Муромати кезеңіндегі Оути әулеті

Кіріспе

Жапондық клан. Муромачи дәуірінің күшті даймиосы ретінде танымал Оучи кланы (大内氏) 12-14 ғасырларда Ашикага сёгунатының билігі кезінде Батыс Жапониядағы ең күшті және маңызды әулеттердің бірі болды. Олардың Ямагучи қаласындағы қамалдан басқарылған иеліктері өркендеген шағында алты провинцияны құрады, ал Оучи императорлық сарайға қарсы Нанбоку-чо соғыстарында Ашикаганы қолдауда маңызды рөл атқарды. Оучилер 1550 жылдарға дейін күшті болып келді, содан кейін оларды өздерінің вассалдары Мори кланы күштен шығарды.

Тарих

Қазіргі Ямагучи қаласындағы жергілікті аңыз бойынша, Оучи кланы корей тегінен шыққан, нақтырақ айтқанда Бэкже патшалығының ханзадасының ұрпағы. Тарихшы Кондо Киёсидің (近藤清石, 1833–1916) еңбегі – «Оучи ши Жицруроку» (大内氏実録) осы аңызды қабылдаған кітаптардың бірі. Дегенмен, кейбір ғалымдар мұны даулайды, тіпті дәстүрлердің өзі бір-біріне қайшы келеді. Күні бүгін Оучи кланының мүшелері ешқандай дау жоқ деп санайды және Бэкжемен тығыз байланыста екендерін жариялайды. «Оучи Татараши фуч о» және «Оучи ши Жицруроку» бойынша, Имсеонг ханзадасы – олардың алғашқы атасы. Тарихи тұрғыдан алғанда, Оучи кланы экономикалық күшін арттыру және саяси билікке ие болу үшін корей мұрасын және жапондық өкілдігін бірге көрсеткен. Хонсю аралының батыс бөлігіндегі Суо провинциясында орналасқан Оучилер, әсіресе Қытаймен сыртқы сауда мен қарым-қатынастарда белсенділік танытқан алғашқы отбасылардың бірі болды. Онин соғысынан (1467–1477) кейін Оучи және Хосокава отбасы арасында күшті бәсекелестік пайда болды. 1523 жылы Ниңбо қаласында олар қақтығысқа түсті, нәтижесінде қытайлықтар Ниңбо қаласын жапон саудагерлері үшін жапты. Осы оқиғадан кейін Оучи кемелеріне Қытайда сауда жасауға 1540 және 1549 жылдары ғана рұқсат берілді. Оучи 1551 жылы португал иезуит миссионері Франциск Ксавьерді де қабылдады. Байлықтары мен сауда байланыстарының арқасында Оучи өнер мен мәдениет саласында да танымал болды. Олар Жапония мен Қытайдан, сондай-ақ алыс елдерден келген көптеген мәдени және көркемдік құндылықтарға ие болды. Әсіресе, 1486 жылы Оучи Масахироның атақты суретші Сесшуді Ямагучиге шақыруы кеңінен танылды. 1551 жылы даймё Оучи Йошитака соғыс қиралынан зардап шеккен Киотодан император Го-Нара мен оның сарайын Ямагучиге көшіруге тырысты. Бірақ Оучидің бас әскери қолбасшылары императорлық сарайдың өкілдері оларды ығыстырып тастауы мүмкін деген қорқынышпен бұл жоспарға қарсы шықты. Бұл Тайней-джи оқиғасына әкеп соқты, нәтижесінде Йошитака өзін-өзі өлтіруге мәжбүр болды. Көтеріліс жетекшісі Сюэ Харуката Оучи Йошинаганы қуыршақ басшы ретінде тағайындады, бірақ Йошинаганың өзі Оучидің ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған Отомо Сориннің кіші інісі еді. Осылайша Оучи әулетінің тікелей ұрпақтары аяқталды. 1555 жылы Мори Мотонари, Йошитаканың бұрынғы вассалы, Мияджима шайқасында Сюэ Харукатаны жеңді. Екі жылдан кейін Йошинага өзін-өзі өлтіріп, Оучи кланының соңғы өкілі болды.

Local legend in modern Yamaguchi City has it that the Ōuchi clan were of Korean origins, specifically descended from a prince of Baekje. The Ōuchi shi Jitsruroku (大内氏実録), a work of the historian Kondō Kiyoshi (近藤清石, 1833–1916), is one of the books which adopt this legend. However, some scholars are in dispute, and even traditions are contradictory to each other. Modern day members of the Ouchi clan think that there is no dispute, and they strongly identify with Baekje. According to the Ō uchi Tatarashi fuch ō and the Ōuchi shi Jitsruroku, Prince Imseong is their first ancestor. Historically the Ōuchi clan emphasized their Korean heritage along with their Japanese identity to establish economic power based on international trade and wield political power. Based in Suō Province, towards the western end of Honshū, the Ōuchi were among the primary families to be involved in foreign trade and relations, particularly with China. Following the Ōnin War (1467–1477), a strong rivalry developed between the Ōuchi and the Hosokawa family, who were then in power. The two clashed at Ningbo in 1523, and as a result the Chinese closed Ningbo to Japanese traders. After the incident, the Ōuchi ships were only allowed to trade in China in 1540 and 1549. The Ōuchi also housed the Portuguese Jesuit missionary Francis Xavier for a time in 1551. As a result of their wealth and trading contacts, the Ōuchi gained renown in the worlds of art and culture as well. They possessed countless items of cultural and artistic significance and beauty, from Japan and China, as well as from further abroad. Particularly famous was the invitation by Ōuchi Masahiro of the famous painter Sesshū to Yamaguchi in 1486. In 1551, the daimyō Ōuchi Yoshitaka tried to move Emperor Go Nara and his court from war torn Kyoto to Yamaguchi. But the Ōuchi's chief military vassals opposed this plan, fearing that imperial courtiers would displace them. This led to the Tainei ji incident, in which Yoshitaka was forced to commit suicide. Sue Harukata, the leader of the rebellion, installed Ōuchi Yoshinaga as a puppet clan chief, but Yoshinaga was actually the younger brother of long time Ōuchi rival Ōtomo Sōrin. This ended the Ōuchi line proper. In 1555, Mōri Motonari, another former vassal of Yoshitaka, defeated Sue Harukata in the Battle of Miyajima. Two years later, Yoshinaga committed suicide, ending the Ōuchi clan.