ҚазҰ: Миоцен дәуірінде Оңтүстік Америкада өмір сүрген алып қаймандардың – Purussaurus туысы туралы ақпарат. Ұзындығы, салмағы, тіс морфологиясы және күшті шағылысуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрып кеткен бауырымен жорғалаушылар туысы
Extinct genus of reptiles
Purussaurus – SALMA классификациясы бойынша Миоцен дәуірінде Фриазиялықтан Хуайкерге дейін Оңтүстік Америкада өмір сүрген алып қайманның құрып кеткен туысы. Ол Бразилия және Перу Амазониясы, Колумбияның Виллавиеха формациясы, Панаманың Кулебра формациясы, Венесуэланың солтүстігіндегі Урумако және Сокорро формацияларында табылған бас сүйектерінің материалдары бойынша белгілі.
Purussaurus is an extinct genus of giant caiman that lived in South America during the Miocene epoch, from the Friasian to the Huayquerian in the SALMA classification. It is known from skull material found in the Brazilian and Peruvian Amazon, Colombian Villavieja Formation, Panamanian Culebra Formation, Urumaco and Socorro Formations of northern Venezuela.
Сипаттама
П. brasiliensis типтік түрінің ең үлкен белгілі жеке абанның бас сүйегінің ұзындығы болды. Басқа бір бағалау бойынша, оның ұзындығы – 500 см, ал салмағы – 700 кг, орташа тәуліктік тамақ мөлшері – 70 кг. Шайнау күші шамамен 52 500 Н (шамамен 5,3 тонна күш) деп бағаланды, жоғарғы бағалаулар Purussaurus 69 000 Н (шамамен 7 тонна күш) күшін тудыра алатынын көрсетеді. Тістер Purussaurus-тың үш түрі арасында әртүрлі, бірақ әрқашан 50 мм (2 дюйм) ұзындығында және сәл артқа иілген. Олардың екі жиегінде зифодонттардағыға ұқсас кішкентай тік қырқалар бар. Бұл Purussaurus ірі омыртқалы жануарларды аулағандығын көрсетеді, себебі бұл қырқалар етті тесіп ұстап тұру үшін пайдаланылады. Тістер жоғары жағынан сәл жалпақталған және шамамен конус тәрізді, яғни олар қалың сүйекке соқтығысқанда сынбайтын. Алдыңғы тістері биік және сүйір, ал артқы тістері төмен және дөңгелек. Барлық сезім мүшелері (көздер, құлақтар, мұрын тесіктері) бастың ең жоғарғы бөлігінде орналасқан, бұл Purussaurus көптеген қазіргі каймандар сияқты кенеттен шабуылдайтын аңшы болғандығын көрсетеді.
The skull length of the largest known individual of the type species, P. brasiliensis is Another estimate gave a larger size of in length, ranging from , and in weight, ranging from , with a mean daily food intake of It is also likely that Purussaurus reached only long and As only skulls have been found, the actual length is not certain. Bite force has been estimated to be around 52,500 N (around 5.3 metric tons force), with upper estimates indicating that Purussaurus was capable of generating 69,000 N (around 7 metric tons force). The teeth vary between the three species of Purussaurus, but are always around 50 mm (2 in) long and curve slightly backwards. They have small ridges along two of the edges which resemble those in ziphodonts. This indicates that Purussaurus hunted large vertebrates, as these ridges are used for puncturing and holding on to flesh. The teeth are slightly flattened at the top and are roughly conical, which means that they would have been unlikely to break on impact with a thick bone. Teeth at the anterior are taller and more pointed, whereas those at the posterior are lower and more rounded. All sense organs (eyes, ears, nostrils) were at the very top of the head, indicating that Purussaurus was an ambush predator like many modern caimans.
Палеоэкология
Пуруссаустың ықтимал рационына жойылған Stupendemys тасбақасы, Charactosuchus, Gryposuchus және Mourasuchus крокодилдері, Anhinga құстары және сүтқоректілер кірген болуы мүмкін, оның ішінде: жалқаулар, жартастар, қазіргі капибараға жақын кеміргіштер (Josephoartigasia) – салмағы 700 килограмға дейін (1540 фунт), Stirtonia приматы және өзен дельфиндері. Өзендер, су тасқыны жазықтары және көлдер болған. Теңіз және тұщы су балықтары, тасбақалар, крокодилдер, құрлықтағы және судағы сүтқоректілер Венесуэланың P. mirandai-мен байланысты. Оның ортасы тропикалық және жағалаулық деп сипатталады. Алдыңғы Колумбиялық P. neivensis Granastrapotherium және Xenastrapotherium сияқты астрапотерлер, Mourasuchus және Gryposuchus түрлерінің ерте өкілдері және құрлықтағы крокодиллиформ Langstonia сияқты әртүрлі фаунамен бірге өмір сүрген. Бұл фауна 13 миллион жыл бұрын, Миоценнің соңғы кезеңінің Лавентан шөбінде тіршілік еткен.
The probable diet of Purussaurus likely included the extinct turtle Stupendemys, crocodilians including Charactosuchus, Gryposuchus, and Mourasuchus, Anhinga birds, and mammals including: sloths, bats, rodents related to the modern capybara (Josephoartigasia) weighing up to 700 kilograms (1540 lb), the primate Stirtonia, and river dolphins. Rivers, floodplains, and lake environments were present. Marine and freshwater fish, turtles, crocodilians, and terrestrial and aquatic mammals are associated with Venezuelan P. mirandai. Its environment is described as tropical and coastal. The earlier Colombian P. neivensis lived alongside a massive variety of fauna, including astrapotheres like Granastrapotherium and Xenastrapotherium, the early species of Mourasuchus and Gryposuchus, and the terrestrial crocodyliform Langstonia. This fauna dates from 13 million years ago, in the Laventan stage of the Late Miocene.
Этимология
Бұл туыс Пурус өзенінен, оның қазбалары алғаш рет табылған жерден аталған.
The genus was named for the Purus River where its fossils were first found.