Кіріспе

Химиялық топ (–OH) гидрокси функционалдық тобы

Химияда гидрокси немесе гидроксил тобы – химиялық формуласы |sOH және бір сутек атомына ковалентті байланысқан бір оттек атомынан тұратын функционалдық топ. Органикалық химияда спирттер мен карбон қышқылы бір немесе бірнеше гидрокси топтарын қамтиды. Гидроксид деп аталатын теріс зарядталған анион |HO⁻ және гидроксил радикалы деп аталатын бейтарап радикал |HO• екеуі де байланысы жоқ гидрокси тобынан тұрады. IUPAC анықтамасы бойынша, гидроксил термині тек гидроксил радикалына (|*OH) қатысты, ал функционалдық топ |sOH гидрокси тобы деп аталады.

Қасиеттері

Су, спирттер, карбон қышқылдары және көптеген басқа гидроксил тобы бар қосылыстар, оттегінің (3.5) және сутегінің (2.1) электронегативтілігі арасындағы үлкен айырмашылыққа байланысты оңай депротондалуға жатады. Гидроксил тобы бар қосылыстар молекулалар арасында сутекті байланысқа түсіп, молекулалар арасындағы электростатикалық тартылысты күшейтеді, соның салдарынан осы функционалдық топтан лиши болған қосылыстарға қарағанда қайнау және балқу температурасы жоғары болады. Суда нашар еритін органикалық қосылыстар, екі немесе одан көп гидроксил тобын қамтығанда суда еритін болады, мысалы, қанттар мен аминқышқылы.

Пайда болуы

Гидрокси тобы химия мен биохимияда кең таралған. Көптеген органикалық емес қосылыстар гидроксил тобын қамтиды, соның ішінде күкірт қышқылы – өнеркәсіптік түрде ең көп өндірілетін химиялық қосылыс. Гидрокси топтары қарапайым биологиялық молекулаларды ұзын тізбектерге байланыстыратын сусыздану реакцияларына қатысады. Май қышқылының глицеролмен бірігіп триацилглицерол құрауы май қышқылының карбоксилдік ұшынан -OH тобын алып тастайды. Екі альдегид қантының бірігіп дисахарид құрауы бір қанттың альдегидтік ұшындағы карбоксил тобынан -OH тобын алып тастайды. Пептидтік байланыс арқылы екі аминқышқылының бірігуі нәтижесінде белок пайда болады, бұл процесте бір аминқышқылының карбоксил тобынан -OH тобы алынып тасталады.

Гидроксилдік радикал

Гидроксил радикалдары өте реактивті және олардың қысқа өмір сүруіне себеп болатын химиялық реакцияларға түседі. Биологиялық жүйелер гидроксил радикалдарының әсеріне ұшырағанда, жасушаларға, адам жасушаларына да зиян келтіруі мүмкін, олар ДНК, майлар және ақуыздармен әрекеттеседі.

Жердің ауа жарығы

Жердің түнгі аспаны атомдар мен молекулалардың радиациялық ауысуларынан пайда болатын, ауа шамы деп аталатын шағыңқы жарықпен жарықтандырылған. Жердің түнгі аспанында байқалатын ең қарқынды құбылыстардың бірі – 700 нанометр мен 900 нанометр арасындағы толқын ұзындығындағы инфрақызыл ауысулар тобы. 1950 жылы Аден Майнель бұл ауысулардың гидроксил молекуласы, OH, екенін анықтады.

Айдың беткі қабаты

2009 жылы Үндістанның "Чандраян-1" спутнигі және Ұлттық аэронавтика және ғарыш агенттігінің (NASA) "Кассини" және "Deep Impact" ғарыш кемелері Айдың гидроксил бөлшектері арқылы судың бар екенін анықтады. Ричард Керрдің мәлімдемесінше, "спектрометр [Ай минералогиясының картасы, сондай-ақ "М3" деп белгілі] 3,0 микрометрлік толқын ұзындығында инфрақызыл сіңіруді анықтады, оны тек су немесе гидроксил – сутегі мен оттегінің бірігуі ғана тудыра алады". NASA 2009 жылы LCROSS зондының гидроксилдің болуымен сәйкес келетін ультракүлгін сәулелену спектрін анықтағанын хабарлады. 2020 жылдың 26 қазанында NASA Айдың күнге қарайтын бетінде, Клав (кратер) кратері маңында судың нақты дәлелдерін тапты, бұл деректер Инфрақызыл астрономияның стратосфералық обсерваториясы (SOFIA) арқылы алынған. SOFIA телескопының SOFIA Faint Object инфрақызыл камерасы (FORCAST) 6,1 микрометрлік толқын ұзындығында суда ғана кездесетін, бірақ гидроксилде жоқ эмиссия жолақтарын анықтады. Ай бетіндегі судың мөлшері айлық топырақтың бір куб метріне 12 унциялық су бөтелкесінің көлемімен тең деп есептелді. 2020 жылдың 1 желтоқсанында Айға қонған "Чанъэ-5" зондында Ай тастары мен реголиттің инфрақызыл шағылысу спектрлерін өлшейтін минералогиялық спектрометр болды. 2,85 микрометрлік толқын ұзындығындағы тас үлгісінің шағылысу спектрі су/гидроксилдің жергілікті концентрациясы миллионға 180 бөліктен аспайтынын көрсетті.

Венера атмосферасы

Venus Express орбиталық аппараты 2006 жылдың сәуірінен 2014 жылдың желтоқсанына дейін Венера планетасы туралы ғылыми деректер жинады. 2008 жылы Piccioni және авторлар тобы Venus Express орбиталық аппаратындағы Көрінетін және Инфрақызыл Термиялық Бейнелеу Спектрометрі (VIRTIS) арқылы Венера атмосферасындағы түнгі ауа жарқылыуының эмиссиясын өлшеу нәтижелерін жариялады. Олар 1,40–1,49 мкм және 2,6–3,14 мкм толқын ұзындығы диапазондарындағы эмиссия жолақтарын OH радикалдарының тербеліс ауысуларымен байланыстырды. Бұл Жерден басқа планета атмосферасында OH радикалдары табылғанының алғашқы дәлелі болды.

Экзопланеталар

2021 жылы WASP 33b экзопланетасының күндізгі атмосферасында 1 мен 2 микрометр арасындағы толқын ұзындықтарындағы эмиссиялық спектрінде OH болуына дәлелдер табылды. Кейіннен WASP 76b экзопланетасының атмосферасында да OH табылды. WASP 33b және WASP 76b екеуі де ультра ыстық Юпитерлер саналады және олардың атмосферасындағы судың барлығы диссоциацияланған иондар түрінде болуы мүмкін.