Франсиско Прадилья: Испан суретшісінің өмірі мен шығармалары

Франсиско Прадилья – испан суретшісі, тарихи сахналармен танымал. Римде білім алған, Франция мен Венецияны зерттеген шебердің өмірі мен шығармашылығы.

Кіріспе

Испан суретшісі Франсиско Прадилла Ортис (24 шілде 1848 – 1 қараша 1921) – тарихи сахналарды суреттеумен әйгілі, өнімді испан суретшісі.

Өмірбаян

Ол Сарагоса провинциясындағы Вильянуэва-де-Галлего қаласында дүниеге келді және Сарагосада оқуын бастады. Содан кейін ол Сан-Фернандодағы Корольдік Көркем өнер академиясына (Real Academia de Bellas Artes) және кейіннен Мадридтегі "Акварелистер академиясы" ("Academia de Acuarelistas") академиясына ауысты. 1873 жылы ол Римдегі жаңа Испан академиясында оқуға таңдалған алғашқы студенттердің бірі болды. Ол жерден Францияға және Венецияға барып, ескі шеберлерді зерттеді. 1878 жылы ол өзінің "Дона Хуана де Мад" немесе ("Хуана ла Лока") суретін Ұлттық Көркем өнер көрмесіне ұсынды және Құрмет медалімен марапатталды. 1879 жылы Испания Сенаты оған "Гранаданың тапсырылуы" (La Rendición de Granada) шығармасын жасауды тапсырды, оны аяқтауға үш жыл кетті. 1881 жылы ол Римдегі Испан Көркем өнер академиясының (Academia Española de Bellas Artes de Roma) директоры болды, бірақ екі жылдан кейін бұл қызметтен кетті. Ол көбінесе Италияда саяхаттап, жергілікті тақырыптар мен адамдарды бейнеледі. 1897 жылы Мадридке Прадо мұражайының директоры болып оралды. Бұл лауазымда ол аз ғана уақыт болды, содан кейін қайтадан сурет салуға көңіл бөлді. Оның барлық туындылары 1000-нан астам суреттен тұрады, бұл оның әртүрлі тақырыптар мен стильдерге деген қызығушылығын көрсетеді, көбінесе қазіргі заманғы сәнге қарамастан. Ол негізінен тарихи картиналарымен танымал; соңғысы 1910 жылы аяқталған, ол үлкен картиналардың ең ұзын атауларының біріне ие: "Католик монархтарының ұлы Дон Хуанның крещение рәсімі Севилья көшелерімен өтуі" (Cortejo del bautizo del Príncipe Don Juan, hijo de los Reyes Católicos, por las calles de Sevilla). Алдыңғы мысал – "Маврдың сыбырысы", онда Гранаданың соңғы Насрид билеушісі Мұхаммед XII қалаға соңғы рет Пуэрто-дель-Суспиро-дель-Мородан қарап, жер аударылуға кетпес бұрын көрінеді. Алайда, көбінесе "костумбристалар" – жергілікті әдет-ғұрыптарды немесе мінез-құлықты көрсететін романтикалық зерттеулер және импрессионизмнің ықпалымен жиі суреттелген пейзаждар кездеседі. Оның банкі банкрот болғаннан кейін туған қаржылық қиындықтар оның өнімді болуына ерекше қажеттілік тудырған болуы мүмкін.

He was born in Villanueva de Gállego, in Zaragoza Province and began his studies in Zaragoza. He then transferred to the Real Academia de Bellas Artes de San Fernando and, later, the "Academia de Acuarelistas" (Academy of Watercolorists) in Madrid. In 1873, he became one of the first students chosen to study at the new Spanish Academy in Rome. From there he had opportunities to travel to France and Venice and studied the old masters. In 1878 he submitted his painting Doña Joanna the Mad or (Juana la Loca) to the National Exhibition of Fine Arts and was awarded the Medal of Honor. In 1879, the Spanish Senate then commissioned him to create La Rendición de Granada (The Surrender of Granada), which took him three years to complete. In 1881 he became the Director of the Academia Española de Bellas Artes de Roma, but resigned from this post after two years. He traveled, mostly in Italy, portraying local themes and people. In 1897 he returned to Madrid as the director of the Museo del Prado. He held this position only briefly and then focused again on painting. His total output is well over 1,000 paintings showing his interest in a variety of subjects and styles, often without regard of the current fashion. He is primarily recognized for his historical paintings; the last one completed in 1910 carries one of the longer titles of a major painting, Cortejo del bautizo del Príncipe Don Juan, hijo de los Reyes Católicos, por las calles de Sevilla (Retinue of the Baptism of Don Juan, son of the Catholic Monarchs, Along the Streets of Seville). An earlier example is The Sigh of the Moor, which depicts Muhammad XII, the last Nasrid ruler of Granada, turning to take his last look at the city from the Puerto del Suspiro del Moro before going into exile. Much more common, however, are costumbristas—often romanticized studies that show local customs or manners—and landscapes that are often sketchy, with impressionistic influences. Financial duress after the bankruptcy of his bank may have imposed a special need to be productive.