Кіріспе
Шрикантадатта Нарасимхараджа Вадьяр (20 ақпан 1953 – 10 желтоқсан 2013) – үнді саясаткері, Майсур әулетінің мүшесі және сәнді дизайнер, Майсурдан Парламент депутаты болған. Ол Майсурдың соңғы махараджасы Джаячамараджендра Вадьярдың ұлы. Сәнді дизайнер ретінде Вадьяр өзінің "Royal Silk of Mysore" таңбасымен Майсур жібек сарыларын сатуды насихаттады. 20 ғасырдың екінші жартысында Оңтүстік Үндістанның жібек өнеркәсібі қайта жанданды, ал оның атасы Махараджа Кришнараджа Вадьяр IV билігінде Майсур мемлекеті Үндістандағы ең ірі жібек өндірушісіне айналды. Ол дүниеден озғаннан кейін, оның шөбересі Ядувир Вадьяр Вадьяр әулетінің басшысы болды. Вадьяр 1974 жылдың 9 қыркүйегінде әкесі қайтыс болғаннан кейін Вадьяр әулетінің басшысы болды және 1974 жылдан 2013 жылдың 10 желтоқсанына дейін Майсур Дасарасы сияқты әулеттік дәстүрлерді сақтап келді. Оның орнын ханзада Ядувир Вадьяр басты.
Srikanthadattā Narasimharājā Wadiyar (; 20 February 1953 – 10 December 2013) was an Indian royal, politician, and fashion designer, who served as Member of Parliament from Mysore. He was the son of Maharaja Jayachamarajendra Wadiyar, the last king of Mysore. As a fashion designer, Wadiyar promoted the sale of Mysore silk saris under his brand Royal Silk of Mysore. In the second half of the 20th century, the southern Indian silk industry was revived, and Mysore State became a top silk producer in India under his great uncle Maharaja Krishnaraja Wadiyar IV's reign. After his demise, he was succeeded by his grandnephew Yaduveer Wadiyar as the head of the Wadiyar dynasty. Wadiyar succeeded his father as the head of the Wadiyar dynasty after his father's death on 9 September 1974 and continued the traditional customs of the royal family including Mysore Dasara from 1974 until his own demise on 10 December 2013. He was succeeded by Prince Yaduveer Wadiyar.
Білім
Уәдияр жекеменшік Корольдік сарай мектебінде оқып, 1967 жылы орта білімін аяқтады. Ол Майсур қаласындағы мемлекеттік ат шабу мектебінде атқа міну сабақтарын алды. Уәдиярдың британдық және ағылшын-үнділік жеке тәрбиешілері болған. Ал, Уатса мырза оның жас кезіндегі ұстазы болды. 1968 жылы ол Майсур қаласындағы Махараджа колледжіне бір жылдық университет алдындағы курсты оқуға түсті. Кейін 1972 жылы бакалавр дәрежесін алды, 1969 жылдан 1972 жылға дейін ағылшын әдебиеті және саясаттану мамандығы бойынша білім алды. Уәдиярдың қосымша пәні – социология. Оның екінші тілі – каннада тілі, оны профессор К. Венкатрамаппа оқытты. 1972-1974 жылдары Майсур университетінің Манаса Ганготри институтында саяси ғылымдар магистрі дәрежесін алды. Ол ашық университеттің студенті ретінде заң курсын оқыды. Уәдияр батыс классикалық және карнатик классикалық музыкасын да оқыды. Жастығында ол Ведаларды да зерттеген. Саяси ғылым магистрі дәрежесінде бірінші орын алғандығы үшін алтын медальмен марапатталды. Колледжде оқып жүрген кезінде Уәдияр көптеген үнді патшалары мен ханзадалары сияқты крикет ойнады және халықаралық крикет ойыншыларының қолтаңбалары бар крикет таяқшаларының жинағын жинады. Уәдиярдың крикетке деген құштарлығы оны университетінің командасының капитаны болуға және кейіннен Карнатака штаттық крикет қауымдастығының президенті болуға итермеледі.
Саяси мансап
Вадияр Үндістан Ұлттық Конгресінің (ҮҰК) ұзақ жылғы мүшесі болды. Ол Майсур округінен Парламент депутаты сайлауына алты рет қатысты. Ол төрт рет ҮҰК мүшесі ретінде жеңіске жетті, екі рет жеңілді; бір рет Бхаратия Джаната Партиясының (БЖП) кандидаттығымен, ал екінші рет ҮҰК кандидаттығымен. 1984 жылы Вадияр алғаш рет Үндістан Ұлттық Конгресінің тікелей тізімі бойынша Лок Сабха сайлауына қатысып, тәуелсіз кандидат К. П. Шантамуртиді жеңді. 1991 жылы БЖП-ға қосылды, бірақ ҮҰК-ның Чандрапрабха Урсына сайлауда үлкен есебімен жеңіліске ұшырады. Ол ҮҰК-ге қайта оралып, 1996 және 1999 жылғы Лок Сабха сайлауында жеңіске жетті, бірақ 2004 жылғы сайлауда жеңілді.
Жеке өмір
Вадияр Беттада Коте Урс әулетінен шыққан Прамода Девиге үйленген. Ол хинди тілінде магистратураны бітірген. Олардың балалары болмады. Ол Майсур патшалығының билеушілері – өз ата-бабалары орындаған барлық дәстүрлі рәсімдерді сақтап, Майсур Дасарасының патшалық салт-дәстүрін тойлады. Дасара мерекесінде ол арнайы (хасаги) дәрбі өткізді, онда Майсур сарайындағы Амба Вилас залында алтын таққа отырды. Патшалық отбасының басшысы ретінде оның заңды немесе ресми атағы болмаса да, халық оны құрметпен және ықыласпен "Махараджа" деп атады.
Атеизм
Вадияр сұхбатында қысқа мерзімге атеист болғанын айтты. Кейін ол индуистік діни нанымдарына оралды.
Өлім
2013 жылдың 10 желтоқсанында Вадияр 60 жасында Бангалор қаласындағы Викрам ауруханасында жүрек тоқтауынан қайтыс болды. Оның мәйіті Майсур қаласындағы Маду Ванада толық мемлекеттік құрметпен өртелді, бұл жер патшалық отбасының зираттарының орны. Оның қайтыс болған күні Майсур қаласы құрмет көрсету үшін өз еркімен жұмысын тоқтатты. Сол кездегі бас министр Сиддарамайя екі күндік аза тұту рәсімі мен мемлекеттік мереке жариялады. Сонымен қатар, қайғының белгісі ретінде Майсур сарайының жарықтандыруы он үш күнге тоқтатылды. Оның артында әйелі Прамода Деви қалды. Вадияр мұрагерсіз қайтыс болды; 2014 жылғы патшалық Дасара мерекесінде оның жүрегі жақын туысы Чадранга Кантхарадж Урс қалыпты рәсімдерді орындады, ал "хасаги" (жеке) дүрбісі "паттада катти" (патшалық қылыш) таққа қойылып өткізілді. 2015 жылдың 23 ақпанында Прамода Деви Вадияр Ядувир Вадиярды өзінің ұлы ретінде қабылдады, осылайша оны әулеттің жаңа басшысы етіп тағайындады және Вадиярдың өлгеннен кейінгі ұлы ретінде мойындады. Карнатака премьер лигасы турнирін оның құрметіне атады. Майсур университеті бұрын Университет Платиналық мерекелік крикет стадионы деп аталған Ганготри Глэйдс крикет алаңын Шрикантадатта Вадиярдың есімімен атады. Шрикантадатта Вадиярдың құмнан жасалған мүсіні сомдалды. 2014 жылы Үндістан почтасы Шрикантадатта Вадиярдың жеке дүрбісін бейнелейтін арнайы конверт шығарды.