Хедж-қорлар: түрлері, стратегиялары және басқару ерекшеліктері

Хедж-қорлар: Жұйылған активтерді басқару, тәуекелді азайту стратегиялары, қысқа сату, күрделі қаржы құралдары. Инвестициялық қор туралы толық ақпарат!

33 мин оқу

100%

Дереккөз: Hedge fund — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Инвестициялық қордың түрі

Хедж-фонд – сұйық активтерді ұстайтын және инвестициялық өнімділікті арттыру және нарықтық тәуекелдерден кірісті қорғау үшін күрделі сауда және тәуекелді басқару техникаларын пайдаланатын біріктірілген инвестициялық қор. Осы портфельдік техникалардың ішінде қысқа сату, кредиттік рычаг және туынды құралдарды пайдалану бар. Қордың реттелу мәртебесінен басқа, қор түрлерінің ресми немесе белгіленген анықтамасы жоқ, сондықтан «хедж-фонд» дегеннің не болатынына қатысты әртүрлі пікірлер бар. Хедж-фондтар реттелетін қорларға қолданылатын көптеген шектеулерге бағынбаса да, 2007–2008 жылдардағы қаржы дағдарысынан кейін АҚШ және Еуропада хедж-фондтарға мемлекеттік бақылауды күшейту және белгілі бір реттеушілік олқылықтарды жою мақсатында заңдар қабылданды. Көптеген қазіргі заманғы хедж-фондтары кең ауқымдағы қаржы құралдарын және тәуекелді басқару техникаларын қолдана алады, бірақ олар стратегиялары, тәуекелдері, құбылмалылығы және күтілетін кіріс көрсеткіштері тұрғысынан бір-бірінен өте ерекшеленеді. Хедж-фондтардың инвестициялық стратегиялары нарық өркендесе не құлдыраса да («абсолютті кіріс») инвестиция бойынша оң нәтижеге қол жеткізуді мақсат етеді. Хедж-фондтар тәуекелді инвестициялар саналады; кейбір хедж-фонд стратегияларының күтілетін кірісі, хеджирлеу техникаларын қолданудың нәтижесінде, қор нарықтарына жоғары тәуелділікке ие жеке сауда қорларымен салыстырғанда аз құбылмалы болуы мүмкін. Хедж-фонд әдетте өзінің инвестициялық менеджеріне басқару ақысын (әдетте, қордың таза актив құнының 2% жылына) және өнімділік ақысын (әдетте, бір жыл ішінде қордың таза актив құнының өсімнің 20%) төлейді. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, активтерінің жалпы сомасы шамамен 3,8 триллион долларды құрайды. Хедж-фонд менеджерлерінің басқаруындағы активтер (AUM) бірнеше миллиард долларға жете алады.

Этимология

"Хедж" сөзі, яғни даланың периметрі бойынша орналасқан бұталар қатары, көптен бері тәуекелді шектеу үшін метафора ретінде қолданылып келеді. Бастапқы хедж-фондтар нарықтың жалпы құбылуына қарсы нақты инвестицияларын басқа, ұқсас активтерді сату арқылы қорғауға тырысты. Бірақ қазіргі таңда, көптеген әртүрлі инвестициялық стратегиялар қолданылады, олардың көпшілігі тәуекелді "қорғауға" бағытталмайды.

Тарих

1920-жылдардағы АҚШ-тың өркендеген қор нарығында бай инвесторлар үшін көптеген жеке инвестициялық құралдар қол жетімді болды. Осы кезеңде ең танымал болғаны – Бенджамин Грэм мен оның ұзақ жылғы серіктесі Джерри Ньюман құрған «Грэм Ньюман» серіктестігі. Уоррен Баффет 2006 жылы Американдық қаржы мұражайына жолдаған хатында осы серіктестікті алғашқы хедж-фондтардың бірі деп атады. Баффеттің басқа да пікірлеріне сүйене отырып, Джанет Таваколи Грэмнің инвестициялық фирмасын алғашқы хедж-фонд деп санайды. Әлеуметтанушы Альфред В. Джонс «хедж-фонд» терминін енгізген және 1949 жылы алғашқы хедж-фонд құрылымын жасаған. Джонс өзінің қорын «хеджирленген» деп атады, бұл термин сол кезде Уолл-стритте қаржы нарықтарындағы өзгерістерге байланысты инвестициялық тәуекелді басқаруды сипаттау үшін жиі қолданылды. 1970-ші жылдары хедж-фондтар бір стратегияға маманданса, көптеген қор менеджерлері ұзақ/қысқа акциялар моделін ұстанды. 1969–1970 жылдардағы экономикалық төмендеу және 1973–1974 жылдардағы қор нарығының күрт құлдырауы салдарынан көптеген хедж-фондтар ауыр зиянға ұшырап, жабылды. Олар 1980-ші жылдардың соңында қайтадан назар аударуға ие болды. Бұл құлдыраудың себептері ретінде қарастырылды. Келесі он жылдық ішінде хедж-фондтардың стратегиялары кредиттік арбитраж, қиын жағдайдағы борыштар, облигациялар, сандық және көп стратегиялық тәсілдерді қамтыды. 21-ші ғасырдың басында хедж-фондтар әлемдік деңгейде танымал болды және 2008 жылға қарай хедж-фонд индустриясы басқарудағы активтері (AUM) шамамен 1,93 триллион АҚШ долларын құрады. Алайда, 2007–2008 жылдардағы қаржы дағдарысы көптеген хедж-фондтарды инвесторлардың қаражатын алуды шектеуге мәжбүр етті, олардың танымалдылығы мен AUM көрсеткіштері төмендеді. AUM көрсеткіштері қайта қалпына келді және 2011 жылдың сәуірінде 2 триллион долларға жуық деп бағаланды. 2011 жылы хедж-фондтарға салынған әлемдік инвестициялардың 61% институционалдық көздерден түсті. 2011 жылдың маусым айында ең көп AUM-і бар хедж-фондтарды басқарушы компаниялар Bridgewater Associates (58,9 млрд АҚШ доллары), Man Group (39,2 млрд АҚШ доллары), Paulson & Co. (35,1 млрд АҚШ доллары), Brevan Howard (31 млрд АҚШ доллары) және Och Ziff (29,4 млрд АҚШ доллары) болды. Bridgewater Associates компаниясының 2012 жылы басқаруындағы активтердің құны 70 миллиард долларды құрады. Сол жылдың соңында АҚШ-тағы 241 ең ірі хедж-фонд компаниясының жалпы активтері 1,335 триллион долларды құрады. 2012 жылдың сәуірінде хедж-фонд индустриясы басқарудағы жалпы активтер бойынша рекордтық 2,13 триллион АҚШ долларына жетті. 2010 жылдардың ортасында хедж-фонд индустриясы «ескі мектептің» қор менеджерлерінің жалпы құлдырауын бастан кешірді. Дэн Лоуб оны орталық банктердің бұрын-соңды болмаған мөлшерде жеңілдету шараларын қабылдауына байланысты классикалық ұзақ/қысқа стратегияның сұраныстан қалғандығына байланысты «хедж-фондтардың қасіретті алаңы» деп атады. АҚШ қор нарығындағы корреляция қысқа сатушылар үшін көтере алмайтын деңгейге жетті. Бүгінгі таңда хедж-фонд индустриясы Citadel, Elliot, Millennium, Bridgewater және басқалар сияқты ірі, орнықты компаниялардың айналасында бірігуге жетті. Жаңа қорлардың құрылу қарқыны жабылып жатқан қорлардың санынан асып түседі. 2017 жылдың шілдесінде хедж-фондтар кірістің ай сайынғы сегізінші тізбектелі өсімін тіркеді, басқарудағы активтер рекордтық 3,1 триллион долларға жетті.

During the US bull market of the 1920s, there were numerous private investment vehicles available to wealthy investors. Of that period, the best known today is the Graham Newman Partnership, founded by Benjamin Graham and his long time business partner Jerry Newman. This was cited by Warren Buffett in a 2006 letter to the Museum of American Finance as an early hedge fund, and based on other comments from Buffett, Janet Tavakoli deems Graham's investment firm the first hedge fund. The sociologist Alfred W. Jones is credited with coining the phrase "hedged fund" and is credited with creating the first hedge fund structure in 1949. Jones referred to his fund as being "hedged", a term then commonly used on Wall Street to describe the management of investment risk due to changes in the financial markets. In the 1970s, hedge funds specialized in a single strategy with most fund managers following the long/short equity model. Many hedge funds closed during the recession of 1969–1970 and the 1973–1974 stock market crash due to heavy losses. They received renewed attention in the late 1980s. as likely causes. Over the next decade, hedge fund strategies expanded to include credit arbitrage, distressed debt, fixed income, quantitative, and multi strategy. During the first decade of the 21st century, hedge funds gained popularity worldwide, and, by 2008, the worldwide hedge fund industry held an estimated US$1.93 trillion in assets under management (AUM). However, the financial crisis of 2007–2008 caused many hedge funds to restrict investor withdrawals and their popularity and AUM totals declined. AUM totals rebounded and in April 2011 were estimated at almost $2 trillion. as of 2011, 61% of worldwide investment in hedge funds came from institutional sources. In June 2011, the hedge fund management firms with the greatest AUM were Bridgewater Associates (US$58.9 billion), Man Group (US$39.2 billion), Paulson & Co. (US$35.1 billion), Brevan Howard (US$31 billion), and Och Ziff (US$29.4 billion). Bridgewater Associates had $70 billion in assets under management as of 2012. At the end of that year, the 241 largest hedge fund firms in the United States collectively held $1.335 trillion. In April 2012, the hedge fund industry reached a record high of US$2.13 trillion total assets under management. In the middle of the 2010s, the hedge fund industry experienced a general decline in the "old guard" fund managers. Dan Loeb called it a "hedge fund killing field" due to the classic long/short falling out of favor because of unprecedented easing by central banks. The US stock market correlation became untenable to short sellers. The hedge fund industry today has reached a state of maturity that is consolidating around the larger, more established firms such as Citadel, Elliot, Millennium, Bridgewater, and others. The rate of new fund start ups is now outpaced by fund closings. In July 2017, hedge funds recorded their eighth consecutive monthly gain in returns with assets under management rising to a record $3.1 trillion.

Стратегиялар

Хедж-фонд стратегиялары көбінесе төрт негізгі санатқа жіктеледі: жаһандық макро, бағытталған, оқиғаларға негізделген және салыстырмалы құндылық (арбитраж). Осы санаттардағы стратегиялардың әрқайсысы ерекше тәуекел және кіріс деңгейлерін қамтиды. Қор икемділік, тәуекелді басқару немесе диверсификация мақсатымен бір стратегияны немесе бірнеше стратегияны қолдануы мүмкін. Хедж-фондтың проспектісі, сондай-ақ ұсыныс меморандумы, потенциалды инвесторларға қордың кілтті аспектілері туралы ақпарат береді, оның ішінде қордың инвестициялық стратегиясы, инвестицияның түрі және несие шегі. Хедж-фонд стратегиясын құрайтын элементтерге қордың нарыққа қатысу әдісі, қолданылатын нақты құралдар, қор маманданған нарық секторы (мысалы, денсаулық сақтау), инвестицияларды таңдау әдісі және қор ішіндегі диверсификация деңгейі жатады. Акциялар, облигациялар, тауарлар және валюта сияқты әртүрлі актив кластарына қатысты нарыққа әртүрлі тәсілдер бар. Қолданылатын құралдарға акциялар, облигациялар, фьючерстер, опциондар және своптар кіреді. Стратегияларды менеджерлердің инвестицияларды таңдауы мүмкін болатын "дискрециялық/сапалық" стратегияларға және инвестициялар компьютерлік жүйе арқылы таңдалатын "системалық/сандық" стратегияларға бөлуге болады. Қор ішіндегі диверсификация деңгейі әртүрлі болуы мүмкін: қорлар көп стратегиялық, көп қорлық, көп нарықтық, көп менеджерлік немесе олардың комбинациясы болуы мүмкін. Кейде хедж-фонд стратегиялары "абсолюттік кіріс" деп сипатталады және "бейтарап нарыққа" немесе "бағытталған" деп жіктеледі. Бейтарап нарыққа қатысты қорлар нарықтың жалпы өнімділігімен аздап байланысты, себебі олар нарық құбылуларының әсерін "нейтралдайды", ал бағытталған қорлар нарықтағы трендтер мен қарама-қайшылықтарды пайдаланады және нарық ауытқуларына көбірек сезімтал.

Жалпы макро

Глобалды макроинвестициялық стратегия қолданатын хедж-фондтар, тәуекелге сәйкес келтірілген кіріс алу мақсатында, әлемдік макроэкономикалық оқиғаларды болжап, акция, облигация немесе валюта нарықтарында ірі позициялар ашады. Глобалды макро көбінесе бағытталған инвестициялық стратегия ретінде жіктеледі. Басқаша стратегиялардың ішінде тауар сауда кеңесшілері (CTA) қолданатын стратегиялар бар, онда қор тауар нарықтарында немесе своптарда фьючерстермен (немесе опциялармен) сауда жасайды. Бұл сондай-ақ "басқарылатын болашақ қор" деп те аталады. Көптеген жаһандық макро-менеджерлер реттеушік тұрғысынан CTA болып табылады, ал негізгі айырмашылық жүйелі және дискрециялық стратегиялар арасында. CTA/макро стратегияларын жіктеуге арналған жүйе анықтамада келтірілген.

Бағытты

Бағытталған инвестициялық стратегиялар әртүрлі нарықтардағы акцияларды таңдауда нарық қозғалыстарын, трендтерді немесе қарама-қайшылықтарды пайдаланады. Компьютерлік модельдер қолданылуы мүмкін, немесе қор менеджерлері инвестицияларды анықтап, іріктейді. Осы стратегиялардың түрі нарықты бейтарап стратегияларға қарағанда нарықтың жалпы құбылуларына көбірек сезімтал.

Оқиғаға байланысты

Оқиғаға негізделген стратегиялар негізгі инвестициялық мүмкіндік пен тәуекелді оқиғамен байланысты жағдайлармен байланысты. Оқиғаға негізделген инвестициялық стратегия корпоративтік транзакциялық оқиғаларда, мысалы, бірігулер, сатып алулар, қайта капиталдандырулар, банкроттықтар және таратулар сияқты инвестициялық мүмкіндіктерді анықтайды. Мұндай стратегияны қолданатын менеджерлер осындай оқиғаларға дейін немесе кейін нарықтағы бағалаудағы қателіктерді пайдаланып, тиісті бағалы қағаздың немесе бағалы қағаздардың күтілетін қозғалысына негізделген позиция алады. Хедж-фондар сияқты ірі институционалдық инвесторлар дәстүрлі акция инвесторларына қарағанда оқиғаға негізделген инвестициялық стратегияларды ұстануға бейім, себебі олар инвестициялық мүмкіндіктерді анықтау үшін корпоративтік транзакциялық оқиғаларды талдау үшін қажетті білім мен ресурстарға ие. Корпоративтік транзакциялық оқиғалар әдетте үш санатқа бөлінеді: қиын жағдайдағы бағалы қағаздар, тәуекел арбитражы және ерекше жағдайлар. Ерекше жағдайлар – бұл компания акцияларының құнына әсер ететін оқиғалар, оның ішінде компанияны қайта құру немесе бөліну, акцияларды қайта сатып алу, бағалы қағаздарды шығару/қайта сатып алу, активтерді сату немесе басқа да катализаторлық жағдайлар сияқты корпоративтік операциялар. Ерекше жағдайлардан пайдалану үшін хедж-фонд менеджері компанияның меншікті капиталы мен оған байланысты құралдарының құнын арттыратын немесе төмендететін болашақ оқиғаны анықтауы керек. Оқиғаға негізделген басқа стратегияларға корпоративтік облигацияларға бағытталған несие арбитражы стратегиясы; қор компанияларда үлкен үлестер алып, басқаруға қатысу үшін меншік құқығын пайдаланатын белсенді стратегия; жаңа фармацевтикалық препараттардың соңғы мақұлдануын болжауға негізделген стратегия; және ірі сот процестеріне қатысы бар компанияларға маманданған құқықтық катализатор стратегиясы жатады.

Әр түрлі

Төрт негізгі санаттағы стратегиялардан басқа, осы санаттарға толыққанды жатпайтын бірнеше стратегиялар бар. Хедж-фондтар қоры (көп басқарушы): көптеген жеке басқарушы хедж-фондтарынан тұратын диверсификацияланған портфелі бар хедж-фонд. Көп басқарушы: инвестициялар жеке суб-басқарушыларға бөлінетін және олардың өз стратегияларына инвестиция жасайтын хедж-фонд. Көп стратегиялы: әртүрлі стратегиялардың комбинациясын пайдаланатын хедж-фонд. 130/30 қорлары: 130% ұзақ және 30% қысқа позициялары бар, нәтижесінде 100% таза ұзақ позициясы қалдырылатын акциялар қорлары. Тәуекел теңдігі: қаржылық левериджді пайдалану арқылы табысты барынша арттыру мақсатында, қаражатты кең ауқымды санаттарға бөлу арқылы тәуекелді теңестіру. Жасaнды интеллектпен басқару: күрделі машиналық оқыту модельдерін және кейде үлкен деректерді қолдану.

Қауіп

Акциялар мен облигациялардың көп көлемін ұстап отырған инвестор үшін, хедж-фондтарға инвестиция салу диверсификацияны қамтамасыз етіп, портфельдің жалпы тәуекелін төмендетуі мүмкін. Хедж-фондтарды басқарушылар көбінесе нарықтық индексермен салыстырмалы түрде байланыссыз және инвесторлардың қалаған тәуекел деңгейіне сәйкес келетін кіріс табуға тырысады. Хеджирлеу инвестицияның кейбір тәуекелдерін азайтуға көмектеседі, бірақ ол әдетте операциялық тәуекел және модельдік тәуекел сияқты басқаларын арттырады, сондықтан жалпы тәуекел төмендейді, бірақ толығымен жойылмайды. Hennessee Group есебіне сәйкес, 1993 және 2010 жылдар аралығында хедж-фондтар S&P 500-ге қарағанда шамамен үш есе аз құбылмалы болды.

Тәуекелдерді басқару

Хедж-фондтарға инвестиция салатын инвесторлар көптеген елдерде білікті инвесторлар болуы тиіс, олар инвестициялық тәуекелдердің бар екенін біледі деп есептеледі және осы тәуекелдерге қатысты күтілетін табысқа байланысты оларды қабылдайды. Қорды басқарушылар қорды және инвесторларды қорғау үшін кең ауқымды тәуекелді басқару стратегияларын қолдануы мүмкін. Financial Times газетінің мәліметінше, "ірі хедж-фондтарда активтерді басқарудағы ең күрделі және қатаң тәуекелді басқару тәжірибелері бар". Қысқа мерзімде көптеген инвестициялық позицияларды ұстайтын хедж-фондтар әсіресе жан-жақты тәуекелді басқару жүйесіне ие болуы мүмкін, сондай-ақ қорларда тәуекелдерді бағалап, басқаратын, бірақ саудаға қатыспайтын тәуелсіз тәуекел жөніндегі офицерлердің болуы қалыпты жағдайға айналды. Қайтарудың қалыптан тыс болуы, құбылмалылықтың шоғырлануы және трендтер әдеттегі тәуекелді өлшеу әдістемелерімен әрқашан ескерілмейді, сондықтан тәуекелдегі құн және осыған ұқсас өлшемдерге қосымша, қорлар кіріктірілген шараларды, мысалы, төмендеулерді пайдалана алады. Инвестициядан туындауы мүмкін нарыққа байланысты тәуекелдерді бағалаудан басқа, инвесторлар хедж-фондтағы қателік немесе алаяқтық инвесторға шығын келтіруі мүмкін тәуекелді бағалау үшін операциялық тиістілікті тексеруді де қолданады. Бұл ретте хедж-фондты басқарушының операцияларын ұйымдастыру және басқару, инвестициялық стратегияның тұрақтылығы және қордың компания ретінде даму әлеуеті қарастырылады.

Ашықдық және нормативтік-құқықтық мәселелер

Хедж-фондтар жекеменшік ұйымдар болғандықтан және олардың көпшілікке ақпарат беру талаптары шектеулі болғандықтан, бұл кейде ашықтықтың жетіспеуі ретінде қарастырылады. Хедж-фондтар туралы тағы бір жиі кездесетін пікір – олардың басқарушылары басқа қаржылық инвестицияларды басқарушыларға қарағанда нормативтік бақылауға және/немесе тіркеу талаптарына кемін түседі, сондай-ақ стильдік өзгерістер, операциялық қателер немесе алаяқтық сияқты басқарушыға тән ерекше тәуекелдерге ұшырауы мүмкін. Бұған қоса, инвесторлар, әсіресе институционалдық инвесторлар, хедж-фондтардың тәуекелдерді басқаруын жақсартуға ынталандырып, ішкі тәжірибелер мен сыртқы нормативтік талаптарды дамытуға қолдау көрсетуде.

Басқа инвестициялық түрлермен ортақ тәуекелдер

Хедж-фондтар басқа инвестициялық кластармен, соның ішінде өтімділік тәуекелі мен басқарушы тәуекелі сияқты бірдей тәуекел түрлеріне ие. Өтімділік – активті сатып алу, сату немесе ақшаға айналдыру мүмкіндігінің деңгейі; жеке капитал қорларына ұқсас, хедж-фондтар инвестордың қаражатын алуға болмайтын белгілі бір уақыт аралықты – тұйықталу кезеңін пайдаланады. Қордың бір стратегияға тым көп қаражат салуынан туындайтын, қордың өнімділігінің нашарлауына әкелетін тәуекел – сыйымдылық тәуекелі, ал қордың белгілі бір инвестицияға, секторға, сауда стратегиясына немесе өзара байланысты қорлар тобына тым көп қатысы болса, шоғырлану тәуекелі туындайды. Мүдделердің қақтығысына қатысты белгілі бір бақылаулар арқылы, инвесторлар мен қор басқарушысының тәуекелге төзімділігі ескеріле отырып, бұл тәуекелдерді басқаруға болады. Басқарушылар өз капиталын қорға инвестициялағанда тәуекелді қадағалауға қосымша ынта алады. Олар әдетте жылдық пайызбен көрсетіледі, бірақ ай сайын немесе тоқсан сайын есептеліп төленеді. Хедж-фондтарды басқару ақысы басқарушының операциялық шығындарын жабуға, ал өнімділік ақысы – басқарушының табысын қамтамасыз етуге арналған. Дегенмен, масштаб эффектісінің арқасында ірі қорлардың басқару ақысы басқарушының табысының маңызды бөлігін құрауы мүмкін, сондықтан кейбір алымдар, мысалы CalPERS сияқты мемлекеттік зейнетақы қорлары тарапынан тым жоғары деп сынға ұшыраған. Өнімділік ақысы әдетте кез келген жылы қор табысының 20% құрайды, бірақ өнімділік ақысы 10% мен 50% аралығында болуы мүмкін. Өнімділік ақысы басқарушыны табыс табуға ынталандыруға арналған. Воррен Баффет өнімділік ақысын сынға алды, оның пікірінше, хедж-фондтар тек табысты бөліседі, ал шығынды бөліспейді, сондықтан мұндай ақылар жоғары тәуекелді инвестициялық басқаруға ынталандырады. Кредиттік дағдарыс басталғаннан бері өнімділік ақысының ставкалары төмендеді. Көптеген хедж-фондтардың өнімділік ақыларына «жоғары белгі» (немесе «өткен жылдардың шығындарын көшіру ережесі») кіреді, яғни өнімділік ақысы тек таза табысқа ғана қолданылады (яғни, алдыңғы жылдардың шығындары өтелгеннен кейін). Бұл басқарушыларға тұрақсыз өнімділік үшін ақы алудан сақтайды, бірақ басқарушы кейде үлкен шығынға ұшыраған қорды жауып, жаңа қор ашуы мүмкін, өнімділік ақысысыз бірнеше жыл бойы шығындарды өтеуге тырыспай. Кейбір өнімділік ақыларына «кедергі» кіреді, яғни ақы белгілі бір эталондық көрсеткіштен (мысалы, LIBOR) немесе белгіленген пайыздық үстемеден жоғары өнімділікке ғана төленеді. Кедергі әдетте Libor немесе бір жылдық қазына векселінің мөлшерлемесімен және үстемемен байланысты. «Жұмсақ» кедергі дегеніміз, кедергі мөлшерлемесінен асып кеткен жағдайда, өнімділік ақысы қордың барлық табысы бойынша есептеледі. «Қатаң» кедергі тек кедергі деңгейінен жоғары табыс бойынша есептеледі. Мысалы, басқарушы 5% кедергі мөлшерлемесін белгісе, ал қор 15% табыс тапса, ынталандыру ақысы тек кедергі мөлшерлемесінен жоғары 10% ғана болады. Ақының мақсаты – қысқа мерзімді инвестицияларды шектеу, айналымды азайту және нашар өнімділік көрсеткеннен кейін қаражатты қайтарып алуды болдырмау. Басқару ақысынан және өнімділік ақысынан айырмашылығы, қорда сақталып, барлық инвесторларға қайта бөлінетін қорды қайтару ақысы әдетте қолданылады.

Hedge funds share many of the same types of risk as other investment classes, including liquidity risk and manager risk. Liquidity refers to the degree to which an asset can be bought and sold or converted to cash; similar to private equity funds, hedge funds employ a lock up period during which an investor cannot remove money. capacity risk can arise from placing too much money into one particular strategy, which may lead to fund performance deterioration; and concentration risk may arise if a fund has too much exposure to a particular investment, sector, trading strategy, or group of correlated funds. These risks may be managed through defined controls over conflict of interest, subject to the risk tolerance of investors and the fund manager. Managers will have an additional incentive to increase risk oversight when their own capital is invested in the fund. They are usually expressed as an annual percentage, but calculated and paid monthly or quarterly. Management fees for hedge funds are designed to cover the operating costs of the manager, whereas the performance fee provides the manager's profits. However, due to economies of scale the management fee from larger funds can generate a significant part of a manager's profits, and as a result some fees have been criticized by some public pension funds, such as CalPERS, for being too high. The performance fee is typically 20% of the fund's profits during any year, though performance fees range between 10% and 50%. Performance fees are intended to provide an incentive for a manager to generate profits. Performance fees have been criticized by Warren Buffett, who believes that because hedge funds share only the profits and not the losses, such fees create an incentive for high risk investment management. Performance fee rates have fallen since the start of the credit crunch. Almost all hedge fund performance fees include a "high water mark" (or "loss carryforward provision"), which means that the performance fee only applies to net profits (i. e., profits after losses in previous years have been recovered). This prevents managers from receiving fees for volatile performance, though a manager will sometimes close a fund that has suffered serious losses and start a new fund, rather than attempt to recover the losses over a number of years without a performance fee. Some performance fees include a "hurdle", so that a fee is only paid on the fund's performance in excess of a benchmark rate (e. g., LIBOR) or a fixed percentage. The hurdle is usually tied to a benchmark rate such as Libor or the one year Treasury bill rate plus a spread. A "soft" hurdle means the performance fee is calculated on all the fund's returns if the hurdle rate is cleared. A "hard" hurdle is calculated only on returns above the hurdle rate. By example the manager sets a hurdle rate equal to 5%, and the fund return 15%, incentive fees would only apply to the 10% above the hurdle rate. The purpose of the fee is to discourage short term investing, reduce turnover, and deter withdrawals after periods of poor performance. Unlike management fees and performance fees, redemption fees are usually kept by the fund and redistributed to all investors.

Портфель менеджерлерінің сыйақысы

Хедж-фондтарды басқарушы компаниялар көбінесе портфель менеджерлеріне тиесілі, сондықтан олар бизнестің кез келген пайдасына құқылы. Басқару ақылары фирманың операциялық шығындарын жабуға арналғандықтан, нәтижеге байланысты ақылар (және кез келген артық басқару ақылары) әдетте фирманың иелеріне пайда ретінде бөлінеді. Қорлар сыйақы туралы есеп бермейді, сондықтан жоғарғы менеджерлердің табысының жарияланған тізімдері олардың қорларының алатын ақылары және оларға инвестициялаған деп есептелетін капитал сияқты факторларға негізделген бағалаулар болып табылады. Көптеген менеджерлер өздерінің қорларында үлкен үлестерді жинақтады, сондықтан жоғары деңгейдегі хедж-фонд менеджерлері өте үлкен сомада ақша табуы мүмкін, жақсы жылда тіпті 4 миллиард долларға дейін. Ең жоғарыдағы табыстар қаржы индустриясының кез келген секторынан асып түседі, ал топтағы 25 хедж-фонд менеджері S&P 500-дегі барлық 500 бас атқарушыдан көбірек табыс табады. Дегенмен, хедж-фонд менеджерлерінің көпшілігі әлдеқайда аз сыйақы алады, және егер нәтижеге байланысты ақылар төленбесе, кіші менеджерлерге айтарлықтай сома төленбейді. 2011 жылы АҚШ-тағы ең жоғары сыйақы алған 25 хедж-фонд менеджерінің орташа табысы 576 миллион доллар болды, ал барлық хедж-фонд инвестициялық мамандарының орташа жалпы сыйақысы 690 786 доллар, ал медианасы 312 329 долларды құрады. Хедж-фондтардың бас директорлары үшін осы көрсеткіштер сәйкесінше 1 037 151 және 600 000 доллар, ал бас инвестициялық қызметкерлер үшін 1 039 974 және 300 000 доллар болды. 2012 жылы Forbes World's Billionaires тізіміндегі 1226 адамның ішінде 36 қаржыгер өзінің байлығының "көлемі зор бөлігін" хедж-фондтарды басқарудан алған. 2012 жылы Sunday Times Rich List басылымына сәйкес, Ұлыбританиядағы ең бай 1000 адамның 54-і хедж-фонд менеджерлері болды. Портфель менеджері ішкі саудамен айналысса, бұрынғы сыйақысын жоғалту қаупі бар. Morgan Stanley v. Skowron, 989 F. Supp. 2d 356 (S. D. N. Y. 2013) ісінде, Нью-Йорктің адал емес қызметкер туралы доктринасын қолдана отырып, сот хедж-фондтың портфель менеджерінің, өзінің компаниясының мінез-құлық кодексін бұзып, ішкі саудамен айналысқан және оның бұзушылығы туралы хабарлауға міндетті болған, адал емес кезеңінде өтемақы ретінде төленген 31 миллион долларды жұмыс берушісіне қайтаруы керек деп шешті. Сот ішкі сауданы "портфель менеджерінің лауазымын орынсыз пайдаланудың соңғы шегі" деп атады. Қорды хедж-фондтан және оның активтер портфелінен заңды және қаржылық жағынан бөлек ұйым немесе компания түріндегі инвестициялық менеджер басқарады. Көптеген инвестициялық менеджерлер операциялық қолдау үшін қызмет көрсетушілерді пайдаланады. Қызмет көрсетушілерге негізгі брокерлер, банктер, әкімшілер, дистрибьюторлар және есептік фирмалар кіреді.

Hedge fund management firms are often owned by their portfolio managers, who are therefore entitled to any profits that the business makes. As management fees are intended to cover the firm's operating costs, performance fees (and any excess management fees) are generally distributed to the firm's owners as profits. Funds do not tend to report compensation, and so published lists of the amounts earned by top managers tend to be estimates based on factors such as the fees charged by their funds and the capital they are thought to have invested in them. Many managers have accumulated large stakes in their own funds and so top hedge fund managers can earn extraordinary amounts of money, perhaps up to $4 billion in a good year. Earnings at the very top are higher than in any other sector of the financial industry, and collectively the top 25 hedge fund managers regularly earn more than all 500 of the chief executives in the S&P 500. Most hedge fund managers are remunerated much less, however, and if performance fees are not earned then small managers at least are unlikely to be paid significant amounts. In 2011, the average earnings for the 25 highest compensated hedge fund managers in the United States was $576 million while the mean total compensation for all hedge fund investment professionals was $690,786 and the median was $312,329. The same figures for hedge fund CEOs were $1,037,151 and $600,000, and for chief investment officers were $1,039,974 and $300,000, respectively. Of the 1,226 people on the Forbes World's Billionaires List for 2012, 36 of the financiers listed "derived significant chunks" of their wealth from hedge fund management. Among the richest 1,000 people in the United Kingdom, 54 were hedge fund managers, according to the Sunday Times Rich List for 2012. A portfolio manager risks losing his past compensation if he engages in insider trading. In Morgan Stanley v. Skowron, 989 F. Supp. 2d 356 (S. D. N. Y. 2013), applying New York's faithless servant doctrine, the court held that a hedge fund's portfolio manager engaging in insider trading in violation of his company's code of conduct, which also required him to report his misconduct, must repay his employer the full $31 million his employer paid him as compensation during his period of faithlessness. The court called the insider trading the "ultimate abuse of a portfolio manager's position". The fund is managed by an investment manager in the form of an organization or company that is legally and financially distinct from the hedge fund and its portfolio of assets. Many investment managers utilize service providers for operational support. Service providers include prime brokers, banks, administrators, distributors, and accounting firms.

Басты брокер

Басты брокерлер сауда-саттықтарды рәсімдеуді жүзеге асырады және кредиттік рычаг пен қысқа мерзімді қаржыландыру ұсынады. Олар көбінесе ірі инвестициялық банктердің бөлімшелері болып табылады. Басты брокер туынды шарттар бойынша қарсы тарап ретінде әрекет етеді және ұзақ/қысқа акциялар сияқты инвестициялық стратегиялар үшін бағалы қағаздарды несиеге береді, сондай-ақ айырбасталатын облигациялар арбитражына көмектеседі. Ол қордың активтерін сақтау және хедж-фонд менеджері үшін сауда-саттықтарды орындау және рәсімдеу қызметтерін ұсынуы мүмкін.

Әкімші

Хедж-фонд әкімшілері әдетте бағалау қызметтеріне, сондай-ақ операциялар мен бухгалтерлік есепке жауапты болады. Әкімшінің активтердің таза құнын ("NAV") есептеуі, оның ішінде бағалы қағаздардың бағасын қазіргі нарықтық құн бойынша белгілеу және қордың кіріс-шығыс жинақтарын есептеу – әкімшінің басты міндеті, себебі осы құнмен инвесторлар қор акцияларын сатып алады және сатады. Әкімшінің NAV-ны дәл әрі уақтылы есептеуі өте маңызды. Anwar v. Fairfield Greenwich (SDNY 2015) ісі – қор әкімшісінің NAV-ға қатысты міндеттемелерін тиісінше орындамауына байланысты жауапкершілікке қатысты маңызды сот ісі. Аталған істе хедж-фонд әкімшісі және басқа да айыпталушылар 2016 жылы Анвар инвесторларына 235 миллион доллар төлеп, келісімге келді. Әкімшілер сондай-ақ акцияға жазылу және акцияны қайтару процестерін жүзеге асырады, сонымен қатар акционерлерге арналған түрлі қызметтер көрсетеді. АҚШ-тағы хедж-фондтар әкімші тағайындауға міндетті емес, ал барлық функцияларды инвестициялық менеджер орындай алады. Мұндай жағдайда, әсіресе қордың активтерінің таза құнын есептеу кезінде, мүдделердің қақтығысуына байланысты бірнеше мәселе туындауы мүмкін. Көптеген қорлар тәуелсіз аудиторларды тартады, осылайша ашықтық деңгейін арттырады. Аудитор қордың NAV-ын және басқарылатын активтерін (AUM) тексеруі мүмкін. Кейбір аудиторлар тек "NAV lite" қызметтерін ұсынады, яғни бағалау тәуелсіз бағалаудың орнына менеджерден алынған бағаларға негізделеді.

Таратушы

Дистрибьютор – бағалы қағаздарды таратуға қатысатын андеррайтер, брокер, дилер немесе өзге де тұлға. Дистрибьютор қорды әлеуетті инвесторларға тарту және сатуға да жауапты. Көптеген хедж-фондтарда дистрибьютор болмайды, мұндай жағдайларда инвестициялық менеджер бағалы қағаздарды тарату және маркетингті жүзеге асырады, алайда көптеген қорлар тарату үшін орналастыру агенттері мен брокерлік дилерлерді де пайдаланады.

Тұрғылықты жер және салық салу

Хедж-фондтың құқықтық құрылымы, әсіресе оның тіркелген орны және қолданылатын заңды тұлғаның түрі, көбінесе қор инвесторларының салықтық үміттерімен анықталады. Регламенттік талаптар да маңызды рөл атқарады. Көптеген хедж-фондтар шетелдік және салықтан босатылған инвесторлар үшін қолайсыз салық салдарынан қашу үшін оффшорлық қаржы орталықтарында құрылады. АҚШ-қа инвестиция жасайтын оффшорлық қорлар әдетте инвестициялық кірістің белгілі бір түрлерінен салық ұстап алады, бірақ АҚШ капитал табысы салығын төлемейді. Дегенмен, қор инвесторлары өздерінің құқығында инвестицияларының құнының өсуіне салық төлейді. Бұл салықтық тәртіп, инвесторларға салық салу мүмкіндігін бірнеше құқығында шектеу арқылы халықаралық инвестицияларды ынталандырады. АҚШ-тың салықтан босатылған инвесторлары (зейнетақы қорлары және қайырымдылық қорлары сияқты) салықтан босатылған статусын сақтап қалу және салық салынатын қосымша бизнес табысынан аулақ болу үшін негізінен оффшорлық хедж-фондтарға инвестиция салады. 2011 жылы бар хедж-фондтардың жартысы оффшорда, жартысы оншорда тіркелген. Кейман аралдары оффшорлық қорлар үшін басты орын болды, ол әлемдік хедж-фондтардың жалпы санының 34% құрады. АҚШ-та 24%, Люксембургте 10%, Ирландияда 7%, Ұлыбританияның Виргин аралдарында 6% және Бермудада 3% болды. Хедж-фондтар "көшірілген үлесім" деп аталатын салықтық тізімді пайдаланып, құқықтық амалдар арқылы көп салық төлеуден жалтарып алады.

Сауыт-сабақ опциялары

Deutsche Bank және Barclays банктері хедж-фонд клиенттері үшін өздерінің атынан арнайы опциондық шоттар құрды және активтерге ие екендерін мәлімдеді, бірақ шындығында хедж-фонд клиенттері активтерді толық бақылап, кірісті өздеріне иеленді. Хедж-фондтар сауда-саттықтарды жүзеге асырып, олардың көпшілігі бірнеше секундқа созылған, бірақ опцияларды жүзеге асыру үшін бір жылдан кейін күтетін, бұл оларға кірісті ұзақ мерзімді капиталдан алынатын табысқа салық ставкалары бойынша есептеуге мүмкіндік берді. 8 шілде, 2015 жыл. The New York Times. Карл Левин төрағалық ететін АҚШ Сенатының Тергеу жөніндегі тұрақты кіші комитеті 2014 жылы жариялаған есепте 1998 мен 2013 жылдар аралығында хедж-фондтар кәріз опцияларын пайдалану арқылы миллиардтаған доллар салықтан жалтарғанын анықтады. Ішкі кірістер қызметі 2009 жылы Renaissance Technologies компаниясын тергеуді бастады, ал Левин IRS компанияны тергеуге алты жыл жұмсағанына сын көтерді. Renaissance компаниясы он жылдан астам уақыт бойы 6 миллиард доллардан астам салық төлеуден жалтарған. Renaissance қоршау опцияларының «хедж-фондқа көбірек қарыз алу арқылы кірісін арттыруға және модельдік және бағдарламалық қателерден қорғануға мүмкіндік бергендіктен өте маңызды» екенін айтты. Нью-Йорк қаласы және Коннектикут штатының Голд-Кост аймағы АҚШ-тағы хедж-фонд менеджерлерінің жетекші орталықтары болып табылады. Лондон Еуропадағы хедж-фонд менеджерлерінің жетекші орталығы болған, бірақ Brexit референдумынан кейін бұрын Лондонда орналасқан кейбір хедж-фондтар Франкфурт, Люксембург, Париж және Дублин сияқты басқа еуропалық қаржы орталықтарына көшті, ал басқалары Еуропалық бас кеңселерін Нью-Йорк қаласына қайтарды. Brexit-ке дейін EuroHedge деректері бойынша, 2011 жылы Ұлыбританияда орналасқан 800-ге жуық қор еуропалық қор активтерінің 85% -ын басқарды. Brexit-тен кейін Еуропа мен АҚШ Азиялық хедж-фонд активтерін басқарудағы жетекші орталықтар болып қала береді. Компанияның жауапкершілігі шектеулі серіктестері қордың инвесторлары болып табылады және басқару немесе инвестициялық шешімдерге жауапты емес. Олардың жауапкершілігі серіктестік үлесіне салған ақша сомасымен шектеледі. Командалық серіктестікке балама ретінде АҚШ-тың ішкі хедж-фондтары шектеулі жауапкершілігі бар компаниялар ретінде құрылуы мүмкін, мүшелері корпоративтік акционерлер ретінде әрекет етеді және жеке жауапкершіліктен қорғалады. Керісінше, оффшорлық корпоративтік қорлар көбінесе АҚШ-тан тыс инвесторлар үшін қолданылады, және егер олар тиісті оффшорлық салықтық бейіште орналасқан болса, еншілік деңгейінде салық салынбайды. Жапондық инвесторлар Кайман аралдарындағы сияқты инвестициялық трастарға инвестиция салуды қалайды. Хедж-фондты ұйымдастыратын инвестициялық менеджер қорда мүдделі болуы мүмкін, жауапкершілігі шектеулі серіктестіктің жалпы серіктесі ретінде немесе корпоративтік қордың «құрылтайшы акцияларының» иесі ретінде. Корпоративтік ұйым ретінде құрылған оффшорлық қорлар директорлар кеңесін тағайындауы мүмкін. Басқарманың негізгі міндеті – акционерлердің мүдделерін білдіре отырып, бақылау деңгейін қамтамасыз ету. Алайда, практикада басқарма мүшелерінің осы міндеттерді тиімді орындау үшін жеткілікті біліктілігі болмауы мүмкін. Басқармаға қордың қызметкерлері болып табылатын еншілес директорлар мен қормен байланысы шектеулі тәуелсіз директорлар кіре алады. Листингтелген хедж-фондтардың акциялары, мысалы, Ирландия қор биржасында қор биржаларында саудаланады және аккредиттелмеген инвесторлар сатып ала алады.

source=|Deutsche Bank and Barclays created special options accounts for hedge fund clients in the banks' names and claimed to own the assets, when in fact the hedge fund clients had full control of the assets and reaped the profits. The hedge funds would then execute trades – many of them a few seconds in duration – but wait until just after a year had passed to exercise the options, allowing them to report the profits at a lower long term capital gains tax rate.| Alexandra Stevenson. July 8, 2015. The New York Times

The US Senate Permanent Subcommittee on Investigations chaired by Carl Levin issued a 2014 report that found that from 1998 and 2013, hedge funds avoided billions of dollars in taxes by using basket options. The Internal Revenue Service began investigating Renaissance Technologies in 2009, and Levin criticized the IRS for taking six years to investigate the company. Using basket options Renaissance avoided "more than $6 billion in taxes over more than a decade". Renaissance argued that basket options were "extremely important because they gave the hedge fund the ability to increase its returns by borrowing more and to protect against model and programming failures". New York City and the Gold Coast area of Connecticut are the leading locations for US hedge fund managers. London was Europe's leading center for hedge fund managers, but since the Brexit referendum some formerly London based hedge funds have relocated to other European financial centers such as Frankfurt, Luxembourg, Paris, and Dublin, while some other hedge funds have moved their European head offices back to New York City. Before Brexit, according to EuroHedge data, around 800 funds located in the UK had managed 85% of European based hedge fund assets in 2011. After Brexit, Europe and the US remain the leading locations for the management of Asian hedge fund assets. The limited partners serve as the fund's investors, and have no responsibility for management or investment decisions. Their liability is limited to the amount of money they invest for partnership interests. As an alternative to a limited partnership arrangement, U. S. domestic hedge funds may be structured as limited liability companies, with members acting as corporate shareholders and enjoying protection from individual liability. By contrast, offshore corporate funds are usually used for non US investors, and when they are domiciled in an applicable offshore tax haven, no entity level tax is imposed. Japanese investors prefer to invest in unit trusts, such as those available in the Cayman Islands. The investment manager who organizes the hedge fund may retain an interest in the fund, either as the general partner of a limited partnership or as the holder of "founder shares" in a corporate fund. For offshore funds structured as corporate entities, the fund may appoint a board of directors. The board's primary role is to provide a layer of oversight while representing the interests of the shareholders. However, in practice board members may lack sufficient expertise to be effective in performing those duties. The board may include both affiliated directors who are employees of the fund and independent directors whose relationship to the fund is limited. Shares of Listed hedges funds are traded on stock exchanges, such as the Irish Stock Exchange, and may be purchased by non accredited investors.

Бүйір қалталары

Қордың жеке қалтасы – қордың салыстырмалы түрде өтімсіз немесе дұрыс бағалауы қиын активтерді бөліп шығару механизмі. Инвестиция жеке қалтаға жіберілген кезде, оның құны қордың негізгі портфелінің құнынан бөлек есептеледі. Жеке қалталар өтімсіз инвестицияларды ұстау үшін қолданылатындықтан, инвесторлар қордың негізгі портфеліне қолданылатын жеке қалтадағы инвестицияларға қатысты стандартты қайта алу құқығына ие болмайды. Қорлар әдетте басқару ақысын есептеу және таза актив құнын есептеу мақсатында жеке қалта активтерін "шығынға" есептейді. Бұл қор менеджерлеріне әрқашан нарықтық құны бар емес, негізгі инвестицияларды бағалауға тырысудан аулақ болуға мүмкіндік береді. SEC сондай-ақ жеке қалталарды белсенді пайдалану туралы алаңдаушылық білдірді және оларды тиісінше пайдаланбағаны үшін кейбір қор менеджерлеріне санкция салды.

Реттеу

Хедж-фондтар өздері орналасқан елдердің ұлттық, федералды және штаттық реттеуші заңдарына бағынуға міндетті. АҚШ-тың хедж-фондтарға қатысты ережелері мен шектеулері, оның өзара инвестициялық қорларына қатысты ережелерден ерекшеленеді. Хедж-фондтар мен басқа жеке қорлардан өзгеше, өзара қорлар 1940 жылғы Инвестициялық компаниялар туралы заңға бағынады, бұл өте толық және кең ауқымды реттеуші жүйе. Халықаралық бағалы қағаздар комиссиясы ұйымының баяндамасына сәйкес, реттеудің ең көп таралған түрі – клиенттердің алаяқтығын азайту мақсатында қаржы кеңесшілері мен хедж-фонд менеджерлеріне қойылатын шектеулер. АҚШ-тағы хедж-фондтар, аккредиттелген инвесторларды ғана қабылдайтындықтан, көптеген стандартты тіркеу және есеп беру талаптарынан босатылады. Хедж-фондтар стандарттары жөніндегі кеңес осы стандарттарды ілгерілету және сақтау үшін құрылды, және 2016 жылға қарай оның құрамында шамамен 200 хедж-фонд менеджері мен институционалдық инвесторлар болды, олардың инвестицияларының құны 3 триллион АҚШ долларына бағаланды. Басқарылатын қорлар қауымдастығы – АҚШ-тағы сауда қауымдастығы, ал Альтернативті инвестициялық басқару қауымдастығы – негізінен Еуропадағы әріптесі.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-тағы хедж-фондтар нормативтік талаптарға, есеп беруге және есеп жүргізуге жатады. Көптеген хедж-фондтар сондай-ақ Тауар фьючерстерін саудалау комиссиясының қарауына кіреді және 1922 жылғы Тауар биржасы туралы заңның алдамшылық пен манипуляцияны тыйым салатын ережелеріне бағынады. 1933 жылғы Бағалы қағаздар туралы заң компанияларды өз бағалы қағаздарын көпшілікке ұсынар алдында SEC-ке тіркеу туралы өтініш беруді талап етті, ал АҚШ-тағы көптеген дәстүрлі хедж-фондтар жеке орналастыру ретінде ұсынылады. 1934 жылғы Бағалы қағаздар биржасы туралы заң 499-дан астам инвесторы бар қорларды SEC-те тіркеуді талап етті. 1940 жылғы Инвестициялық кеңесшілер туралы заң хедж-фонд менеджерлері мен кеңесшілерін реттейтін, инвесторлардың саны мен түрлеріне шектеулер қоятын және қоғамдық ұсыныстарға тыйым салатын алаяқтыққа қарсы ережелерді қамтиды. Заң сондай-ақ, аккредиттелген инвесторларға, инвестициялық активтері кемінде 5 миллион АҚШ доллары болған жағдайда, хедж-фондтарды SEC-те міндетті тіркеуден босатады. Кемінде 25 миллион АҚШ доллары инвестициялық активтері бар компаниялар мен институционалдық инвесторлар да құқылы. 2004 жылдың желтоқсанында SEC 25 миллион АҚШ долларынан астам активтерді басқаратын және 14-тен астам инвесторы бар хедж-фонд кеңесшілерін Инвестициялық кеңесшілер туралы заңға сәйкес SEC-те тіркелуді талап ете бастады. SEC хедж-фондтарды бақылауға «тәуекелге негізделген тәсілді» қабылдап отырғанын мәлімдеді. Жаңа ереже екі комиссардың келіспеушілігіне байланысты даулы болды және кейін хедж-фонд менеджері сотқа шағым түсірді. 2006 жылдың маусым айында АҚШ-тың Колумбия округінің апелляциялық соты бұл ережені күштен шығарып, агенттікке қайта қарау үшін қайтарды. Сот шешіміне жауап ретінде 2007 жылы SEC 206(4)-8 ережені қабылдады, ол бұрынғы даулы ережеден айырмашылығы «қосымша файлдау, есеп беру немесе ашу міндеттемелерін жүктемейді», бірақ «қасақана немесе алаяқтық әрекеттер үшін» іс жүргізу тәуекелін арттырады. Кемінде 100 миллион АҚШ доллары активтерді басқаратын хедж-фонд менеджерлері тіркелген акционерлік қағаздарға меншік құқығын жариялайтын тоқсандық есептерді ұсынуға міндетті және тіркелген акционерлік қағаздар класының 5% -дан астамын иеленсе, олар туралы ақпаратты жариялауға жатады. Тіркелген менеджерлер SEC-ке ADV нысанын, сондай-ақ басқарудағы активтері мен сауда позициялары туралы ақпаратты ұсынуы керек. Бұрын 15-тен аз клиенті бар кеңесшілер босатылған, бірақ көптеген хедж-фонд кеңесшілері институционалдық инвесторларды қанағаттандыру үшін өз еріктерімен SEC-те тіркелді. Додд-Франк заңына сәйкес, 100 миллион АҚШ долларынан кем активтерді басқаратын инвестициялық кеңесшілер штаттық реттеуге жатады. Заң хедж-фондтарға өздерінің саудалары мен портфельдері туралы ақпаратты реттеуші органдарға, соның ішінде жаңадан құрылған Қаржылық тұрақтылықты қадағалау кеңесіне ұсынуды талап етеді. Осыған байланысты, хедж-фондтар және басқа да жеке қорлар, соның ішінде жеке капитал қорлары SEC-ке PF нысанын ұсынуы керек, бұл қорлардың қызметі мен позициялары туралы маңызды деректерді қамтитын кең көлемді есеп беру нысаны.

Hedge funds within the US are subject to regulatory, reporting, and record keeping requirements. Many hedge funds also fall under the jurisdiction of the Commodity Futures Trading Commission, and are subject to rules and provisions of the 1922 Commodity Exchange Act, which prohibits fraud and manipulation. The Securities Act of 1933 required companies to file a registration statement with the SEC to comply with its private placement rules before offering their securities to the public, and most traditional hedge funds in the United States are offered effectively as private placement offerings. The Securities Exchange Act of 1934 required a fund with more than 499 investors to register with the SEC. The Investment Advisers Act of 1940 contained anti fraud provisions that regulated hedge fund managers and advisers, created limits for the number and types of investors, and prohibited public offerings. The Act also exempted hedge funds from mandatory registration with the SEC when selling to accredited investors with a minimum of US$5 million in investment assets. Companies and institutional investors with at least US$25 million in investment assets also qualified. In December 2004, the SEC began requiring hedge fund advisers, managing more than US$25 million and with more than 14 investors, to register with the SEC under the Investment Advisers Act. The SEC stated that it was adopting a "risk based approach" to monitoring hedge funds as part of its evolving regulatory regime for the burgeoning industry. The new rule was controversial, with two Commissioners dissenting, and was later challenged in court by a hedge fund manager. In June 2006, the U. S. Court of Appeals for the District of Columbia overturned the rule and sent it back to the agency to be reviewed. In response to the court decision, in 2007 the SEC adopted Rule 206(4) 8, which unlike the earlier challenged rule, "does not impose additional filing, reporting or disclosure obligations" but does potentially increase "the risk of enforcement action" for negligent or fraudulent activity. Hedge fund managers with at least US$100 million in assets under management are required to file publicly quarterly reports disclosing ownership of registered equity securities and are subject to public disclosure if they own more than 5% of the class of any registered equity security. Registered managers must file Form ADV with the SEC, as well as information regarding their assets under management and trading positions. Previously, advisers with fewer than 15 clients were exempt, although many hedge fund advisers voluntarily registered with the SEC to satisfy institutional investors. Under Dodd Frank, investment advisers with less than US$100 million in assets under management became subject to state regulation. The Act requires hedge funds to provide information about their trades and portfolios to regulators including the newly created Financial Stability Oversight Council. In this regard, most hedge funds and other private funds, including private equity funds, must file Form PF with the SEC, which is an extensive reporting form with substantial data on the funds' activities and positions.

Еуропа

Еуропалық Одақта (ЕО) хедж-фондтар негізінен олардың басқарушылары арқылы реттеледі. Хедж-фондтарды басқарушылар Қаржылық мінез-құлық органы (FCA) тарапынан лицензия алуы және реттелуі тиіс. Әр елде хедж-фондтардың қызметіне қатысты нақты шектеулер бар, соның ішінде Португалияда туынды құралдарды қолдануға бақылау, ал Францияда несиелік әсерге шектеулер қойылған. AIFMD барлық ЕО хедж-фонд басқарушыларын ұлттық реттеуші органдарда тіркелуге және одан да көп ақпаратты жиірек жариялауға міндеттейді. Бұл ереже хедж-фондтарды басқарушыларға капиталдың көлемін арттыруды да талап етеді. AIFMD сонымен қатар бір ЕО елінде лицензия алған хедж-фондтарға ЕО-ның барлық аймағында жұмыс істеуге мүмкіндік беретін "паспорт" жүйесін енгізді.

Теңіз жағалауы

Кейбір хедж-фондтар Кайман аралдары, Дублин, Люксембург, Сингапур, Ұлыбританияның Виргин аралдары және Бермуда сияқты оффшорлық орталықтарда құрылады, онда аккредиттелмеген инвесторлар, клиенттердің құпиялылығы және қор менеджерінің тәуелсіздігіне қатысты ережелер әртүрлі болады.

Өлшем

Жеке хедж-фондтардың өнімділік статистикасын алу қиын, себебі бұл қорлар тарихи түрде өнімділіктерін орталық репозиторийге есеп беруге міндетті болған жоқ, ал акцияларды көпшілікке ұсыну мен жарнамалауға қойылған шектеулер көптеген менеджерлерді өнімділік туралы ақпаратты жариялаудан бас тартуға итермеледі. Дегенмен, жеке хедж-фондтардың өнімділігінің жиынтықтары кейде салалық журналдар мен деректер базаларында қолжетімді. Бір бағалау бойынша, орташа хедж-фонд жылына 11,4% кіріс әкелген. Алайда, соңғы деректер хедж-фондтардың өнімділігі төмендегенін және 2009 жылдан 2016 жылға дейін нарықтан нашар нәтиже көрсеткенін көрсетеді. Хедж-фондтардың өнімділігі олардың тәуекел деңгейіне қатысты кірістің салыстырылуы арқылы өлшенеді. Көбінесе қолданылатын өлшемдер – Шарп коэффициенті, Трейнор көрсеткіші және Дженсеннің альфасы. Бұл өлшемдер кірістің автокорреляциясыз қалыпты үлестірілімге сәйкес келгенде жақсы жұмыс істейді, бірақ бұл шарттар практикада көбінесе орындалмайды. Дәстүрлі көрсеткіштердің кейбір теориялық кемшіліктерін жоюға бағытталған жаңа өнімділік өлшемдері енгізілді, оларға: өзгертілген Шарп коэффициенттері; 2002 жылы Китинг пен Шэдвик ұсынған Омега коэффициенті; 2004 жылы Шарма жариялаған тәуекелге сәйкес келтірілген Альтернативті инвестициялардың өнімділігі (AIRAP); және 2004 жылы Каплан мен Ноулз әзірлеген Каппа кіреді.

Сектордың көлеміне әсер ету

Хедж-фонд индустриясының кеңеюі менеджердің өнімділіктегі шеберлігін (альфа) әлсіретіп жіберді ме деген пікірталас бар. Мұның екі себебі бар. Біріншіден, сауда-саттық көлемінің артуы хедж-фондтардың табысының көзі болып табылатын нарықтық бұрмалаушылықтарды азайтуы мүмкін. Екіншіден, еңбекақы жүйесі көбірек менеджерлерді тартады, бұл индустриядағы талантты жұптастыруы мүмкін.

Хедж-фондтар индекстері

Индекстер дәстүрлі активтер нарығында орталық және нақты рөл атқарады, онда олар өздерінің негізгі портфельдерін көрсететін ретінде кеңінен қабылданады. Акциялар және қарыздық индекстік қор өнімдері осы активтер кластарындағы көптеген дамыған нарықтарға инвестициялауға қолжетімділік береді. Хедж-фондтар индекстері көбінесе қиындықтар тудырады. Типикалық хедж-фонд биржада саудаланбайды, тек менеджердің қалауымен ғана инвестицияларды қабылдайды және табыстарды жариялауға міндетті емес. Бұл қиындықтарға қарамастан, инвестицияланбайтын, инвестицияланатын және көшірме индекстер әзірленді.

Инвестициялауға жатпайтын индекстер

Инвестициялауға жарамсыз индекстер индикативті сипатта және хедж-фондтар базасының орташа, медиана немесе салмақталған орташа көрсеткіштері сияқты өлшемдерді пайдалана отырып, хедж-фондтардың белгілі бір базасының өнімділігін көрсетуге бағытталған. Дерекқорлардың таңдау критерийлері мен құрастыру әдістері әртүрлі, ешбір дерекқор барлық қорларды қамтымайды. Бұл әртүрлі индекстер арасында есептелген нәтижелерде маңызды айырмашылықтарға алып келеді. Олар өкілдік етуді мақсат етсе де, инвестициялауға жарамсыз индекстер ұзақ және көбінесе болдырмауға болатын қателіктер тізімімен күреседі. Қорлардың дерекқорға қатысуы ерікті болып табылады, бұл өзіндік таңдауға әкеледі, себебі есеп беруді таңдаған қорлар, жалпы қорларға тән емес болуы мүмкін. Мысалы, кейбір қорлар нашар нәтижелерге байланысты немесе мақсатты көлеміне жеткендіктен және қосымша қаражат жинағысы келмегендіктен есеп бермейді. Көптеген хедж-фондтардың қысқа ғұмыры жыл сайын көптеген жаңа қатысушылар мен көптеген шығыстар бар екенін білдіреді, бұл тірі қалғандардың қателігі мәселесін тудырады. Егер біз қазірге дейін сақталған қорларды ғана қарастырсақ, бұрынғы табысты асыра бағалаймыз, өйткені ең нашар нәтиже көрсеткен қорлардың көп бөлігі сақталмаған, ал қордың жасы мен өнімділігі арасындағы байқалатын байланыс бұл қателіктің маңызды болуы мүмкін екенін көрсетеді. Қор алғаш рет дерекқорға қосылғанда, оның тарихи деректерінің барлығы немесе бір бөлігі дерекқорда постфактум тіркеледі. Қорлар өз нәтижелерін тек оң нәтижелер болған кезде ғана жариялайды, сондықтан инкубация кезеңіндегі орташа көрсеткіштері көтеріледі. Бұл "бірден пайда болған тарих қателігі" немесе "толықтыру қателігі" деп аталады.

Инвестициялауға болатын индекстер

Инвестициялық индекстер осы мәселелерді азайтуға бағытталған, индекстің кірісі акционерлерге қолжетімді болуын қамтамасыз ету үшін жасалған әрекет. Инвестициялық индекс құру үшін индекс провайдері қорларды іріктеп, индекстің көрсеткіштерін қамтамасыз ететін құрылымдалған өнімдерді немесе туынды құралдарды әзірлейді. Инвесторлар осы өнімдерді сатып алғанда, индекс провайдері негізгі қорларға инвестиция жасайды, бұл инвестициялық индексті белгілі бір жағынан хедж-фондтар портфеліне ұқсас етеді. Индекс инвестицияға жарамды болу үшін, хедж-фондтар құрылтайшы ұсынған шарттармен инвестицияларды қабылдауға келісуі керек. Индекстің сауда-саттыққа қолайлы болуы үшін, бұл шарттар кейбір менеджерлердің қабылдауға тым қиын деп санайтын шығындарды өтеу туралы ережелерді қамтуы тиіс. Бұл инвестициялық индекстер хедж-фондтардың барлық спектрін көрсетпейді дегенді білдіреді. Ең маңыздысы, олар табысты менеджерлерді жеткілікті деңгейде көрсетпейді, себебі олар әдетте мұндай инвестициялық тәртіптерді қабылдаудан бас тартады.

Хедж-фондтарды қайталау

Бұл салаға ең соңғы қосылған зерттеу мәселеге өзгеше көзқараспен келеді. Нақты хедж-фондтардың көрсеткіштерін қайталаудың орнына, олар хедж-фондтардың өткен табыстарын статистикалық тұрғыдан талдап, осы деректерді пайдаланып хедж-фондтардың табысы түрлі инвестициялық қаржы активтерінің өзгеруіне қалай байланысты екенін көрсететін модель құрады. Содан кейін бұл модель аталған активтерден инвестициялық портфель құруға қолданылады. Бұл индексті инвестициялауға мүмкіндік береді және принципті түрде, олар осы индекс құрылған хедж-фондтар дерекқоры сияқты толыққанды болуы мүмкін. Дегенмен, мұндай көшірме индекстер статистикалық модельдеу процесіне сүйенеді. Осындай индекстердің тарихы әлі де жеткіліксіз, сондықтан бұл тәсілдің сәтті болатынын айту қиын.

Жабылулар

2017 жылдың наурыз айында Хедж-фондтарды зерттеу деректері мен қызмет көрсетуші HFR 2016 жылы 2009 жылғы экономикалық төңкеріске қарағанда көбірек хедж-фондтардың жабылуын тіркеді. Есепте көрсетілгендей, бірнеше ірі мемлекеттік зейнетақы қорлары хедж-фондтарға салған инвестицияларын кері тартып алды, себебі аталған қорлардың жалпы нәтижелері олардың талап ететін жоғары комиссиясын ақтамайтын еді. Хедж-фондтар индустриясы 2016 жылы алғаш рет 3 триллион долларға жеткенімен, жаңа хедж-фондтардың құрылу саны 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысына дейінгі көрсеткіштерге жетпеді. 2016 жылы 729 хедж-фонд құрылды, бұл 2009 жылы құрылған 784-тен азырақ, ал 2015 жылы құрылған 968-ден едәуір кем.

Жүйелік тәуекел

Жүйелік тәуекел – жалғыз компания емес, бүкіл қаржы жүйесінің тұрақсыздығына қауқып тудыруы мүмкін. Мұндай тәуекел, тұрақсыздыққа алып келетін оқиға немесе инвестициялық байланыстар арқылы байланысқан қаржы институттары тобына әсер ететін жағдайлар орын алғанда пайда болуы мүмкін. Еуропалық Орталық Банк сияқты ұйымдар хедж-фондтардың қаржы секторына жүйелік тәуекелдер туғызатынын айтады. 1998 жылы «Long Term Capital Management» (LTCM) хедж-фонды банкротқа ұшырағаннан кейін, хедж-фондтың сәтсіздігі оның контрагенттерінің де құлауына әкелуі мүмкін болғандықтан жүйелік тәуекелге қатысты алаңдаушылық күшейді. (Дегенмен, АҚШ Федералдық резерві LTCM-ге қаржылық көмек көрсетпеді, сондықтан АҚШ салық төлеушілері тікелей шығынға ұшырамады, бірақ бірнеше қаржы институты үлкен құтқару операциясын жүргізуге мәжбүр болды.) Алайда, қаржы индустриясы бұл талаптарды кеңінен жоққа шығарады, хедж-фондтарды «күшін жоғалтқанша кішкентай» деп есептейді, себебі олардың көпшілігі басқаратын активтерінің көлемі бойынша салыстырмалы түрде шағын және төмен қаржылық левереджбен жұмыс істейді, осылайша олардың біреуі құлаған жағдайда экономикалық жүйеге тигізетін зиянды шектейді. 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысына дейін және оның кезеңіндегі хедж-фондтардың қаржылық левереджін формалды талдау көрсеткендей, хедж-фондтардың левереджі салыстырмалы түрде шағын және инвестициялық банктер мен қаржы секторының нарықтық левереджіне кері пропорционалды. Хедж-фондтардың левереджі қаржы дағдарысына дейін төмендеді, тіпті басқа қаржы делдалдарының левереджі өсуін жалғастырды. 2009 жылы АҚШ Өкілдер палатасының Қаржылық қызметтер комитеті алдындағы куәлігінде Федералдық резервтік жүйенің төрағасы Бен Бернанке «ешқандай хедж-фонд немесе жеке капитал қоры жеке тұрғысынан жүйелік маңызға ие болатындай емеспін» деді. Бұл хедж-фондтардың топтық немесе өзін-өзі үйлестіретін мінез-құлқы болған жағдайда жүйелік тәуекелге үлес қосуы мүмкін екенін білдіреді, мысалы, көптеген хедж-фондтар ұқсас операцияларда шығынға ұшырағанда. Бұл, кеңінен қолданылатын левереджбен бірге, дағдарыс кезінде мәжбүрлі сатуға әкелуі мүмкін. Хедж-фондтар өздерінің негізгі брокерлерімен, әдетте инвестициялық банктермен тығыз байланысты, бұл дағдарыс кезінде олардың тұрақсыздығына ықпал етуі мүмкін, бірақ бұл екі жақты процесс, банкротқа ұшыраған контрагент банктер хедж-фондтардың активтерін тоқтатуы мүмкін, мысалы, 2008 жылы Lehman Brothers істегендей. 2012 жылғы тамыздағы Қаржылық қызметтер органының сауалнамасы көрсеткендей, тәуекелдер шектеулі және азайды, оның ішінде контрагент банктердің үлкен маржа талаптарының нәтижесінде, бірақ нарықтық жағдайларға байланысты тез өзгеруі мүмкін. Нарықтағы қиын жағдайларда инвесторлар кенеттен үлкен сомаларды шығарып алуы мүмкін, нәтижесінде активтерді мәжбүрлі сатуға түсуі мүмкін. Бұл бірнеше қорларда немесе бір үлкен, жоғары левереджді қорда орын алған жағдайда өтімділік және баға мәселелерін тудыруы мүмкін.

Systemic risk refers to the risk of instability across the entire financial system, as opposed to within a single company. Such risk may arise following a destabilizing event or events affecting a group of financial institutions linked through investment activity. Organizations such as the European Central Bank have charged that hedge funds pose systemic risks to the financial sector, and following the failure of hedge fund Long Term Capital Management (LTCM) in 1998 there was widespread concern about the potential for systemic risk if a hedge fund failure led to the failure of its counterparties. (As it happens, no financial assistance was provided to LTCM by the US Federal Reserve, so there was no direct cost to US taxpayers, but a large bailout had to be mounted by a number of financial institutions.) However, these claims are widely disputed by the financial industry, who typically regard hedge funds as "small enough to fail", since most are relatively small in terms of the assets they manage and operate with low leverage, thereby limiting the potential harm to the economic system should one of them fail. Formal analysis of hedge fund leverage before and during the financial crisis of 2007–2008 suggests that hedge fund leverage is both fairly modest and counter cyclical to the market leverage of investment banks and the larger financial sector. Hedge fund leverage decreased prior to the financial crisis, even while the leverage of other financial intermediaries continued to increase. In testimony to the US House Financial Services Committee in 2009, Ben Bernanke, the Federal Reserve Board Chairman said he "would not think that any hedge fund or private equity fund would become a systemically critical firm individually". This does leave the possibility that hedge funds collectively might contribute to systemic risk if they exhibit herd or self coordinating behavior, perhaps because many hedge funds make losses in similar trades. This coupled with the extensive use of leverage could lead to forced liquidations in a crisis. Hedge funds are also closely connected to their prime brokers, typically investment banks, which could contribute to their instability in a crisis, though this works both ways and failing counterparty banks can freeze hedge funds assets, as Lehman brothers did in 2008. An August 2012 survey by the Financial Services Authority concluded that risks were limited and had reduced as a result, inter alia, of larger margins being required by counterparty banks, but might change rapidly according to market conditions. In stressed market conditions, investors might suddenly withdraw large sums, resulting in forced asset sales. This might cause liquidity and pricing problems if it occurred across a number of funds or in one large highly leveraged fund.

Ашықдық

Хедж-фондтар тікелей реттеуден аулақ болу үшін құрылған (бірақ олардың басқарушылары реттелуі мүмкін), және инвесторлар жалпы жариялау талаптарына бағынса, олардың инвестициялық қызметін жария ету талап етілмейді. Бұл реттелген өзара қорлар немесе биржалық қорлармен салыстырғанда, олар әдетте жариялау үшін нормативтік талаптарды орындауы тиіс. Хедж-фондтағы инвестор әдетте қордың инвестициялық кеңесшісіне тікелей қол жеткізеді және бөлшек инвестициялық қорлардағы инвесторларға қарағанда жекелендірілген есеп беруге ие болуы мүмкін. Бұл өздеріне жүктелген тәуекелдер мен маңызды позицияларды егжей-тегжейлі талқылауды қамтуы мүмкін. Алайда, мұндай жоғары деңгейдегі ақпарат инвестор емес адамдарға қолжетімді емес, бұл хедж-фондтардың құпиялылыққа беделді болуына себеп болады, ал кейбір хедж-фондтар тіпті инвесторлар үшін де өте шектеулі ашықтық көрсетеді. Қорлар қосымша инвесторларды тарту үшін кейбір ақпаратты жариялауды қалауы мүмкін. Біріктірілген деректер базасында қолжетімді көптеген деректер өздігінен берілген және тексерілмеген. Хедж-фондтар туралы деректерді қамтитын екі ірі деректер базасы бойынша зерттеу жүргізілді. Зерттеуде 465 ортақ қордың есептелген ақпаратында (мысалы, кірістілік, құрылған күні, активтердің таза құны, ынталандыру сыйақысы, басқару ақысы, инвестициялық стильдер және т.б.) маңызды айырмашылықтар байқалды, сондай-ақ кірістілік көрсеткіштерінің 5%-ы және активтердің таза құны көрсеткіштерінің 5%-ы күрт өзгеше болды. Мұндай шектеулерге байланысты инвесторлар өздері зерттеу жүргізуі керек, бұл жақсы қалыптаспаған қор үшін 50 000 АҚШ долларына дейін шығуы мүмкін. Инвесторлардың немесе тәуелсіз аудиторлардың қаржылық құжаттарды тексермеуі кейбір жағдайларда алаяқтыққа көмектескен. 2000-жылдардың ортасында International Management Associates компаниясының қызметкері Кирк Райт пошта арқылы алаяқтық жасау және бағалы қағаздар заңнамасын бұзумен айыпталды, ол клиенттерді шамамен 180 миллион АҚШ долларына алдаған. 2008 жылдың желтоқсанында Бернард Мэдофф хедж-фонды сияқты көрінетін және дұрыс сипатталмаған 50 миллиард АҚШ доллары көлеміндегі Понци схемасын ұйымдастырғаны үшін тұтқындалды. Оған Fairfield Sentry сияқты бірнеше қосымша хедж-фондтар ақша жіберді. Мэдофф ісінен кейін, 2009 жылдың желтоқсанында ҚҚМ хедж-фондтарды аудит талаптарына бағындыратын реформаларды қабылдады. Хедж-фондтарды инвесторлармен сәйкестендіру процесі дәстүрлі түрде айқын емес, инвестициялар көбінесе жеке байланыстар немесе портфель менеджерлерінің ұсыныстары арқылы жүзеге асырылады. Көптеген қорлар өздерінің иеліктері, стратегиясы және нарықтық индекстерге қатысты тарихи көрсеткіштерін жариялайды, бұл инвесторларға ақшаларының қалай бөлінетіні туралы ақпарат береді, бірақ жеке иеліктері көбінесе жарияланбайды. Инвесторлар хедж-фондтарға әлеуетті үлкен кіріс табу мүмкіндігімен немесе нарықтағы құбылмалылықтан қорғану үшін тартылады. Хедж-фондтармен байланысты күрделілік пен комиссиялар кейбіреулерінің нарықтан шығуына себеп болып отыр – АҚШ-тағы ең ірі зейнетақы қоры CalPERS 2014 жылы хедж-фондтардан толықтай бас тарту жоспарларын жариялады. Кейбір қызметтер хедж-фондтар мен инвесторлардың сәйкестігін жақсартуға тырысады: HedgeZ инвесторларға қорларды оңай іздеуге және сұрыптауға мүмкіндік береді; iMatchative инвесторлардың мақсаттары мен мінез-құлқын ескере отырып, қорларға сәйкестендіруді мақсат етеді, бұл қорлар мен инвесторлардың қабылдаулары мен мотивациялары инвестициялық шешімдерді қалай басқаратынын түсінуге көмектеседі.

Hedge funds are structured to avoid most direct regulation (although their managers may be regulated), and are not required to publicly disclose their investment activities, except to the extent that investors generally are subject to disclosure requirements. This is in contrast to a regulated mutual fund or exchange traded fund, which will typically have to meet regulatory requirements for disclosure. An investor in a hedge fund usually has direct access to the investment adviser of the fund, and may enjoy more personalized reporting than investors in retail investment funds. This may include detailed discussions of risks assumed and significant positions. However, this high level of disclosure is not available to non investors, contributing to hedge funds' reputation for secrecy, while some hedge funds have very limited transparency even to investors. Funds may choose to report some information in the interest of recruiting additional investors. Much of the data available in consolidated databases is self reported and unverified. A study was done on two major databases containing hedge fund data. The study noted that 465 common funds had significant differences in reported information (e. g., returns, inception date, net assets value, incentive fee, management fee, investment styles, etc.) and that 5% of return numbers and 5% of NAV numbers were dramatically different. With these limitations, investors have to do their own research, which may cost on the scale of US$50,000 for a fund that is not well established. A lack of verification of financial documents by investors or by independent auditors has, in some cases, assisted in fraud. In the mid 2000s, Kirk Wright of International Management Associates was accused of mail fraud and other securities violations which allegedly defrauded clients of close to US$180 million. In December 2008, Bernard Madoff was arrested for running a US$50 billion Ponzi scheme that closely resembled a hedge fund and was incorrectly described as one. Several feeder hedge funds, of which the largest was Fairfield Sentry, channeled money to it. Following the Madoff case, the SEC adopted reforms in December 2009 that subjected hedge funds to an audit requirement. The process of matching hedge funds to investors has traditionally been fairly opaque, with investments often driven by personal connections or recommendations of portfolio managers. Many funds disclose their holdings, strategy, and historic performance relative to market indices, giving investors some idea of how their money is being allocated, although individual holdings are often not disclosed. Investors are often drawn to hedge funds by the possibility of realizing significant returns, or hedging against volatility in the market. The complexity and fees associated with hedge funds are causing some to exit the market – CalPERS, the largest pension fund in the US, announced plans to completely divest from hedge funds in 2014. Some services are attempting to improve matching between hedge funds and investors: HedgeZ is designed to allow investors to easily search and sort through funds; iMatchative aims to match investors to funds through algorithms that factor in an investor's goals and behavioral profile, in hopes of helping funds and investors understand the how their perceptions and motivations drive investment decisions.

Талдаушылармен байланыс

2006 жылдың маусым айында Гари Дж. Агирренің хатынан кейін АҚШ Сенатының Сот комитеті хедж-фондтар мен тәуелсіз сарапшылар арасындағы байланысты тергеуді бастады. Агирре, Pequot Capital Management-ке қарсы ішкі сауда айыбы бойынша жетекші тергеуші ретінде Джон Макпен сұхбаттасуға тырысқандықтан, SEC-тегі жұмысынан босатылды, ал ол кезде Джон Мак Morgan Stanley-дің бас атқарушы директоры лауазымына үміткер болып қарастырылып жатқан еді. 2007 жылы Сот комитеті мен АҚШ Сенатының Қаржы комитеті Агирренің Макты қудалағаны үшін заңсыз жұмыстан босатылғанын анықтады, ал 2009 жылы SEC Pequot-қа қарсы істі қайта ашуға мәжбүр болды. Pequot SEC-пен 28 миллион АҚШ долларына келісімге келді, ал Pequot-тың бас инвестициялық қызметкері Артур Дж. Самбергке инвестициялық кеңесші ретінде жұмыс істеуге тыйым салынды. Тергеу қысымының нәтижесінде Pequot өз қызметін тоқтатты. Хедж-фондтардың нарық зерттеулерінің бір бөлігі ретінде қор сарапшыларына мерзімді электрондық сауалнамалар жіберуінің жүйелі тәжірибесі туралы The New York Times 2012 жылдың шілдесінде хабарлады. Бұл есепке сәйкес, сауалнамалардың мақсатының бірі – жұртшылыққа қолжетімсіз субъективті ақпаратты алу және қысқа мерзімді нарық қозғалысын тудыруы мүмкін сауда ұсыныстары туралы алдын ала хабардар болу еді.

Орташа/алу тиімді портфельдегі құн

Қазіргі портфель теориясына сәйкес, рационалды инвесторлар орташа/дисперсиялық тиімді портфельдерді ұстауға ұмтылады (яғни, тәуекел бірлігіне ең жоғары кірістілік деңгейін ұсынатын портфельдер). Хедж-фондтардың (әсіресе нарықтық бейтарап және осыған ұқсас қорлардың) тартымды ерекшеліктерінің бірі – олардың кейде акциялар сияқты дәстүрлі активтермен шамалы корреляцияға ие болуы. Бұл хедж-фондтардың инвестициялық портфельдерде диверсификациялаушы ретінде, жалпы портфель тәуекелін төмендету арқылы, маңызды рөл атқаруы мүмкін екенін білдіреді. Оптимизатор орташа дисперсиялық тиімді портфельде хедж-фондтарға ешқандай үлестің қарастырылмағанын анықтады, бұл негізінен нәтижеге байланысты комиссиялардың әсерінен туындады. Мұны көрсету үшін Крицман хедж-фондтар нәтижеге байланысты комиссия алмаса деген болжаммен оңтайландыруды қайтадан жүргізді. Екінші оңтайландырудың нәтижесінде хедж-фондтарға 74% үлестің берілгені анықталды. Хедж-фондтар акциялық нарықтағы құлдырау кезінде нашар өнім көрсетеді, дәл сол кезде инвесторға портфельдің бір бөлігі құндылықты арттыру үшін қажет болады. Сол индекстер сериясына сәйкес, Lehman Brothers банкі құлағанда, тіпті "арнайы қысқа позициялық" қорлар да -6,08% қайтарым берді.