Кіріспе

Эдвард Воган Эвартс (28 наурыз 1926 жыл - 2 шілде 1985 жыл) – американдық нейроғалым. Ол ояу, мінез-құлық көрсететін маймылдардың миынан жеке нейрондарды тіркеуді (жазуды) бастапқыда дамытты.

Өмір

Эвартс 1948 жылы Гарвард колледжінде бакалавр дәрежесін және Гарвард медицина мектебінде медицина докторы дәрежесін алды. Эвартс Бостон қаласындағы Питер Бент Бригам ауруханасында тәжірибе жинады, Флорида штатының Оранж Парк қаласындағы Еркес примат биология зертханасында және Лондонның Нерв аурулары жөніндегі ұлттық ауруханасында Карл Лэшлимен бірге жұмыс істеді. Нью-Йорктегі Пейн Уитни институтында психиатрия бойынша ординатурадан кейін Эварт Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Ұлттық психикалық денсаулық институтына қосылды, онда ол Клиникалық ғылым зертханасының физиология бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды және 1970 жылы нейрофизиология зертханасының басшысы болды. Эвартс 1985 жылдың 2 шілдесінде өз зертханасында қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. Эвартс өзінің нейрофизиологиялық зерттеулерін маймылдардың көру және есту қабықтарындағы абляциялық зерттеулер жүргізуден бастады. Ол сондай-ақ мысықтардың көру жүйесінде ЛСД-нің және тетаникалық потенциациядан кейінгі әсерлерді зерттеді. Эвартс нейробиология және қозғалыс бақылау саласына ең маңызды үлес қосты, оянған маймылдардың жеке қабықшалық нейрондарынан электрофизиологиялық жазбалар жасауды қанағаттандырды. Осы техниканы қолдана отырып, алғашқы зерттеулерінде ол ұйқы мен ояу күйді салыстырды. Содан кейін ол маймылдардың сенсомоторлық қабығынан алынған бірлік жазбаларын оперативті түрде шартталған қозғалыстарды орындаумен байланысты эксперименттер жүргізді. Ол қозғалыс параметрлерін көрсететін жеке нейрондардың белсенділігінің өзгеруін байқады. Осы байқауларға сүйене отырып, ол «моторлық дайындық» және «транскортикальді рефлекс» ұғымдарын дамытты. «Психомоторлық дайындық» – бұл стимулға жауап ретінде моторлық әрекетті («баруға ишара») дайындаған кезде болатын жүйке белсенділігін сипаттайды. «Транскортикальді рефлекс» – бұл моторлық қабықтың омыртқа рефлекстеріне ұқсас жұмыс істеуін сипаттайды, ол омыртқалық мотонейрондардың қызметіне әсер етеді.

Ықпал

Эварцтың еңбегі нейроғылымда жаңа саланың пайда болуына себеп болды. Оның ізбасарлары миға уақытша енгізілетін немесе имплантацияланатын жеке электродтар мен электродтар тізбектерін түрлі мінез-құлық және танымдық белсенділік кезінде ми сигналдарын тіркеу үшін пайдаланады, соның арқасында мидың қалай жұмыс істейтіні туралы білім жинақтайды. Осы зерттеулерде жинақталған білімнің нәтижесінде жақында мидағы нейрондық белсенділікті анықтайтын, оның мағынасын түсіндіретін және түсіндірілген ақпаратты роботтар сияқты сыртқы құрылғыларды басқару үшін қолданатын ми-компьютер интерфейстері – электрондық құрылғылар жасалды.

Антипсихотикалық дәрілер мен өмір сүру ұзақтығына қатысты 1956 жылғы болжамы

1956 жылы Ұлттық ғылым академиясының мәжілісінде Эвартс хлорпромазин сияқты антипсихотиктердің пациенттерге қысқа мерзімдік пайдасын тигізерін, бірақ бұл өмір күтілу ұзақтығын төмендетумен толатынын айтты.