Эксперименталды өнерлесу тобы

Кіріспе

Эксперименталды орындау ансамблі.

Big Art Group – Нью-Йорк қаласындағы эксперименталды орындау ансамблі. Ол тіл мен медианы пайдаланып, театр, кино және бейнелеу өнерінің формальды шекараларын кеңейтеді, соның нәтижесінде мәдени құндылықтарды бұзатын туындылар жасайды. Ансамбль өзінің мақсатын – түпнұсқа мәтін, технология және эксперименттік коммуникация әдістерін қолдана отырып, жаңашылдықпен көзге түсетін қойылымдарды жасауға ұмтылыс деп жариялаған.

Даму

1999 жылы режиссер Кейден Мэнсон мен драматург Джемма Нельсон құрған Big Art Group, CLEARCUT, catastrophe (1999), The Balladeer (2000), Shelf Life (2001), Flicker (2002), House of No More (2004), Dead Set #2 және #3 (2006-2007), "The Sleep", "The Imitation", "The People" (2007), "S.O.S." (2008), "Cityrama" және "Broke House" атты түпнұсқалық шығармаларды жасады. Алғашқы екі жұмысы – "Клиаркат Катастрофа" және "Балладер" – фильм мен театрлық сілтемелерді үйлестіріп, өнердің жаңа тілдерін зерттеді және актерлер тобын сахналық өнердің қатаң физикалық әдістеріне баулыды. "Клиаркат Катастрофа" Чеховтың "Үш қарындас" және "Сұр бақтар" деректі фильмінің идеяларын импровизация арқылы біріктірді. Бұл тәжірибелер "Shelf Life", "Flicker" және "House of No More" үш бөліктен тұратын серияға ұласты. Бұл шығармаларда Мэнсон "Real Time Film" деп аталатын жаңа форматты ойлап тапты – кино мен театрдың қоспасы, онда актерлер сахнада және тікелей эфирде бір уақытта ойнап, күрделі хореография, қуыршақтар мен өмірбаяндық деректерді қолданып, өнердің формальды идеяларын қайта жаңартады. Ол фильмдік тілдің кесу, панорамалау және жақындату сияқты техникаларын "актерді технология ретінде пайдалану" деп сипаттады. Тематикалық тұрғыдан алғанда, трилогия "Shelf Life" шығармасымен басталып, тұтынушылыққа сынды көзқарас білдірді, сонымен қатар драматург Джемма Нельсонның тұңғыш ресми дебюті болды. "Flicker" зорлық-зомбылық пен тауардың байланысын зерттеу үшін екі желілі оқиғаны қолданды. Трилогия "House of No More" шығармасымен аяқталды, ол театрлық повествование идеясын бұзды және театрды әлемді құрудың аналогы ретінде қарастырып, тамаша идеясына қарсы шықты. 2006 жылы компания эксперименттік бейне өнер, музыкалық ынтымақтастықтар мен шындыққа жақын қойылымдардан тұратын "Dead Set #2 және #3", "The Sleep", "The Imitation" және "The People" сериясын бастады. "Dead Set #2 және #3" Big Art Group-тың тікелей театр мен бейне, декорация және костюм дизайнымен жасалған эксперименттерін жалғастырды, бұл травма мен халықтық мәдениет тақырыптарына назар аударды. "The People" нақты уақыттағы фильмнің кеңейтілген нұсқасы болды, ол театрды көшеге көшіріп, жергілікті тұрғындарды, деректі зерттеулерді және арнайы орындарға бейімделген шығармаларды біріктіріп, авангардтық өнерді қоғамдық өнермен үйлестірді. "Орестеяның" заманауи нұсқасын қайта жаңартып, "The People" итальяндық Полвериги қаласының орталық алаңында тікелей эфирде көрсетілді және трансляцияланды. 2008 жылы "S.O.S." Австриядағы Wiener Festwochen фестивалінде көрсетілді, содан кейін Нью-Йорктегі The Kitchen-де қойылды. Үлкен масштабтағы бейне инсталляция, тығыз мәтін, дыбыс және қарқынды темпті біріктірген бұл пьеса қазіргі қоғамдағы қанығу мен құрбандық туралы идеяларды зерттеді. Пьесаның мәтіні Йельдің Театр журналында (40-том, 2-номер, 2010) жарияланды. Кейден Мэнсон Big Art Group тобымен жасаған жұмысы үшін Pew Foundation сыйлығының иегері атанды. Компанияның қаржыландыруына Рокфеллердің көп өнерлі өндіріс қоры, Гринволл қоры, Заманауи өнер қоры және Флоренс Гулд қорынан алынған гранттар кірді. АҚШ-та Big Art Group Performance Space 122, The Kitchen, The Wexner Center for the Arts, The Walker Art Center және REDCAT сияқты алаңдарда өнер көрсетті. Орындаушылар қатарында Хизер Литтеер, Фаррад Муллинс, Дэвид Командер, Джастин Вивиан Бонд және Тео Коган бар. Олардың жұмыстары Йель драмалық кітапханасының тұрақты коллекциясында сақталады.

Founded by director Caden Manson and playwright Jemma Nelson in 1999, Big Art Group has produced original works, CLEARCUT, catastrophe (1999), The Balladeer (2000), Shelf Life (2001), Flicker (2002), House of No More (2004), Dead Set #2 and #3 (2006 7),"The Sleep", "The Imitation", "The People" (2007), "S. O. S." (2008), "Cityrama" and "Broke House". The first two works, Clearcut Catastrophe and The Balladeer, explored the development of new vocabularies for performance blending film and theatrical references and trained the ensemble in physically rigorous methods of stagecraft. Clearcut Catastrophe fused ideas from Chekhov's Three Sisters and the documentary Grey Gardens through methods of improvisation. These experiments evolved into a trilogy of works: Shelf Life, Flicker and House of No More. In these pieces, Manson invented an integrated spectacle which he dubbed ‘Real Time Film’, a hybrid of film and theatre in which actors recombined formal ideas of performance through the use of simultaneous acting on stage and for live video using complex choreography, puppetry, and autobiography. He referred to the techniques of accomplishing filmic language such as cuts, pans, and zooms as treating "the actor as technology." Thematically, the trilogy began with an acidic critique of consumerism with Shelf Life, which also marks author Jemma Nelson's writing debut. The sister piece, Flicker, used two storylines to create a linked examination of violence and commodity. The trilogy concluded with House of No More, which dismantled ideas of theatrical narrative, and attacked the idea of spectacle through an investigation of theatre as an analogy for worldbuilding. In 2006 the company began a series of experimental video art, musical collaborations and reality performances, Dead Set #2 and #3, "The Sleep","The Imitation" and The People. Dead Set #2 and #3 continued Big Art Group's experimentation with live theatre and video, set and costume design to comment on themes of trauma and popular culture. The People was an expansion of real time film that moved the theatre to the street, combining local participants, documentary research and site specific creations and fusing avant garde performance with community expression. Retelling a contemporary version of the Oresteia, The People was simultaneously played and live projected and broadcast into the public square of the Italian town of Polverigi. "S. O. S." followed in 2008, opening at the Wiener Festwochen in Austria and appearing in New York at The Kitchen. Combining a large scale video installation, dense text, sound, and fast pace, the play explored ideas of saturation and sacrifice in contemporary society. The text of the play was published in Yale's Theatre Magazine (Vol. 40,No. 2, 2010). Caden Manson has been recognized as a Pew Fellow for his work with Big Art Group. Major funding for the company include grants received from the Rockefeller Multi Arts Production fund, The Greenwall Foundation, the Foundation for Contemporary Art and the Florence Gould Foundation. In the United States, Big Art Group has performed at such venues as Performance Space 122, The Kitchen, The Wexner Center for the Arts, The Walker Art Center, and REDCAT. Performers include Heather Litteer, Farrad Mullins, David Commander, Justin Vivian Bond, and Theo Kogan. Their work is also in the permanent collection of the Yale Drama Library.