot when needed. Also to compose the whole battery entirely of such guns. The U. S. Navy had equipped several ships with 8 inch Paixhans guns of 63 and 55 cwt. in 1845, and later a 10 inch shell gun of 86 cwt. In 1854, the six Merrimack class steam frigates were equipped with 9 inch Dahlgren shell guns. By 1852, the Dahlgren gun had become the standard armament of the United States Navy. and took command of the South Atlantic Blockading Squadron. In 1864, he helped William Tecumseh Sherman secure Savannah, Georgia. However, despite Radical Republican associations, John Dahlgren's younger brother Charles G. Dahlgren (1811–1888), a banker and slave owner, became a Confederate brigadier general, commander of the 3rd Brigade, Army of Mississippi, which he personally recruited and funded, until his troops' integration into the regular Confederate army and removal by Jefferson Davis in 1862. After his father's death, he would write and present many technical papers on military weaponry, including the Dahlgren gun. Ulric Dahlgren (1842–1864) was a soldier in the Union Army and was killed in an unsuccessful mission to liberate Federal prisoners in Libby Prison and Belle Isle. Another son, Paul Dahlgren, also in the army, died in 1876 while serving as consul general in Rome. and Ulrica Dahlgren, who married Josiah Pierce, and was the grandmother of Romaine Dahlgren Pierce, wife of David Mountbatten, 3rd Marquess of Milford Haven.
Соңғы жылдары және өлімі
Дальгрен 1867 жылы Контр-адмирал Джордж Ф. Пирсоннан Оңтүстік Тынық мұхиты эскадрильясының басшылығын қабылдады. Ол Лорел Хилл зиратында, L50-54 бөлімінде, Бала-Синвид, Пенсильвания штатында жерленген.
Dahlgren took command of the South Pacific Squadron from Rear Admiral George F. Pearson in 1867. He is buried at Laurel Hill Cemetery, Section L50 to 54, Bala Cynwyd, Pennsylvania.