Апутула: Австралияның ішкі аймағындағы қашық елді мекен
Aputula
Апутула – Австралияның Орталық Териториясындағы шалқары елді мекен. Теңізден ең алыс, құрлықтың географиялық орталығына жақын, Финк өзені маңында орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Апутула (1980-ші жылдарға дейін Финк деп аталған) – Австралияның Солтүстік территориясындағы шалқары, жергілікті австралиялық қауымдастығы. Ол Элис-Спрингстен оңтүстікке қарай және Стюарт тас жолындағы Кульгера жол үйінен шығысқа қарай, Оңтүстік Австралиямен шекараға жақын орналасқан. Финк өзені (неміс кеншісі Уильям Финк есімімен аталған), жылдың көп бөлігінде құрғақ болады, тек сирек су тасқыны кезінде ғана суы толады және Эйр көлі алабының бір бөлігі болып табылады. Өзен қауымдастықтан бірнеше километр жермен өтеді.
Aputula (formerly Finke until the 1980s) is a remote Indigenous Australian community in the Northern Territory of Australia. It is south of Alice Springs and east of Kulgera roadhouse on the Stuart Highway, near the border with South Australia. The Finke River (named after German prospector William Finke), which is dry for most of the year except during occasional floods and is part of the Lake Eyre basin, passes within a few kilometres of the community.
Орналасуы және географиясы
Апутула – Австралия материгінде теңізден ең алыс орналасқан елді мекен, демек географиялық орталыққа ең жақын елді мекен. Австралия материгінің Ламберт орталық нүктесі қалашықтың батыс-оңтүстік бағытында орналасқан.
Aputula is the farthest populated place from the sea in mainland Australia, and therefore the nearest settlement to the geographical centre: the Lambert centre point of mainland Australia is west southwest of the township.
Тарих
1925 жылы Орталық Австралия темір жолында Финк Сайдинг деп аталатын темір жол бұтағы құрылды. Ол бастапқыда жұмысшылардың шағын лагері ретінде пайда болды, онда теміржол жұмысшылары (феттлер) отбасысыз бетон ғимараттарда тұрды. Ең жақын полиция және пошта қызметтері Шарлотта Уотерс қаласында болды, ал ауданның мал шаруашылықтары мен темір жол станциясы Румбаларада орналасқан. Автокөлікпен саяхаттап жүргендер сирек кездесетін. Аборигендер бұл бұтақ салына басталысымен-ақ келе бастады. Төменгі Оңтүстік Арренте және Луритжа тайпалары жақын жердегі құмды төбелерде лагерь құрып, су мен азық-түлікке дингоның бас сүйегін, жабайы гүлдерді, қолдан жасалған заттарды және басқа да бұйымдарды саудаластырды. 1930 жылдардың соңында Шарлотта Уотерс полиция бөлімі жабылғаннан кейін полиция қызметкерлері, іздеушілер, олардың отбасылары және бірқатар "қарт және денсаулығы нашар" аборигендер Финкке көшіп келді. 1938 жылы тұрғындар пошта қызметін ашу үшін петиция жасады. Ернебелладан келген адамдар пойыздан жабдықтар алып келгенде аборигендердің саны арта түсті. Соғыс жылдарында Орталық Австралия темір жолы Тынық мұхитындағы соғысқа аттанған оңтүстік штаттардан мыңдаған әскерлерді тасымалдаудың басты арнасы болды, сонымен қатар бұл бұтақта алғашқы ретранслятор станциясының операторы және жекеменшік кәсіпорын ашылды.
A railway siding called Finke Siding was created on the Central Australia Railway around 1925. It began as a small working men's camp, where the fettlers (railway workers) lived in concrete buildings without family. The nearest police and postal services were at Charlotte Waters and the district's cattle yards and railway station were at Rumbalara. Car travellers were rare. Aboriginal people started visiting the siding as soon as it was built. Lower Southern Arrernte and Luritja people established a camp in the sandhills nearby, trading dingo scalps, wild flowers, artefacts and other items for water and food. A police station was built in the late 1930s, after the Charlotte Waters one closed down and the policemen, trackers, their families and some "aged and infirm" Aboriginal people moved to Finke. Residents petitioned for a postal service in 1938. Aboriginal visitors increased as people from Ernabella came to pick up supplies from the train. During the war years, the Central Australian Railway was the main transport route for thousands of soldiers from the southern states going to war in the Pacific, and the siding got its first repeater station operator as well as its first privately owned business.