Панаминт қаласы: АҚШ-тың жоғалған кеніштік қаласы

Кіріспе

Калифорния штатындағы корпорацияланбаған елді мекен, Panamint City – Америка Құрама Штаттарының Калифорния штатындағы Иньо округінде, Өлім аңғарының жанындағы Панаминт тауларындағы көшпенді қала. Ол ресми Географиялық атаулар кеңесінде Panamint деп те белгіленген. Панаминт 1872 жылы күміс пен мыс кендерінің табылуынан кейін өркендеген қала ретінде пайда болды. 1874 жылға қарай қаланың халқы шамамен 2000 адамды құрады.

Тарих

Панаминт қаласында Косо суреттерінің ең ірі және ең күрделі жиынтығы орналасқан. Осы суреттердің болуы Сюрприз каньонында қала құрылғанға дейін шошон және/немесе кавайису тайпаларының қоныстанғанын көрсетеді. Күмісті Уильям Ледли Кеннеди, Роберт Полк Стюарт және Ричард С. Джейкобс атты іздеушілер тапқан. Олар өздерінің кеніне қайтып келгенде, олардың ізінен келген алты қарақшыдан құралған топпен серіктесуге мәжбүр болды. EP Raines, Панаминт кеніндегі алғашқы инвестор, Лос-Анджелестегі кәсіпкерлер тобын вагондық жол салуға көндірді, содан кейін Сан-Францискоға кетіп, онда Невада сенаторы Джон П. Джонспен кездесті. Джонс және басқа Невада сенаторы Уильям М. Стюарт «Панаминт Майнинг компаниясын» құрып, ірі кен орындарын сатып алды. Олардың екеуі де Невададағы күміс кенінде белсенді қатысқандарымен танымал болды және Панаминтке деген олардың қызығушылығы өркендеуге себеп болды. 1873–74 жылдары негізі салынған қала көптеген майлы ұңғыларды, салондарды, дүкендерді, «қызыл шамдар» ауданын және зиратты қамтыды – бәрі Сюрприз каньонының ең жоғары бөлігінде салынған. Панаминт қаласы «жаман және әдепсіз» қала ретінде танымал болды. Панаминт қаласының тәртіпсіздік репутациясының салдарынан Уэллс Фарго компаниясы онда кеңсе ашудан бас тартты. Сенаторлар кеннен күміс тасымалдау мәселесін 450 фунт салмақты зеңбірек доптарына құйып, күзетілмеген вагонмен Лос-Анджелеске жеткізу арқылы шешті. 1876 жылдың 24 шілдесінде күрт су тасқыны каньоннан құлап, қаланың көп бөлігін шайып кетті. Иньо округі 1983 жылға дейін Панаминт қаласына дейінгі жолды күтіп келді, содан кейін қатты жаңбырлар каньонды түбіне дейін шайып кетті. Бұл жол Панаминт қаласына үй тіркемелері және кен өндіру жабдықтары бар жүк көліктері сияқты үлкен көліктердің өтуіне мүмкіндік берді (осы көліктердің кейбіреулері сол жерде тасталып қалған). 1994 жылғы Калифорния шөлдерін қорғау туралы заң Сюрприздің жоғарғы бөлігін Өлім сахара ұлттық паркіне қосты және төменгі бөлігіндегі Жерді басқару бюросының жерін жабайы жер деп жариялады. Конгресс Панаминт қаласындағы шайылып кеткен жолдың және қалған жеке меншіктің айналасындағы тар жолақты алып тастады. 2001 жылдың мамыр айында Биологиялық әртүрлілік орталығы, Сьерра клубы және Экологиялық жауапкершілік жөніндегі мемлекеттік қызметкерлердің сот процесі нәтижесінде Жерді басқару бюросы Сюрприз каньоны жолын толығымен жапты. Жабу туралы бұйрықта жеке меншік иелеріне де рұқсат берілді, оларға бұрынғыдай өздерінің меншігіне кіруге мүмкіндік берілді. Жабу шарттарына енгізілген «Келісім туралы мәлімдемеде» Жерді басқару бюросы жолдың одан әрі пайдалануын анықтау үшін «Қоршаған ортаға әсерді бағалау» (ҚЭӘБ) жүргізуі керек екені көрсетілді. Бүгінгі күнге дейін жеке меншік иелерінің кіруге жасаған өтініштеріне жауап берілмеді, өйткені агенттіктер көптеген мәселелерге жауап «ҚЭӘБ» нәтижелері шыққаннан кейін беріледі деп санайды. Панаминтте 1874 жылдан 1877 жылға дейін, 1882 жылдан 1883 жылға дейін және 1887 жылдан 1895 жылға дейін пошта бөлімі жұмыс істеді.

Panamint City is the site of the largest and most elaborate group of Coso Painted Style pictographs. The presence of these pictographs indicates that Surprise Canyon was inhabited by Shoshone and/or Kawaiisu not long before the town was founded. Silver was discovered by Prospectors William Ledlie Kennedy, Robert Polk Stewart, and Richard C. Jacobs, who were forced to form a partnership with a gang of six stage robbers who had followed them when they returned to stake their claim. EP Raines, an early investor in Panamint mining, convinced a group of Los Angeles businessmen to build a wagon road and then moved on to San Francisco, where he met Nevada Senator John P. Jones. Jones and the other Nevada Senator, William M. Stewart, created the Panamint Mining Company and bought up the larger mines. The two were quite famous for their heavy involvement in silver mining in Nevada, and their interest in Panamint started the boom. Founded in 1873–74, the town grew to include many mills, saloons, stores, a red light district, and a cemetery – all built along the uppermost end of Surprise Canyon. Panamint City was regarded as a "bad and wicked" town. Because of Panamint City's lawless reputation, Wells Fargo refused to open an office there. The senators solved the question of how to transport the silver bullion from the mines by casting it into 450 pound cannonballs, which were hauled to Los Angeles in an unguarded wagon. On July 24, 1876, a flash flood roared down the canyon and washed out most of the town. The County of Inyo maintained a graded road to Panamint City until about 1983, when a terrific series of cloudbursts completely washed the canyon out to bedrock. This road permitted large vehicles, such as house trailers and trucks with mining equipment, to access Panamint City (some of these vehicles are abandoned there). The California Desert Protection Act in 1994 placed the upper portion of Surprise in Death Valley National Park and designated the Bureau of Land Management portion below as wilderness. Congress excluded a narrow strip of land around the washed out road and remaining private property in Panamint City. Surprise Canyon Road was hard closed with a locked gate by the Bureau of Land Management in May 2001 as a result of a lawsuit brought about by the Center for Biological Diversity, the Sierra Club, and Public Employees for Environmental Responsibility. In the closure order there was an exemption to owners of private property, allowing them to access their property as had been done in the past. A "Stipulation Agreement" written into the terms of the closure stated that the BLM must complete an "Environmental Impact Statement" (EIS) to determine further allowed use of the road. To date, private property owners' requests for access have gone un answered as the agencies feel many of the issues they have surrounding access will be answered by the yet to be released findings of the "EIS". A post office operated at Panamint from 1874 to 1877, from 1882 to 1883, and from 1887 to 1895.