Иан Меккифф: Австралиялық крикетшінің тағдыры

Кіріспе

Австралиялық крикетші Иан Мекифф (6 қаңтар 1935 жылы туған) – 1957 және 1963 жылдар аралығында 18 тестілік матчта Австралия құрамасының құрамында ойнаған бұрынғы крикетші. Сол қолмен жылдам лақтыратын ол, ойыншы ретіндегі шеберлігіне қатысты емес екі мәселесімен танымал: 1960 жылы Джо Соломон оны ойыннан шығарғандықтан, крикет тарихындағы алғашқы тең нәтижелі тестіге себепкер болды; ал 1963 жылғы желтоқсанда Оңтүстік Африкаға қарсы өткен бірінші тестіде австралиялық төреші Кол Эгар оның лақтыруын ереже бұзу деп танығаннан кейін мансабы сенсациялық түрде аяқталды. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында әлемдік крикетте заңсыз лақтыру амалдарының кең таралғаны туралы БАҚ-та қызу пікірталас болды. Мекифтің соңғы матчына дейінгі жылдардағы дау-дамайлар крикет қауымдастығының бір бөлігін Австралия крикет билігі оны кінәлі деп санады деген сенімге жеткізді. Әдеттен тыс лақтыру техникасымен Мекифф Оңтүстік Мельбурн крикет клубында аудандық крикет сатыларынан өсті және 1956–57 жылдары Виктория құрамасы үшін алғашқы сыныптық матчын өткізді. Ұзақ нәтижелі маусымнан кейін Мекифф 1957–58 жылдары Оңтүстік Африкаға жасалған турға жаңа австралиялық құрамаға қосылды. Бұл 1950 жылдары Австралия тестілік құрамасының өнімділігі төмендегеннен кейін ұрпақ алмасудың нәтижесі болды. Осы өзгеріске байланысты Мекифф өзінің алғашқы тестісінде боулингті ашып, сегіз қақпаны алуға қол жеткізді. Ерекше иілген қолмен лақтыру арқылы жылдамдыққа ие болған Мекифф 1958–59 маусымында Англияға қарсы өткен екінші тестіде өзінің ең жақсы көрсеткіштерін көрсетті. Ол екінші иннингсте 6/38 нәтиже көрсетіп, Англияны 87 ұпайға тоқтатып, Австралияның жеңісіне жағдай жасады. Бірақ оның жетістігі дауға ұшырады, өйткені ағылшын БАҚ және бұрынғы ойыншылар оны Австралияның жеңісіне жеткенін айыптады. Мекифтің лақтыру амалына қатысты даулар Англияда лақтыру мәселесіне назар аударылғандықтан жалғасты, онда ол өсіп келе жатқан проблема ретінде қарастырылды. Бұл мәселе көптеген халықаралық талқылаулар мен лақтыру ережесін және оның түсіндірілуін өзгертуге қатысты кездесулерге әкелді. 1961 жылы ағылшын төрешілерімен болуы күтілген қақтығыстан аулақ болды, өйткені ол Австралияның алдыңғы жазында бірнеше жарақат алды және Англияға саяхатқа шыққан құрамаға қосылмады, бірақ Мекифф отандық крикетте екі күшті маусым өткізіп, австралиялық іріктеушілерді оны 1963–64 жылдары Оңтүстік Африкаға қарсы тестілерге қайта шақыруға мәжбүр етті. Викториялық ойыншыны қайта шақыру туралы шешім, ол өткен маусымда екі бөлек Шеффилд Шилд матчында лақтыру ережесін бұзғанына қарамастан қабылданды. Тестінің алғашқы оверінде Мекифф төреші Эгардан төрт рет ереже бұзушы деп танылды. Австралия капитаны Ричи Бенауд оның жүрек сергітушісін қайтадан боулингке жібермеуді шешті, ал Мекифф матч соңында барлық крикеттен зейнеткерлікке кетті. Лақтыруға қатысты дау-дамай бұрынғы және қазіргі крикетшілер, төрешілер арасында қызу пікірталас тудырды. Кейбіреулер Эгардың ереже бұзушылық туралы шешімін мақтады, ал басқалары төрешіге наразылық білдірді және оның әрқашан ойнағандай ойнағанын сезінді. Тағы басқалары Мекиффтің Австралияның лақтыруға қарсы шешімін дәлелдеу үшін "атқару" немесе "құрбандық" ретінде белгіленгенін ойлады.

Australian cricketer

Ian Meckiff (born 6 January 1935) is a former cricketer who represented Australia in 18 Test matches between 1957 and 1963. A left arm fast bowler, he is best known for two matters that were unrelated to his skill as a player: he was the batsman run out by Joe Solomon in 1960, causing the first Tied Test in cricket history; and in December 1963, his career was sensationally ended when he was called for throwing in the First Test against South Africa by Australian umpire Col Egar. During the late 1950s and early 1960s, there had been a media frenzy about the perceived prevalence of illegal bowling actions in world cricket. The controversy and speculation that dogged Meckiff in the years preceding his final match caused sections of the cricket community to believe that he had been made a scapegoat by the Australian cricket authorities to prove their intent to stamp out throwing. With an unconventional front on bowling action, Meckiff progressed through the district cricket ranks at South Melbourne Cricket Club, making his first class debut for Victoria in 1956–57. After a productive first season, Meckiff was named in a new look Australian team for the 1957–58 tour of South Africa. This was the result of a generational change in the Australian Test team after a decline in performances in the 1950s. The shift saw Meckiff open the bowling in his debut Test, where he performed strongly to take eight wickets. Generating his pace from an unusual bent arm action which involved a flick of the wrist, Meckiff reached his peak in the Second Test of the 1958–59 season against England at the Melbourne Cricket Ground. He took 6/38 in the second innings as England were dismissed for 87, setting up an Australian victory. His achievement was engulfed by controversy, as English media and former players accused him of throwing Australia to victory. The controversy over Meckiff's action persisted as throwing was in the spotlight in England, where it was regarded as a growing problem. The issue prompted numerous international discussions and meetings on amending the throwing law and the interpretation thereof. An expected confrontation with English umpires in 1961 was averted when the bowler suffered multiple injuries in the preceding Australian summer and was omitted from the team to tour England, but Meckiff had two strong seasons in domestic cricket that forced the Australian selectors to recall him for the Tests against South Africa in 1963–64. The Victorian's recall had occurred despite his being no balled for throwing in two separate Sheffield Shield matches in the previous season. In his first over of the Test, Meckiff was no balled four times by umpire Egar. Australian captain Richie Benaud chose to not bowl his paceman again, and Meckiff retired from all cricket at the end of the match. The throwing controversy provoked heavy debate among cricket commentators, players and umpires, past and present; some praised Egar's no ball call while others condemned the umpire and felt that the paceman had bowled in the same way as he had always done. Others felt that Meckiff had been set up so that he would be no balled in an "execution" or "sacrifice" to prove Australia's resolve against throwing.

Ерте өмір

Мекифф Вера мен Уолтер Мекиффтің үш баласының екіншісі болды; оның үлкен ағасы Дон және кіші қарындасы Маргарет болды. Ол Мельбурнның оңтүстік-шығысындағы Ментон қаласында өсті және 11 жасында Ментонның 16 жасқа дейінгі командасында ойнай бастады. Ағасы матчтан бас тартқаннан кейін төртінші құрамда ойнады. Келесі жазғы маусымда 17 жастағы Мекифф негізгі құрамға ілікті және дебюттік маусымында Оңтүстік Мельбурнның бірінші чемпионатын жеңген командасының құрамында өнер көрсетті. Сол кезде Австралияда жоғары жылдамдықпен доп тастайтын боулерлер жетіспеді, сондықтан әріптесі Мекиффке дәлдікке қарамастан, барынша жылдам доп тастауға кеңес берді, ол бұл кеңеске сәтті құлақ қойды. Мекифф 1956–1957 жылдары Виктория құрамында Батыс Австралияға қарсы өзінің бірінші сыныптық матчын өткізді. Оның командасы 8 қақпаға 77 ұпай жинағанда, ол 19 ұпай соғып, командасының 131 ұпайға желуіне көмектесті, содан кейін 45 ұпайға 3 қақпа алып, Батыс Австралияны 34 ұпайлық есебімен шектеді. Мекиффтің дебюттік маусымындағы ең жарқын ойыны 1956 жылғы Рождество кезеңінде Жаңа Оңтүстік Уэльске қарсы өткен Шеффилд Шилд матчы болды. Екі қарсылас та толық құрамда болды, себебі маусым ішінде халықаралық матчтар өткізілмеді. Мекифф 3/65 көрсетті, соның ішінде тесттік ойыншылар Билл Уотсон мен Ричи Бенаудтың қақпаларын алды, ал Жаңа Оңтүстік Уэльс 281 ұпаймен жауап берді, нәтижесінде матч тарихындағы бірінші тең нәтижемен аяқталды. Бёрк бұрынғы жарақатынан кейін қайтадан ойынға қосылды, ал Жаңа Оңтүстік Уэльс капитаны Иан Крейг, аурудан кейін командасы 7/70 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін матчты құтқару үшін төсектен көтерілді. Линдуоллдың командасы бірінші болып 428 ұпай жинады; Мекифф ең сәтті боулер болды, 6/75 көрсетті, ал оның әріптестері қарсыластардың қақпаларына жете алмады. Оның алғашқы қақпасы тесттік ойыншы Кен Маккейге (99 ұпай) тиді, содан кейін ол ортаңғы қатардағы Боб Симпсон, Норм О'Нилл және Грейм Холды алып тастады. Мекифф өнімді боулингінен кейін 47 ұпай жинады, Уолли Гроутпен сегізінші қақпаға 71 ұпай қосты, ал Харвидің командасы 419 ұпаймен жауап берді. Маусым соңында ол 1957 жылдың ақпан және наурыз айларында Жаңа Зеландияға тестілік емес турнеге қатысуға шақырылды. Бұл тур 1956 жылы Англия мен Үндістан субконтинентіне жасалған турдан кейін Австралия крикетіндегі құрамның жаңаруын білдірді, боулинг құрамы жасы, жарақат және форманың жоғалуына байланысты күрт өзгертілді. Австралия қатарынан үш Аш сериясын ұтырды, Джонсон Австралияның бірінші спиннері болды, ал Миллер мен 35 жастағы Рей Линдуолл соңғы он жылда Австралияның жаңа доп жұбын құрады. Сонымен қатар, жылдам боулингпен айналысатын Рон Арчер 1956 жылғы тур кезінде тізе жарақаттанды, ал пейсмен Пэт Кроуфорд 1956–1957 жылдары некесі бұзылғаннан кейін бір ғана бірінші сыныптық матчта ойнады. Австралияның соңғы бес жылдағы құлдырауынан кейін, іріктеушілер команданы қайта құру үшін жастарға жүгінді, бірнеше тәжірибелі тесттік өкілдерді құрамнан шығарды. Иан Крейг 22 жасында ең жас капитан болып тағайындалды, ол бұрын командада тұрақты орын алмай, тек алты тесттік матч ойнаған. Жаңа Зеландиядағы тур жас ойыншыларға ұлттық құрамада өзін көрсету мүмкіндігін берді.

Meckiff was the second of three children born to Vera and Walter Meckiff; he had an older brother Don and a younger sister Margaret. Growing up in the south eastern Melbourne suburb of Mentone, He began playing in Mentone's under 16 team at the age of 11. He started in the Fourth XI after his brother had to withdraw from a match. The following summer, aged 17, Meckiff was in the senior team and played in South Melbourne's first championship winning side in his debut season in the First XI, At the time, Australia lacked bowlers of great pace, so a teammate advised Meckiff to bowl as fast as he could, without regard for accuracy—a plan he successfully adopted. Meckiff made his first class debut for Victoria in 1956–1957 against Western Australia. Coming in to bat with his state's score at 8 wickets for 77 (8/77), he made 19 not out to help them reach 131, before taking three wickets for 45 runs (3/45) to restrict Western Australia to a 34 run first innings lead. Meckiff's most prominent showing in his debut season was in the Sheffield Shield match against New South Wales during the Christmas period of 1956. The arch rivals were at full strength as no international matches were held during the season. Meckiff took 3/65, including the wickets of Test players Bill Watson and Richie Benaud as New South Wales responded with 281. causing the match to end in the first tie in Shield history. Burke had returned to bat after being injured earlier in the innings, while New South Wales captain Ian Craig, who had been ill, hauled himself out of bed in an attempt to salvage the match after his team had fallen to 7/70. Lindwall's men batted first and made 428; Meckiff was the most successful bowler, taking 6/75 while his fellow bowlers struggled to make inroads into the opposition batsmen. His first wicket was Test batsman Ken Mackay for 99, and he followed this by removing Bob Simpson, Norm O'Neill and Graeme Hole in the middle order. Meckiff followed his productive bowling with 47 runs in a tail wagging performance, adding 71 for the eighth wicket with Wally Grout as Harvey's men responded with 419. At season's end, he was rewarded with selection for Australia's non Test tour of New Zealand in February and March 1957. The tour represented a changing of the guard in Australian cricket following the tour of England and the Indian subcontinent in 1956, with the bowling line up heavily overhauled due to advancing age, injury and loss of form. Australia had lost three Ashes series in a row, Johnson was Australia's first choice spinner while Miller and the 35 year old Ray Lindwall had formed Australia's new ball pairing for the previous decade. In addition, the fast bowling all rounder Ron Archer suffered a long term knee injury during the 1956 tour, while paceman Pat Crawford played only one first class match in 1956–57 after his marriage broke down. In the wake of Australia's decline in the past five years, the selectors turned to youth in an attempt to rebuild the side, resting several established Test representatives from the side. Ian Craig was installed as the nation's youngest ever captain at the age of 22, having previously played only six Tests without securing a regular position in the team. The New Zealand campaign was a chance for the younger players to establish themselves in the national team.

Тестілік тұңғыш рет

Келесі маусымда, 1957–58 жылғы Оңтүстік Африкаға жасалған турға команда жарияланғанда, Линдуоллдың аты тізімнен алынып тасталды, оның 212 тесттік қақпасы болғанына қарамастан, австралиялық боулерлер арасында Кларри Гримметтен кейін екінші орында тұрды. Мекифф Австралияның жаңа буын алмасуының бөлігі ретінде таңдалды, бірінші сыныптағы бір маусымнан кейін. Австралия Линдуоллдан бас тартып, жаңа таланттарға инвестиция жасағандықтан, ол Алан Дэвидсонмен бірге боулингті ашты, ол осы уақытқа дейін 12 тестте 34.06 орташа есеппен 16 қақпа алған еді. Матч Австралияның тәжірибесіз шабуылы үшін жаман басталды, Оңтүстік Африка ашушылары Джеки МакГлев пен Тревор Годдард 176 қадамдық ашылу серіктестігін жасады. Мекифф өзінің алғашқы тесттік қақпасын алды, сонымен қатар Австралияның алғашқы табысын, Годдардты 90 ұпаймен шығарып жіберді. Содан кейін ол МакГлевті 108 ұпаймен, ал кейін Рассел Эндеан мен Рой Маклинды 50 ұпайдан шығарды. Оңтүстік Африка 470 ұпай жинады, ал Мекифф ең жақсы көрсеткішті көрсетті, үй иелерінің бірінші иннингінде 5/125 қақпа алды, барлығы бес маман соққышы. Туристер соққанда, Мекифф 8/313 есебімен келіп, 42 ұпайлық серіктестікте жүздік соққан Ричи Бено басым бөлігін соқты. Дебютант өзінің алғашқы тесттік ойынында 11 ұпай жинады, ал Крейг командасы 368 ұпаймен аяқтады. Мекифф Оңтүстік Африканың екінші иннингінде 3/52 ұпай алды, оның ішінде МакГлевті екінші рет, ал матч тең аяқталды. Викториялықтың халықаралық мансабының осы сәтті бастамасы Кейптаундағы екінші тестте тоқтатылды, онда ол бірінші иннингтің басында жарақат алып, Австралияның жеңісіне қатыспады. Ол бірде-бір қақпа алған жоқ. Кейбір хабарларға сәйкес, Крейг Марайстың ниеттері туралы ескертілген және сондықтан екі боулерді тек Марайс төрелік етпейтін жақтан ғана пайдаланған. Тесттерге дейін ағылшын ойыншысы Тревор Бейли жеке түрде Мекифті "Австралияны өкілдік еткен ең нашар боулер" деп сипаттады және ол қонақтарға қауіп төндірмейтінін сезінді. Алайда бұл күмәнді болып шықты. Бено дәуірі Австралия мен Мекифф үшін жақсы басталды, Брисбендегі бірінші тестте сегіз қақпамен жеңіске жетті. Ол 3/33 және 2/30 есебімен аяқталды. Мекиффтің мансабы 1958 жылы Мельбурн крикет алаңында Жаңа жыл қарсаңында өткен екінші тестте жақсы басталды. Бұл оның үйдегі көрермендер алдындағы алғашқы халықаралық матчы болды, сонымен қатар оның мансабындағы үнемі айтылатын тақпақтардың басталуы болды. Матч Викториялық және оның сол жақ қол серіктесі Дэвидсонмен басым болды; екеуі ағылшыздардың 20 қақпасының 18-ін алды. Англияның бірінші иннингін Дэвидсонның 6/64 есебімен безендірді; Мекифф 3/69 алды, оның ішінде Англия капитаны Мейдің 113 ұпайға соққан доппен шайқасы, ол шайқаста ойыншының қорғанысын бұзып, тұнбаларға ұшты. Бұл Коудримен жүздік серіктестікті аяқтады және Англияның 259 ұпайға шығарылуына себеп болды, соңғы алты ағылшын қақпасы 49 ұпайға түсті. Мекифф допты бағалады. Үйдегі жұртшылықтың ықыласымен, австралиялық шабуылдық дуэтке қиын, секірулі ұстап алулар көмектесті. Екеуі Дэвидсонның Мейді, содан кейін Грейвениді сол жақтан боулингтен қалған аяқ тұзағында ұстауымен біріктірілді, ол рефлексті ұстап алуды "керемет" деп атады. Ал бұрынғы ағылшын шабуылшысы Альф Говер сол жақтан боулинг жасағандардың ешқайсысы заңды емес деп мәлімдеді. Австралиялық жазушы Джек Поллардтың айтуынша, мұндай тақырыптар әдетте бірінші беттерді алып тұратын суық соғысты ағылшын газеттерінің ішкі бөлігіне ысырып тастады. Мекифф сияқты, Лок та сол кезде тексеріліп, кейіннен боулингтік әрекеттерін өзгертуге тырысты, бірақ жаңа стиль нәтижелердің төмендеуімен сәйкес келді. 1993 жылы Викториялық крикет қауымдастығының тарихшысы Роберт Коулман Мекиффке қарсы науқанды "Флит-стриттің зарлануы" деп айыптап, былай деді: "Англияның 1958–59 жылдардағы турнесі кезінде [тақпақ туралы] осындай гистериялық жарылыстар болған жоқ". Австралиялық теледидардағы пікірталас бағдарламасында ағылшын журналистері Веллингс пен Кроуфорд Уайт бұрынғы австралиялық тесттік крикетшілер Кит Миллер мен Сид Барнспен тақпақ мәселесін талқылады. Ол бір ай бойы крикеттен тыс қалып, ақпанның ортасында Мельбурнда өткен соңғы тестке оралды. Екі команда да толық күшпен ойнап жатқан Жаңа Оңтүстік Уэльске қарсы екі "Шилд" матчында да ерекше көзге түсті. Бірінші кездесуде оның 5/129 есебі болды, оның құрбандарының ішінде тесттік әріптестері Берк, О'Нилл және Дэвидсон (екі рет) болды.

The following season, when the team for the 1957–58 South African tour was announced, Lindwall's name was omitted, despite his 212 Test wickets, second only to Clarrie Grimmett among Australian bowlers. Meckiff was selected for the tour as part of Australia's generational change, after a single season in first class cricket, Under some pressure due to Australia's decision to discard Lindwall and invest in new talent, he opened the bowling alongside Alan Davidson, who up to that point had taken only 16 wickets at 34.06 in 12 Tests. The match began badly for Australia's inexperienced attack as the South African openers Jackie McGlew and Trevor Goddard put on an opening stand of 176. Meckiff claimed his maiden Test wicket, and Australia's first breakthrough, when he bowled Goddard for 90. He then removed McGlew for 108 and later dismissed Russell Endean and Roy McLean for 50 apiece. South Africa amassed 470, and Meckiff had the best figures, taking 5/125 in the hosts' first innings, all five being specialist batsmen. When the tourists batted, Meckiff came in at 8/313 and held up his end as centurion Richie Benaud did the majority of the scoring in their 42 run partnership. The debutant ended with 11 in his first Test outing with the bat as Craig's team ended on 368. Meckiff took 3/52 in the South African second innings, including McGlew for the second time, as the match ended in a draw. This fine start to the Victorian's international career was halted in the Second Test at Cape Town, where he broke down with injury early in the first innings and took no further part in an Australian innings victory. He did not take a wicket. There were reports that Craig had been tipped off about Marais's intentions and therefore operated the two bowlers exclusively from the end at which Marais was not officiating. Prior to the Tests, English all rounder Trevor Bailey privately described Meckiff as "the worst bowler ever to represent Australia", and felt he posed little threat to the visitors. However this proved to be questionable. The Benaud era started well for Australia and Meckiff, with a comfortable eight wicket victory in the First Test in Brisbane. The paceman took 3/33 and 2/30, The match also marked the start of behind the scenes rumblings about the bowler's action. Meckiff's career peaked at the Second Test, which began on New Year's Eve, 1958 at the Melbourne Cricket Ground. It was his first international fixture in front of his home crowd, and also marked the start of his career long public problem with accusations of throwing. The match was dominated by the Victorian and his left arm pace partner Davidson; the pair took 18 of the 20 English wickets to fall. England's first innings was headlined by Davidson's 6/64; Meckiff took 3/69, including the wicket of England captain May for 113 with a swinging ball, which breached the batsman's defence and crashed into the stumps. This ended a century partnership with Cowdrey, and triggered a collapse that saw England be dismissed for 259, the last six English wickets falling for 49 runs. Meckiff rated the ball Backed a by a vocal home crowd, The Australian pace duo were aided by a series of difficult, diving catches. The pair combined forces when Davidson caught May, and then Graveney, in the leg trap behind square from the bowling of his fellow left armer, who called the reflex catches "absolutely unbelievable". while former English paceman Alf Gover claimed that none of the left armer's deliveries were legal; According to Australian writer Jack Pollard, such headlines relegated the Cold War, which usually occupied the front pages, to the interior of the English newspapers. As with Meckiff, Lock was under scrutiny at the time and later tried to change his bowling action but the new style coincided with a downturn in results. In 1993, Robert Coleman, the historian of the Victorian Cricket Association, decried the anti Meckiff campaign as "Fleet Street bleating", and said: "there have been no more hysterical outbursts on the subject [of throwing] than occurred during England's 1958–59 tour". An Australian television debate program featured an entire session where English journalists Wellings and Crawford White discussed the throwing issue with former Australian Test cricketers Keith Miller and Sid Barnes. and he missed a month of cricket before returning for the final Test in Melbourne in mid February, Meckiff was also prominent in the two Shield matches against New South Wales, when both teams were at full strength. In the first contest he had match figures of 5/129, his victims including Test teammates Burke, O'Neill and Davidson (twice),

blockquote|For a delivery to be fair, the ball must be bowled, not thrown or jerked; if either umpire be not entirely satisfied of the absolute fairness of a delivery in this respect, he shall call and signal no ball instantly upon delivery. while the selection panel of Don Bradman, Dudley Seddon and Jack Ryder continued to pick the paceman, implying that they regarded his action as legal. Bill Dowling, the chairman of the Australian Board of Control, denounced the media attention on suspect bowling actions as excessive and "magnified out of all proportion". Off the field, the throwing controversy was beginning to affect Meckiff adversely. In his 1961 autobiography, prophetically titled Thrown Out, he said the accusations took a deep personal toll on him and his family, and prompted him to shun the public. He became known by the derisive nickname "Chucker" and was credited on the front cover of his autobiography as "Ian 'Chucker' Meckiff". before swinging the arm over during the delivery stride. Over the next two years, sceptics and sporting opponents mostly regarded his action as fair, and said so in public. Before the Third Test, he helped the tourists beat the President's XI in a low scoring game in which none of the four innings totalled over 140. Meckiff claimed four wickets in the match, and was batting (he scored two not out) when Australia reached their victory target with three wickets in hand. Meckiff was unable to capture a wicket in the Indian second innings as Benaud's men won by an innings and 117 runs. Meckiff was unbeaten on 14 when India secured the final wicket. Meckiff continued to hold the upper hand over Borde, dismissing him in both innings. He had particular success against Borde, dismissing him five times in as many Tests.

Атқару ережесінің өзгеруі

1960 жылы Лондонда Императорлық крикет конференциясында крикеттің "лақтыру ережесі" өзгертілді, допты беру кезінде қолды түзуге тыйым салынды. Келісілген өзгеріске қарамастан, әртүрлі елдердегі түсіндірулердің өзгешелігіне байланысты, 1961 жылы Австралияның Англияға сапары барысында рақымшылық жариялау туралы келісімге келді. Сапарда төрешілер боулинг техникасы бойынша алаңдаушылықтарын тиісті командаларға жеке хабарлап, түзетулерін сұрауға келісті. Сапардан кейін төрешілер жаңа ереженің бұзылуын сезгенде боулингті "шақыруға" құқылы болды. Австралияға оралған Доулинг ағылшын крикет қауымдастығын Меккиффті алдын ала бағалағаны үшін айыптады және кейбір әкімшілердің оған Австралиялық шабуылшы Англияға сапарласа, шақырылатынын жеке айтқанын мәлімдеді. Меккифф бірінші және үшінші сынақтарда ойнады, 117.00-ге екі қақпа алды және 6.00-де 12 ұпай жинады; Денсаулық мәселелері оның қалған үш сынақтан қалуына себеп болды. Жазда Меккиффтің боулингін кейіннен мансабын аяқтаған полковник Эгар бағалады. Ол төрешіге өз техникасын өзгертудің мәнісіз екенін айтты. Шабуылдық әсерінің жеткіліксіздігіне қарамастан, ол Брисбендегі бірінші сынаққа шақырылды. Кариб командасы бірінші болып шабуылдап, Меккиффтен бір оверге жетіден астам ұпай алды. 18 оверден кейін ол 1/129 нәтиже көрсетті, ал қонақтар 453 ұпай жинады. Оның жалғыз қақпасы 132 ұпай жинаған Гэри Соберстің есебінде болды. Граут келесі допты тікелей ауаға жіберді, бірақ оның астында жиналған екі ойыншы соқтығысып, ұстамады, бұл австралиялықтарға тағы бір ұпай алуға мүмкіндік берді. Осылайша, қонақтарға соңғы үш доптан үш ұпай қажет болды. Меккифф алтыншы допты ұстады; ол жартылай волей болды және ол оны шаршы аяққа көтерді. Граут үшінші рет жүгіруге тырысты, бұл матчты жеңіске жеткізер еді, бірақ дәл ұзақ лақтыру оны шығарып алды. Төреші полковник Хой Меккиффтің шығарылуы туралы шешімін былай түсіндірді: "Құдай, бұл оңай болды. Ол алыс еді". Екінші сынақтағы жарақаттан кейін Австралияның жеңісін жіберіп алғаннан кейін, Меккифф үшінші сынаққа оралды және ол тағы да шабуылға ұшырады, бірінші иннингте 13 оверден 1/74 алды. Викториялық қалған сынақтарға уақытында қайта оралмады. Маусымның жалпы нәтижелері жақсы болғанына қарамастан, шабуылшы 2/136 және 3/112 көрсеткіштерімен күресті, өйткені Виктория тоғызыншы рет жеңіске жеткен Жаңа Оңтүстік Уэльс XI-ге қарсы екі матчын да жоғалтты. Меккифф сынаққа оралуға үміттенеді және 1962–63 маусымын Оңтүстік Австралияға қарсы Шеффилд қалқаны матчында бастады. Виктория 174 ұпай жинағаннан кейін, шабуылшы бірінші иннингте Оңтүстік Австралияны 141 ұпайға ұтып жіберу үшін 4/65 алды. Екінші иннингте ол 3/76 алып, жеңіске жетуге көмектесті. Меккифф Батыс Австралияны жеті жеңіліспен жеңген кезде 3/50 алды, ал Виктория жеңіске жеткенде жеті жеребе болды. Осы үздіксіз жеңіске және Англияға қарсы жеңіске қарамастан, Меккифф бесінші сынаққа шақырылмады. Виктория матчты теңестіріп, Шеффилд қалқаны жеңісін растады. Меккифф штаттың ең көп қақпа алған ойыншысы және олардың жеңісіне үлкен үлес қосушы болды. Оның үлесіне қарамастан, Виктория қарсыластарының ешқайсысына қарсы жеңіске жете алмады. Маусымның басында Австралияның Бақылау кеңесі төрешілерді крикет ережелерін "қатаң сақтауға" шақырып, штаттық қауымдастықтардан төрешілерді "толық қолдау көрсетуге" шақырды. Англиядағы реакция да 1964 жылғы Англиядағы Австралияның алдағы туры алдында жауыз болды. Колин Инглеби Маккензи News of the World газетінде былай деп жазды: "Крикетте лақтырушыларға орын жоқ. Австралиялық селекционерлер мұны түсінсе екен деп үміттенеміз, әйтпесе, лақтыру соғысы басталады". Брисбендегі сынаққа Австралиялық БАҚ "Меккифф сынағы" деп атады; боулингтің қоғамдық қатынастар мақсатында дисквалификациялануы үшін таңдалғаны туралы болжамдар көп болды. Жедел боулингтің жақын досы болған төреші Эгар қиын жағдайда болды; екеуі бірнеше ай бұрын газон боулинг жарысында жеңіске жеткен. Екінші күні Австралия иннингсі 435 ұпаймен аяқталғаннан кейін, Оңтүстік Африка түскі үзілістен кейін ұрыс бастады. Стэнли-стрит-эндтен боулингпен ойнаған Грэм Маккензи бірінші оверден 13 ұпайға ұтылып қалды. Сонымен қатар, Оңтүстік Африканың бас бапкері Кен Вильжон көрермендер арасында камераны қақпаның шаршысынан орнатып, солқолды боулингтің техникасын түсіре бастады. Эгар екінші, үшінші, бесінші және тоғызыншы доптарды лақтыру деп таныды, демек, заңсыз деп санайды. Меккифф бұрын бес елде тексерілген, төрт елде сынақтар ойнаған. Эгар оның боулингін бес рет тексерген, үш Шеффилд матчында және екі сынақта; Викториялық осы ойындарда 119.1 овер тастаған, ешқандай мәселе болмаған. Эгар кейін "Менің үкімім тек сол кезде көргеніммен байланысты болды" деді. Беноуд шабуылшыны алаңнан алып, Меккифф матчта тағы боулинг жасаған жоқ. Ол матч соңында крикеттің барлық түрлерінен кетті. Квинсленд крикет қауымдастығының хатшысы және Австралия командасының бас бапкері Барри Гиббс Меккиффтің "ұятталуын" "күдіксіз, мен көрген ең драматикалық және эмоционалдық сәт" деп атады. Эгардың әрекеттері тарихтағы ең эмоционалды көрермендердің біріне де орын берді. Күндізгі ойынның аяқталуына жарты сағат қалғанда, ойын "Біз Меккиффті қалаймыз" деп ұрандаған көрермендердің әрекетінен кейін екі минутқа тоқтатылды. Осы оқиғадан кейін Квинсленд полициясы төрешіні матч алаңына және кері эскорттады.

In 1960, at a meeting of the Imperial Cricket Conference in London, cricket's "throwing law" was changed to forbid the straightening of the arm at the instant of the ball's delivery. Despite the agreed change in the law, because of conflicting interpretations in different countries a compromise was agreed, which specified an amnesty during the forthcoming 1961 Australian tour to England. It was agreed that on the tour, umpires would privately report any concerns about bowling actions to the teams concerned, for them to remedy. After the tour, umpires would "call" bowlers whenever they felt the new law to have been breached. On his return to Australia, Dowling angrily accused the English cricket community of pre judging Meckiff. and claimed that some administrators had privately told him that the Australian paceman would be called if he toured England. Meckiff played in the First and the Third Tests, taking two wickets at 117.00 and scoring 12 runs at 6.00; These fitness problems resulted in his omission for the three other Tests. During the summer, Meckiff's bowling was passed by Col Egar, who later ended his career. He noted that the umpire had told him there was little point in changing his action. Despite his unpenetrative performance with the ball, the paceman was retained for the First Test in Brisbane. The Caribbean team batted first and attacked Meckiff, taking more than seven runs per over from his bowling. The paceman ended with 1/129 from 18 overs as the visitors amassed 453; his only wicket was that of Gary Sobers for 132. a leg side full toss that he hit to mid on. Grout top edged the following ball straight up into the air, but the two fielders who converged beneath it collided and dropped the catch, allowing the Australians to take another run. The hosts thus needed three runs from the last three balls. Meckiff faced the sixth ball; it was a half volley and he lofted it over square leg. Grout attempted a third run, which would have won the match, but an accurate long throw saw him run out. Umpire Col Hoy said of his decision to give Meckiff out: "God, it was easy. He was miles out." After missing the Australian victory in the Second Test due to injury, Meckiff returned for the Third Test and he was again attacked, taking 1/74 from 13 overs in the first innings, The Victorian did not recover in time for the rest of the Tests. Despite healthy results for the season overall, the paceman struggled and took match figures of 2/136 and 3/112 as Victoria lost both their matches against the dominant New South Wales XI, who won their ninth successive Shield. Meckiff was hoping to regain his Test place, and started his 1962–63 campaign in a Sheffield Shield match against South Australia. After Victoria made 174, the paceman took 4/65 to dismiss South Australia for 141 in the first innings. In the second innings he took 3/76 to help seal a win. Meckiff took a total of 3/50 in a seven wicket defeat of Western Australia before the return match against New South Wales, in which Victoria were 34 runs short of victory with seven wickets in hand when time ran out, Meckiff's match figures being 6/121. Despite this continued run of prolific wicket taking and his success against England, Meckiff was overlooked for the Fifth Test. Victoria drew the match and sealed their Sheffield Shield victory. Meckiff had been the state's leading wicket taker and one of the key figures in their triumph, Despite his contributions, Victoria were unable to secure victories against either of their opponents. At the start of the season, the Australian Board of Control had issued a directive calling on the umpires to "get tough" in enforcing the laws of cricket, and asked the state associations to "back the umpires to the fullest extent". Reaction in England was also hostile, ahead of Australia's forthcoming tour in the English summer of 1964. Colin Ingleby Mackenzie wrote in the News of the World: "there is no room in cricket for throwers. Let us hope that the Australian selectors realise this otherwise the throwing war will be waged in earnest". The Brisbane Test was dubbed "Meckiff's Test" by the Australian media; speculation abounded that the bowler was being chosen so he could be no balled as a public relations effort to promote Australia's anti throwing credentials. As a close friend of the fast bowler, umpire Egar was in a difficult situation; the duo had won a pairs lawn bowling competition just a few months earlier. On the second day, after the Australian innings ended on 435, South Africa began to bat just after the luncheon interval. Bowling from the Stanley Street End, Graham McKenzie conceded 13 runs from the first over. At the same time, the South African manager Ken Viljoen set up a camera square of the wicket among the spectators and began filming the left armer's bowling action. Egar ruled the second, third, fifth and ninth balls to be throws, and therefore illegitimate. Meckiff had previously been passed in five countries, having played Tests in four of these nations. Egar had cleared his bowling on five previous occasions, in three Shield matches and two Tests; the Victorian had bowled 119.1 overs in these games without incident. Egar later said "My only judgement was what I saw at the time". Benaud removed his paceman from the attack and Meckiff did not bowl again in the match, He retired from all forms of cricket at the end of the game,

Barry Gibbs, the secretary of the Queensland Cricket Association and the manager of the Australian team, called the "humiliation" of Meckiff "without a doubt the most dramatic and emotion charged" sporting moment he had witnessed. Egar's actions also ignited "one of the most emotional crowd displays in Test history", Half an hour before the close of the day's play, proceedings were suspended for two minutes as the crowd repeatedly chanted "We want Meckiff". After this incident, the Queensland Police escorted the umpire to and from the match venue.

Реакция

Екінші күнгі ойыннан кейінгі демалыс күнінде БАҚ өткен күні болған оқиғаларды талқылады. Оңтүстік Африкалық жазушы Чарльз Фортуна Мекифтің қимылы "крикет ережелеріне сәйкес келмейді" деді, бірақ ол австралиялық боулерді "лақтырушы" деп атамады. Эгар өзін "әлемдегі ең ренжіген екінші адам" деп мәлімдеді, кейін Мекифтің алғашқы добы күдікті болғанын қосты. Ол тағы да жеткізулерді шақыруға болатындығын айтты, бірақ овердің аяқталуын қауш етті. Австралия капитаны ыңғайлылығы үшін сынға ұшырады, ал оның ізашары Линдсей Хассетт Мекифтің жылдамдығын төмендету керектігіне сенді. Мекифф өзінің кезегінде: "Ойын жеке тұлғадан маңызды" деді және Бенаудтың шешімін қолдады, себебі басқаша істеу "тек дауды қоздырар еді". Бұрынғы спинбоулерлер Иан Джонсон мен Даг Ринг Мекифтің қимылының әділ екенін айтты. Ол Эгардың шақыруы "арқасынан пышақтап соққандай" болғанын айтты. Брэдман Мекифтің және басқа күдікті австралиялық боулерлердің кадрлық баяу қозғалыстағы бейнелерін көрсетті, олар кінәлі қимылдарды көрсеткендіктен. Бұл Брэдменнің Мекифтің заңдылығына күмәндануын білдірді, бірақ Брэдман осы боулерді Брисбендегі тест командасына қосуға келіскен комиссия мүшесінің бірі болды. Австралиялық БАҚ-тың көптеген өкілдері Мекифке қарсы құйрық жасалғанын мәлімдеді. Мельбурнның "Sporting Globe" газетінің тілшісі Иан Макдональд боулердің қимылы соңғы сегіз жылда өзгермегенін айтты және "бұл оқиғаның бәрі сабауға ұқсайды" деді. Кит Миллер Брэдман мен Джек Райдердің іріктеу комиссиясынан шеттетілуін талап етіп, олардың Мекифтің Батыс Австралияға қарсы ойынын көргенін және оның тесттік командаға іріктелуіне себеп болғанын атап өтті. Бенауд өзінің құйрыққа қатысы бар деген айыптамаларды жоққа шығарды. Гиббс Мекифтің іріктелу себептерін күдікпен қарады. Ол питч спинбоулингке қолайлы болғанына қарамастан, Австралия бес маман шайқасшыны, екі спинбоулерді және үш жылдам боулерді таңдағанын көрсетті. Гиббс қосымша жылдам боулердің таңдалуы – ең көп қолданылатын стратегия төрт боулер және алты шайқасшыны пайдалану – Мекифтің матчты аяқтауға қабілетсіздігінен қорқуын білдіреді. Алан Коннолли өзінің командаласының қимылының заңды екенін мойынсұнып, "Мен Эгардың шақыруына таңқалған жоқпын. Бұл ашпайтын және ашпайтын жақсы себеп болды" деді. Олардың ұлдары болды. Зейнетке шыққаннан кейін лақтыру мәселесі бұрынғы боулерді мазалады. Бұрынғы австралиялық капитан және командаласы Симпсон "Капитанның әңгімесі" атты кітап жазды, онда ол Мекифтің ішінде көптеген крикетшілерді лақтыруы үшін айыптады. Мекиф бес жылдық сот процесінен кейін қорлау үшін сотқа шағымданып, соттан тыс келісімге келді және Симпсоннан кешірім алды. Осыған қарамастан, Мекиф өзінің соңғы тестісіне қатысқан адамдармен, соның ішінде Симпсон, Эгар, Гиббс, Роуэн және Оңтүстік Африканың вице-капитаны Питер ван дер Мервемен қарым-қатынасын жалғастырды. Коннолли: "'Меки' ең жақсы жігіттердің бірі болды. Оның осы оқиғаға ашуланбағаны үлкен жетістік болды" деді.

During a rest day after the second day's play the media dissected the events of the previous afternoon. The South African writer Charles Fortune said that Meckiff's action was "not according to the laws of cricket" although he would not call the Australian bowler a "chucker". Egar claimed to be "the second most upset person in the world", and later added that he thought Meckiff's first ball was suspect. He said that he could have called more deliveries, but was worried whether the over would ever end. The Australian captain was criticised for being acquiescent, and one of his predecessors Lindsay Hassett believed Meckiff should have been used at reduced speed. For his part, Meckiff said: "the game is bigger than the individual" and he backed Benaud's decision because doing otherwise "could only have added fuel to the controversy". Former Test spinners Ian Johnson and Doug Ring said Meckiff's action was fair. He said that Egar's calls "hit him like a dagger in the back", Bradman showed frame by frame slow motion film of Meckiff and other suspect Australian bowlers, which purportedly depicted incriminating actions. This indicated Bradman's doubts over Meckiff's legitimacy, yet Bradman was one of the selectors who agreed to the bowler's inclusion in the Brisbane Test team. Many members of the Australian media alleged a conspiracy against Meckiff. Ian McDonald of Melbourne's Sporting Globe said the bowler's action had not changed in the previous eight years and stated: "the whole affair smacks of a set up". Keith Miller wrote a column calling for Bradman's and Jack Ryder's removal from the selection panel, noting that they had watched Meckiff's performance against Western Australia which prompted his Test selection. Benaud repudiated allegations claiming he was involved in a set up. Gibbs remains suspicious of the motives for selecting Meckiff. He pointed out that although the pitch was conducive to spin bowling, Australia chose five specialist batsmen, two spinners and three fast bowlers. Gibbs speculated that the selection of an extra fast bowler—the most common strategy is to use four bowlers and six batsmen—instead of another batsman betrayed fears that Meckiff would be unable to complete the match. Alan Connolly remained adamant that his teammate's action was legitimate and implied a conspiracy, saying "I wasn't amazed [by Egar's call] There was a good reason for that which I can't disclose and won't disclose." The couple had a son. In retirement, the throwing issue continued to dog the former paceman. Former Australian captain and teammate Simpson wrote a book titled Captain's Story in which he assailed various cricketers—Meckiff chief among them—for throwing. Meckiff sued for libel in a five year case, which ended with an out of court settlement and apology from Simpson. Despite this, Meckiff has continued to socialise with people involved in his last Test, including Simpson, Egar, Gibbs, Rowan and Peter van der Merwe, South Africa's vice captain. Connolly said "'Meckie' was one of the nicest guys. It was to his great credit that he wasn't soured by the whole incident."